Atos 21

Yesu Kerisoné So Whi̧ Tao Sere Kisi Fo Wisi (PPO) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Téró, da̧ atimapaae ko̧leó yóló atima taaróló wȩi nukupaae biti̧ fóló wȩiné bopéróló daaló betere hae Kos felekemó sesekȩ felepó. Téró furaalu, wȩi tómó diki beta̧ fiyóló, hi̧ka Rodes hae wȩiné bopéróló daaló betere tiki felekemó sesekȩ fóló, Patara bepaae sókó felepó.
1 Depois de nos separarmos dele, embarcamos e fomos em direção a Cós, e no dia seguinte a Rodes e dali a Pátara.
2 Aimó beta̧ wȩi nuku Fonisia hae kwiapaae faai fupa, da̧ ai nukumó biti̧ holóló felepó.
2 Encontramos aí um navio que ia partir para a Fenícia. Entramos e seguimos viagem.
3 Atéró da̧ furaalu, wȩiné bopéróló daaló betere hae kwia Saiprus hae fȩ́ naase fakeró epa kele falaté fóló, Siria hae kwiamó tȩne Tair bemó sókó felepó. Ai Tair beta, take da̧né i nukuné sóró wale o̧la o̧la sorokóló mulaai yale be huluapó.
3 Quando estávamos à vista de Chipre, deixando-a à esquerda, continuamos rumo à Síria e aportamos em Tiro, onde o navio devia ser descarregado.
4 Téró, ai bemó mepaae Yesuné ala eró tare whi̧rape betepa, da̧ atimatamo wȩikeró be dȩ betalepó. Atéró betepa, ai bemó betó mole whi̧rape atima Dȩi Kepe Wisiné fotoko̧ratepa, Pol-paae duraalu, ya̧ Jerusalem bepaae fao̧se yóló seséyalepó.
4 Como achássemos uns discípulos, detivemo-nos com eles por sete dias. Eles, sob a inspiração do Espírito, aconselhavam Paulo que não subisse a Jerusalém.
5 Tétu beteró, aimó betaai yale be dȩrape kemetepa da̧ ai be taaróló faai felepó. Atéró faai fupa, kale Yesuné ala eratere whi̧rape atimané somarape naale senaalekélé, mo fea da̧tamo doropóló wȩi fóku atika̧ tómó bukutiri teya̧ró bituraalu, Talepaae moma yalepó.
5 Mas, passados que foram esses dias, partimos e seguimos a nossa viagem. Todos eles com suas mulheres e filhos acompanharam-nos até fora da cidade. Ajoelhados na praia, fizemos a nossa oração.
6 Atétu beteró da̧ faairaalu ko̧leó yóló da̧ fea aputu beteró da̧ wȩi nukumó biti̧ hotopa, atima momó bepaae fesaae felepó.
6 Despedimo-nos então e embarcamos, enquanto eles voltaram para suas casas.
7 Da̧ atéró ai Tair be taaróló fóló, Tolemais bemó sókó felepó. Ai bemó betó mole Keriso norapepaaekélé ko̧leó yóló, be dȩ beta̧ atimatamo betalepó.
7 Navegando, fomos de Tiro a Ptolemaida, onde saudamos os irmãos, passando um dia com eles.
8 Atéró, hi̧ka da̧ ai be taaróló Sesaria be huluamó sókó felepó. Ai bemó, take atimané so whi̧ o̧la taleróló meló̧póló beterale wȩikeró whi̧kó beta̧ Filip beterepó. Ai sekȩ́ta, kale mió wosetere kisi fo wisikélé yó matere whi̧ betepa, da̧ a̧tamo fiyalepó.
8 Partindo no dia seguinte, chegamos a Cesaréia e, entrando na casa de Filipe, o Evangelista, que era um dos sete {diáconos}, ficamos com ele.
9 Ai sekȩ́né ama dou̧ró senaale seimalerape fea Kótóné fo eratere ko̧ló sorape betó molepó.
9 Tinha quatro filhas virgens que profetizavam.
10 Da̧ ai bemó mepaae be dȩrape dekéró betepa, Kótóné ama ko̧ló whi̧né doi Akabas Judia hae kwiaró dorowalepó.
10 Já estávamos aí fazia alguns dias, quando chegou da Judéia um profeta, chamado Ágabo.
11 Ai whi̧ da̧ beterepaae wóló daalu Pol-né to tao sóró kale sekȩ́né ama naaseró hótamo dokóló duraalu, “Talené Dȩi Kepe Wisiné i fo dapó. ‘I to taleta, Jerusalem bemó betere Juda whi̧rapené tawóló i ala kaae yóló, Juda meire fakené naase tua̧mó mulaalo ai ape,’” yalepó.
11 Veio ter conosco, tomou o cinto de Paulo e, amarrando-se com ele pés e mãos, disse: Isto diz o Espírito Santo: assim os judeus em Jerusalém ligarão o homem a quem pertence este cinto e o entregarão às mãos dos pagãos.
12 Ai fo depa woseturaalu, da̧nékélé, mepaae ai be whi̧ so whi̧nékélé, Pol-paae Jerusalem bepaae holao̧se yóló sesé yalepó.
12 A estas palavras, nós e os fiéis que eram daquele lugar, rogamos-lhe que não subisse a Jerusalém.
13 Téyalemó ama da̧paae duraalu, “Dia̧né noatepa atei kaae alamó wole-u yóló ya̧lo hosaa supuréli ala dute? Ȩta, susupuróló dipula beteratere alamaaté eró̧póló Talené ȩ sóró betenénipó. Ȩ sukutere alakélé yó̧póló sóró beteró betereteiné ya̧lo Tale Yesu Kerisoné doimó Jerusalem bemó suka̧ai dapó,” yalepó
13 Paulo, porém, respondeu: Por que chorais e me magoais o coração? Pois eu estou pronto não só a ser preso, mas também a morrer em Jerusalém pelo nome do Senhor Jesus.
14 Da̧né a̧ Jerusalem-paae fao̧sóró sesé yalemó, ama da̧né dere fo woseni, fo kae depa taaróló duraalu, “Ti wisirapa Talené ama yaai tuȩ́ mole ala beta̧ yó̧póló yae,” yalepó.
14 Como não pudéssemos persuadi-lo, desistimos, dizendo: Faça-se a vontade do Senhor!
15 Atéyale ki̧lipaae da̧né o̧la o̧la sisóló Jerusalem bepaae holalepó.
15 Depois desses dias, terminados os preparativos, subimos a Jerusalém.
16 Tétepa, mepaae Yesuné ala eratere Sesaria whi̧rape da̧ fea touyóló atimané da̧ Nason-né bepaae dapesó felepó. Nason-ta, Saiprus be hulua whi̧kó mo taketi Talepaae kisipa tiki tiróló betere whi̧pó.
16 Foram também conosco alguns dos discípulos de Cesaréia, que nos levaram à casa de Menason de Chipre, um antigo discípulo em cuja casa nos devíamos hospedar.
17 Atéró da̧ Jerusalem bemó sókó holalemó, Keriso norapené da̧ hȩkesetamo mo wisiyóló dape salepó.
17 À nossa chegada em Jerusalém, os irmãos nos receberam com alegria.
18 Atéró, fiyóló hi̧ka Pol-kélé, da̧ mepaaekélé, Jerusalem bepaae Jems kȩle felemó, a̧ mepaae Keriso whi̧ disirapetamo beterepó.
18 No dia seguinte, Paulo dirigiu-se conosco à casa de Tiago, onde todos os anciãos se reuniram.
19 Atépa, Pol-né atimapaae ko̧leó fo yóló Kótóné a̧ fotoko̧ratepa, amamo Juda meire fake so whi̧paae erale ala mo fea yalepó.
19 Tendo-os saudado, contou-lhes uma por uma todas as coisas que Deus fizera entre os pagãos por seu ministério.
20 Tétepa, kale whi̧rapené Tale Kótóné doi hale sóró horótu a̧paae duraalu, “No-ó, Yesu Kerisopaae kisipa tiki tiró betere Juda so whi̧ta, mo ha̧le o̧la kaae i betere ape. Ai so whi̧ta, Moses-né asȩre fokélé eraai mo doakale ketekȩ bulapó.
20 Ouvindo isso, glorificaram a Deus e disseram a Paulo: Bem vês, irmão, quantos milhares de judeus abraçaram a fé sem abandonar seu zelo pela lei.
21 Térapa, mepaae i betó mole Juda whi̧rapepaae metikipaae wale whi̧rapené i fo du beterapó. ‘Pol-né Juda meire fake so whi̧ kuamó betó mole Juda so whi̧paae Moses-né asȩre foné diaao̧ naalerape tiki sekaȩ tikae ere taalae yóo, ayarapené mara mole alakélé, sya fao̧se yóo,’ deté kutu beterapó depa wosalepó.
21 Eles têm ouvido dizer de ti que ensinas os judeus, que vivem entre os gentios, a deixarem Moisés, dizendo que não devem circuncidar os seus filhos nem observar os costumes {mosaicos}.
22 Térapa, ai alarape mo dere ala nisi yao̧sórópa, da̧ noa ala yaaloé? Atimané ya̧ ipaae wóló beterapó dere fo mo wosaalo ai ape.
22 Que se há de fazer? Sem dúvida, saberão de tua chegada.
23 Atérapa, da̧né tuȩ́ mole fo beta̧ i dapa wosae. Da̧ i betere dou̧ró whi̧rape atima Tale Kótópaae dirii malo yóló atimané topo niki tikaalo meipóló muló beterapó.
23 Faze, pois, o que te vamos dizer. Temos aqui quatro homens que têm um voto.
24 Ai whi̧rapetamo ya̧kélé touyóló fóló atimané Juda so whi̧né keletómó, yaai dere ala yó̧póló naaotei atima dupu erae. Atéró atimané topo niki tukóló momatere be dolopaae fupa, ti wisirapó yaalopó. Ai ala depa atimané kilituraalu, i whi̧ta, kale tukóló muló betere fo tikitere whi̧ meipó yaalopó. Téturaalu, naao yalepó dere fomó atima fopaae butu betere ala kapala airapó kisipa muaalopó. Tétu ya̧ta, Moses-né asȩre fo ao̧mó sukó̧ló bituraalu, ai fo tikitere whi̧ meipó yaalopó.
24 Toma-os contigo, faze com eles os ritos da purificação e paga por eles {a oferta obrigatória} para que rapem a cabeça. Então todos saberão que é falso quanto de ti ouviram, mas que também tu guardas a lei.
25 Téretei me fo i ape. Yesupaae kisipa tiki tiró betere Juda meire fake so whi̧ da̧né fo muló betere o̧la nao̧sóró, i fo asȩyóló faralepó. Kapala kótópaae moma yaai dele hupu ó na, ó sameakélé, depamó képi duwóló sukunatere hupu ó nakélé, mené so o̧lémi nokole alakélé mo yao̧se yalepó. Ai forape feata, da̧ fo dokóló beta̧ tuȩ́ muóló atimapaae asȩyóló faralepó,” yalepó.
25 Mas a respeito dos que creram dentre os gentios, já escrevemos, ordenando que se abstenham do que for sacrificado aos ídolos, do sangue, da carne sufocada e da fornicação.
26 Téró, fiyóló hi̧ka Pol-sépi atima dou̧ró whi̧rape momatere be dolopaae faairaalu, folosóró dua dere alarape yalepó. Atéró fokotere alarape feata, kale tukóló mulale be dȩmótóró kemeyaalopóló ali male felepó. Atéró tukóló mulale be dȩ sókó wapa, atimamó kale momatere be kaae tare whi̧rapené sipsip hupu daalopó yóló mulalepó.
26 Então Paulo acompanhou aqueles homens no dia seguinte e, purificando-se com eles, entrou no templo e fez aí uma declaração do termo do voto, findo o qual se devia oferecer um sacrifício a favor de cada um deles.
27 Téró, kale wȩikeró be dȩ felekemó kemeyaai deremó, Esia hae kwiamó betó mole Juda so whi̧né Pol momatere be belamó daapa kelalepó. Atépa, ai whi̧rapené Pol tao taru, mepaae so whi̧ sesemeratere fo yalepó.
27 Ao fim dos sete dias, os judeus, vindos da Ásia, viram Paulo no templo e amotinaram todo o povo. Lançando-lhe as mãos,
28 Atétu, fo fake yóló duraalu, “Israel fake so whi̧-ó, da̧ tao sae. I whi̧néta, hae kwia feamó betó mole so whi̧paae yó matere foné da̧ Israel so whi̧tamokélé, Moses-né asȩre fotamokélé, da̧né momatere betamokélé, fopaae buó̧póló bóe delaté kotapó. Téturaalu, da̧né mo dowi alakélé, inire be wisi Kirik whi̧rapekélé, ai dapesó wóló daae mole ape. Até dere alané i be doróló folokole ai eratere ape,” yalepó.
28 gritavam: Ó judeus, valei-nos! Este é o homem que por toda parte prega a todos contra o povo, a lei e o templo. Além disso, introduziu até gregos no templo e profanou o lugar santo.
29 Atimané ai fo yaleteita, Efesus whi̧kó Tropimus Pol-tamo ai be huluamó daapa kelaleteiné Pol-né ai momatere bepaae dapesó fele nisiyóló yalepó.
29 É que tinham visto Trófimo, de Éfeso, com ele na cidade, e pensavam que Paulo o tivesse introduzido no templo.
30 Atéró, fopaae fo doasi depa, Jerusalem so whi̧né woseturaalu, fea sururu yóló wóló beta̧paae touróló bóe duraalu, fo tiki whaa du betalepó. Atétu beteró, Pol a̧ moma dere be dolomó betepa, si̧yóló só wóló ai be bopéró betere tipi belapaae hokó̧ derólós tu̧ kinalepó.
30 Alvoroçou-se toda a cidade com grande ajuntamento de povo. Agarraram Paulo e arrastaram-no para fora do templo, cujas portas se fecharam imediatamente.
31 Atéró daapa, atimané Pol daai Jerusalem-mó doasi bóe duraalu, fo whaa du beteretei Rom Gavman-né diki tare whi̧rapené topo whi̧né wosalepó.
31 Como quisessem matá-lo, o tribuno da coorte foi avisado de que toda Jerusalém estava amotinada.
32 Téturaalu, kale sekȩ́né ama diki tare whi̧raperó mepaae topo whi̧rapetamo atima sururu yóló, ai whaa du beterepaae dorowalepó. Téteremó, ai bóe du betale so whi̧né doasiró ama diki tare whi̧rapetamo wale ala kilitu, Pol du betaletei, taalalepó.
32 Ele tomou logo soldados e oficiais e correu aos manifestantes. Estes, ao avistarem o tribuno e os saldados, cessaram de espancar Paulo.
33 Atétepa, kale diki tare whi̧rapené topo whi̧ Pol daale felekepaae fóló duraalu, sein képi tamoné ama naase tamo dokae yóló ai so whi̧paae woseturaalu, i whi̧ a̧ deé? Ama noa alakó depa yaleé yóló wosalepó.
33 Aproximando-se então o tribuno, prendeu-o e mandou acorrentá-lo com duas cadeias. Perguntou então quem era e o que havia feito.
34 Ai fo deremó, mepaae so whi̧né dere fo kae yóo, mepaae whi̧rapené dere fo kae yóo yóló, doasi fo tiki whaa yalepó. Atétere foné diki tare whi̧rapené toponé Pol só deratere fo bete wisiyóló wosenipó. Atétepa, kale topo whi̧né diki tare whi̧rapepaae duraalu, Pol diki tare whi̧rape touróló betere tikipaae dapesó fae yalepó.
34 Na multidão todos gritavam de tal modo que, não podendo apurar a verdade por causa do tumulto, mandou que fosse recolhido à cidadela.
35 Téró, Pol diki tare whi̧rapené be hola tó dóló hutu betepa, so whi̧ feané a̧ daairaalu ketekȩ butu betalepó. Atétepa, diki tare whi̧rapené topo whi̧né ama diki tare whi̧rapepaae Pol beleyóló sóró holae yalepó.
35 Quando Paulo chegou às escadas, foi carregado pelos soldados, por causa do furor da multidão.
36 Atétepa, mo turó so whi̧ sya fu bitu, doasi fo fake yóló duraalu, “ A̧ mo ti sukó̧póló dae,” deté fu betalepó.
36 O povo o seguia em massa dizendo aos gritos: À morte
37 Diki tare whi̧rapené Pol atimané be dolopaae sóró faaitepa, ama diki tare whi̧né topo whi̧paae duraalu, “Ya̧lo ya̧tamo me fokó enére?” yalepó. Ti fo depa, kale whi̧né a̧paae woseturaalu, “Ya̧ Krik fo bole whi̧é?
37 Quando estava para ser introduzido na fortaleza, Paulo perguntou ao tribuno: É-me permitido dizer duas palavras? Este respondeu: Sabes o grego!
38 Ya̧ta, mepaae kemeyale be dȩmó 4,000 whi̧rape a̧lisó fóló, so whi̧ bitinire tikimó Gavman whi̧tamo bóe daale Isip whi̧ meié?” yalepó.
38 Não és tu, portanto, aquele egípcio que há tempos levantou um tumulto e conduziu ao deserto quatro mil extremistas?
39 Ti fo depa, Pol-né a̧paae duraalu, “Ȩta, Juda fake whi̧ doasi doi mole be hulua Silisia hae kwiamó tȩne Tarsus be whi̧kópó. Térapa, ai so whi̧paae ya̧lo fo yaai dapa, naao noa kisipa mute?” yalepó.
39 Paulo replicou: Eu sou judeu, natural de Tarso, na Cilícia, cidadão dessa ilustre cidade. Mas rogo-te que me permitas falar ao povo.
40 Ti fo depa, topo whi̧né Pol-paae yae yalepó. Tétepa, a̧ disó horóló be hola tómó daalu, naase horóló Hibru whi̧rapené du betere foné yalepó.
40 O tribuno lho permitiu. Paulo, em pé nos degraus, acenou ao povo com a mão e se fez um grande silêncio. Falou em língua hebraica do seguinte modo:

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.