Atos 21

Yesu Kerisoné So Whi̧ Tao Sere Kisi Fo Wisi (PPO) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Téró, da̧ atimapaae ko̧leó yóló atima taaróló wȩi nukupaae biti̧ fóló wȩiné bopéróló daaló betere hae Kos felekemó sesekȩ felepó. Téró furaalu, wȩi tómó diki beta̧ fiyóló, hi̧ka Rodes hae wȩiné bopéróló daaló betere tiki felekemó sesekȩ fóló, Patara bepaae sókó felepó.
1 E aconteceu que, separando-nos deles, navegamos e fomos correndo caminho direito e chegamos a Cós e, no dia seguinte, a Rodes, de onde passamos a Pátara.
2 Aimó beta̧ wȩi nuku Fonisia hae kwiapaae faai fupa, da̧ ai nukumó biti̧ holóló felepó.
2 Achando um navio que ia para a Fenícia, embarcamos nele e partimos.
3 Atéró da̧ furaalu, wȩiné bopéróló daaló betere hae kwia Saiprus hae fȩ́ naase fakeró epa kele falaté fóló, Siria hae kwiamó tȩne Tair bemó sókó felepó. Ai Tair beta, take da̧né i nukuné sóró wale o̧la o̧la sorokóló mulaai yale be huluapó.
3 E, indo já à vista de Chipre, deixando-a à esquerda, navegamos para a Síria e chegamos a Tiro; porque o navio havia de ser descarregado ali.
4 Téró, ai bemó mepaae Yesuné ala eró tare whi̧rape betepa, da̧ atimatamo wȩikeró be dȩ betalepó. Atéró betepa, ai bemó betó mole whi̧rape atima Dȩi Kepe Wisiné fotoko̧ratepa, Pol-paae duraalu, ya̧ Jerusalem bepaae fao̧se yóló seséyalepó.
4 E, achando discípulos, ficamos ali sete dias; e eles, pelo Espírito, diziam a Paulo que não subisse a Jerusalém.
5 Tétu beteró, aimó betaai yale be dȩrape kemetepa da̧ ai be taaróló faai felepó. Atéró faai fupa, kale Yesuné ala eratere whi̧rape atimané somarape naale senaalekélé, mo fea da̧tamo doropóló wȩi fóku atika̧ tómó bukutiri teya̧ró bituraalu, Talepaae moma yalepó.
5 E, havendo passado ali aqueles dias, saímos e seguimos nosso caminho, acompanhando-nos todos, cada um com sua mulher e filhos até fora da cidade; e, postos de joelhos na praia, oramos.
6 Atétu beteró da̧ faairaalu ko̧leó yóló da̧ fea aputu beteró da̧ wȩi nukumó biti̧ hotopa, atima momó bepaae fesaae felepó.
6 E, saudando-nos uns aos outros, subimos ao navio; e eles voltaram para casa.
7 Da̧ atéró ai Tair be taaróló fóló, Tolemais bemó sókó felepó. Ai bemó betó mole Keriso norapepaaekélé ko̧leó yóló, be dȩ beta̧ atimatamo betalepó.
7 E nós, concluída a navegação de Tiro, viemos a Ptolemaida; e, havendo saudado os irmãos, ficamos com eles um dia.
8 Atéró, hi̧ka da̧ ai be taaróló Sesaria be huluamó sókó felepó. Ai bemó, take atimané so whi̧ o̧la taleróló meló̧póló beterale wȩikeró whi̧kó beta̧ Filip beterepó. Ai sekȩ́ta, kale mió wosetere kisi fo wisikélé yó matere whi̧ betepa, da̧ a̧tamo fiyalepó.
8 No dia seguinte, partindo dali Paulo e nós que com ele estávamos, chegamos a Cesareia; e, entrando em casa de Filipe, o evangelista, que era um dos sete, ficamos com ele.
9 Ai sekȩ́né ama dou̧ró senaale seimalerape fea Kótóné fo eratere ko̧ló sorape betó molepó.
9 Tinha este quatro filhas donzelas, que profetizavam.
10 Da̧ ai bemó mepaae be dȩrape dekéró betepa, Kótóné ama ko̧ló whi̧né doi Akabas Judia hae kwiaró dorowalepó.
10 E, demorando-nos ali por muitos dias, chegou da Judeia um profeta, por nome Ágabo;
11 Ai whi̧ da̧ beterepaae wóló daalu Pol-né to tao sóró kale sekȩ́né ama naaseró hótamo dokóló duraalu, “Talené Dȩi Kepe Wisiné i fo dapó. ‘I to taleta, Jerusalem bemó betere Juda whi̧rapené tawóló i ala kaae yóló, Juda meire fakené naase tua̧mó mulaalo ai ape,’” yalepó.
11 e, vindo ter conosco, tomou a cinta de Paulo e, ligando-se os seus próprios pés e mãos, disse: Isto diz o Espírito Santo: Assim ligarão os judeus, em Jerusalém, o varão de quem é esta cinta e o entregarão nas mãos dos gentios.
12 Ai fo depa woseturaalu, da̧nékélé, mepaae ai be whi̧ so whi̧nékélé, Pol-paae Jerusalem bepaae holao̧se yóló sesé yalepó.
12 E, ouvindo nós isto, rogamos- lhe, tanto nós como os que eram daquele lugar, que não subisse a Jerusalém.
13 Téyalemó ama da̧paae duraalu, “Dia̧né noatepa atei kaae alamó wole-u yóló ya̧lo hosaa supuréli ala dute? Ȩta, susupuróló dipula beteratere alamaaté eró̧póló Talené ȩ sóró betenénipó. Ȩ sukutere alakélé yó̧póló sóró beteró betereteiné ya̧lo Tale Yesu Kerisoné doimó Jerusalem bemó suka̧ai dapó,” yalepó
13 Mas Paulo respondeu: Que fazeis vós, chorando e magoando-me o coração? Porque eu estou pronto não só a ser ligado, mas ainda a morrer em Jerusalém pelo nome do Senhor Jesus.
14 Da̧né a̧ Jerusalem-paae fao̧sóró sesé yalemó, ama da̧né dere fo woseni, fo kae depa taaróló duraalu, “Ti wisirapa Talené ama yaai tuȩ́ mole ala beta̧ yó̧póló yae,” yalepó.
14 E, como não podíamos convencê-lo, nos aquietamos, dizendo: Faça-se a vontade do Senhor!
15 Atéyale ki̧lipaae da̧né o̧la o̧la sisóló Jerusalem bepaae holalepó.
15 Depois daqueles dias, havendo feito os nossos preparativos, subimos a Jerusalém.
16 Tétepa, mepaae Yesuné ala eratere Sesaria whi̧rape da̧ fea touyóló atimané da̧ Nason-né bepaae dapesó felepó. Nason-ta, Saiprus be hulua whi̧kó mo taketi Talepaae kisipa tiki tiróló betere whi̧pó.
16 E foram também conosco alguns discípulos de Cesareia, levando consigo um certo Mnasom, natural de Chipre, discípulo antigo, com quem havíamos de hospedar-nos.
17 Atéró da̧ Jerusalem bemó sókó holalemó, Keriso norapené da̧ hȩkesetamo mo wisiyóló dape salepó.
17 E, logo que chegamos a Jerusalém, os irmãos nos receberam de muito boa vontade.
18 Atéró, fiyóló hi̧ka Pol-kélé, da̧ mepaaekélé, Jerusalem bepaae Jems kȩle felemó, a̧ mepaae Keriso whi̧ disirapetamo beterepó.
18 No dia seguinte, Paulo entrou conosco em casa de Tiago, e todos os anciãos vieram ali.
19 Atépa, Pol-né atimapaae ko̧leó fo yóló Kótóné a̧ fotoko̧ratepa, amamo Juda meire fake so whi̧paae erale ala mo fea yalepó.
19 E, havendo-os saudado, contou- lhes minuciosamente o que por seu ministério Deus fizera entre os gentios.
20 Tétepa, kale whi̧rapené Tale Kótóné doi hale sóró horótu a̧paae duraalu, “No-ó, Yesu Kerisopaae kisipa tiki tiró betere Juda so whi̧ta, mo ha̧le o̧la kaae i betere ape. Ai so whi̧ta, Moses-né asȩre fokélé eraai mo doakale ketekȩ bulapó.
20 E, ouvindo- o eles, glorificaram ao Senhor e disseram-lhe: Bem vês, irmão, quantos milhares de judeus há que creem, e todos são zelosos da lei.
21 Térapa, mepaae i betó mole Juda whi̧rapepaae metikipaae wale whi̧rapené i fo du beterapó. ‘Pol-né Juda meire fake so whi̧ kuamó betó mole Juda so whi̧paae Moses-né asȩre foné diaao̧ naalerape tiki sekaȩ tikae ere taalae yóo, ayarapené mara mole alakélé, sya fao̧se yóo,’ deté kutu beterapó depa wosalepó.
21 E já acerca de ti foram informados de que ensinas todos os judeus que estão entre os gentios a apartarem-se de Moisés, dizendo que não devem circuncidar os filhos, nem andar segundo o costume da lei.
22 Térapa, ai alarape mo dere ala nisi yao̧sórópa, da̧ noa ala yaaloé? Atimané ya̧ ipaae wóló beterapó dere fo mo wosaalo ai ape.
22 Que faremos, pois? Em todo o caso é necessário que a multidão se ajunte; porque terão ouvido que já és vindo.
23 Atérapa, da̧né tuȩ́ mole fo beta̧ i dapa wosae. Da̧ i betere dou̧ró whi̧rape atima Tale Kótópaae dirii malo yóló atimané topo niki tikaalo meipóló muló beterapó.
23 Faze, pois, isto que te dizemos: temos quatro varões que fizeram voto.
24 Ai whi̧rapetamo ya̧kélé touyóló fóló atimané Juda so whi̧né keletómó, yaai dere ala yó̧póló naaotei atima dupu erae. Atéró atimané topo niki tukóló momatere be dolopaae fupa, ti wisirapó yaalopó. Ai ala depa atimané kilituraalu, i whi̧ta, kale tukóló muló betere fo tikitere whi̧ meipó yaalopó. Téturaalu, naao yalepó dere fomó atima fopaae butu betere ala kapala airapó kisipa muaalopó. Tétu ya̧ta, Moses-né asȩre fo ao̧mó sukó̧ló bituraalu, ai fo tikitere whi̧ meipó yaalopó.
24 Toma estes contigo, e santifica-te com eles, e faze por eles os gastos para que rapem a cabeça, e todos ficarão sabendo que nada há daquilo de que foram informados acerca de ti, mas que também tu mesmo andas guardando a lei.
25 Téretei me fo i ape. Yesupaae kisipa tiki tiró betere Juda meire fake so whi̧ da̧né fo muló betere o̧la nao̧sóró, i fo asȩyóló faralepó. Kapala kótópaae moma yaai dele hupu ó na, ó sameakélé, depamó képi duwóló sukunatere hupu ó nakélé, mené so o̧lémi nokole alakélé mo yao̧se yalepó. Ai forape feata, da̧ fo dokóló beta̧ tuȩ́ muóló atimapaae asȩyóló faralepó,” yalepó.
25 Todavia, quanto aos que creem dos gentios, já nós havemos escrito e achado por bem que nada disto observem; mas que só se guardem do que se sacrifica aos ídolos, e do sangue, e do sufocado, e da prostituição.
26 Téró, fiyóló hi̧ka Pol-sépi atima dou̧ró whi̧rape momatere be dolopaae faairaalu, folosóró dua dere alarape yalepó. Atéró fokotere alarape feata, kale tukóló mulale be dȩmótóró kemeyaalopóló ali male felepó. Atéró tukóló mulale be dȩ sókó wapa, atimamó kale momatere be kaae tare whi̧rapené sipsip hupu daalopó yóló mulalepó.
26 Então, Paulo, tomando consigo aqueles varões, entrou, no dia seguinte, no templo, já santificado com eles, anunciando serem já cumpridos os dias da purificação; e ficou ali até se oferecer em favor de cada um deles a oferta.
27 Téró, kale wȩikeró be dȩ felekemó kemeyaai deremó, Esia hae kwiamó betó mole Juda so whi̧né Pol momatere be belamó daapa kelalepó. Atépa, ai whi̧rapené Pol tao taru, mepaae so whi̧ sesemeratere fo yalepó.
27 Quando os sete dias estavam quase a terminar, os judeus da Ásia, vendo-o no templo, alvoroçaram todo o povo e lançaram mão dele,
28 Atétu, fo fake yóló duraalu, “Israel fake so whi̧-ó, da̧ tao sae. I whi̧néta, hae kwia feamó betó mole so whi̧paae yó matere foné da̧ Israel so whi̧tamokélé, Moses-né asȩre fotamokélé, da̧né momatere betamokélé, fopaae buó̧póló bóe delaté kotapó. Téturaalu, da̧né mo dowi alakélé, inire be wisi Kirik whi̧rapekélé, ai dapesó wóló daae mole ape. Até dere alané i be doróló folokole ai eratere ape,” yalepó.
28 clamando: Varões israelitas, acudi! Este é o homem que por todas as partes ensina a todos, contra o povo, e contra a lei, e contra este lugar; e, demais disto, introduziu também no templo os gregos e profanou este santo lugar.
29 Atimané ai fo yaleteita, Efesus whi̧kó Tropimus Pol-tamo ai be huluamó daapa kelaleteiné Pol-né ai momatere bepaae dapesó fele nisiyóló yalepó.
29 Porque tinham visto com ele na cidade a Trófimo, de Éfeso, o qual pensavam que Paulo introduzira no templo.
30 Atéró, fopaae fo doasi depa, Jerusalem so whi̧né woseturaalu, fea sururu yóló wóló beta̧paae touróló bóe duraalu, fo tiki whaa du betalepó. Atétu beteró, Pol a̧ moma dere be dolomó betepa, si̧yóló só wóló ai be bopéró betere tipi belapaae hokó̧ derólós tu̧ kinalepó.
30 E alvoroçou-se toda a cidade, e houve grande concurso de povo; e, pegando de Paulo, o arrastaram para fora do templo, e logo as portas se fecharam.
31 Atéró daapa, atimané Pol daai Jerusalem-mó doasi bóe duraalu, fo whaa du beteretei Rom Gavman-né diki tare whi̧rapené topo whi̧né wosalepó.
31 E, procurando eles matá-lo, chegou ao tribuno da coorte o aviso de que Jerusalém estava toda em confusão.
32 Téturaalu, kale sekȩ́né ama diki tare whi̧raperó mepaae topo whi̧rapetamo atima sururu yóló, ai whaa du beterepaae dorowalepó. Téteremó, ai bóe du betale so whi̧né doasiró ama diki tare whi̧rapetamo wale ala kilitu, Pol du betaletei, taalalepó.
32 Este, tomando logo consigo soldados e centuriões, correu para eles. E, quando viram o tribuno e os soldados, cessaram de ferir a Paulo.
33 Atétepa, kale diki tare whi̧rapené topo whi̧ Pol daale felekepaae fóló duraalu, sein képi tamoné ama naase tamo dokae yóló ai so whi̧paae woseturaalu, i whi̧ a̧ deé? Ama noa alakó depa yaleé yóló wosalepó.
33 Então, aproximando-se o tribuno, o prendeu, e o mandou atar com duas cadeias, e lhe perguntou quem era e o que tinha feito.
34 Ai fo deremó, mepaae so whi̧né dere fo kae yóo, mepaae whi̧rapené dere fo kae yóo yóló, doasi fo tiki whaa yalepó. Atétere foné diki tare whi̧rapené toponé Pol só deratere fo bete wisiyóló wosenipó. Atétepa, kale topo whi̧né diki tare whi̧rapepaae duraalu, Pol diki tare whi̧rape touróló betere tikipaae dapesó fae yalepó.
34 E, na multidão, uns clamavam de uma maneira; outros, de outra; mas, como nada podia saber ao certo por causa do alvoroço, mandou conduzi-lo para a fortaleza.
35 Téró, Pol diki tare whi̧rapené be hola tó dóló hutu betepa, so whi̧ feané a̧ daairaalu ketekȩ butu betalepó. Atétepa, diki tare whi̧rapené topo whi̧né ama diki tare whi̧rapepaae Pol beleyóló sóró holae yalepó.
35 E sucedeu que, chegando às escadas, os soldados tiveram de lhe pegar por causa da violência da multidão,
36 Atétepa, mo turó so whi̧ sya fu bitu, doasi fo fake yóló duraalu, “ A̧ mo ti sukó̧póló dae,” deté fu betalepó.
36 porque a multidão do povo o seguia, clamando: Mata-o!
37 Diki tare whi̧rapené Pol atimané be dolopaae sóró faaitepa, ama diki tare whi̧né topo whi̧paae duraalu, “Ya̧lo ya̧tamo me fokó enére?” yalepó. Ti fo depa, kale whi̧né a̧paae woseturaalu, “Ya̧ Krik fo bole whi̧é?
37 E, quando iam introduzir Paulo na fortaleza, disse Paulo ao tribuno: É-me permitido dizer-te alguma coisa? E ele disse: Sabes o grego?
38 Ya̧ta, mepaae kemeyale be dȩmó 4,000 whi̧rape a̧lisó fóló, so whi̧ bitinire tikimó Gavman whi̧tamo bóe daale Isip whi̧ meié?” yalepó.
38 Não és tu, porventura, aquele egípcio que antes destes dias fez uma sedição e levou ao deserto quatro mil salteadores?
39 Ti fo depa, Pol-né a̧paae duraalu, “Ȩta, Juda fake whi̧ doasi doi mole be hulua Silisia hae kwiamó tȩne Tarsus be whi̧kópó. Térapa, ai so whi̧paae ya̧lo fo yaai dapa, naao noa kisipa mute?” yalepó.
39 Mas Paulo lhe disse: Na verdade, eu sou um homem judeu, cidadão de Tarso, cidade não pouco célebre na Cilícia; rogo-te, porém, que me permitas falar ao povo.
40 Ti fo depa, topo whi̧né Pol-paae yae yalepó. Tétepa, a̧ disó horóló be hola tómó daalu, naase horóló Hibru whi̧rapené du betere foné yalepó.
40 E, havendo-lho permitido, Paulo, pondo-se em pé nas escadas, fez sinal com a mão ao povo; e, feito grande silêncio, falou-lhes em língua hebraica, dizendo:

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.