Atos 21

Yesu Kerisoné So Whi̧ Tao Sere Kisi Fo Wisi (PPO) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Téró, da̧ atimapaae ko̧leó yóló atima taaróló wȩi nukupaae biti̧ fóló wȩiné bopéróló daaló betere hae Kos felekemó sesekȩ felepó. Téró furaalu, wȩi tómó diki beta̧ fiyóló, hi̧ka Rodes hae wȩiné bopéróló daaló betere tiki felekemó sesekȩ fóló, Patara bepaae sókó felepó.
1 Nós nos despedimos deles e fomos embora, navegando diretamente para a ilha de Cós. No dia seguinte paramos no porto de Rodes e dali continuamos até a cidade de Pátara,
2 Aimó beta̧ wȩi nuku Fonisia hae kwiapaae faai fupa, da̧ ai nukumó biti̧ holóló felepó.
2 onde encontramos um navio que ia para a Fenícia. Então embarcamos nele e seguimos viagem.
3 Atéró da̧ furaalu, wȩiné bopéróló daaló betere hae kwia Saiprus hae fȩ́ naase fakeró epa kele falaté fóló, Siria hae kwiamó tȩne Tair bemó sókó felepó. Ai Tair beta, take da̧né i nukuné sóró wale o̧la o̧la sorokóló mulaai yale be huluapó.
3 Quando já podíamos ver a ilha de Chipre, navegamos ao sul daquela ilha e seguimos em direção à província da Síria. Chegamos à cidade de Tiro, onde desembarcamos, pois o navio precisava ser descarregado.
4 Téró, ai bemó mepaae Yesuné ala eró tare whi̧rape betepa, da̧ atimatamo wȩikeró be dȩ betalepó. Atéró betepa, ai bemó betó mole whi̧rape atima Dȩi Kepe Wisiné fotoko̧ratepa, Pol-paae duraalu, ya̧ Jerusalem bepaae fao̧se yóló seséyalepó.
4 Naquela cidade encontramos alguns cristãos e ficamos com eles uma semana. Então, avisados pelo Espírito Santo, eles disseram a Paulo que não fosse para Jerusalém.
5 Tétu beteró, aimó betaai yale be dȩrape kemetepa da̧ ai be taaróló faai felepó. Atéró faai fupa, kale Yesuné ala eratere whi̧rape atimané somarape naale senaalekélé, mo fea da̧tamo doropóló wȩi fóku atika̧ tómó bukutiri teya̧ró bituraalu, Talepaae moma yalepó.
5 Mas, quando chegou o dia de irmos embora, nós continuamos a nossa viagem. Aí aqueles irmãos, com as esposas e filhos, nos acompanharam até fora da cidade; e todos nós nos ajoelhamos ali na praia e oramos.
6 Atétu beteró da̧ faairaalu ko̧leó yóló da̧ fea aputu beteró da̧ wȩi nukumó biti̧ hotopa, atima momó bepaae fesaae felepó.
6 Depois de nos despedirmos, embarcamos no navio, e eles voltaram para casa.
7 Da̧ atéró ai Tair be taaróló fóló, Tolemais bemó sókó felepó. Ai bemó betó mole Keriso norapepaaekélé ko̧leó yóló, be dȩ beta̧ atimatamo betalepó.
7 Seguimos viagem, navegando da cidade de Tiro para Ptolemaida. Ali encontramos e cumprimentamos os irmãos e passamos um dia com eles.
8 Atéró, hi̧ka da̧ ai be taaróló Sesaria be huluamó sókó felepó. Ai bemó, take atimané so whi̧ o̧la taleróló meló̧póló beterale wȩikeró whi̧kó beta̧ Filip beterepó. Ai sekȩ́ta, kale mió wosetere kisi fo wisikélé yó matere whi̧ betepa, da̧ a̧tamo fiyalepó.
8 No dia seguinte partimos e chegamos à cidade de Cesareia. Ali fomos para a casa do evangelista Filipe e ficamos com ele. Filipe era um dos sete homens que haviam sido escolhidos em Jerusalém.
9 Ai sekȩ́né ama dou̧ró senaale seimalerape fea Kótóné fo eratere ko̧ló sorape betó molepó.
9 Ele tinha quatro filhas solteiras que profetizavam.
10 Da̧ ai bemó mepaae be dȩrape dekéró betepa, Kótóné ama ko̧ló whi̧né doi Akabas Judia hae kwiaró dorowalepó.
10 Alguns dias depois da nossa chegada, um profeta chamado Ágabo veio da região da Judeia.
11 Ai whi̧ da̧ beterepaae wóló daalu Pol-né to tao sóró kale sekȩ́né ama naaseró hótamo dokóló duraalu, “Talené Dȩi Kepe Wisiné i fo dapó. ‘I to taleta, Jerusalem bemó betere Juda whi̧rapené tawóló i ala kaae yóló, Juda meire fakené naase tua̧mó mulaalo ai ape,’” yalepó.
11 Ele chegou perto de nós, pegou o cinto de Paulo, amarrou os próprios pés e as próprias mãos e disse: — O Espírito Santo diz isto: em Jerusalém o dono deste cinto será amarrado assim pelos judeus e será entregue nas mãos dos não judeus.
12 Ai fo depa woseturaalu, da̧nékélé, mepaae ai be whi̧ so whi̧nékélé, Pol-paae Jerusalem bepaae holao̧se yóló sesé yalepó.
12 Quando ouvimos isso, nós e os irmãos de Cesareia pedimos com insistência a Paulo que não fosse para Jerusalém.
13 Téyalemó ama da̧paae duraalu, “Dia̧né noatepa atei kaae alamó wole-u yóló ya̧lo hosaa supuréli ala dute? Ȩta, susupuróló dipula beteratere alamaaté eró̧póló Talené ȩ sóró betenénipó. Ȩ sukutere alakélé yó̧póló sóró beteró betereteiné ya̧lo Tale Yesu Kerisoné doimó Jerusalem bemó suka̧ai dapó,” yalepó
13 Mas ele respondeu: — Por que vocês choram assim e me deixam tão triste? Eu estou pronto não somente para ser amarrado, mas até para morrer em Jerusalém pela causa do Senhor Jesus.
14 Da̧né a̧ Jerusalem-paae fao̧sóró sesé yalemó, ama da̧né dere fo woseni, fo kae depa taaróló duraalu, “Ti wisirapa Talené ama yaai tuȩ́ mole ala beta̧ yó̧póló yae,” yalepó.
14 E não conseguimos convencê-lo a não ir. Então desistimos e dissemos: — Que seja feita a vontade do Senhor!
15 Atéyale ki̧lipaae da̧né o̧la o̧la sisóló Jerusalem bepaae holalepó.
15 Depois de passarmos alguns dias ali, juntamos as nossas coisas e fomos para Jerusalém.
16 Tétepa, mepaae Yesuné ala eratere Sesaria whi̧rape da̧ fea touyóló atimané da̧ Nason-né bepaae dapesó felepó. Nason-ta, Saiprus be hulua whi̧kó mo taketi Talepaae kisipa tiki tiróló betere whi̧pó.
16 Alguns irmãos da cidade de Cesareia nos acompanharam e nos levaram à casa onde íamos ficar hospedados. O dono da casa era Menasom, natural da ilha de Chipre. Fazia muito tempo que ele era cristão.
17 Atéró da̧ Jerusalem bemó sókó holalemó, Keriso norapené da̧ hȩkesetamo mo wisiyóló dape salepó.
17 Quando chegamos a Jerusalém, os irmãos nos receberam com muita alegria.
18 Atéró, fiyóló hi̧ka Pol-kélé, da̧ mepaaekélé, Jerusalem bepaae Jems kȩle felemó, a̧ mepaae Keriso whi̧ disirapetamo beterepó.
18 No dia seguinte Paulo foi conosco até a casa de Tiago para se encontrar com ele. E todos os presbíteros da igreja estavam presentes ali.
19 Atépa, Pol-né atimapaae ko̧leó fo yóló Kótóné a̧ fotoko̧ratepa, amamo Juda meire fake so whi̧paae erale ala mo fea yalepó.
19 Então Paulo os cumprimentou e deu um relatório completo de tudo o que Deus tinha feito por meio dele entre os não judeus.
20 Tétepa, kale whi̧rapené Tale Kótóné doi hale sóró horótu a̧paae duraalu, “No-ó, Yesu Kerisopaae kisipa tiki tiró betere Juda so whi̧ta, mo ha̧le o̧la kaae i betere ape. Ai so whi̧ta, Moses-né asȩre fokélé eraai mo doakale ketekȩ bulapó.
20 Depois de o ouvirem, todos eles deram graças a Deus e disseram a Paulo: — Veja bem, irmão! Há milhares de judeus que se tornaram cristãos e todos eles são fiéis à
21 Térapa, mepaae i betó mole Juda whi̧rapepaae metikipaae wale whi̧rapené i fo du beterapó. ‘Pol-né Juda meire fake so whi̧ kuamó betó mole Juda so whi̧paae Moses-né asȩre foné diaao̧ naalerape tiki sekaȩ tikae ere taalae yóo, ayarapené mara mole alakélé, sya fao̧se yóo,’ deté kutu beterapó depa wosalepó.
21 Eles ouviram dizer que você ensina os judeus que moram em outros países a abandonarem a Lei, dizendo a eles que não circuncidem os seus filhos, nem respeitem os costumes dos judeus.
22 Térapa, ai alarape mo dere ala nisi yao̧sórópa, da̧ noa ala yaaloé? Atimané ya̧ ipaae wóló beterapó dere fo mo wosaalo ai ape.
22 O que vamos fazer? Com certeza eles já ouviram dizer que você chegou.
23 Atérapa, da̧né tuȩ́ mole fo beta̧ i dapa wosae. Da̧ i betere dou̧ró whi̧rape atima Tale Kótópaae dirii malo yóló atimané topo niki tikaalo meipóló muló beterapó.
23 Portanto, faça o que vamos dizer: estão aqui entre nós quatro homens que têm de cumprir uma promessa a Deus.
24 Ai whi̧rapetamo ya̧kélé touyóló fóló atimané Juda so whi̧né keletómó, yaai dere ala yó̧póló naaotei atima dupu erae. Atéró atimané topo niki tukóló momatere be dolopaae fupa, ti wisirapó yaalopó. Ai ala depa atimané kilituraalu, i whi̧ta, kale tukóló muló betere fo tikitere whi̧ meipó yaalopó. Téturaalu, naao yalepó dere fomó atima fopaae butu betere ala kapala airapó kisipa muaalopó. Tétu ya̧ta, Moses-né asȩre fo ao̧mó sukó̧ló bituraalu, ai fo tikitere whi̧ meipó yaalopó.
24 Então vá, tome parte com eles na cerimônia de purificação e pague a despesa para que eles possam rapar a cabeça . Assim todos saberão que não é verdade o que se diz de você. Pelo contrário, vão ficar sabendo que, de fato, você vive de acordo com a Lei de Moisés.
25 Téretei me fo i ape. Yesupaae kisipa tiki tiró betere Juda meire fake so whi̧ da̧né fo muló betere o̧la nao̧sóró, i fo asȩyóló faralepó. Kapala kótópaae moma yaai dele hupu ó na, ó sameakélé, depamó képi duwóló sukunatere hupu ó nakélé, mené so o̧lémi nokole alakélé mo yao̧se yalepó. Ai forape feata, da̧ fo dokóló beta̧ tuȩ́ muóló atimapaae asȩyóló faralepó,” yalepó.
25 Mas, quanto aos não judeus que se tornaram cristãos, nós já mandamos uma carta a eles, dizendo o seguinte: “Não comam carne de animais que foram oferecidos em sacrifício aos ídolos, nem sangue, nem carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado. E também não pratiquem imoralidade sexual.”
26 Téró, fiyóló hi̧ka Pol-sépi atima dou̧ró whi̧rape momatere be dolopaae faairaalu, folosóró dua dere alarape yalepó. Atéró fokotere alarape feata, kale tukóló mulale be dȩmótóró kemeyaalopóló ali male felepó. Atéró tukóló mulale be dȩ sókó wapa, atimamó kale momatere be kaae tare whi̧rapené sipsip hupu daalopó yóló mulalepó.
26 Então Paulo falou com os quatro homens e, no dia seguinte, tomou parte com eles na cerimônia de purificação. Depois entrou na área do Templo para avisar quando iam terminar os dias da purificação, isto é, a ocasião em que cada um dos quatro homens deveria oferecer o seu sacrifício.
27 Téró, kale wȩikeró be dȩ felekemó kemeyaai deremó, Esia hae kwiamó betó mole Juda so whi̧né Pol momatere be belamó daapa kelalepó. Atépa, ai whi̧rapené Pol tao taru, mepaae so whi̧ sesemeratere fo yalepó.
27 Quando os sete dias da purificação estavam para acabar, alguns judeus da província da Ásia viram Paulo na área do Templo . Então atiçaram a multidão, agarraram Paulo
28 Atétu, fo fake yóló duraalu, “Israel fake so whi̧-ó, da̧ tao sae. I whi̧néta, hae kwia feamó betó mole so whi̧paae yó matere foné da̧ Israel so whi̧tamokélé, Moses-né asȩre fotamokélé, da̧né momatere betamokélé, fopaae buó̧póló bóe delaté kotapó. Téturaalu, da̧né mo dowi alakélé, inire be wisi Kirik whi̧rapekélé, ai dapesó wóló daae mole ape. Até dere alané i be doróló folokole ai eratere ape,” yalepó.
28 e começaram a gritar: — Israelitas, nos ajudem! Este é o homem que vai pelo mundo inteiro falando a todas as pessoas e dizendo mentiras contra o povo de Israel, a
29 Atimané ai fo yaleteita, Efesus whi̧kó Tropimus Pol-tamo ai be huluamó daapa kelaleteiné Pol-né ai momatere bepaae dapesó fele nisiyóló yalepó.
29 Eles disseram isso porque tinham visto Trófimo, que era de Éfeso, na cidade com Paulo. E pensavam que Paulo o havia levado para dentro da área do Templo.
30 Atéró, fopaae fo doasi depa, Jerusalem so whi̧né woseturaalu, fea sururu yóló wóló beta̧paae touróló bóe duraalu, fo tiki whaa du betalepó. Atétu beteró, Pol a̧ moma dere be dolomó betepa, si̧yóló só wóló ai be bopéró betere tipi belapaae hokó̧ derólós tu̧ kinalepó.
30 A confusão se espalhou por toda a cidade, e o povo veio correndo de todos os lados. Eles agarraram Paulo, e o arrastaram para fora da área do Templo, e fecharam os portões.
31 Atéró daapa, atimané Pol daai Jerusalem-mó doasi bóe duraalu, fo whaa du beteretei Rom Gavman-né diki tare whi̧rapené topo whi̧né wosalepó.
31 Quando a multidão já ia matar Paulo, o comandante das tropas romanas recebeu a notícia de que toda a cidade de Jerusalém estava em revolta.
32 Téturaalu, kale sekȩ́né ama diki tare whi̧raperó mepaae topo whi̧rapetamo atima sururu yóló, ai whaa du beterepaae dorowalepó. Téteremó, ai bóe du betale so whi̧né doasiró ama diki tare whi̧rapetamo wale ala kilitu, Pol du betaletei, taalalepó.
32 Então reuniu depressa alguns oficiais e soldados e correu para o meio do povo. Quando a multidão viu o comandante e os soldados, parou logo de bater em Paulo.
33 Atétepa, kale diki tare whi̧rapené topo whi̧ Pol daale felekepaae fóló duraalu, sein képi tamoné ama naase tamo dokae yóló ai so whi̧paae woseturaalu, i whi̧ a̧ deé? Ama noa alakó depa yaleé yóló wosalepó.
33 Aí o comandante chegou perto de Paulo, prendeu-o e mandou amarrá-lo com duas correntes. Depois perguntou: — Quem é este homem? O que foi que ele fez?
34 Ai fo deremó, mepaae so whi̧né dere fo kae yóo, mepaae whi̧rapené dere fo kae yóo yóló, doasi fo tiki whaa yalepó. Atétere foné diki tare whi̧rapené toponé Pol só deratere fo bete wisiyóló wosenipó. Atétepa, kale topo whi̧né diki tare whi̧rapepaae duraalu, Pol diki tare whi̧rape touróló betere tikipaae dapesó fae yalepó.
34 Mas na multidão uns gritavam uma coisa, outros gritavam outra. A desordem era tão grande, que o comandante não pôde descobrir o que havia acontecido. Então mandou que os soldados levassem Paulo para dentro da fortaleza .
35 Téró, Pol diki tare whi̧rapené be hola tó dóló hutu betepa, so whi̧ feané a̧ daairaalu ketekȩ butu betalepó. Atétepa, diki tare whi̧rapené topo whi̧né ama diki tare whi̧rapepaae Pol beleyóló sóró holae yalepó.
35 Quando chegaram perto da escada, os soldados tiveram de carregar Paulo por causa da violência da multidão
36 Atétepa, mo turó so whi̧ sya fu bitu, doasi fo fake yóló duraalu, “ A̧ mo ti sukó̧póló dae,” deté fu betalepó.
36 que vinha atrás, gritando: — Mata! Mata!
37 Diki tare whi̧rapené Pol atimané be dolopaae sóró faaitepa, ama diki tare whi̧né topo whi̧paae duraalu, “Ya̧lo ya̧tamo me fokó enére?” yalepó. Ti fo depa, kale whi̧né a̧paae woseturaalu, “Ya̧ Krik fo bole whi̧é?
37 Quando iam levar Paulo para dentro da fortaleza, ele disse ao comandante: — Me dê licença para falar uma coisa com o senhor. O comandante perguntou: — Você sabe falar
38 Ya̧ta, mepaae kemeyale be dȩmó 4,000 whi̧rape a̧lisó fóló, so whi̧ bitinire tikimó Gavman whi̧tamo bóe daale Isip whi̧ meié?” yalepó.
38 Por acaso você é aquele egípcio que algum tempo atrás começou uma revolução e levou quatro mil terroristas armados para o deserto?
39 Ti fo depa, Pol-né a̧paae duraalu, “Ȩta, Juda fake whi̧ doasi doi mole be hulua Silisia hae kwiamó tȩne Tarsus be whi̧kópó. Térapa, ai so whi̧paae ya̧lo fo yaai dapa, naao noa kisipa mute?” yalepó.
39 Paulo respondeu: — Eu sou judeu, nascido em Tarso, cidade muito importante da região da Cilícia. Por favor, me deixe falar com o povo.
40 Ti fo depa, topo whi̧né Pol-paae yae yalepó. Tétepa, a̧ disó horóló be hola tómó daalu, naase horóló Hibru whi̧rapené du betere foné yalepó.
40 Então o comandante deixou. Paulo ficou de pé na escadaria e fez um sinal com a mão para o povo, pedindo silêncio. Quando todos ficaram calados, Paulo começou a falar em hebraico . Ele disse:

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.