Atos 17

Yesu Kerisoné So Whi̧ Tao Sere Kisi Fo Wisi (PPO) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Pol-sépi atima Ampipolis be huluaró Apolonia be huluatamomó bosenóló, Tesalonaika be huluamó sókó felepó. Ai be huluamó Juda fake so whi̧né fo wosetere be tȩnepó.
1 Passaram por Anfípolis e Apolônia e chegaram a Tessalônica, onde havia uma sinagoga de judeus.
2 — ausente —
2 Paulo dirigiu-se a eles, segundo o seu costume, e por três sábados disputou com eles.
3 — ausente —
3 Explicava e demonstrava, à base das Escrituras, que era necessário que Cristo padecesse e ressurgisse dos mortos. E este Cristo é Jesus que eu vos anuncio.
4 Mepaae mo turó Kótó ao̧mó sukó̧ló betó mole Krik fo bole so whi̧ Pol-ró Sailas-tamoné dere fo mopóló kisipa mutu, atimaamotamo muni felepó. Até yale kaae, mepaae doi mole sorapekélé, mepaae tóróti Juda so whi̧kélé ai alatóró yalepó.
4 Alguns deles creram e associaram-se a Paulo e Silas, como também uma grande multidão de prosélitos gentios, e não poucas mulheres de destaque.
5 Tétepa, Juda whi̧rape dei tuȩ́ muturaalu, so whi̧ o̧la dotonóló duputua dere tikimó, mepaae dowi ala du betere whi̧rape dosa̧ayóló dape siré kwȩyóló bóe dóló ho̧le só̧póló sesemeratere fo yalepó. Atéró ai whi̧rapené kale whi̧ tamo so whi̧ feané keletómó si̧yóló só faai, kisipa mutu Jeson-né be bopéróló duraalu, “Pol-ró Sailas-tamo aimó betepa ipaae tóȩ derae,” yalepó.
5 Os judeus, tomados de inveja, ajuntaram alguns homens da plebe e com esta gente amotinaram a cidade. Assaltaram a casa de Jasão, procurando-os para os entregar ao povo.
6 — ausente —
6 Mas como não os achassem, arrastaram Jasão e alguns irmãos à presença dos magistrados, clamando: Estes homens amotinam todo o mundo. Estão agora aqui! E Jasão os acolheu!
7 — ausente —
7 Todos eles contrariam os decretos de César, proclamando outro rei: Jesus.
8 Ai fo dere woseturaalu, mo so whi̧kélé, doasi topo whi̧rapekélé, atima fea ai dere fo bete ko̧ló ko̧ló duraalu, kae kae sekȩi kisipa mualepó.
8 Assim excitavam o povo e os magistrados.
9 Atéró, kale topo whi̧rapené Jeson-sépipaae duraalu, dia̧ dotȩyaalopa moniné dupu yae depa, atima fó̧póló dupu yalepó.
9 E só depois de receberem uma caução de Jasão e dos outros é que os deixaram ir.
10 Téró, até yale dikitamo kale Keriso norapené Pol-ró Sailas-tamo Beria bepaae fó̧póló dotonalepó. Atéró atimaamo ai bemó sókó fóló Juda whi̧rapené fo wosetere bepaae felepó.
10 Logo que se fez noite, os irmãos enviaram Paulo e Silas para Beréia. Quando ali chegaram, entraram na sinagoga dos judeus.
11 Beria whi̧rape atimané dere alata, Tesalonaika whi̧rapené dere ala kaae ini, atimata mo kisipa mulu wisi ala dua yalepó. Beria whi̧rapenéta, Pol-ró Sailas-tamoné yó mótu betere fo wosóló mo doasi hȩkesetamo ketekȩ buóló i ala dua yalepó. Atimaamoné yó mótu betere fo dono démóló ka̧ae kelaai, betere doko̧ Kótóné fo mole asȩ keletétóró fu betalepó.
11 Estes eram mais nobres do que os de Tessalônica e receberam a palavra com ansioso desejo, indagando todos os dias, nas Escrituras, se essas coisas eram de fato assim.
12 Téró, kale Krik fo bole whi̧raperó Juda so whi̧rapetamo mo turó Talepaae tuȩ́ tiralepó. Mepaae doi mole Krik sorapekélé, téyalepó.
12 Muitos deles creram, como também muitas mulheres gregas da aristocracia, e não poucos homens.
13 Téró, Tesalonaika bemó betó mole Juda whi̧né Pol-né Kótóné fo Beria bemó yó mótu beterapó dere fo woseturaalu, atima Beria bepaae felepó. Atéró, fóló Beria so whi̧né Pol-ró Sailas-tamopaae fopaae buó̧póló sesemeratere fo du betalepó.
13 Mas os judeus de Tessalônica, sabendo que também em Beréia tinha sido pregada por Paulo a palavra de Deus, foram para lá agitar e sublevar o povo.
14 Atei fo wosetu, mo ai fapotóró mepaae Keriso norapené Pol wȩi fóku sesekȩ fó̧póló dotonalepó. Téyaletei, Sailas-ró Timoti-tamo ai Beria bemó beterepó.
14 Então os irmãos fizeram que Paulo se retirasse e fosse até o mar, ao passo que Silas e Timóteo ficaram ali.
15 Atétepa, Beria whi̧né Pol dapesó fóló, Atenis bemó dotȩyóló atima momó fesaae faaitepa, Pol-né Sailas-ró Timoti-tamopaae a̧ beterepaae hapale ape yae yalepó.
15 Os que conduziam Paulo levaram-no até Atenas. De lá voltaram e transmitiram para Silas e Timóteo a ordem de que fossem ter com ele o mais cedo possível.
16 Téró, Pol ai Atenis bemó kale whi̧tamo kaae taru, ai be huluamó whi̧né aleale kapala kótórape ha̧le o̧la kaae yó mupa kilitu, ama kisipa tiki mo doasi sekȩ yalepó.
16 Enquanto Paulo os esperava em Atenas, à vista da cidade entregue à idolatria, o seu coração enchia-se de amargura.
17 Até dere ala kilitu, a̧ Juda whi̧né fo wosetere bepaae fóló bituraalu, mepaae Juda so whi̧ró mepaae Kótópaae winé sukutu, dua betó mole Krik so whi̧tamo atima ai alamó fo kȩlaaralȩta du betalepó. Téturaalu, mepaae aimó touróló o̧la dotonótu betere so whi̧tamonékélé be dȩ dere doko̧ fo kȩlaaraleta du betalepó.
17 Disputava na sinagoga com os judeus e prosélitos, e todos os dias, na praça, com os que ali se encontravam.
18 Ai be huluamó, doasi kisipare fake tamo Epikurian fakeró Stoik faketamo beterepó. Atépa, Pol-né kale mió wosetere kisi foné Yesu a̧ mo ti suka̧letei momó kepaayóló beterapóló yó melóo, a̧paae kisipa tiki tiratere so whi̧ a̧ kepaatu yale kaae kepaayaalopóló yó melóo, du betalepó. Atéró yó matepa, ai kale fake tamoné a̧tamo fo tokó̧ló só deraai kaae salepó. Ai fakerapekó mepaaené duraalu, ho̧ko fo du betere whi̧né noa fokó yaai du bitu derópó yalepó. Mepaaené duraalu i whi̧néta da̧ kisipa inire kótóné fo eraai derópó yalepó.
18 Alguns filósofos epicureus e estóicos conversaram com ele. Diziam uns: Que quer dizer esse tagarela? Outros: Parece que é pregador de novos deuses. Pois lhes anunciava Jesus e a Ressurreição.
19 Tétu beteró, kale Areopakus fake toura̧leta dere tikipaae atimané Pol dapesó fóló beteró bitu, a̧paae woseturaalu, naao so whi̧paae ai yó maté kutu betere kisi fo da̧male kisipa yaaipa yae.
19 Tomaram-no consigo e levaram-no ao Areópago, e lhe perguntaram: Podemos saber que nova doutrina é essa que pregas?
20 Naao dere fota mo wosókélé ini, kisi fo depa dapa, ai foné bete da̧paae ha̧kearóló yó melaasepé yalepó.
20 Pois o que nos trazes aos ouvidos nos parece muito estranho. Queremos saber o que vem a ser isso.
21 Atenis be whi̧ró mepaae be torókó̧ló wóló betó mole whi̧rapetamo atima suka fea mepaaekélé feni, mo ha̧le betó taru atimané kae kisi ala yaairaalu dere fokélé yóo, wosókélé yóo, du beterepó.
21 Ora {como se sabe}, todos os atenienses e os forasteiros que ali se fixaram não se ocupavam de outra coisa senão a de dizer ou de ouvir as últimas novidades.
22 Atépa kale Areopakus whi̧rape toura̧leta dere tikimó, whi̧rape betere kuamó Pol a̧ disó holóló duraalu, “Ti Atenis be hulua whi̧-ó, dia̧ta, betere doko̧ mo wisiyóló moma yó tare whi̧ betepa, ya̧lo kelalepó.
22 Paulo, em pé no meio do Areópago, disse: Homens de Atenas, em tudo vos vejo muitíssimo religiosos.
23 Dia̧ betó mole tua̧mó ȩ kuturaalu kelalemó, diaao̧ moma dere kapo fakemó etei kaae fo asȩyóló muló beterepó. ‘Ita, da̧né kisipa inire Kótópaae moma dere kane fakepó,’ erepó. Ti diaao̧ a̧ derópóló ko̧ló ko̧ló irutei, a̧ ao̧mó dua bitu, momatere Kótó dia̧paae i yó matapa wosae.
23 Percorrendo a cidade e considerando os monumentos do vosso culto, encontrei também um altar com esta inscrição: A um Deus desconhecido. O que adorais sem o conhecer, eu vo-lo anuncio!
24 Ai Kótóta, i haeró haemó yó mole o̧la o̧latamo fea ama alerapó. A̧ta ó sa̧ró i haetamoné Tale bitu, o̧la o̧la fea ama tȩteróló kaae tarapó. Térené a̧ta, mo whi̧né naasené tȩtere moma dere bemó bitinipó.
24 O Deus, que fez o mundo e tudo o que nele há, é o Senhor do céu e da terra, e não habita em templos feitos por mãos humanas.
25 Kótóta Tale beterapa, a̧ mepaae o̧la o̧la ya̧ya̧tepa, da̧né tao sóró manére? Da̧ so whi̧ beteró betere foró fea o̧la o̧latamo da̧mó ha̧le mótu beterapó.
25 Nem é servido por mãos de homens, como se necessitasse de alguma coisa, porque é ele quem dá a todos a vida, a respiração e todas as coisas.
26 Mo take beta̧ whi̧nétei, i hae kwia feamó betó mole so whi̧ deteyóló fake firó̧póló Talené ai whi̧ aleyalepó. Téturaalu, atima betaaire hae kwiarapekélé, atima betaaire ba fo alikélé, mo fea amatei tukóló muló beterapó.
26 Ele fez nascer de um só homem todo o gênero humano, para que habitasse sobre toda a face da terra. Fixou aos povos os tempos e os limites da sua habitação.
27 Kótóné atéretei ha̧le ini, so whi̧né a̧ kekó̧ló koló̧póló kisipa muturaalu erapó. So whi̧né a̧ kelaai ketekȩ butupa, ti mo kelaalo ai ape. A̧ta da̧ so whi̧ betere tiki saletópaae bitini, da̧ fea betere felekemó ai betere ape.
27 Tudo isso para que procurem a Deus e se esforcem por encontrá-lo como que às apalpadelas, pois na verdade ele não está longe de cada um de nós.
28 Ti noatepae, da̧ betere beteta a̧ tua̧mótóró muluraalu, ama da̧ fotoko̧ eratepa beterapó. Dia̧ mepaae fo dola̧atere whi̧rapené duraalu, ‘Da̧ta, ama naale senaale beterapó.’ fo asȩyóló muló beterapó.
28 Porque é nele que temos a vida, o movimento e o ser, como até alguns dos vossos poetas disseram: Nós somos também de sua raça...
29 Téreteiné, whi̧né naasené aleyóló muló betere kold kapané ó silpa kapané ó kaporapené aleale o̧lapaaetei, noatepa kótópó du bitu de? Ti Kótóta, whi̧né kisipa fosó fosóre alané aleyóló muló betere o̧la kaae ao̧nipó.
29 Se, pois, somos da raça de Deus, não devemos pensar que a divindade é semelhante ao ouro, à prata ou à pedra lavrada por arte e gênio dos homens.
30 Take betale alimó moko̧leyaa yóló bitu du betale alamó, Kótóné kwia tokó̧ menipó. Atétu betaletei mió Kótóné mo doakale fotoko̧i fo yóló mulóturaalu, hae kwiamó beteró fale so whi̧ mo feané du betere dowi ala taaróló, tuȩ́ tiki feteyóló betae fo erapó.
30 Deus, porém, não levando em conta os tempos da ignorância, convida agora a todos os homens de todos os lugares a se arrependerem.
31 Ti noatepa meipó. Beta̧ sukamó Kótóné ama sóró daaló betere whi̧né so whi̧ mo feané yale ala mo dono tale yó̧póló ai be dȩ ama tukóló kae muló beterapó. Até yaairaalu, a̧ ha̧le whi̧ nisi yao̧sóró so whi̧ feané kisipa yó̧póló a̧ mo ti suka̧letei momó kepaaróló beteralepó,” yalepó.
31 Porquanto fixou o dia em que há de julgar o mundo com justiça, pelo ministério de um homem que para isso destinou. Para todos deu como garantia disso o fato de tê-lo ressuscitado dentre os mortos.
32 A kepaayóló beterapó dere fo woseturaalu, mepaae so whi̧né faleyóló kae kae fo yaletei, mepaae so whi̧né duraalu, “Naao ai dere fota, me be dȩmó diriyóló wosaalopó,” yalepó.
32 Quando o ouviram falar de ressurreição dos mortos, uns zombavam e outros diziam: A respeito disso te ouviremos outra vez.
33 Ai fo depa, Pol a̧ fo tale dere tiki taaróló felepó.
33 Assim saiu Paulo do meio deles.
34 Beta̧ beta̧ whi̧ Pol-né yó matere fo mopóló wosóló tuȩ́ tiki tiralepó. Atima kuamó kale Areopakus whi̧kó Dionisius-ró beta̧ so Damaris-tamokélé, Pol sya wóló, Talepaae tuȩ́ tiki tiralepó. Mepaae so whi̧kélé tuȩ́ feteyóló tiralepó.
34 Todavia, alguns homens aderiram a ele e creram: entre eles, Dionísio, o areopagita, e uma mulher chamada Dâmaris; e com eles ainda outros.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.