Atos 17
Yesu Kerisoné So Whi̧ Tao Sere Kisi Fo Wisi (PPO) vs ARIB
1 Pol-sépi atima Ampipolis be huluaró Apolonia be huluatamomó bosenóló, Tesalonaika be huluamó sókó felepó. Ai be huluamó Juda fake so whi̧né fo wosetere be tȩnepó.
1 Tendo passado por Anfípolis e Apolônia, chegaram a Tessalônica, onde havia uma sinagoga dos judeus.
2 — ausente —
2 Ora, Paulo, segundo o seu costume, foi ter com eles; e por três sábados discutiu com eles as Escrituras,
3 — ausente —
3 expondo e demonstrando que era necessário que o Cristo padecesse e ressuscitasse dentre os mortos; este Jesus que eu vos anuncio, dizia ele, é o Cristo.
4 Mepaae mo turó Kótó ao̧mó sukó̧ló betó mole Krik fo bole so whi̧ Pol-ró Sailas-tamoné dere fo mopóló kisipa mutu, atimaamotamo muni felepó. Até yale kaae, mepaae doi mole sorapekélé, mepaae tóróti Juda so whi̧kélé ai alatóró yalepó.
4 E alguns deles ficaram persuadidos e aderiram a Paulo e Silas, bem como grande multidão de gregos devotos e não poucas mulheres de posição.
5 Tétepa, Juda whi̧rape dei tuȩ́ muturaalu, so whi̧ o̧la dotonóló duputua dere tikimó, mepaae dowi ala du betere whi̧rape dosa̧ayóló dape siré kwȩyóló bóe dóló ho̧le só̧póló sesemeratere fo yalepó. Atéró ai whi̧rapené kale whi̧ tamo so whi̧ feané keletómó si̧yóló só faai, kisipa mutu Jeson-né be bopéróló duraalu, “Pol-ró Sailas-tamo aimó betepa ipaae tóȩ derae,” yalepó.
5 Mas os judeus, movidos de inveja, tomando consigo alguns homens maus dentre os vadios e ajuntando o povo, alvoroçavam a cidade e, assaltando a casa de Jáson, os procuravam para entregá-los ao povo.
6 — ausente —
6 Porém, não os achando, arrastaram Jáson e alguns irmãos à presença dos magistrados da cidade, clamando: Estes que têm transtornado o mundo chegaram também aqui,
7 — ausente —
7 os quais Jáson acolheu; e todos eles procedem contra os decretos de César, dizendo haver outro rei, que é Jesus.
8 Ai fo dere woseturaalu, mo so whi̧kélé, doasi topo whi̧rapekélé, atima fea ai dere fo bete ko̧ló ko̧ló duraalu, kae kae sekȩi kisipa mualepó.
8 Assim alvoroçaram a multidão e os magistrados da cidade, que ouviram estas coisas.
9 Atéró, kale topo whi̧rapené Jeson-sépipaae duraalu, dia̧ dotȩyaalopa moniné dupu yae depa, atima fó̧póló dupu yalepó.
9 Tendo, porém, recebido fiança de Jáson e dos demais, soltaram-nos.
10 Téró, até yale dikitamo kale Keriso norapené Pol-ró Sailas-tamo Beria bepaae fó̧póló dotonalepó. Atéró atimaamo ai bemó sókó fóló Juda whi̧rapené fo wosetere bepaae felepó.
10 E logo, de noite, os irmãos enviaram Paulo e Silas para Beréia; tendo eles ali chegado, foram à sinagoga dos judeus.
11 Beria whi̧rape atimané dere alata, Tesalonaika whi̧rapené dere ala kaae ini, atimata mo kisipa mulu wisi ala dua yalepó. Beria whi̧rapenéta, Pol-ró Sailas-tamoné yó mótu betere fo wosóló mo doasi hȩkesetamo ketekȩ buóló i ala dua yalepó. Atimaamoné yó mótu betere fo dono démóló ka̧ae kelaai, betere doko̧ Kótóné fo mole asȩ keletétóró fu betalepó.
11 Ora, estes eram mais nobres do que os de Tessalônica, porque receberam a palavra com toda avidez, examinando diariamente as Escrituras para ver se estas coisas eram assim.
12 Téró, kale Krik fo bole whi̧raperó Juda so whi̧rapetamo mo turó Talepaae tuȩ́ tiralepó. Mepaae doi mole Krik sorapekélé, téyalepó.
12 De sorte que muitos deles creram, bem como bom número de mulheres gregas de alta posição e não poucos homens.
13 Téró, Tesalonaika bemó betó mole Juda whi̧né Pol-né Kótóné fo Beria bemó yó mótu beterapó dere fo woseturaalu, atima Beria bepaae felepó. Atéró, fóló Beria so whi̧né Pol-ró Sailas-tamopaae fopaae buó̧póló sesemeratere fo du betalepó.
13 Mas, logo que os judeus de Tessalônica souberam que também em Beréia era anunciada por Paulo a palavra de Deus, foram lá agitar e sublevar as multidões.
14 Atei fo wosetu, mo ai fapotóró mepaae Keriso norapené Pol wȩi fóku sesekȩ fó̧póló dotonalepó. Téyaletei, Sailas-ró Timoti-tamo ai Beria bemó beterepó.
14 Imediatamente os irmãos fizeram sair a Paulo para que fosse até o mar; mas Silas e Timóteo ficaram ali.
15 Atétepa, Beria whi̧né Pol dapesó fóló, Atenis bemó dotȩyóló atima momó fesaae faaitepa, Pol-né Sailas-ró Timoti-tamopaae a̧ beterepaae hapale ape yae yalepó.
15 E os que acompanhavam a Paulo levaram-no até Atenas e, tendo recebido ordem para Silas e Timóteo a fim de que estes fossem ter com ele o mais depressa possível, partiram.
16 Téró, Pol ai Atenis bemó kale whi̧tamo kaae taru, ai be huluamó whi̧né aleale kapala kótórape ha̧le o̧la kaae yó mupa kilitu, ama kisipa tiki mo doasi sekȩ yalepó.
16 Enquanto Paulo os esperava em Atenas, revoltava-se nele o seu espírito, vendo a cidade cheia de ídolos.
17 Até dere ala kilitu, a̧ Juda whi̧né fo wosetere bepaae fóló bituraalu, mepaae Juda so whi̧ró mepaae Kótópaae winé sukutu, dua betó mole Krik so whi̧tamo atima ai alamó fo kȩlaaralȩta du betalepó. Téturaalu, mepaae aimó touróló o̧la dotonótu betere so whi̧tamonékélé be dȩ dere doko̧ fo kȩlaaraleta du betalepó.
17 Argumentava, portanto, na sinagoga com os judeus e os gregos devotos, e na praça todos os dias com os que se encontravam ali.
18 Ai be huluamó, doasi kisipare fake tamo Epikurian fakeró Stoik faketamo beterepó. Atépa, Pol-né kale mió wosetere kisi foné Yesu a̧ mo ti suka̧letei momó kepaayóló beterapóló yó melóo, a̧paae kisipa tiki tiratere so whi̧ a̧ kepaatu yale kaae kepaayaalopóló yó melóo, du betalepó. Atéró yó matepa, ai kale fake tamoné a̧tamo fo tokó̧ló só deraai kaae salepó. Ai fakerapekó mepaaené duraalu, ho̧ko fo du betere whi̧né noa fokó yaai du bitu derópó yalepó. Mepaaené duraalu i whi̧néta da̧ kisipa inire kótóné fo eraai derópó yalepó.
18 Ora, alguns filósofos epicureus e estóicos disputavam com ele. Uns diziam: Que quer dizer este paroleiro? E outros: Parece ser pregador de deuses estranhos; pois anunciava a boa nova de Jesus e a ressurreição.
19 Tétu beteró, kale Areopakus fake toura̧leta dere tikipaae atimané Pol dapesó fóló beteró bitu, a̧paae woseturaalu, naao so whi̧paae ai yó maté kutu betere kisi fo da̧male kisipa yaaipa yae.
19 E, tomando-o, o levaram ao Areópago, dizendo: Poderemos nós saber que nova doutrina é essa de que falas?
20 Naao dere fota mo wosókélé ini, kisi fo depa dapa, ai foné bete da̧paae ha̧kearóló yó melaasepé yalepó.
20 Pois tu nos trazes aos ouvidos coisas estranhas; portanto queremos saber o que vem a ser isto.
21 Atenis be whi̧ró mepaae be torókó̧ló wóló betó mole whi̧rapetamo atima suka fea mepaaekélé feni, mo ha̧le betó taru atimané kae kisi ala yaairaalu dere fokélé yóo, wosókélé yóo, du beterepó.
21 Ora, todos os atenienses, como também os estrangeiros que ali residiam, de nenhuma outra coisa se ocupavam senão de contar ou de ouvir a última novidade.
22 Atépa kale Areopakus whi̧rape toura̧leta dere tikimó, whi̧rape betere kuamó Pol a̧ disó holóló duraalu, “Ti Atenis be hulua whi̧-ó, dia̧ta, betere doko̧ mo wisiyóló moma yó tare whi̧ betepa, ya̧lo kelalepó.
22 Então Paulo, estando de pé no meio do Areópago, disse: Varões atenienses, em tudo vejo que sois excepcionalmente religiosos;
23 Dia̧ betó mole tua̧mó ȩ kuturaalu kelalemó, diaao̧ moma dere kapo fakemó etei kaae fo asȩyóló muló beterepó. ‘Ita, da̧né kisipa inire Kótópaae moma dere kane fakepó,’ erepó. Ti diaao̧ a̧ derópóló ko̧ló ko̧ló irutei, a̧ ao̧mó dua bitu, momatere Kótó dia̧paae i yó matapa wosae.
23 porque, passando eu e observando os objetos do vosso culto, encontrei também um altar em que estava escrito: AO DEUS DESCONHECIDO. Esse, pois, que vós honrais sem o conhecer, é o que vos anuncio.
24 Ai Kótóta, i haeró haemó yó mole o̧la o̧latamo fea ama alerapó. A̧ta ó sa̧ró i haetamoné Tale bitu, o̧la o̧la fea ama tȩteróló kaae tarapó. Térené a̧ta, mo whi̧né naasené tȩtere moma dere bemó bitinipó.
24 O Deus que fez o mundo e tudo o que nele há, sendo ele Senhor do céu e da terra, não habita em templos feitos por mãos de homens;
25 Kótóta Tale beterapa, a̧ mepaae o̧la o̧la ya̧ya̧tepa, da̧né tao sóró manére? Da̧ so whi̧ beteró betere foró fea o̧la o̧latamo da̧mó ha̧le mótu beterapó.
25 nem tampouco é servido por mãos humanas, como se necessitasse de alguma coisa; pois ele mesmo é quem dá a todos a vida, a respiração e todas as coisas;
26 Mo take beta̧ whi̧nétei, i hae kwia feamó betó mole so whi̧ deteyóló fake firó̧póló Talené ai whi̧ aleyalepó. Téturaalu, atima betaaire hae kwiarapekélé, atima betaaire ba fo alikélé, mo fea amatei tukóló muló beterapó.
26 e de um só fez todas as raças dos homens, para habitarem sobre toda a face da terra, determinando-lhes os tempos já dantes ordenados e os limites da sua habitação;
27 Kótóné atéretei ha̧le ini, so whi̧né a̧ kekó̧ló koló̧póló kisipa muturaalu erapó. So whi̧né a̧ kelaai ketekȩ butupa, ti mo kelaalo ai ape. A̧ta da̧ so whi̧ betere tiki saletópaae bitini, da̧ fea betere felekemó ai betere ape.
27 para que buscassem a Deus, se porventura, tateando, o pudessem achar, o qual, todavia, não está longe de cada um de nós;
28 Ti noatepae, da̧ betere beteta a̧ tua̧mótóró muluraalu, ama da̧ fotoko̧ eratepa beterapó. Dia̧ mepaae fo dola̧atere whi̧rapené duraalu, ‘Da̧ta, ama naale senaale beterapó.’ fo asȩyóló muló beterapó.
28 porque nele vivemos, e nos movemos, e existimos; como também alguns dos vossos poetas disseram: Pois dele também somos geração.
29 Téreteiné, whi̧né naasené aleyóló muló betere kold kapané ó silpa kapané ó kaporapené aleale o̧lapaaetei, noatepa kótópó du bitu de? Ti Kótóta, whi̧né kisipa fosó fosóre alané aleyóló muló betere o̧la kaae ao̧nipó.
29 Sendo nós, pois, geração de Deus, não devemos pensar que a divindade seja semelhante ao ouro, ou à prata, ou à pedra esculpida pela arte e imaginação do homem.
30 Take betale alimó moko̧leyaa yóló bitu du betale alamó, Kótóné kwia tokó̧ menipó. Atétu betaletei mió Kótóné mo doakale fotoko̧i fo yóló mulóturaalu, hae kwiamó beteró fale so whi̧ mo feané du betere dowi ala taaróló, tuȩ́ tiki feteyóló betae fo erapó.
30 Mas Deus, não levando em conta os tempos da ignorância, manda agora que todos os homens em todo lugar se arrependam;
31 Ti noatepa meipó. Beta̧ sukamó Kótóné ama sóró daaló betere whi̧né so whi̧ mo feané yale ala mo dono tale yó̧póló ai be dȩ ama tukóló kae muló beterapó. Até yaairaalu, a̧ ha̧le whi̧ nisi yao̧sóró so whi̧ feané kisipa yó̧póló a̧ mo ti suka̧letei momó kepaaróló beteralepó,” yalepó.
31 porquanto determinou um dia em que com justiça há de julgar o mundo, por meio do varão que para isso ordenou; e disso tem dado certeza a todos, ressuscitando-o dentre os mortos.
32 A kepaayóló beterapó dere fo woseturaalu, mepaae so whi̧né faleyóló kae kae fo yaletei, mepaae so whi̧né duraalu, “Naao ai dere fota, me be dȩmó diriyóló wosaalopó,” yalepó.
32 Mas quando ouviram falar em ressurreição de mortos, uns escarneciam, e outros diziam: Acerca disso te ouviremos ainda outra vez.
33 Ai fo depa, Pol a̧ fo tale dere tiki taaróló felepó.
33 Assim Paulo saiu do meio deles.
34 Beta̧ beta̧ whi̧ Pol-né yó matere fo mopóló wosóló tuȩ́ tiki tiralepó. Atima kuamó kale Areopakus whi̧kó Dionisius-ró beta̧ so Damaris-tamokélé, Pol sya wóló, Talepaae tuȩ́ tiki tiralepó. Mepaae so whi̧kélé tuȩ́ feteyóló tiralepó.
34 Todavia, alguns homens aderiram a ele, e creram, entre os quais Dionísio, o areopagita, e uma mulher por nome Dâmaris, e com eles outros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.