Atos 17
Yesu Kerisoné So Whi̧ Tao Sere Kisi Fo Wisi (PPO) vs ARA
1 Pol-sépi atima Ampipolis be huluaró Apolonia be huluatamomó bosenóló, Tesalonaika be huluamó sókó felepó. Ai be huluamó Juda fake so whi̧né fo wosetere be tȩnepó.
1 Tendo passado por Anfípolis e Apolônia, chegaram a Tessalônica, onde havia uma sinagoga de judeus.
2 — ausente —
2 Paulo, segundo o seu costume, foi procurá-los e, por três sábados, arrazoou com eles acerca das Escrituras,
3 — ausente —
3 expondo e demonstrando ter sido necessário que o Cristo padecesse e ressurgisse dentre os mortos; e este, dizia ele, é o Cristo, Jesus, que eu vos anuncio.
4 Mepaae mo turó Kótó ao̧mó sukó̧ló betó mole Krik fo bole so whi̧ Pol-ró Sailas-tamoné dere fo mopóló kisipa mutu, atimaamotamo muni felepó. Até yale kaae, mepaae doi mole sorapekélé, mepaae tóróti Juda so whi̧kélé ai alatóró yalepó.
4 Alguns deles foram persuadidos e unidos a Paulo e Silas, bem como numerosa multidão de gregos piedosos e muitas distintas mulheres.
5 Tétepa, Juda whi̧rape dei tuȩ́ muturaalu, so whi̧ o̧la dotonóló duputua dere tikimó, mepaae dowi ala du betere whi̧rape dosa̧ayóló dape siré kwȩyóló bóe dóló ho̧le só̧póló sesemeratere fo yalepó. Atéró ai whi̧rapené kale whi̧ tamo so whi̧ feané keletómó si̧yóló só faai, kisipa mutu Jeson-né be bopéróló duraalu, “Pol-ró Sailas-tamo aimó betepa ipaae tóȩ derae,” yalepó.
5 Os judeus, porém, movidos de inveja, trazendo consigo alguns homens maus dentre a malandragem, ajuntando a turba, alvoroçaram a cidade e, assaltando a casa de Jasom, procuravam trazê-los para o meio do povo.
6 — ausente —
6 Porém, não os encontrando, arrastaram Jasom e alguns irmãos perante as autoridades, clamando: Estes que têm transtornado o mundo chegaram também aqui,
7 — ausente —
7 os quais Jasom hospedou. Todos estes procedem contra os decretos de César, afirmando ser Jesus outro rei.
8 Ai fo dere woseturaalu, mo so whi̧kélé, doasi topo whi̧rapekélé, atima fea ai dere fo bete ko̧ló ko̧ló duraalu, kae kae sekȩi kisipa mualepó.
8 Tanto a multidão como as autoridades ficaram agitadas ao ouvirem estas palavras;
9 Atéró, kale topo whi̧rapené Jeson-sépipaae duraalu, dia̧ dotȩyaalopa moniné dupu yae depa, atima fó̧póló dupu yalepó.
9 contudo, soltaram Jasom e os mais, após terem recebido deles a fiança estipulada.
10 Téró, até yale dikitamo kale Keriso norapené Pol-ró Sailas-tamo Beria bepaae fó̧póló dotonalepó. Atéró atimaamo ai bemó sókó fóló Juda whi̧rapené fo wosetere bepaae felepó.
10 E logo, durante a noite, os irmãos enviaram Paulo e Silas para Bereia; ali chegados, dirigiram-se à sinagoga dos judeus.
11 Beria whi̧rape atimané dere alata, Tesalonaika whi̧rapené dere ala kaae ini, atimata mo kisipa mulu wisi ala dua yalepó. Beria whi̧rapenéta, Pol-ró Sailas-tamoné yó mótu betere fo wosóló mo doasi hȩkesetamo ketekȩ buóló i ala dua yalepó. Atimaamoné yó mótu betere fo dono démóló ka̧ae kelaai, betere doko̧ Kótóné fo mole asȩ keletétóró fu betalepó.
11 Ora, estes de Bereia eram mais nobres que os de Tessalônica; pois receberam a palavra com toda a avidez, examinando as Escrituras todos os dias para ver se as coisas eram, de fato, assim.
12 Téró, kale Krik fo bole whi̧raperó Juda so whi̧rapetamo mo turó Talepaae tuȩ́ tiralepó. Mepaae doi mole Krik sorapekélé, téyalepó.
12 Com isso, muitos deles creram, mulheres gregas de alta posição e não poucos homens.
13 Téró, Tesalonaika bemó betó mole Juda whi̧né Pol-né Kótóné fo Beria bemó yó mótu beterapó dere fo woseturaalu, atima Beria bepaae felepó. Atéró, fóló Beria so whi̧né Pol-ró Sailas-tamopaae fopaae buó̧póló sesemeratere fo du betalepó.
13 Mas, logo que os judeus de Tessalônica souberam que a palavra de Deus era anunciada por Paulo também em Bereia, foram lá excitar e perturbar o povo.
14 Atei fo wosetu, mo ai fapotóró mepaae Keriso norapené Pol wȩi fóku sesekȩ fó̧póló dotonalepó. Téyaletei, Sailas-ró Timoti-tamo ai Beria bemó beterepó.
14 Então, os irmãos promoveram, sem detença, a partida de Paulo para os lados do mar. Porém Silas e Timóteo continuaram ali.
15 Atétepa, Beria whi̧né Pol dapesó fóló, Atenis bemó dotȩyóló atima momó fesaae faaitepa, Pol-né Sailas-ró Timoti-tamopaae a̧ beterepaae hapale ape yae yalepó.
15 Os responsáveis por Paulo levaram-no até Atenas e regressaram trazendo ordem a Silas e Timóteo para que, o mais depressa possível, fossem ter com ele.
16 Téró, Pol ai Atenis bemó kale whi̧tamo kaae taru, ai be huluamó whi̧né aleale kapala kótórape ha̧le o̧la kaae yó mupa kilitu, ama kisipa tiki mo doasi sekȩ yalepó.
16 Enquanto Paulo os esperava em Atenas, o seu espírito se revoltava em face da idolatria dominante na cidade.
17 Até dere ala kilitu, a̧ Juda whi̧né fo wosetere bepaae fóló bituraalu, mepaae Juda so whi̧ró mepaae Kótópaae winé sukutu, dua betó mole Krik so whi̧tamo atima ai alamó fo kȩlaaralȩta du betalepó. Téturaalu, mepaae aimó touróló o̧la dotonótu betere so whi̧tamonékélé be dȩ dere doko̧ fo kȩlaaraleta du betalepó.
17 Por isso, dissertava na sinagoga entre os judeus e os gentios piedosos; também na praça, todos os dias, entre os que se encontravam ali.
18 Ai be huluamó, doasi kisipare fake tamo Epikurian fakeró Stoik faketamo beterepó. Atépa, Pol-né kale mió wosetere kisi foné Yesu a̧ mo ti suka̧letei momó kepaayóló beterapóló yó melóo, a̧paae kisipa tiki tiratere so whi̧ a̧ kepaatu yale kaae kepaayaalopóló yó melóo, du betalepó. Atéró yó matepa, ai kale fake tamoné a̧tamo fo tokó̧ló só deraai kaae salepó. Ai fakerapekó mepaaené duraalu, ho̧ko fo du betere whi̧né noa fokó yaai du bitu derópó yalepó. Mepaaené duraalu i whi̧néta da̧ kisipa inire kótóné fo eraai derópó yalepó.
18 E alguns dos filósofos epicureus e estoicos contendiam com ele, havendo quem perguntasse: Que quer dizer esse tagarela? E outros: Parece pregador de estranhos deuses; pois pregava a Jesus e a ressurreição.
19 Tétu beteró, kale Areopakus fake toura̧leta dere tikipaae atimané Pol dapesó fóló beteró bitu, a̧paae woseturaalu, naao so whi̧paae ai yó maté kutu betere kisi fo da̧male kisipa yaaipa yae.
19 Então, tomando-o consigo, o levaram ao Areópago, dizendo: Poderemos saber que nova doutrina é essa que ensinas?
20 Naao dere fota mo wosókélé ini, kisi fo depa dapa, ai foné bete da̧paae ha̧kearóló yó melaasepé yalepó.
20 Posto que nos trazes aos ouvidos coisas estranhas, queremos saber o que vem a ser isso.
21 Atenis be whi̧ró mepaae be torókó̧ló wóló betó mole whi̧rapetamo atima suka fea mepaaekélé feni, mo ha̧le betó taru atimané kae kisi ala yaairaalu dere fokélé yóo, wosókélé yóo, du beterepó.
21 Pois todos os de Atenas e os estrangeiros residentes de outra coisa não cuidavam senão dizer ou ouvir as últimas novidades.
22 Atépa kale Areopakus whi̧rape toura̧leta dere tikimó, whi̧rape betere kuamó Pol a̧ disó holóló duraalu, “Ti Atenis be hulua whi̧-ó, dia̧ta, betere doko̧ mo wisiyóló moma yó tare whi̧ betepa, ya̧lo kelalepó.
22 Então, Paulo, levantando-se no meio do Areópago, disse: Senhores atenienses! Em tudo vos vejo acentuadamente religiosos;
23 Dia̧ betó mole tua̧mó ȩ kuturaalu kelalemó, diaao̧ moma dere kapo fakemó etei kaae fo asȩyóló muló beterepó. ‘Ita, da̧né kisipa inire Kótópaae moma dere kane fakepó,’ erepó. Ti diaao̧ a̧ derópóló ko̧ló ko̧ló irutei, a̧ ao̧mó dua bitu, momatere Kótó dia̧paae i yó matapa wosae.
23 porque, passando e observando os objetos de vosso culto, encontrei também um altar no qual está inscrito: Ao Deus Desconhecido . Pois esse que adorais sem conhecer é precisamente aquele que eu vos anuncio.
24 Ai Kótóta, i haeró haemó yó mole o̧la o̧latamo fea ama alerapó. A̧ta ó sa̧ró i haetamoné Tale bitu, o̧la o̧la fea ama tȩteróló kaae tarapó. Térené a̧ta, mo whi̧né naasené tȩtere moma dere bemó bitinipó.
24 O Deus que fez o mundo e tudo o que nele existe, sendo ele Senhor do céu e da terra, não habita em santuários feitos por mãos humanas.
25 Kótóta Tale beterapa, a̧ mepaae o̧la o̧la ya̧ya̧tepa, da̧né tao sóró manére? Da̧ so whi̧ beteró betere foró fea o̧la o̧latamo da̧mó ha̧le mótu beterapó.
25 Nem é servido por mãos humanas, como se de alguma coisa precisasse; pois ele mesmo é quem a todos dá vida, respiração e tudo mais;
26 Mo take beta̧ whi̧nétei, i hae kwia feamó betó mole so whi̧ deteyóló fake firó̧póló Talené ai whi̧ aleyalepó. Téturaalu, atima betaaire hae kwiarapekélé, atima betaaire ba fo alikélé, mo fea amatei tukóló muló beterapó.
26 de um só fez toda a raça humana para habitar sobre toda a face da terra, havendo fixado os tempos previamente estabelecidos e os limites da sua habitação;
27 Kótóné atéretei ha̧le ini, so whi̧né a̧ kekó̧ló koló̧póló kisipa muturaalu erapó. So whi̧né a̧ kelaai ketekȩ butupa, ti mo kelaalo ai ape. A̧ta da̧ so whi̧ betere tiki saletópaae bitini, da̧ fea betere felekemó ai betere ape.
27 para buscarem a Deus se, porventura, tateando, o possam achar, bem que não está longe de cada um de nós;
28 Ti noatepae, da̧ betere beteta a̧ tua̧mótóró muluraalu, ama da̧ fotoko̧ eratepa beterapó. Dia̧ mepaae fo dola̧atere whi̧rapené duraalu, ‘Da̧ta, ama naale senaale beterapó.’ fo asȩyóló muló beterapó.
28 pois nele vivemos, e nos movemos, e existimos, como alguns dos vossos poetas têm dito: Porque dele também somos geração.
29 Téreteiné, whi̧né naasené aleyóló muló betere kold kapané ó silpa kapané ó kaporapené aleale o̧lapaaetei, noatepa kótópó du bitu de? Ti Kótóta, whi̧né kisipa fosó fosóre alané aleyóló muló betere o̧la kaae ao̧nipó.
29 Sendo, pois, geração de Deus, não devemos pensar que a divindade é semelhante ao ouro, à prata ou à pedra, trabalhados pela arte e imaginação do homem.
30 Take betale alimó moko̧leyaa yóló bitu du betale alamó, Kótóné kwia tokó̧ menipó. Atétu betaletei mió Kótóné mo doakale fotoko̧i fo yóló mulóturaalu, hae kwiamó beteró fale so whi̧ mo feané du betere dowi ala taaróló, tuȩ́ tiki feteyóló betae fo erapó.
30 Ora, não levou Deus em conta os tempos da ignorância; agora, porém, notifica aos homens que todos, em toda parte, se arrependam;
31 Ti noatepa meipó. Beta̧ sukamó Kótóné ama sóró daaló betere whi̧né so whi̧ mo feané yale ala mo dono tale yó̧póló ai be dȩ ama tukóló kae muló beterapó. Até yaairaalu, a̧ ha̧le whi̧ nisi yao̧sóró so whi̧ feané kisipa yó̧póló a̧ mo ti suka̧letei momó kepaaróló beteralepó,” yalepó.
31 porquanto estabeleceu um dia em que há de julgar o mundo com justiça, por meio de um varão que destinou e acreditou diante de todos, ressuscitando-o dentre os mortos.
32 A kepaayóló beterapó dere fo woseturaalu, mepaae so whi̧né faleyóló kae kae fo yaletei, mepaae so whi̧né duraalu, “Naao ai dere fota, me be dȩmó diriyóló wosaalopó,” yalepó.
32 Quando ouviram falar de ressurreição de mortos, uns escarneceram, e outros disseram: A respeito disso te ouviremos noutra ocasião.
33 Ai fo depa, Pol a̧ fo tale dere tiki taaróló felepó.
33 A essa altura, Paulo se retirou do meio deles.
34 Beta̧ beta̧ whi̧ Pol-né yó matere fo mopóló wosóló tuȩ́ tiki tiralepó. Atima kuamó kale Areopakus whi̧kó Dionisius-ró beta̧ so Damaris-tamokélé, Pol sya wóló, Talepaae tuȩ́ tiki tiralepó. Mepaae so whi̧kélé tuȩ́ feteyóló tiralepó.
34 Houve, porém, alguns homens que se agregaram a ele e creram; entre eles estava Dionísio, o areopagita, uma mulher chamada Dâmaris e, com eles, outros mais.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.