Atos 16
Yesu Kerisoné So Whi̧ Tao Sere Kisi Fo Wisi (PPO) vs NTLH
1 Pol a̧ Derbe be huluapaae fóló nalo Listra be huluamó sókó felemó, ai bemó Yesuné ala eró tare whi̧ beta̧ ama doi Timoti beterepó. Ama hamata, Juda fakekó Talepaae kisipa tiró betere sotei, alimata Krik fake whi̧pó.
1 Paulo chegou às cidades de Derbe e Listra. Em Listra morava um cristão chamado Timóteo. A mãe dele, uma cristã, era da raça dos judeus, mas o pai dele não era judeu.
2 Ai Listra be huluamó betó mole Keriso noraperó Ikoniam be huluamó betó mole norapetamoné Timotita, Keriso whi̧ wisinaalepóló dukirótu beterepó.
2 Todos os irmãos que moravam em Listra e Icônio falavam bem de Timóteo.
3 Pol-né Timotikélé a̧tamo kwȩyaai tuȩ́ muturaalu, Timotiné tiki sekaȩ tukó̧póló yalepó. Ti aita ha̧le mei, Timotiné alimata Krik fake whi̧póló ai be hulua so whi̧ feané kisipareteiné Juda fake dée nalao̧sóró yalepó.
3 Paulo quis levá-lo consigo e por isso o circuncidou , pois todos os judeus que moravam naqueles lugares sabiam que o pai de Timóteo não era judeu.
4 Atima atéró, ai be huluarape doko̧ kuturaalu, Jerusalem bemó betó mole whi̧ disiraperó aposel whi̧rapetamoné Keriso so whi̧né wosóló, ao̧mó beteró̧póló asȩyale fo dosa̧ayóló yó melaté felepó.
4 Nas cidades por onde passavam, eles diziam aos cristãos quais as decisões que tinham sido tomadas pelos apóstolos e pelos presbíteros da igreja de Jerusalém e aconselhavam que eles obedecessem a essas decisões.
5 Atéró yó matere fo woseturaalu, ai be hulua doko̧mó betó mole Keriso so whi̧ Talené alamó fotoko̧ bualepó. Até dere kilituraalu, mepaae ha̧le betó mole so whi̧ atima Talepaae kisipa tira̧leta yaleteiné be dȩtere doko̧ Keriso so whi̧ fakeraté fu betalepó.
5 Assim as igrejas ficavam mais fortes na fé, e o número de cristãos aumentava cada dia mais.
6 Pol-ró ama fulumu whi̧rapetamo Esia hae kwiapaae kale fo wisi yó melaté fao̧sóró Dȩi Kepe Wisiné sesé depa taaróló, Frisia hae kwiaró Kalesia hae kwiatamomó maaté yó maté felepó.
6 Como o Espírito Santo não deixou que anunciassem a palavra na província da Ásia, eles atravessaram a região da Frígia-Galácia.
7 Atéró, atima Misia hae kwiaró Bitinia hae kwiatamo da̧lemó sókó wóló, Bitinia hae kwiapaae faai yaletei, Yesuné ama dotonale Dȩi Kepe Wisiné aipaae fao̧se yóló sesé yalepó.
7 Quando chegaram perto do distrito da Mísia, tentaram ir para a província da Bitínia, mas o Espírito de Jesus não deixou.
8 Atétepa, atima Misia hae kwia dekeróló Troas bepaae derepelepó.
8 Então atravessaram a Mísia e chegaram à cidade de Trôade.
9 Atéró, dikitamo Pol-né nokenaró dere kaaené Masedonia whi̧kó wóló kema yóló turaalu, “Da̧ Masedonia hae kwiamó betó mole so whi̧ tao sene ape,” yalepó.
9 Naquela noite Paulo teve uma visão. Ele viu um homem da província da Macedônia, que estava de pé e lhe pedia: “Venha para a Macedônia e nos ajude!”
10 Até dere ala kolóló, mo ai fapotóróti da̧ turukó horóló, kale Masedonia hae kwiapaae faairaalu, o̧la o̧la sisóló mulalepó. Ti noatepae, Kótóné mió wosetere kisi fo wisi Masedonia so whi̧paae yó melale fó̧póló, da̧ dotȩtapóló kisipa mualepó.
10 Logo depois dessa visão, nós resolvemos partir logo para a Macedônia, pois estávamos certos de que Deus nos havia chamado para anunciar o evangelho ao povo dali.
11 Atéró, da̧ faairaalu Troas bemó wȩi nuku sóró Samotres bepaae fóló, aimó fiyalepó. Téró ai hi̧ka ti da̧ Neapolis bepaae felepó.
11 Nós embarcamos em Trôade e fomos diretamente para a ilha de Samotrácia. No dia seguinte chegamos ao porto de Neápolis.
12 Neapolis be hulua taaróló Filipai be huluamó sókó felepó. Ai be huluata, kale Rom Gavman-né doasi topo be ereteiné Masedonia hae kwia tua̧mó doi mulapó. Da̧ ai bemó betepa, mepaae be dȩrape kemeyalepó.
12 Dali fomos a Filipos, que é uma cidade do primeiro distrito da província da Macedônia e também colônia romana, onde ficamos vários dias.
13 Sa̧a nóló fo wosetere be dȩmó, da̧ ai be hulua bopéró betere tipi tu̧paae sókó fóló derepelepó. Atéró, tipi ao̧ró fole wȩi fókumó, Juda fake so whi̧né momaneta dere tiki kelaai felemó, mepaae sorapekélé, wóló betó mupa kelalepó. Atépa, da̧ doropóló, Kótóné fo yó melaairaalu kaae salepó.
13 No sábado saímos da cidade e fomos para a beira do rio, pois pensávamos que ali devia haver um lugar de oração para os judeus. Sentamos e começamos a conversar com as mulheres que estavam reunidas lá.
14 Téró, ai yó matere fo wosetu betere sokó beta̧né doi Lidiapó. Ai so a̧ Taiyatira be whi̧ soné sonaai kuti mepaae so whi̧tamo dotonóló moni su beterepó. Ai so Lidia a̧ta, Kótó ao̧mó naameyóló dua bitu, Talené doi sóró horótu beterepó. Atére so Pol-né yó mótu betere fo wosó̧póló, Kótónétei ama hosaa feteralepó.
14 Uma daquelas mulheres que estavam nos ouvindo era Lídia, uma vendedora de púrpura , da cidade de Tiatira. Ela adorava a Deus, e o Senhor abriu a mente dela para que compreendesse o que Paulo dizia.
15 Atéró, kale sokélé, a̧tamo beta̧mó betere ama fake so whi̧kélé, atima fea wȩi tópuralepó. Atéyale ki̧lipaae kale soné da̧paae duraalu, “Diaao̧ tuȩ́nétamo ȩ Talepaae kisipa tiró beterapó depa, ti dia̧ sawa be dȩmó ȩtamo betaalopa ape,” yóló dirii fo depa da̧ ama dere fo wosóló felepó.
15 Ela e as pessoas da sua casa foram batizadas. Depois Lídia nos convidou, dizendo: — Venham ficar na minha casa, se é que vocês acham que, de fato, eu creio no Senhor. Assim ela nos convenceu a ficar na casa dela.
16 Me sukamó da̧ momaneta dere tikipaae felemó, tu̧mó beta̧ wae sóró kutó diratere so seimale hokolaa yalepó. Ai sota, dowi kepené fotoko̧ratepa nalopaae yaaire ala kolóló i ala mo yaalopó dere fo mo dokonateremó doasi moni sóró a̧ tȩteróló kaae tare whi̧rapepaae maleta dua yalepó.
16 Certo dia, quando estávamos indo para o lugar de oração, veio ao nosso encontro uma escrava. Essa moça estava dominada por um espírito mau que adivinhava o futuro, e os seus donos ganhavam muito dinheiro com as adivinhações que ela fazia.
17 Ai so seimalené Pol-sépi da̧ sya wou fo fake yóló duraalu, “I whi̧rape atimata, Mo ó Taoró daale Kótóné kutó diratere whi̧rapepó. Atimata dia̧ mo ti aluyao̧sóró tao saaire ala wisi i ape, yóló dia̧paae yó matere whi̧rapepó,” yalepó.
17 A moça começou a nos seguir, gritando assim: — Estes homens são
18 Be dȩtere doko̧ kale soné kale fo kaaetóró du betepa, Pol a̧ hó̧tepa fetée wóló dowi kepe foné sóró duraalu, “Yesu Kerisoné doimó dapa, ya̧ ai senaale tua̧mó beteretei taaróló sókó fae,” yalepó. Mo ai fo deretamotóró dowi kepe kale senaale taaróló sókó felepó.
18 Ela fez isso muitos dias. Por fim Paulo se aborreceu, virou-se para ela e ordenou ao espírito: — Pelo poder do nome de Jesus Cristo, eu mando que você saia desta moça! E, no mesmo instante, o espírito saiu.
19 Até dere ala kale senaale talerapené kilitu, atima take du betale kaae moni saai dere tu̧ tikalepó kisipa mualepó. Téturaalu, Pol-ró Sailas-tamopaae doasi fopaae buóló atimaamo naasemó etȩ́e sóró tawalepó.
19 Quando os donos da moça viram que não iam poder mais ganhar dinheiro com as adivinhações dela, agarraram Paulo e Silas e os arrastaram até a praça pública, diante das autoridades.
20 Atéró, atima sóró beteró betere whi̧rapetamo fo teka̧airaalu, so whi̧ o̧la dotonótua dere tikipaae felepó. Atéró Rom Gavman-né fo tokó̧ló taleyó̧póló sóró beteró betere whi̧rapené keletómó daalóló duraalu, “Atimaamota, Juda whi̧nétei da̧né be hulua doró̧póló disirótu beterapó.
20 Eles os apresentaram a essas autoridades romanas e disseram: — Estes homens são judeus e estão provocando desordem na nossa cidade.
21 Atimaamonéta, da̧ Rom Gavman-né yao̧se yóló fo muló betere fo tukóló i ala yae yóló yó mótu beterapó,” yalepó.
21 Estão ensinando costumes que são contra a nossa lei . Nós, que somos romanos, não podemos aceitar esses costumes.
22 Téró, kale senaale talerapené dere alamó so whi̧ mo fea atimatamo muni folo, Pol-ró Sailas-tamo só deratere fo du betalepó. Até du betepa, kale fo tokó̧ló tale dere whi̧rapené susupuratere whi̧rapepaae atimaamoné kuti sokóló biya̧né fokosói ala yae yalepó. Ti fo depa, atimaamoné deró betere kuti sorokóló taae faróló fokosoi ala yalepó.
22 Aí uma multidão se ajuntou para atacar Paulo e Silas. As autoridades mandaram que tirassem as roupas deles e os surrassem com varas.
23 Ai ala du beteró, dipula be kaae tare whi̧né naase tua̧paae mulóló, a̧paae mo dirii fo yóló duraalu, “I whi̧ tamo botokó fao̧sóró mo wisiyóló kaae tawae,” yalepó.
23 Depois de baterem muito neles, as autoridades jogaram os dois na cadeia e deram ordem ao carcereiro para guardá-los com toda a segurança.
24 Téró, kale sekȩ́né yale fo wosóló, a̧ wituraalu kale whi̧ tamo mo be ke tua̧ dolopaae betera̧le felepó. Atéró, atimaamo botokó fao̧sóró ni fake dolopaae ho̧leke tamo deróló dulalepó
24 Depois de receber essa ordem, o carcereiro os jogou numa cela que ficava no fundo da cadeia e prendeu os pés deles entre dois blocos de madeira.
25 Atéró bitu, mo dikitamo 12 kilok Pol-ró Sailas-tamo Kótópaae wole fo dere alaró momatamo deté fu betalepó. Atétu betepa, mepaae dipula bemó betó mole whi̧rapené wosó tarepó.
25 Mais ou menos à meia-noite, Paulo e Silas estavam orando e cantando hinos a Deus, e os outros presos escutavam.
26 Téyalemó, mo doakale wii bao wóló be tao sóró worerale tikimó, ai dipula be tu̧kélé, ha̧letei turukwȩ fóló whi̧rape dulótua yale sein képirapekélé, fea whaaló yóló ha̧le teraae felepó.
26 De repente, o chão tremeu tanto, que abalou os alicerces da cadeia. Naquele instante todas as portas se abriram, e as correntes que prendiam os presos se arrebentaram.
27 Atépa, kale dipula be kaae tare diki tare whi̧ turukó holóló kelalemó, dipula be tu̧ mo fea turukwȩ fóló mupa kelalepó. Atépa kilitu, ai whi̧rape mo fea dapo dapo yóló fele nisi yóló ama sepakené a̧tei ama daai yalepó.
27 Aí o carcereiro acordou. Quando viu que os portões da cadeia estavam abertos, pensou que os prisioneiros tinham fugido. Então puxou a espada e ia se matar,
28 Até depa, Pol-né fo fake yóló duraalu, “Naaotei ya̧ doraai kisipa muao̧se. Da̧ta, botokó feni, mo fea i betó mole ape,” yalepó.
28 mas Paulo gritou bem alto: — Não faça isso! Todos nós estamos aqui!
29 Ti fo depa, kale diki tare whi̧né mepaae whi̧rapepaae sa̧ sóró ape yóló dipula be dolopaae fóló kelalemó, u ere alamó a̧ Pol-ró Sailas-tamo betere ao̧mó deraapisa fóló muni dere felepó.
29 Aí o carcereiro pediu que lhe trouxessem uma luz, entrou depressa na cela e se ajoelhou, tremendo, aos pés de Paulo e Silas.
30 Atéró, kale whi̧ tamo dapesó fóló belamó daalo bitu, “Doa whi̧ tamo-ó, ȩ aluyao̧sóró tao só̧póló, noa alakó yaaloé?” yalepó.
30 Depois levou os dois para fora e perguntou: — Senhores, o que devo fazer para ser salvo?
31 Ti fo depa kale whi̧ tamoné a̧paae tokó̧ mótu duraalu, “Ya̧ Tale Yesu Kerisopaae kisipa tiki feteyóló tiratepata, ti Kótóné ya̧kélé, naao fake so whi̧kélé, mo fea aluyao̧sóró tao saalo ai ape,” yalepó.
31 Eles responderam: — Creia no Senhor Jesus e você será salvo — você e as pessoas da sua casa.
32 Atéró atimaamoné Talené fo a̧paaekélé, ama bemó betó mole so whi̧ feapaaekélé, yó melalepó.
32 Então eles anunciaram a palavra do Senhor ao carcereiro e a todas as pessoas da casa dele.
33 Téró, mo ai dilikitamotóró kale whi̧ atimaamo daale tikimó dowaléyale tiki wȩi fokoralepó. Atéró mo tétitóró kale whi̧ a̧kélé, ama naale senaale sokélé, mo fea wȩi tópuralepó.
33 Naquela mesma hora da noite, o carcereiro começou a cuidar deles, lavando os ferimentos da surra que haviam levado. Logo depois ele e todas as pessoas da sua casa foram batizados.
34 Atéró, kale whi̧né Pol-ró Sailas-tamo ama bepaae dapesó fóló, o̧la melalepó. Téturaalu, kale sekȩ́ a̧kélé, ama naale senaalekélé, somakélé, atima fea Tale Kótópaae kisipa tiki tiróló bituraalu, hai̧né sukó̧ló hȩkese du betalepó.
34 Em seguida ele levou Paulo e Silas para a sua casa e lhes deu comida. O carcereiro e as pessoas da sua casa ficaram cheios de alegria porque agora criam em Deus.
35 Téró, hi̧ka be dȩtepa, kale fo tokó̧ló tale dere whi̧rapené diki tare whi̧rapepaae duraalu, “Kale dipula be kaae tare whi̧paae ai kale whi̧ tamo fó̧pólópa, dotȩyae,” fo ene fó̧póló dotonalepó.
35 Quando amanheceu, as autoridades romanas mandaram alguns policiais com a seguinte ordem para o carcereiro: “Solte esses homens.”
36 Atéró wóló ai fo depa, kale dipula be kaae tare whi̧né Pol-ró Sailas-tamopaae duraalu, “Kale fo tokó̧ló tale dere whi̧rapené diaamopaae dua wisiyóló fae yó a̧ló beterapa, diaamo fae,” yalepó.
36 Então o carcereiro disse a Paulo: — As autoridades mandaram soltá-los. Podem ir embora em paz.
37 Ti fo yaletei Pol-né ai whi̧rapepaae duraalu, “Da̧mo kikiti sókó daaróló mo faalo meipó. Ti noa betené mei, da̧mokélé Rom faketamo touróló doi beta̧mó mole whi̧tei, diaao̧ da̧motamo fo tokó̧ló wisiyóló taleni, ha̧keamó so whi̧né keletómó da̧mo ha̧le ho̧ko doló sameatamo dipula beteralepó. Até yaletei da̧mopaae kikiti sókó daalóló fae dere wisirapóló de? Ai ala wisinipa, mo atimatóró wóló da̧mo sokotepa wisirapó,” yalepó.
37 Mas Paulo disse aos policiais: — Eu e Silas somos cidadãos romanos e, mesmo assim, sem termos sido julgados, fomos surrados em público. E depois nos jogaram na cadeia. E agora querem nos mandar embora assim em segredo? Isso não! Que as próprias autoridades romanas venham aqui e nos soltem!
38 Ai fo depa, kale diki tare whi̧rape fóló, topo whi̧rapepaae ene felepó. Ai fo woseturaalu, atima kisipané Pol-ró Sailas-tamo kae fake nisi yaletei, Rom faketamo touró beterapó depa, woseturaalu atima wiyalepó.
38 Os policiais foram contar às autoridades romanas o que Paulo tinha dito. Quando as autoridades souberam que Paulo e Silas eram cidadãos romanos, ficaram com medo
39 Atéró atimané Pol-ró Sailas-tamopaae dua naamei fo yóló duraalu, “Diaamo ha̧le fó̧póló dipula sokotapa, i be hulua taaróló dua faasepe,” yalepó.
39 e foram lhes pedir desculpas. Então os tiraram da prisão e pediram que fossem embora da cidade.
40 Atétepa, Pol-ró Salasitamo dipula be taaróló Lidiané bepaae felepó. Atéró fóló kelalemó, aimó Yesu Kerisopaae kisipa tiki tiró betere hamomarape touró betepa kelalepó. Atépa atimaamoné atimapaae Talené ala tua̧mó diriyóló beteró̧póló, ketekȩ bulatere fo du beteró atimaamo felepó.
40 Paulo e Silas saíram da cadeia e foram para a casa de Lídia. Ali encontraram-se com os irmãos, animaram a todos e depois foram embora.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.