Atos 15
Yesu Kerisoné So Whi̧ Tao Sere Kisi Fo Wisi (PPO) vs VC
1 Mepaae Judia hae kwiamó betó mole whi̧rape Antiok bepaae dorowóló, ai bemó betere Keriso norapepaae etei fo yó mótu betalepó. “Dia̧ Moses-né asȩre fo ao̧mó bituraalu, diaao̧ tiki sekaȩ tikini depa, ti Kótóné dia̧ mo ti aluyao̧sóró tao saalo meipó,” du betalepó.
1 Alguns homens, descendo da Judéia, puseram-se a ensinar aos irmãos o seguinte: Se não vos circuncidais, segundo o rito de Moisés, não podeis ser salvos.
2 Kale whi̧rapené ai fo du betepa, Pol-ró Banabas-tamoné ai whi̧rapetamo mo doasi fo tokó̧tamo yóló atei kaae fo yó makesé yóló foné u só derótu i só derótu du betalepó. Até du beteró, Antiok Keriso so whi̧né Pol-ró Banabas-tamo yóo, mepaae tuȩ́ tiki tiró betere Keriso whi̧rape yóo, yóló Jerusalem bepaae dotȩyaai sóró beteralepó. Ti aita, Kótóné ama aposel whi̧raperó whi̧ disirapetamopaae i du betere fo moé? yóló wosene fó̧póló yalepó.
2 Originou-se então grande discussão de Paulo e Barnabé com eles, e resolveu-se que estes dois, com alguns outros irmãos, fossem tratar desta questão com os apóstolos e os anciãos em Jerusalém.
3 Téró, Keriso so whi̧né atima dotonatepa furaalu, Fonisia hae kwiaró Samaria hae kwiatamomó i fo yó melaté felepó. “Kale Juda meire fake so whi̧ atimata, Talepaae tuȩ́ tiki feteyóló betó mulapó,” deté fu betalepó. Ai fo dere woseturaalu, ai be huluamó betó mole Keriso norape atima hai̧né sukutu betalepó.
3 Acompanhados {algum tempo} dos membros da comunidade, tomaram o caminho que atravessa a Fenícia e Samaria. Contaram a todos os irmãos a conversão dos gentios, o que causou a todos grande alegria.
4 Téró, atima Jerusalem be huluamó sókó felemó, kale aposel whi̧rapekélé whi̧ disirapekélé, Keriso so whi̧kélé, atima mo wisiyóló dape salepó. Téró, Pol-ró Banabas-tamoné Kótóné atimaamo fotoko̧ratepa erale alarape fea atimapaae yó melalepó.
4 Chegando a Jerusalém, foram recebidos pela comunidade, pelos apóstolos e anciãos, a quem contaram tudo o que Deus tinha feito com eles.
5 Téyaletei, mepaae Farisi fakekó Talepaae kisipa tiró betere Keriso whi̧rape turukó holóló duraalu, “Ti ai Juda meire fake so whi̧ Moses-né asȩre fo ao̧mó sukó̧ló betóo, atimané tiki sekaȩ tukóo, yó̧póló yae,” yalepó.
5 Mas levantaram-se alguns que antes de ter abraçado a fé eram da seita dos fariseus, dizendo que era necessário circuncidar os pagãos e impor-lhes a observância da Lei de Moisés.
6 Atétepa, kale aposel whi̧raperó whi̧ disirapetamo fea ai fo donoraai beta̧paae toura̧le walepó.
6 Reuniram-se os apóstolos e os anciãos para tratar desta questão.
7 Atima ai forape du beteró kemetepa, Pita turukó holóló duraalu, “Norape-ó, kale Juda meire fake so whi̧ Kótóné ama kisi fo wisi ya̧lo ko̧lóné eratepa, wosóló tuȩ́ tiki tiró̧póló, mo taketi Kótóné da̧ tua̧mó ȩ sókó sóró beteraletei diaao̧ kisiparapó.
7 Ao fim de uma grande discussão, Pedro levantou-se e lhes disse: Irmãos, vós sabeis que já há muito tempo Deus me escolheu dentre vós, para que da minha boca os pagãos ouvissem a palavra do Evangelho e cressem.
8 So whi̧ feané tuȩ́ tiki tua̧mó mole ala keletere Kótóné Juda meire fake so whi̧ dape sere ala yó móturaalu, Dȩi Kepe Wisi da̧ melale kaaetóró atimakélé malepó.
8 Ora, Deus, que conhece os corações, testemunhou a seu respeito, dando-lhes o Espírito Santo, da mesma forma que a nós.
9 Ama da̧paae kae ala eróo, atimapaae kae ala eróo, ini, atima tuȩ́ tiki tiratere alanétei, atimané hosaa tua̧mó mole dowi ala tokó̧ló taae faróló wisiralepó.
9 Nem fez distinção alguma entre nós e eles, purificando pela fé os seus corações.
10 Térapa, diaao̧ Kótó su̧rémóló ka̧ae kelaairaalu, ai Keriso so whi̧né hu̧lumó sekȩi ala noatepa belerótu de? Mo take da̧né ayarapenékélé, da̧nékélé, atei kaae sekȩi ala beleyaaire mo su̧nipó.
10 Por que, pois, provocais agora a Deus, impondo aos discípulos um jugo que nem nossos pais nem nós pudemos suportar?
11 Da̧né atei kaae fo mo enénipó. Tale Yesuné ama ko̧lené sukuturaalu, aluyao̧sóró ha̧le tao sere alané da̧ tao su dere kaae, atimakélé atétóró dapó,” yalepó.
11 Nós cremos que pela graça do Senhor Jesus seremos salvos, exatamente como eles.
12 Téró ai touró betere so whi̧ fea fo tekeni, Banabas-ró Pol-tamoné dere fo wosaai, dua betó molepó. Atéró betó mupa, Kótóné atimaamopaae kae kae kelemei alaró me ala yaai deremó eratere alatamo Juda meire fake so whi̧ kuamó eraté kwȩyale fo yó mótu betalepó.
12 Toda a assembléia o ouviu silenciosamente. Em seguida, ouviram Barnabé e Paulo contar quantos milagres e prodígios Deus fizera por meio deles entre os gentios.
13 Atimaamoné ai fo yóló kemetepa, Jems a̧ turukó holóló duraalu, “Norape-ó, ya̧lo i dere fo wosae.
13 Depois de terminarem, Tiago tomou a palavra: Irmãos, ouvi-me, disse ele.
14 Folosóró kaae su, Kótóné ama ko̧lené sukuturaalu, Juda meire fake so whi̧ ama fake beteraai kisipa mutu, ere ala take Simeontei me doi Pitané da̧paae yalepó.
14 Simão narrou como Deus começou a olhar para as nações pagãs para tirar delas um povo que trouxesse o seu nome.
15 Take Kótóné ama ko̧ló whi̧rapenékélé ai tuȩ́ muturaalu, i fo asȩyóló muló beterapó.
15 Ora, com isto concordam as palavras dos profetas, como está escrito:
16 ‘I ala yóló kemetepa, Depit-né tȩyale be fisikó fóló moletei, ȩ wóló ya̧lo momó tȩyaalopó. Mepaae kȩlaa yóló doyale o̧la o̧larapekélé fea ya̧lo aleyóló mulaalopó.
16 Depois disto voltarei, e reedificarei o tabernáculo de Davi que caiu. E reedificarei as suas ruínas, e o levantarei
17 — ausente —
17 para que o resto dos homens busque o Senhor, e todas as nações, sobre as quais tem sido invocado o meu nome.
18 — ausente —
18 Assim fala o Senhor que faz estas coisas, coisas que ele conheceu desde a eternidade {Am 9,11s.}.
19 Térené ya̧lo kisipané kale ai Juda meire fake so whi̧ Kótópaae tuȩ́ tiki tiratepatei, da̧né atimapaae doasi sekȩi ala eraalo meipó.
19 Por isso, julgo que não se devem inquietar os que dentre os gentios se convertem a Deus.
20 Atei ala ini, atima etei kaae ma fotei asȩyóló dotȩyaalopa sae. ‘Kapala kótópaae moma yóló detere hupu ó na nao̧se. Mené so ó whi̧ o̧lémi nokole alakélé, hupu ó na depamó képi duwóló sukuteretei nokole alakélé, na ó hupu samea nokole alakélé, mo yao̧se,’ yaalopó.
20 Mas que se lhes escreva somente que se abstenham das carnes oferecidas aos ídolos, da impureza, das carnes sufocadas e do sangue.
21 Ti noa betené dumipó. I fota, mo taketi Moses-né asȩre fo atima betere be huluarapemó yó melaté waletei, feané tuȩ́rapó,” yalepó.
21 Porque Moisés, desde muitas gerações, tem em cada cidade seus pregadores, pois que ele é lido nas sinagogas todos os sábados.
22 Atéró, aposel whi̧raperó Keriso whi̧ disirapetamokélé, mo Keriso so whi̧kélé, fea beta̧paae touróló, atimakó whi̧ tamo Antiok bepaae dotonaai sóró beteraai tale yalepó. Téró, kale so whi̧né Pol-ró Banabas-tamo atima fea fó̧póló Judas me doi Barsabas-ró Sailas-tamo sóró beteralepó. Ai whi̧ tamota, ai bemó betó mole Keriso so whi̧ dapesó fu betere whi̧ tamopó.
22 Então pareceu bem aos apóstolos e aos anciãos com toda a comunidade escolher homens dentre eles e enviá-los a Antioquia com Paulo e Barnabé: Judas, que tinha o sobrenome de Barsabás, e Silas, homens notáveis entre os irmãos.
23 Téró, ai dotȩyaaire whi̧rapené só fó̧póló, i fo asȩyalepó.
23 Por seu intermédio enviaram a seguinte carta: "Os apóstolos e os anciãos aos irmãos de origem pagã, em Antioquia, na Síria e Cilícia, saúde!
24 I dere fota, da̧kó mepaae whi̧rape dia̧ beterepaae wóló yale foné diaao̧ kisipa sekȩ yalepó depa, da̧né wosalepó. Ti ai whi̧rapeta, da̧ Keriso so whi̧né dotoréni, atima koleya̧ané dia̧ beterepaae wóló, atimané kisipa mole fo ai ere ape.
24 Temos ouvido que alguns dentre nós vos têm perturbado com palavras, transtornando os vossos espíritos, sem lhes termos dado semelhante incumbência.
25 Norape-ó, até dere alamó da̧ fea beta̧paae touróló bitu, da̧kótei, whi̧ tamo sóró beteróo, da̧né hosaa mole no Banabas-ró Pol-tamo yóo, yóló dia̧ beterepaae ai dotonatere ape.
25 Assim nós nos reunimos e decidimos escolher delegados e enviá-los a vós, com os nossos amados Barnabé e Paulo,
26 Ti ai whi̧ tamota, da̧né Tale Yesu Kerisoné fo yó melaté kotepa atimaamo dao̧sóró wini, halaainé Kótóné kutó diraté kotere whi̧ tamopó.
26 homens que têm exposto suas vidas pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Térapa norape-ó, da̧né asȩyale fo kaaetóró Judas-ró Sailas-tamoné ko̧lónékélé yó melaalopa wosae.
27 Enviamos, portanto, Judas e Silas que de viva voz vos exporão as mesmas coisas.
28 Da̧né tuȩ́nékélé, Dȩi Kepe Wisinékélé, i ala kolóló mo wisirapóló kisipa moleteiné i fo beta̧ dapa, wosae.
28 Com efeito, pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não vos impor outro peso além do seguinte indispensável:
29 Kapala kótópaae momatere hupu ó nakélé, Hupu ó na sameakélé, na ó hupu depamó képi duwóló sinitereteikélé, mené so nópu nokole alakélé, mo yao̧se. Atei alarape initepa, mo wisirapó. Dia̧ fea mo doa ko̧leó,” dapó.
29 que vos abstenhais das carnes sacrificadas aos ídolos, do sangue, da carne sufocada e da impureza. Dessas coisas fareis bem de vos guardar conscienciosamente. Adeus!
30 Téró, kale dotȩyale whi̧rape Antiok bemó sókó fóló, ai kale Keriso so whi̧ mo fea beta̧paae touróló betó mupa, kale fas malepó.
30 Tendo-se despedido, a delegação dirigiu-se a Antioquia. Ali reuniram a assembléia e entregaram a carta.
31 Atéró, ai bemó betó mole Keriso so whi̧né ai fas-mó asȩyale foné atima hosaa diriralepó.
31 À sua leitura, todos se alegraram com o estímulo que ela trazia.
32 Judas-ró Sailas-tamokélé, Kótóné ko̧ló whi̧ tamo ereteiné Keriso so whi̧ fotoko̧róló ketekȩ bulatere fo mo dekéró yalepó.
32 Judas e Silas, que eram também profetas, dirigiam aos irmãos muitas palavras de exortação e de animação.
33 Atétu beteró, atimaamo aimó betó mole Keriso so whi̧tamo mepaae be dȩrape betalepó. Atéró, momó atimaamo dotonale Keriso so whi̧ beterepaae fó̧póló dotonaai duraalu, “Kótóné diaamo hosaa muni deyóló dua betere ala eró̧póló yae,” yóló dotonalepó.
33 Demoraram-se ali por algum tempo. Foram depois pelos irmãos despedidos em paz, voltando aos que lhos tinham enviado.
34 — ausente —
34 {A Silas contudo, pareceu bem ficar ali, e Judas partiu sozinho.}
35 Atétepa, Pol-ró Banabas-tamo Antiok bemó bitu, atimaamonékélé mepaae whi̧rapenékélé, so whi̧paae Talené fo yó melóo, Keriso so whi̧paae Yesuné dere ala etérópóló yó melóo du betalepó.
35 Paulo e Barnabé detiveram-se também em Antioquia, ensinando e pregando com muitos outros a palavra do Senhor.
36 Atétu beteró, nalo me sukamó Pol-né Banabas-paae duraalu, “Da̧mo take folosóró Talené fo yó maté kwȩyale be huluarapepaae da̧né no nerape netéró beteréró keleté kwȩyaai faalopó,” yalepó.
36 Ao termo de alguns dias, disse Paulo a Barnabé: Tornemos a visitar os irmãos por todas as cidades onde temos pregado a palavra do Senhor, para ver como estão passando.
37 — ausente —
37 Barnabé queria levar consigo também João, que tinha por sobrenome Marcos.
38 — ausente —
38 Paulo, porém, achava que não devia ser admitido quem se tinha separado deles em Panfília e não os havia acompanhado no ministério.
39 Atimaamo atéró dóroi du beteró tekeyóló Banabas-né Jon-tei, me doi Mark dape sóró wȩiné bopéró daaló betere hae kwia Saiprus-paae wȩi nukumó faai felepó.
39 Houve tal discussão que se separaram um do outro, e Barnabé, levando consigo Marcos, navegou para Chipre.
40 Tétepa, Pol-né a̧tamo faaitere whi̧ Sailas dape sóró atimaamo faaitepa, Keriso norapené duraalu, “Talené ko̧lené sukutu, ha̧le tao sere alané diaamo wisiyóló kaae tanó̧póló yae,” yóló dotonalepó.
40 Paulo, porém, tendo escolhido Silas, e depois de ter sido recomendado pelos irmãos à graça do Senhor, partiu.
41 Téró, atimaamo Siria hae kwiaró Silisia hae kwiatamo tua̧mó Kótóné beta̧paae touróló betó mole Keriso so whi̧ fotoko̧ bulaté felepó.
41 Ele percorreu a Síria, a Cilícia, confirmando as comunidades.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.