Atos 15

Yesu Kerisoné So Whi̧ Tao Sere Kisi Fo Wisi (PPO) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Mepaae Judia hae kwiamó betó mole whi̧rape Antiok bepaae dorowóló, ai bemó betere Keriso norapepaae etei fo yó mótu betalepó. “Dia̧ Moses-né asȩre fo ao̧mó bituraalu, diaao̧ tiki sekaȩ tikini depa, ti Kótóné dia̧ mo ti aluyao̧sóró tao saalo meipó,” du betalepó.
1 Alguns homens foram da região da Judeia para a cidade de Antioquia e começaram a ensinar aos irmãos que eles não poderiam ser salvos se não fossem circuncidados , como manda a Lei de Moisés.
2 Kale whi̧rapené ai fo du betepa, Pol-ró Banabas-tamoné ai whi̧rapetamo mo doasi fo tokó̧tamo yóló atei kaae fo yó makesé yóló foné u só derótu i só derótu du betalepó. Até du beteró, Antiok Keriso so whi̧né Pol-ró Banabas-tamo yóo, mepaae tuȩ́ tiki tiró betere Keriso whi̧rape yóo, yóló Jerusalem bepaae dotȩyaai sóró beteralepó. Ti aita, Kótóné ama aposel whi̧raperó whi̧ disirapetamopaae i du betere fo moé? yóló wosene fó̧póló yalepó.
2 Paulo e Barnabé não concordaram e tiveram uma discussão muito forte com eles a respeito disso. Aí foi resolvido que Paulo e Barnabé e mais alguns irmãos fossem para Jerusalém, a fim de estudar esse assunto com os apóstolos e os presbíteros da igreja.
3 Téró, Keriso so whi̧né atima dotonatepa furaalu, Fonisia hae kwiaró Samaria hae kwiatamomó i fo yó melaté felepó. “Kale Juda meire fake so whi̧ atimata, Talepaae tuȩ́ tiki feteyóló betó mulapó,” deté fu betalepó. Ai fo dere woseturaalu, ai be huluamó betó mole Keriso norape atima hai̧né sukutu betalepó.
3 Então a igreja de Antioquia mandou que eles fossem. Eles passaram pelas regiões da Fenícia e da Samaria, contando como os não judeus estavam se convertendo a Deus. E todos os irmãos ficaram muito alegres com essa notícia.
4 Téró, atima Jerusalem be huluamó sókó felemó, kale aposel whi̧rapekélé whi̧ disirapekélé, Keriso so whi̧kélé, atima mo wisiyóló dape salepó. Téró, Pol-ró Banabas-tamoné Kótóné atimaamo fotoko̧ratepa erale alarape fea atimapaae yó melalepó.
4 Quando chegaram a Jerusalém, foram recebidos pela igreja, pelos apóstolos e pelos presbíteros e lhes contaram tudo o que Deus havia feito por meio deles.
5 Téyaletei, mepaae Farisi fakekó Talepaae kisipa tiró betere Keriso whi̧rape turukó holóló duraalu, “Ti ai Juda meire fake so whi̧ Moses-né asȩre fo ao̧mó sukó̧ló betóo, atimané tiki sekaȩ tukóo, yó̧póló yae,” yalepó.
5 Mas alguns membros do partido dos fariseus que também haviam crido se levantaram e disseram: — Os não judeus têm de ser circuncidados e têm de obedecer à Lei de Moisés.
6 Atétepa, kale aposel whi̧raperó whi̧ disirapetamo fea ai fo donoraai beta̧paae toura̧le walepó.
6 Então os apóstolos e os presbíteros se reuniram para estudar o assunto.
7 Atima ai forape du beteró kemetepa, Pita turukó holóló duraalu, “Norape-ó, kale Juda meire fake so whi̧ Kótóné ama kisi fo wisi ya̧lo ko̧lóné eratepa, wosóló tuȩ́ tiki tiró̧póló, mo taketi Kótóné da̧ tua̧mó ȩ sókó sóró beteraletei diaao̧ kisiparapó.
7 Depois de muita discussão, Pedro se levantou e disse: — Meus irmãos, vocês sabem que há muito tempo Deus me escolheu entre vocês para anunciar o
8 So whi̧ feané tuȩ́ tiki tua̧mó mole ala keletere Kótóné Juda meire fake so whi̧ dape sere ala yó móturaalu, Dȩi Kepe Wisi da̧ melale kaaetóró atimakélé malepó.
8 E Deus, que conhece o coração de todos, mostrou que aceita os não judeus, pois deu o Espírito Santo também a eles, assim como tinha dado a nós.
9 Ama da̧paae kae ala eróo, atimapaae kae ala eróo, ini, atima tuȩ́ tiki tiratere alanétei, atimané hosaa tua̧mó mole dowi ala tokó̧ló taae faróló wisiralepó.
9 Deus não fez nenhuma diferença entre nós e eles; ele perdoou os pecados deles porque eles creram.
10 Térapa, diaao̧ Kótó su̧rémóló ka̧ae kelaairaalu, ai Keriso so whi̧né hu̧lumó sekȩi ala noatepa belerótu de? Mo take da̧né ayarapenékélé, da̧nékélé, atei kaae sekȩi ala beleyaaire mo su̧nipó.
10 Então por que é que vocês estão querendo pôr Deus à prova, colocando uma carga nas costas dos que agora estão crendo? E essa carga nem nós nem os nossos antepassados pudemos carregar.
11 Da̧né atei kaae fo mo enénipó. Tale Yesuné ama ko̧lené sukuturaalu, aluyao̧sóró ha̧le tao sere alané da̧ tao su dere kaae, atimakélé atétóró dapó,” yalepó.
11 Pelo contrário, por meio da graça do Senhor Jesus, nós, judeus, cremos e somos salvos do mesmo modo que os não judeus.
12 Téró ai touró betere so whi̧ fea fo tekeni, Banabas-ró Pol-tamoné dere fo wosaai, dua betó molepó. Atéró betó mupa, Kótóné atimaamopaae kae kae kelemei alaró me ala yaai deremó eratere alatamo Juda meire fake so whi̧ kuamó eraté kwȩyale fo yó mótu betalepó.
12 Então todos os que estavam ali ficaram calados e escutaram Barnabé e Paulo contarem todos os milagres e maravilhas que Deus tinha feito por meio deles entre os não judeus.
13 Atimaamoné ai fo yóló kemetepa, Jems a̧ turukó holóló duraalu, “Norape-ó, ya̧lo i dere fo wosae.
13 Quando eles terminaram de falar, Tiago disse: — Meus irmãos, escutem!
14 Folosóró kaae su, Kótóné ama ko̧lené sukuturaalu, Juda meire fake so whi̧ ama fake beteraai kisipa mutu, ere ala take Simeontei me doi Pitané da̧paae yalepó.
14 Simão acabou de explicar como Deus primeiro mostrou o seu cuidado pelos não judeus, escolhendo do meio deles um povo que seria dele.
15 Take Kótóné ama ko̧ló whi̧rapenékélé ai tuȩ́ muturaalu, i fo asȩyóló muló beterapó.
15 As palavras dos profetas estão bem de acordo com isso, pois as Escrituras Sagradas dizem:
16 ‘I ala yóló kemetepa, Depit-né tȩyale be fisikó fóló moletei, ȩ wóló ya̧lo momó tȩyaalopó. Mepaae kȩlaa yóló doyale o̧la o̧larapekélé fea ya̧lo aleyóló mulaalopó.
16 “Depois disso eu voltarei — diz o Senhor — e construirei de novo o reino de Davi, que é como uma casa que caiu. Juntarei de novo os pedaços dela e tornarei a levantá-la.
17 — ausente —
17 Assim todas as outras pessoas, todos os outros povos que eu chamei para serem meus, vão procurar conhecer o Senhor. Assim diz o Senhor,
18 — ausente —
18 que anunciou essas coisas desde os tempos antigos.”
19 Térené ya̧lo kisipané kale ai Juda meire fake so whi̧ Kótópaae tuȩ́ tiki tiratepatei, da̧né atimapaae doasi sekȩi ala eraalo meipó.
19 E Tiago continuou: — A minha opinião é esta: eu acho que não devemos atrapalhar os não judeus que estão se convertendo a Deus.
20 Atei ala ini, atima etei kaae ma fotei asȩyóló dotȩyaalopa sae. ‘Kapala kótópaae moma yóló detere hupu ó na nao̧se. Mené so ó whi̧ o̧lémi nokole alakélé, hupu ó na depamó képi duwóló sukuteretei nokole alakélé, na ó hupu samea nokole alakélé, mo yao̧se,’ yaalopó.
20 Penso que devemos escrever a eles uma carta, dizendo que não comam a carne de animais que foram oferecidos em sacrifício aos ídolos, que não pratiquem imoralidade sexual, que não comam a carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado e que não comam sangue.
21 Ti noa betené dumipó. I fota, mo taketi Moses-né asȩre fo atima betere be huluarapemó yó melaté waletei, feané tuȩ́rapó,” yalepó.
21 Pois, desde os tempos antigos, a Lei de Moisés tem sido lida todos os sábados nas sinagogas , e as suas palavras são anunciadas em todas as cidades.
22 Atéró, aposel whi̧raperó Keriso whi̧ disirapetamokélé, mo Keriso so whi̧kélé, fea beta̧paae touróló, atimakó whi̧ tamo Antiok bepaae dotonaai sóró beteraai tale yalepó. Téró, kale so whi̧né Pol-ró Banabas-tamo atima fea fó̧póló Judas me doi Barsabas-ró Sailas-tamo sóró beteralepó. Ai whi̧ tamota, ai bemó betó mole Keriso so whi̧ dapesó fu betere whi̧ tamopó.
22 Então os apóstolos e os presbíteros , com o apoio de toda a igreja, resolveram escolher entre eles alguns homens e mandá-los para Antioquia com Paulo e Barnabé. Os escolhidos foram Judas, chamado Barsabás, e Silas. Esses dois homens eram muito respeitados pelos membros da igreja.
23 Téró, ai dotȩyaaire whi̧rapené só fó̧póló, i fo asȩyalepó.
23 E mandaram por eles a seguinte carta: “Nós, os apóstolos e os presbíteros, irmãos de vocês, mandamos saudações aos nossos irmãos não judeus que vivem em Antioquia e na
24 I dere fota, da̧kó mepaae whi̧rape dia̧ beterepaae wóló yale foné diaao̧ kisipa sekȩ yalepó depa, da̧né wosalepó. Ti ai whi̧rapeta, da̧ Keriso so whi̧né dotoréni, atima koleya̧ané dia̧ beterepaae wóló, atimané kisipa mole fo ai ere ape.
24 “Soubemos que alguns do nosso grupo foram até aí e disseram coisas que criaram problemas para vocês. Porém não foi com a nossa autorização que eles fizeram isso.
25 Norape-ó, até dere alamó da̧ fea beta̧paae touróló bitu, da̧kótei, whi̧ tamo sóró beteróo, da̧né hosaa mole no Banabas-ró Pol-tamo yóo, yóló dia̧ beterepaae ai dotonatere ape.
25 Portanto, nós todos resolvemos, sem nenhum voto contra, escolher alguns homens e mandá-los a vocês. Eles vão com os nossos queridos irmãos Barnabé e Paulo,
26 Ti ai whi̧ tamota, da̧né Tale Yesu Kerisoné fo yó melaté kotepa atimaamo dao̧sóró wini, halaainé Kótóné kutó diraté kotere whi̧ tamopó.
26 que têm arriscado a sua vida a serviço do nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Térapa norape-ó, da̧né asȩyale fo kaaetóró Judas-ró Sailas-tamoné ko̧lónékélé yó melaalopa wosae.
27 Estamos enviando, então, Judas e Silas para falarem pessoalmente com vocês sobre estas coisas que estamos escrevendo.
28 Da̧né tuȩ́nékélé, Dȩi Kepe Wisinékélé, i ala kolóló mo wisirapóló kisipa moleteiné i fo beta̧ dapa, wosae.
28 Porque o Espírito Santo e nós mesmos resolvemos não pôr nenhuma carga sobre vocês, a não ser estas proibições que são, de fato, necessárias:
29 Kapala kótópaae momatere hupu ó nakélé, Hupu ó na sameakélé, na ó hupu depamó képi duwóló sinitereteikélé, mené so nópu nokole alakélé, mo yao̧se. Atei alarape initepa, mo wisirapó. Dia̧ fea mo doa ko̧leó,” dapó.
29 não comam a carne de nenhum animal que tenha sido oferecido em sacrifício aos ídolos; não comam o sangue nem a carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado; e não pratiquem imoralidade sexual. Vocês agirão muito bem se não fizerem essas coisas. Saúde a todos!”
30 Téró, kale dotȩyale whi̧rape Antiok bemó sókó fóló, ai kale Keriso so whi̧ mo fea beta̧paae touróló betó mupa, kale fas malepó.
30 Então mandaram que os quatro partissem, e eles foram para Antioquia. Lá reuniram os cristãos e entregaram a carta.
31 Atéró, ai bemó betó mole Keriso so whi̧né ai fas-mó asȩyale foné atima hosaa diriralepó.
31 Quando estes a leram, ficaram muito alegres com as palavras de ânimo que havia nela.
32 Judas-ró Sailas-tamokélé, Kótóné ko̧ló whi̧ tamo ereteiné Keriso so whi̧ fotoko̧róló ketekȩ bulatere fo mo dekéró yalepó.
32 Judas e Silas, que eram profetas , falaram muito com os irmãos, dando-lhes assim ânimo e força.
33 Atétu beteró, atimaamo aimó betó mole Keriso so whi̧tamo mepaae be dȩrape betalepó. Atéró, momó atimaamo dotonale Keriso so whi̧ beterepaae fó̧póló dotonaai duraalu, “Kótóné diaamo hosaa muni deyóló dua betere ala eró̧póló yae,” yóló dotonalepó.
33 Eles passaram algum tempo ali, e depois os irmãos, fazendo votos de boa viagem, os mandaram de volta para aqueles que os tinham enviado.
34 — ausente —
34 [Porém Silas achou melhor ficar ali.]
35 Atétepa, Pol-ró Banabas-tamo Antiok bemó bitu, atimaamonékélé mepaae whi̧rapenékélé, so whi̧paae Talené fo yó melóo, Keriso so whi̧paae Yesuné dere ala etérópóló yó melóo du betalepó.
35 Mas Paulo e Barnabé ficaram algum tempo em Antioquia. Eles e muitos outros cristãos ensinavam e anunciavam a palavra do Senhor. A segunda viagem missionária de Paulo
36 Atétu beteró, nalo me sukamó Pol-né Banabas-paae duraalu, “Da̧mo take folosóró Talené fo yó maté kwȩyale be huluarapepaae da̧né no nerape netéró beteréró keleté kwȩyaai faalopó,” yalepó.
36 Algum tempo depois, Paulo disse a Barnabé: — Vamos voltar e visitar os irmãos em todas as cidades onde já anunciamos a palavra do Senhor. Vamos ver se eles estão bem.
37 — ausente —
37 Barnabé queria levar João Marcos.
38 — ausente —
38 Porém Paulo não queria, pois Marcos não tinha ficado com eles até o fim da primeira viagem missionária, mas os havia deixado na província da Panfília.
39 Atimaamo atéró dóroi du beteró tekeyóló Banabas-né Jon-tei, me doi Mark dape sóró wȩiné bopéró daaló betere hae kwia Saiprus-paae wȩi nukumó faai felepó.
39 Por isso eles tiveram uma discussão tão forte, que se separaram. Barnabé levou João Marcos consigo e embarcou para a ilha de Chipre,
40 Tétepa, Pol-né a̧tamo faaitere whi̧ Sailas dape sóró atimaamo faaitepa, Keriso norapené duraalu, “Talené ko̧lené sukutu, ha̧le tao sere alané diaamo wisiyóló kaae tanó̧póló yae,” yóló dotonalepó.
40 enquanto que Paulo escolheu Silas e seguiu viagem, depois que os irmãos o entregaram aos cuidados do Senhor.
41 Téró, atimaamo Siria hae kwiaró Silisia hae kwiatamo tua̧mó Kótóné beta̧paae touróló betó mole Keriso so whi̧ fotoko̧ bulaté felepó.
41 E Paulo atravessou a província da Síria e a região da Cilícia, dando força às igrejas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.