Atos 15
Yesu Kerisoné So Whi̧ Tao Sere Kisi Fo Wisi (PPO) vs NAA
1 Mepaae Judia hae kwiamó betó mole whi̧rape Antiok bepaae dorowóló, ai bemó betere Keriso norapepaae etei fo yó mótu betalepó. “Dia̧ Moses-né asȩre fo ao̧mó bituraalu, diaao̧ tiki sekaȩ tikini depa, ti Kótóné dia̧ mo ti aluyao̧sóró tao saalo meipó,” du betalepó.
1 Alguns indivíduos que foram da Judeia para Antioquia ensinavam aos irmãos: — Se vocês não forem circuncidados segundo o costume de Moisés, não podem ser salvos.
2 Kale whi̧rapené ai fo du betepa, Pol-ró Banabas-tamoné ai whi̧rapetamo mo doasi fo tokó̧tamo yóló atei kaae fo yó makesé yóló foné u só derótu i só derótu du betalepó. Até du beteró, Antiok Keriso so whi̧né Pol-ró Banabas-tamo yóo, mepaae tuȩ́ tiki tiró betere Keriso whi̧rape yóo, yóló Jerusalem bepaae dotȩyaai sóró beteralepó. Ti aita, Kótóné ama aposel whi̧raperó whi̧ disirapetamopaae i du betere fo moé? yóló wosene fó̧póló yalepó.
2 Tendo surgido um conflito e grande discussão de Paulo e Barnabé com eles, foi resolvido que esses dois e mais alguns fossem a Jerusalém, aos apóstolos e presbíteros, para tratar desta questão.
3 Téró, Keriso so whi̧né atima dotonatepa furaalu, Fonisia hae kwiaró Samaria hae kwiatamomó i fo yó melaté felepó. “Kale Juda meire fake so whi̧ atimata, Talepaae tuȩ́ tiki feteyóló betó mulapó,” deté fu betalepó. Ai fo dere woseturaalu, ai be huluamó betó mole Keriso norape atima hai̧né sukutu betalepó.
3 Encaminhados, pois, pela igreja, atravessaram as províncias da Fenícia e Samaria e, narrando a conversão dos gentios, causaram grande alegria a todos os irmãos.
4 Téró, atima Jerusalem be huluamó sókó felemó, kale aposel whi̧rapekélé whi̧ disirapekélé, Keriso so whi̧kélé, atima mo wisiyóló dape salepó. Téró, Pol-ró Banabas-tamoné Kótóné atimaamo fotoko̧ratepa erale alarape fea atimapaae yó melalepó.
4 Quando chegaram a Jerusalém, foram bem-recebidos pela igreja, pelos apóstolos e pelos presbíteros, a quem relataram tudo o que Deus havia feito com eles.
5 Téyaletei, mepaae Farisi fakekó Talepaae kisipa tiró betere Keriso whi̧rape turukó holóló duraalu, “Ti ai Juda meire fake so whi̧ Moses-né asȩre fo ao̧mó sukó̧ló betóo, atimané tiki sekaȩ tukóo, yó̧póló yae,” yalepó.
5 Mas alguns membros do partido dos fariseus que haviam crido se insurgiram, dizendo: — É necessário circuncidá-los e ordenar-lhes que observem a lei de Moisés.
6 Atétepa, kale aposel whi̧raperó whi̧ disirapetamo fea ai fo donoraai beta̧paae toura̧le walepó.
6 Então os apóstolos e os presbíteros se reuniram para examinar a questão.
7 Atima ai forape du beteró kemetepa, Pita turukó holóló duraalu, “Norape-ó, kale Juda meire fake so whi̧ Kótóné ama kisi fo wisi ya̧lo ko̧lóné eratepa, wosóló tuȩ́ tiki tiró̧póló, mo taketi Kótóné da̧ tua̧mó ȩ sókó sóró beteraletei diaao̧ kisiparapó.
7 Havendo grande debate, Pedro tomou a palavra e disse: — Irmãos, vocês sabem que, desde há muito, Deus me escolheu entre vocês para que da minha boca os gentios ouvissem a palavra do evangelho e cressem.
8 So whi̧ feané tuȩ́ tiki tua̧mó mole ala keletere Kótóné Juda meire fake so whi̧ dape sere ala yó móturaalu, Dȩi Kepe Wisi da̧ melale kaaetóró atimakélé malepó.
8 E Deus, que conhece os corações, lhes deu testemunho, concedendo o Espírito Santo a eles, como também o havia concedido a nós.
9 Ama da̧paae kae ala eróo, atimapaae kae ala eróo, ini, atima tuȩ́ tiki tiratere alanétei, atimané hosaa tua̧mó mole dowi ala tokó̧ló taae faróló wisiralepó.
9 E não estabeleceu distinção alguma entre nós e eles, purificando-lhes o coração por meio da fé.
10 Térapa, diaao̧ Kótó su̧rémóló ka̧ae kelaairaalu, ai Keriso so whi̧né hu̧lumó sekȩi ala noatepa belerótu de? Mo take da̧né ayarapenékélé, da̧nékélé, atei kaae sekȩi ala beleyaaire mo su̧nipó.
10 Agora, pois, por que vocês querem tentar a Deus, pondo sobre o pescoço dos discípulos um jugo que nem os nossos pais puderam suportar, nem nós?
11 Da̧né atei kaae fo mo enénipó. Tale Yesuné ama ko̧lené sukuturaalu, aluyao̧sóró ha̧le tao sere alané da̧ tao su dere kaae, atimakélé atétóró dapó,” yalepó.
11 Mas cremos que somos salvos pela graça do Senhor Jesus, assim como eles.
12 Téró ai touró betere so whi̧ fea fo tekeni, Banabas-ró Pol-tamoné dere fo wosaai, dua betó molepó. Atéró betó mupa, Kótóné atimaamopaae kae kae kelemei alaró me ala yaai deremó eratere alatamo Juda meire fake so whi̧ kuamó eraté kwȩyale fo yó mótu betalepó.
12 E toda a multidão silenciou, passando a ouvir Barnabé e Paulo, que contavam quantos sinais e prodígios Deus tinha feito por meio deles entre os gentios.
13 Atimaamoné ai fo yóló kemetepa, Jems a̧ turukó holóló duraalu, “Norape-ó, ya̧lo i dere fo wosae.
13 Depois que eles terminaram, Tiago tomou a palavra e disse: — Irmãos, ouçam o que tenho a dizer.
14 Folosóró kaae su, Kótóné ama ko̧lené sukuturaalu, Juda meire fake so whi̧ ama fake beteraai kisipa mutu, ere ala take Simeontei me doi Pitané da̧paae yalepó.
14 Simão acaba de relatar como, primeiramente, Deus visitou os gentios, a fim de constituir entre eles um povo para o seu nome.
15 Take Kótóné ama ko̧ló whi̧rapenékélé ai tuȩ́ muturaalu, i fo asȩyóló muló beterapó.
15 Com isso concordam as palavras dos profetas, como está escrito:
16 ‘I ala yóló kemetepa, Depit-né tȩyale be fisikó fóló moletei, ȩ wóló ya̧lo momó tȩyaalopó. Mepaae kȩlaa yóló doyale o̧la o̧larapekélé fea ya̧lo aleyóló mulaalopó.
16 “Depois disso, voltarei e reedificarei o tabernáculo caído de Davi; reedificarei as suas ruínas e o restaurarei.
17 — ausente —
17 Para que o restante da humanidade busque o Senhor, juntamente com todos os gentios sobre os quais tem sido invocado o meu nome,
18 — ausente —
18 diz o Senhor, que faz estas coisas conhecidas desde os tempos antigos.”
19 Térené ya̧lo kisipané kale ai Juda meire fake so whi̧ Kótópaae tuȩ́ tiki tiratepatei, da̧né atimapaae doasi sekȩi ala eraalo meipó.
19 — Por isso, julgo que não devemos perturbar aqueles que, entre os gentios, se convertem a Deus,
20 Atei ala ini, atima etei kaae ma fotei asȩyóló dotȩyaalopa sae. ‘Kapala kótópaae moma yóló detere hupu ó na nao̧se. Mené so ó whi̧ o̧lémi nokole alakélé, hupu ó na depamó képi duwóló sukuteretei nokole alakélé, na ó hupu samea nokole alakélé, mo yao̧se,’ yaalopó.
20 mas escrever-lhes que se abstenham das contaminações dos ídolos, bem como da imoralidade sexual, da carne de animais sufocados e do sangue.
21 Ti noa betené dumipó. I fota, mo taketi Moses-né asȩre fo atima betere be huluarapemó yó melaté waletei, feané tuȩ́rapó,” yalepó.
21 Porque Moisés tem, em cada cidade, desde tempos antigos, os que o pregam nas sinagogas, onde é lido todos os sábados.
22 Atéró, aposel whi̧raperó Keriso whi̧ disirapetamokélé, mo Keriso so whi̧kélé, fea beta̧paae touróló, atimakó whi̧ tamo Antiok bepaae dotonaai sóró beteraai tale yalepó. Téró, kale so whi̧né Pol-ró Banabas-tamo atima fea fó̧póló Judas me doi Barsabas-ró Sailas-tamo sóró beteralepó. Ai whi̧ tamota, ai bemó betó mole Keriso so whi̧ dapesó fu betere whi̧ tamopó.
22 Então pareceu bem aos apóstolos e aos presbíteros, com toda a igreja, eleger alguns homens dentre eles e enviá-los a Antioquia, juntamente com Paulo e Barnabé. Foram eleitos Judas, chamado Barsabás, e Silas, que eram líderes entre os irmãos.
23 Téró, ai dotȩyaaire whi̧rapené só fó̧póló, i fo asȩyalepó.
23 Mandaram por eles a seguinte carta: “Os irmãos, tanto os apóstolos como os presbíteros, aos irmãos gentios em Antioquia, Síria e Cilícia, saudações.
24 I dere fota, da̧kó mepaae whi̧rape dia̧ beterepaae wóló yale foné diaao̧ kisipa sekȩ yalepó depa, da̧né wosalepó. Ti ai whi̧rapeta, da̧ Keriso so whi̧né dotoréni, atima koleya̧ané dia̧ beterepaae wóló, atimané kisipa mole fo ai ere ape.
24 Visto sabermos que alguns que saíram de nosso meio, sem nenhuma autorização, perturbaram vocês com palavras, transtornando a mente de vocês,
25 Norape-ó, até dere alamó da̧ fea beta̧paae touróló bitu, da̧kótei, whi̧ tamo sóró beteróo, da̧né hosaa mole no Banabas-ró Pol-tamo yóo, yóló dia̧ beterepaae ai dotonatere ape.
25 pareceu-nos bem, chegados a pleno acordo, eleger alguns homens e enviá-los a vocês com os nossos amados Barnabé e Paulo,
26 Ti ai whi̧ tamota, da̧né Tale Yesu Kerisoné fo yó melaté kotepa atimaamo dao̧sóró wini, halaainé Kótóné kutó diraté kotere whi̧ tamopó.
26 homens que têm arriscado a vida pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Térapa norape-ó, da̧né asȩyale fo kaaetóró Judas-ró Sailas-tamoné ko̧lónékélé yó melaalopa wosae.
27 Portanto, estamos enviando Judas e Silas, os quais pessoalmente lhes dirão as mesmas coisas.
28 Da̧né tuȩ́nékélé, Dȩi Kepe Wisinékélé, i ala kolóló mo wisirapóló kisipa moleteiné i fo beta̧ dapa, wosae.
28 Pois pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não impor a vocês maior encargo além destas coisas essenciais:
29 Kapala kótópaae momatere hupu ó nakélé, Hupu ó na sameakélé, na ó hupu depamó képi duwóló sinitereteikélé, mené so nópu nokole alakélé, mo yao̧se. Atei alarape initepa, mo wisirapó. Dia̧ fea mo doa ko̧leó,” dapó.
29 que vocês se abstenham das coisas sacrificadas a ídolos, bem como do sangue, da carne de animais sufocados e da imoralidade sexual; se evitarem essas coisas, farão bem. Passem bem.”
30 Téró, kale dotȩyale whi̧rape Antiok bemó sókó fóló, ai kale Keriso so whi̧ mo fea beta̧paae touróló betó mupa, kale fas malepó.
30 Os que foram enviados partiram para Antioquia e, tendo reunido a comunidade, entregaram a carta.
31 Atéró, ai bemó betó mole Keriso so whi̧né ai fas-mó asȩyale foné atima hosaa diriralepó.
31 Quando a leram, ficaram muito alegres pelo consolo recebido.
32 Judas-ró Sailas-tamokélé, Kótóné ko̧ló whi̧ tamo ereteiné Keriso so whi̧ fotoko̧róló ketekȩ bulatere fo mo dekéró yalepó.
32 Judas e Silas, que eram também profetas, consolaram os irmãos com muitos conselhos e os fortaleceram.
33 Atétu beteró, atimaamo aimó betó mole Keriso so whi̧tamo mepaae be dȩrape betalepó. Atéró, momó atimaamo dotonale Keriso so whi̧ beterepaae fó̧póló dotonaai duraalu, “Kótóné diaamo hosaa muni deyóló dua betere ala eró̧póló yae,” yóló dotonalepó.
33 Tendo-se demorado ali por algum tempo, os irmãos deixaram que voltassem em paz aos que os enviaram.
34 — ausente —
34 [Mas pareceu bem a Silas permanecer ali.]
35 Atétepa, Pol-ró Banabas-tamo Antiok bemó bitu, atimaamonékélé mepaae whi̧rapenékélé, so whi̧paae Talené fo yó melóo, Keriso so whi̧paae Yesuné dere ala etérópóló yó melóo du betalepó.
35 Paulo e Barnabé demoraram-se em Antioquia, ensinando e pregando, com muitos outros, a palavra do Senhor.
36 Atétu beteró, nalo me sukamó Pol-né Banabas-paae duraalu, “Da̧mo take folosóró Talené fo yó maté kwȩyale be huluarapepaae da̧né no nerape netéró beteréró keleté kwȩyaai faalopó,” yalepó.
36 Alguns dias depois, Paulo disse a Barnabé: — Vamos voltar e visitar os irmãos em todas as cidades nas quais anunciamos a palavra do Senhor, para ver como estão.
37 — ausente —
37 Barnabé queria levar também João, chamado Marcos.
38 — ausente —
38 Mas Paulo não achava justo levar aquele que tinha se afastado deles desde a Panfília, não os acompanhando no trabalho.
39 Atimaamo atéró dóroi du beteró tekeyóló Banabas-né Jon-tei, me doi Mark dape sóró wȩiné bopéró daaló betere hae kwia Saiprus-paae wȩi nukumó faai felepó.
39 Houve tal desavença entre eles, que vieram a separar-se. Então Barnabé, levando consigo Marcos, navegou para Chipre.
40 Tétepa, Pol-né a̧tamo faaitere whi̧ Sailas dape sóró atimaamo faaitepa, Keriso norapené duraalu, “Talené ko̧lené sukutu, ha̧le tao sere alané diaamo wisiyóló kaae tanó̧póló yae,” yóló dotonalepó.
40 Mas Paulo, tendo escolhido Silas, partiu, encomendado pelos irmãos à graça do Senhor.
41 Téró, atimaamo Siria hae kwiaró Silisia hae kwiatamo tua̧mó Kótóné beta̧paae touróló betó mole Keriso so whi̧ fotoko̧ bulaté felepó.
41 E passou pela Síria e Cilícia, fortalecendo as igrejas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.