Atos 13
Yesu Kerisoné So Whi̧ Tao Sere Kisi Fo Wisi (PPO) vs VC
1 Atéró, Antiok bemó betere Keriso so whi̧ kuamó Kótóné ko̧ló whi̧raperó yó matere whi̧rapetamo betó molepó. Ai whi̧rape atimané doita Banabas, Simeon-tei, me doi Niser, Sairin be hulua whi̧kó Lusias, kale Kin Herot-tamo beta̧mó doayale whi̧ Manain, Sol, atima atéró betó molepó.
1 Havia então na Igreja de Antioquia profetas e doutores, entre eles Barnabé, Simão, apelidado o Negro, Lúcio de Cirene, Manaém, companheiro de infância do tetrarca Herodes, e Saulo.
2 Téró kale Keriso so whi̧ Tale ao̧mó dua bitu, Talené doi sóró horótu betalepó. Atéturaalu, o̧lakélé weyóló betepa, Dȩi Kepe Wisiné atimapaae duraalu, “ Ya̧lo tukóló muló betere kutó Banabas-ró Sol-tamoné diró̧pólópa, atimaamo sóró beterae,” yalepó.
2 Enquanto celebravam o culto do Senhor, depois de terem jejuado, disse-lhes o Espírito Santo: Separai-me Barnabé e Saulo para a obra a que os tenho destinado.
3 Atima atéró, o̧la weyóló ha̧le bituraalu, moma deté fele ki̧lipaae, kale whi̧tamo tikimó naase mulóló, fó̧póló dotonalepó.
3 Então, jejuando e orando, impuseram-lhes as mãos e os despediram.
4 Sol-ró Banabas-tamo Dȩi Kepe Wisiné dotonatepa, Selusia bepaae doropóló, aimó atimaamo wȩi nukumó wȩiné bopéló daaló betere hae kwia Saiprus-paae felepó.
4 Enviados assim pelo Espírito Santo, foram a Selêucia e dali navegaram para a ilha de Chipre.
5 Atimaamo atéró ai hae kwiamó tȩne be Salamis bemó sókó fóló bituraalu, Juda whi̧rapené fo wosetere berapemó so whi̧paae Kótóné mió wosetere kisi fo wisi yó melótu betalepó. Téró, Jon me doi Mark-kélé, atimaamo tao sóró kutó diyaai atima fea fóló betalepó.
5 Chegados a Salamina, pregavam a palavra de Deus nas sinagogas dos judeus. Tinham com eles João para auxiliá-los.
6 Atéró, atima ai wȩiné bopéró daaló betere hae kwia tua̧mó kutu beteró Papos be huluamó sókó felepó. Aimó Juda whi̧kó isi whi̧tei, Kótóné ko̧ló whi̧pó du betere sekȩ́ Bar-Jisas beterepó. Atimaamo ai kale sekȩ́tamo Papos bemó hokolaa yalepó.
6 Percorreram toda a ilha até Pafos e acharam um judeu chamado Barjesus, mago e falso profeta,
7 Kale isi whi̧ Ba-Jisas, Gavman whi̧ Sersias Polas sisó supuróló, a̧tamo kutu betere whi̧pó. Ai Gavman whi̧ta, tuȩ́ tiki wisi mulu, Banabas-ró Sol-tamopaae Kótóné fokó a̧ wosaaipa, yó melaai ape yalepó.
7 que vivia na companhia do procônsul Sérgio Paulo, homem sensato. Este chamou Barnabé e Saulo, e exprimiu-lhes o desejo de ouvir a palavra de Deus.
8 Atéyaletei, kale isi whi̧né Banabas-ró Sol-tamoné yó matere fo Gavman whi̧né wosóló kisipa tiki tirao̧sóró, kae kae fotei du betalepó. Elimas doita, Krik be foné isi whi̧pó.
8 Mas Élimas, o Mago - pois assim é interpretado o seu nome -, se lhes opunha, procurando desviar da fé o procônsul.
9 Téró Sol a̧kélé, ama take mole doi Sol taaróló, Pol doi mulalepó. Téró, Pol Dȩi Kepe Wisiné fotoko̧ratepa, Elimas kikéyóló kaae taaru duraalu, “Ya̧ta, mo dowi kepené naalemapó.
9 Então Saulo, chamado também Paulo, cheio do Espírito Santo, cravou nele os olhos e disse-lhe:
10 Naaota, donoi alaró wisi alatamo bóe ai du betere ape. Ya̧ta, mo dilikitere alaró kapala fotamo fa̧anuraalu, Tale Kótóné donoi alaró donoi fotamo naao ai wȩ́rótu betere ape.
10 Filho do demônio, cheio de todo engano e de toda astúcia, inimigo de toda justiça, não cessas de perverter os caminhos retos do Senhor!
11 Naao ai ala deremó, Talené ya̧ deké supu, mió mepaae sawa be dȩmó naao kele diliki yaalopó. Atéró bituraalu, sukané dȩkélé, naao kelaalomeipó,” yalepó.
11 Eis que agora está sobre ti a mão do Senhor e ficarás cego. Não verás o sol até nova ordem! Caíram logo sobre ele a escuridão e as trevas, e, andando à roda, buscava quem lhe desse a mão.
12 Kale ai Gavman whi̧né até dere ala kilituraalu, sirayóló a̧ kisipa tiki tiralepó. Ti noatepae, Talené ama fo yó matere ala mopóló kisipa mutu yalepó.
12 À vista deste prodígio, o procônsul abraçou a fé, admirando vivamente a doutrina do Senhor.
13 Até du beteró, Pol-ró ama fulumu whi̧rapetamo ai Papos be taaróló wȩi nukumó Pampilia hae kwia tua̧mó tȩne be hulua Perka-paae felepó. Atétepa, Jon-tei Mark-pó du betere whi̧ a̧ atimaamo taaróló Jerusalem bepaae fesaae felepó.
13 Paulo e os seus companheiros navegaram de Pafos e chegaram a Perge, na Panfília, de onde João, apartando-se deles, voltou para Jerusalém.
14 Atéró, atimaamo ai Perka be taaróló Pisidia hae kwiamó tȩne Antiok be huluamó sókó felepó. Atéró fóló bituraalu, sa̧a nóló betere sukamó atimaamo Juda whi̧rapené fo wosetere be dolopaae holóló betalepó.
14 Mas eles, deixando Perge, foram para Antioquia da Pisídia. Ali entraram em dia de sábado na sinagoga, e sentaram-se.
15 Atimaamo atéró beteremó, kale Moses-né asȩre foró Kótóné ko̧ló whi̧rapetamoné asȩre fo dosa̧atu betalepó. Atéyale ki̧lipaae kale ai fo wosetere be kaae tare whi̧rapené atimaamo faleyóló duraalu, “No tamo-ó, diaamoné so whi̧ ha̧iratere fokó enére?” yalepó.
15 Depois da leitura da lei e dos profetas, mandaram-lhes dizer os chefes da sinagoga: Irmãos, se tendes alguma palavra de exortação ao povo, falai-a.
16 Ti fo depa, Pol a̧ turukó holóló fo yaai kaae su naase horóló duraalu, “Israel whi̧raperó dia̧ Juda meire fake so whi̧tamo-ó, Kótópaae witu, naameyóló a̧ ao̧mó betó mole so whi̧paae ya̧lo i dere fo wosae.
16 Paulo levantou-se, fez um sinal com a mão e falou: Homens de Israel e vós que temeis a Deus, ouvi.
17 Mo take da̧ Israel fakené Kótóné da̧né ayarape deté faaire whi̧rape amatei sóró beteraté walepó. Atima atéró Isip bemó betepa, Talené atima so whi̧ doasi fake firalepó. Ai ala epa, Kótóné mo Taoró mole fotoko̧nétei ai Isip hae tale dóló ama so whi̧ fasó sóró dapesó weipakalepó.
17 O Deus do povo de Israel escolheu nossos pais e exaltou este povo no tempo em que habitava na terra do Egito, de onde os tirou com o poder de seu braço.
18 Atéró, so whi̧ bitinire tikimó kutu bitu, atimané kisipa mole ala yaairaalu, dowa̧ae fu betepa, Kótó a̧paae feteyóló wó̧póló kaae tawóló bitiré felepó. Até yalemókélé, feteyóló wénitepa, ha̧le kaae tarepó. Atétepa, ba fo whi̧ siki tamo keme ipakalepó.
18 Por espaço de quarenta anos alimentou-os no deserto.
19 Téró, Tale Kótóné atima beteraaire Kanan hae kwia ha̧le muni, wȩikeró fakené tȩteróló kaae tapa dóló tokó̧ faaróló, ai hae kwia Israel fake so whi̧mó mo ti malepó.
19 Destruiu sete nações na terra de Canaã e distribuiu-lhes por sorte aquela terra durante quase quatrocentos e cinqüenta anos.
20 Isip hae kwiapaae fele ba fomó kaae sóró wóló, wȩikeró doasi be hulua doló torokó̧ fale ba fomó sókó wouraalu, 450 ba fo kemeyalepó. Ai alarape deté wóló ki̧lipaae Kótóné kale Israel whi̧né bóe topo whi̧ sóró daalaté weipakalepó. Até deté wóló, Kótóné ko̧ló whi̧ Samuel betale alimó sókó walepó.
20 Em seguida, lhes deu juízes até o profeta Samuel.
21 Atéró, Kótópaae atima kaae tawaaire topo whi̧kó sóró beterae yóló wosetu betalepó. Tétepa, Kótóné Benjamin fake whi̧kó Kisya naalema Sol topo whi̧ Kin sóró beteralepó. Ai whi̧ doasi Kin betepa, ba fo whi̧ siki tamo kemeyalepó.
21 Pediram então um rei, e Deus lhes deu, por quarenta anos, Saul, filho de Cis, da tribo de Benjamim.
22 Téyaletei, nalo Kótóné Sol taaróló a̧ betale sirimó Depit topo whi̧ Kin sóró beteralepó. Kótóné Depit ka̧ae kelalemó, a̧ whi̧ wisinaalepa, i fo yalepó. ‘Jesi naalema Depit-ta, mo whi̧ wisinaalepó. A̧ta, ya̧lo kisipa kaae muluraalu, ya̧lo erae, dere ala mo fea ama erótu betaalopó,’ yalepó.
22 Depois, Deus o rejeitou e mandou-lhes Davi como rei, de quem deu este testemunho: Achei Davi, filho de Jessé, homem segundo o meu coração, que fará todas as minhas vontades.
23 Yesuta, Depit-né deyale fake whi̧kó beta̧né deyalepó. Atéyale Yesu a̧ Kótóné Israel fake so whi̧ mo ti aluyao̧sóró tao saaire whi̧ dia̧ beterepaae dotonaalopóló muló betere fo mo eróturaalu, ai dotonó betere ape.
23 De sua descendência, conforme a promessa, Deus fez sair para Israel o Salvador Jesus.
24 Mo take Yesuné ama kutó kaae sóró diyaai epatei, folosóró Jon-pi wóló, Israel so whi̧ feapaae Kótóné fo tuȩ́ yó̧póló yó mótu betalepó. Atéró yó mótu duraalu, ‘Dia̧né du betere dowi ala taaróló kisipa tiki fetepa, ti ya̧lo dia̧ wȩi tópuraalopó,’ du betalepó.
24 João tinha pregado, desde antes da sua vinda, o batismo do arrependimento a todo o povo de Israel.
25 Téró, Jon-né ama diyale kutó kemeraairaalu, i fo yalepó. ‘Diaao̧ tuȩ́né ȩta, kale waalopó du betale whi̧ nisi yao̧se. Ȩta, diaao̧ kaae tawóló betere whi̧ meipa, i fo beta̧ wosae. A̧ta, ya̧lo ki̧lipaae waalo ai ape. Ti ȩta, a̧ kaae whi̧ wisi bitinireteiné ama hó bené képikélé ya̧lo teraayaaire mo su̧nipó.’
25 Terminando a sua carreira, dizia: Eu não sou aquele que vós pensais, mas após mim virá aquele de quem não sou digno de desatar o calçado.
26 Ya̧lo norape-ó, dia̧ta Abraham-né deyóló fakerale naaleraperó Kótópaae wituraalu, a̧ ao̧mó sukó̧ló betere Juda meire fake so whi̧né deyóló fakerale so whi̧tamo da fea aluyao̧sóró dapesó faalopó, ere fo Kótóné mo ai eró betere ape.
26 Irmãos, filhos de Abraão, e os que entre vós temem a Deus: a nós é que foi dirigida a mensagem de salvação.
27 Jerusalem bemó betó mole so whi̧ró atimané topo whi̧rapetamoné Yesuta, da̧ aluyao̧sóró tao saaire whi̧pó tuȩ́ munipó. Téró, Kótóné ko̧ló whi̧rapené asȩmó ere fo fula doko̧ fea dosa̧atu bitutei wosóló kisipa munipó. Kale asȩmó ere fotei dokonóturaalu, atimané a̧ mo ti sukó̧póló dae yóló só deralepó.
27 Com efeito, os habitantes de Jerusalém e os seus magistrados não conheceram Jesus, e, sentenciando-o, cumpriram os oráculos dos profetas, que cada sábado são lidos.
28 Atimané Yesu daai kisipa mutu, a̧ tua̧mó me dowi ala kwiakó muléró tale yaletei, me ala mupa kilinipó. Atépatei, atimané Pailat-paae duraalu, ‘A̧ sinó̧póló dae,’ yóló sȩtu betalepó.
28 Embora não achassem nele culpa alguma de morte, pediram a Pilatos que lhe tirasse a vida.
29 Ai alarape yóló kemetepa, kale asȩmó ere fo mo dokonóturaalu, filipaa ni tómó olepa, tokóló doura̧le felepó.
29 Depois de realizarem todas as coisas que dele estavam escritas, tirando-o do madeiro, puseram-no num sepulcro.
30 Téyaletei, Kótóné a̧ dou dolomó mupa kepaaralepó.
30 Mas Deus o ressuscitou dentre os mortos.
31 Atéró kepaayóló bitu, take betale Kaleli be taaróló, Jerusalem bepaae a̧tamo wale whi̧rapené a̧ kepaayóló betere ala kelalepó. Atéyale ala kelale whi̧rapené da̧ Juda fake so whi̧paae yó mótu beterapó.
31 Durante muitos dias apareceu àqueles que com ele subiram da Galiléia a Jerusalém, os quais até agora são testemunhas dele junto ao povo.
32 Kótóné da̧né ayarapepaae duraalu, ya̧lo dia̧mó take i ala eraalopóló mulale fo wisi da̧né dia̧paae mió i yó matapa wosae.
32 Nós vos anunciamos: a promessa feita a nossos pais,
33 Mo take Kótóné da̧né noutererapepaae duraalu, ‘Dia̧kélé diaao̧ deté faaire naale senaalekélé, atima aluyao̧sóró tao saalopóló muló beterepó,’ Ai fo dokonóturaalu, Kótóné Yesu ai kepaaró betere ape. Ti ai yóló muló betere fota, buk Sam sapta 2-mó asȩrapó. Kótóné duraalu,
33 Deus a tem cumprido diante de nós, seus filhos, suscitando Jesus, como também está escrito no Salmo segundo: Tu és meu Filho, eu hoje te gerei {Sl 2,7}.
34 Atéru, Yesuné tiki dou dolomó kȩlaa yó̧póló taaréni, kepaaró beterapó. Atéyaalopóló, mo take asȩmó erapó. Ai fo i ape.
34 Que Deus o ressuscitou dentre os mortos, para nunca mais tornar à corrupção, ele o declarou desta maneira: Eu vos darei as coisas sagradas prometidas a Davi {Is 55,3}.
35 Ai fo kaaetei, Sam-mó duraalu,
35 E diz também noutra passagem: Não permitirás que teu Santo experimente a corrupção {Sl 15,10}.
36 Ti noatepae, Depit doasi so whi̧ kuamó Talené kutó dité fu beteró suka̧le whi̧tei, sinitepa atimané alimarapetamo beta̧mó douróló ama tiki ai kȩlaa yale ape.
36 Ora, Davi, depois de ter servido em vida aos desígnios de Deus, morreu. Foi reunido a seus pais e experimentou a corrupção.
37 Depit-ta até yaletei, ama Naale wisinaale, ti Kótóné dou dolomó mupa kȩlaa yó̧póló kaae tani, ama kepaaralepó.
37 Mas aquele a quem Deus ressuscitou não experimentou a corrupção.
38 Térapa norape-ó, da̧né i yó matere fo wisi mo wisiyóló wosóló kisipa tiki tirae. Ai whi̧né da̧né dowi alamó saai yale kwia ama tokó̧ló taae faralepó.
38 Sabei, pois, irmãos, que por ele se vos anuncia a remissão dos pecados.
39 Kale Moses-né asȩre foné da̧né dowi ala tokó̧ló kemeróló, whi̧ wisi beteranipó. Téretei, Yesuné da̧ kepaayóló betaaire fo wisi yó materetei wosóló kisipa fetetepa, ti da̧né dowi alamó kwia saairetei tokó̧ló kemeraalopó.
39 Todo aquele que crê é justificado por ele de tudo aquilo que não pôde ser pela Lei de Moisés.
40 Kótóné ko̧ló whi̧rapené i ala yaalo ai ape yale fo dia̧paae erao̧sóró, mo wisiyóló kaae tawae. Ai fo i ape.
40 Cuidai, pois, que não venha sobre vós o que foi dito pelos profetas:
41 ‘Dia̧ faletere whi̧rapené i dere fo wosae. Ya̧lo ai depa kolóló sira deté fu beteró deté fu beteró, sinituraalu aluyae. Ya̧lo doasi ala yaalopóló me whi̧nékélé dia̧paae depa, wosóló tuȩ́ tiki tiraalo meipó,’ fo asȩyóló muló beterapó,” yalepó.
41 Vede, ó desprezadores, pasmai e morrei de espanto. Pois eu vou realizar uma obra em vossos dias, obra a que não creríeis, se alguém vo-la contasse {Hab 1,5}.
42 Ai fo du beteró Pol-ró Banabas-tamo ai fo wosetere be taaróló faaitepa, kale be whi̧ so whi̧né duraalu, “Diaamo momó kale fo wisikó uté waaire fula-mó yó melale waasepólópó,” yalepó.
42 Ao saírem, rogavam que lhes repetissem essas palavras no sábado seguinte.
43 Atima ai fo wosetere be taaróló, belapaae sókó felepó. Téró, Banabas-ró Pol-tamo fupa Juda so whi̧ró Juda meire fake so whi̧tei, Juda so whi̧né dere ala yó tare so whi̧tamo kale whi̧tamo sya wapa, atimaamoné duraalu, “Dia̧ Kótóné ko̧lené sukuturaalu, ha̧le matere ala tua̧mó betó tawó̧póló yae,” du betalepó.
43 Depois que a assembléia terminou, muitos judeus e prosélitos devotos seguiram Paulo e Barnabé, os quais com muitas palavras os exortavam a perseverar na graça de Deus.
44 Téró, me fula-mó fo wosetere be dȩmó ai be huluamó betó mole so whi̧ Kótóné fo wisi wosaairaalu, wóló betó molepó.
44 No sábado seguinte, afluiu quase toda a cidade para ouvir a palavra de Deus.
45 Atétepa, atimaamoné yó mótu betere fo wosó tawóló betó mupa, mepaae Juda whi̧rapené kolóló, atimané dere fo wosaai ai ala ua̧sóró wisi ua̧póló dei kisipa muturaalu, Pol-ró Banabas-tamoné dere fo tȩteróló, kae kae fo du betalepó.
45 Os judeus, vendo a multidão, encheram-se de inveja e puseram-se a protestar com injúrias contra o que Paulo falava.
46 Atétepa, Pol-ró Banabas-tamo né halaainé duraalu, “Kótóné fo da̧moné dia̧paae yó melaai yalemó, dia̧ wosetere hó̧ yalepó. Tétepa, mió da̧moné dia̧ sisó eróló, Juda meire fake so whi̧ betó molepaae i kale fo wisi yó melaairaalu fulapó. Ti aita ha̧le mei, dia̧ Kótóné mo ti betere ala sere hó̧re ao̧rapó.
46 Então Paulo e Barnabé disseram-lhes resolutamente: Era a vós que em primeiro lugar se devia anunciar a palavra de Deus. Mas, porque a rejeitais e vos julgais indignos da vida eterna, eis que nos voltamos para os pagãos.
47 Talené da̧mopaae i ala yae yóló mulalepó.
47 Porque o Senhor assim no-lo mandou: Eu te estabeleci para seres luz das nações, e levares a salvação até os confins da terra {Is 49,6}.
48 Kale ai Juda meire fake so whi̧ atima ai fo woseturaalu, mo doakale hai̧né sinóló, Talené fo hale sóró horótu betalepó. Talené ama taketi mo ti betere bete saalopóló muló betere so whi̧ feané ai fo wosetu a̧paae tuȩ́ tiki tiralepó.
48 Estas palavras encheram de alegria os pagãos que glorificavam a palavra do Senhor. Todos os que estavam predispostos para a vida eterna fizeram ato de fé.
49 Tétu, Talené fo wosóló hae kwia feapaae fakeralepó.
49 Divulgava-se, assim, a palavra do Senhor por toda a região.
50 Atétepa, Juda whi̧rapené topo whi̧rapepaaekélé, mepaae Juda meire fake sorapekó Kótópaae winé sukó̧ló betó mole doi mole sorapepaaekélé, Pol-ró Banabas-tamo fopaae buó̧póló, sesemeraté kwȩyalepó. Até deté kwȩyóló atimaamo ai be hulua tua̧mó beteretei, taaróló ho̧kó faralepó.
50 Mas os judeus instigaram certas mulheres religiosas da aristocracia e os principais da cidade, que excitaram uma perseguição contra Paulo e Barnabé e os expulsaram do seu território.
51 Atétepa, faairaalu diaao̧ dere dowi alamó da̧mo i fole ape yóló, atimaamoné hó bemó ere hae terepeyóló Ikoniam bepaae felepó.
51 Estes sacudiram contra eles o pó dos seus pés, e foram a Icônio.
52 Téró, furaalu Talené ala eró tare whi̧ tamo tua̧mó Dȩi Kepe Wisi fa̧anuraalu, mo doa hȩkesené sukuté fu betalepó.
52 Os discípulos, por sua vez, estavam cheios de alegria e do Espírito Santo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.