Atos 13

Yesu Kerisoné So Whi̧ Tao Sere Kisi Fo Wisi (PPO) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Atéró, Antiok bemó betere Keriso so whi̧ kuamó Kótóné ko̧ló whi̧raperó yó matere whi̧rapetamo betó molepó. Ai whi̧rape atimané doita Banabas, Simeon-tei, me doi Niser, Sairin be hulua whi̧kó Lusias, kale Kin Herot-tamo beta̧mó doayale whi̧ Manain, Sol, atima atéró betó molepó.
1 Na igreja de Antioquia havia os seguintes profetas e mestres: Barnabé; Simeão, chamado “o Negro”; Lúcio, de Cirene; Manaém, que havia sido criado junto com o governador Herodes ; e Saulo.
2 Téró kale Keriso so whi̧ Tale ao̧mó dua bitu, Talené doi sóró horótu betalepó. Atéturaalu, o̧lakélé weyóló betepa, Dȩi Kepe Wisiné atimapaae duraalu, “ Ya̧lo tukóló muló betere kutó Banabas-ró Sol-tamoné diró̧pólópa, atimaamo sóró beterae,” yalepó.
2 Certa vez, quando eles estavam adorando o Senhor e jejuando, o Espírito Santo disse: — Separem para mim Barnabé e Saulo a fim de fazerem o trabalho para o qual eu os tenho chamado.
3 Atima atéró, o̧la weyóló ha̧le bituraalu, moma deté fele ki̧lipaae, kale whi̧tamo tikimó naase mulóló, fó̧póló dotonalepó.
3 Então eles jejuaram, e oraram, e puseram as mãos sobre Barnabé e Saulo. E os enviaram na sua missão.
4 Sol-ró Banabas-tamo Dȩi Kepe Wisiné dotonatepa, Selusia bepaae doropóló, aimó atimaamo wȩi nukumó wȩiné bopéló daaló betere hae kwia Saiprus-paae felepó.
4 Barnabé e Saulo, tendo sido enviados pelo Espírito Santo, foram até a cidade de Selêucia e dali embarcaram para a ilha de Chipre.
5 Atimaamo atéró ai hae kwiamó tȩne be Salamis bemó sókó fóló bituraalu, Juda whi̧rapené fo wosetere berapemó so whi̧paae Kótóné mió wosetere kisi fo wisi yó melótu betalepó. Téró, Jon me doi Mark-kélé, atimaamo tao sóró kutó diyaai atima fea fóló betalepó.
5 Quando chegaram à cidade de Salamina, começaram a anunciar a palavra de Deus nas sinagogas . E eles tinham João Marcos para ajudá-los no trabalho missionário.
6 Atéró, atima ai wȩiné bopéró daaló betere hae kwia tua̧mó kutu beteró Papos be huluamó sókó felepó. Aimó Juda whi̧kó isi whi̧tei, Kótóné ko̧ló whi̧pó du betere sekȩ́ Bar-Jisas beterepó. Atimaamo ai kale sekȩ́tamo Papos bemó hokolaa yalepó.
6 Eles atravessaram toda a ilha, chegando até a cidade de Pafos. Ali encontraram um judeu que era mágico e falso
7 Kale isi whi̧ Ba-Jisas, Gavman whi̧ Sersias Polas sisó supuróló, a̧tamo kutu betere whi̧pó. Ai Gavman whi̧ta, tuȩ́ tiki wisi mulu, Banabas-ró Sol-tamopaae Kótóné fokó a̧ wosaaipa, yó melaai ape yalepó.
7 Ele era amigo de Sérgio Paulo, o governador da ilha, que era um homem muito inteligente. O Governador mandou chamar Barnabé e Saulo, pois queria ouvir a palavra de Deus.
8 Atéyaletei, kale isi whi̧né Banabas-ró Sol-tamoné yó matere fo Gavman whi̧né wosóló kisipa tiki tirao̧sóró, kae kae fotei du betalepó. Elimas doita, Krik be foné isi whi̧pó.
8 Mas o mágico Elimas (este é o nome dele em grego ) era contra os apóstolos . Ele não queria que o Governador aceitasse a fé cristã.
9 Téró Sol a̧kélé, ama take mole doi Sol taaróló, Pol doi mulalepó. Téró, Pol Dȩi Kepe Wisiné fotoko̧ratepa, Elimas kikéyóló kaae taaru duraalu, “Ya̧ta, mo dowi kepené naalemapó.
9 Então Saulo, também conhecido como Paulo , cheio do Espírito Santo, olhou firmemente para Elimas
10 Naaota, donoi alaró wisi alatamo bóe ai du betere ape. Ya̧ta, mo dilikitere alaró kapala fotamo fa̧anuraalu, Tale Kótóné donoi alaró donoi fotamo naao ai wȩ́rótu betere ape.
10 e disse: — Filho do Diabo! Inimigo de tudo o que é bom! Homem mau e mentiroso! Por que é que você não para de torcer o verdadeiro ensinamento do Senhor?
11 Naao ai ala deremó, Talené ya̧ deké supu, mió mepaae sawa be dȩmó naao kele diliki yaalopó. Atéró bituraalu, sukané dȩkélé, naao kelaalomeipó,” yalepó.
11 Agora escute! O Senhor vai castigá-lo. Você ficará cego e não verá a luz do sol por algum tempo. No mesmo instante Elimas sentiu uma nuvem escura cobrir os seus olhos e ele começou a se virar para todos os lados, procurando alguém que o guiasse pela mão.
12 Kale ai Gavman whi̧né até dere ala kilituraalu, sirayóló a̧ kisipa tiki tiralepó. Ti noatepae, Talené ama fo yó matere ala mopóló kisipa mutu yalepó.
12 Quando o Governador viu isso, creu e ficou muito admirado com os ensinamentos a respeito do Senhor Jesus.
13 Até du beteró, Pol-ró ama fulumu whi̧rapetamo ai Papos be taaróló wȩi nukumó Pampilia hae kwia tua̧mó tȩne be hulua Perka-paae felepó. Atétepa, Jon-tei Mark-pó du betere whi̧ a̧ atimaamo taaróló Jerusalem bepaae fesaae felepó.
13 Paulo e os seus companheiros navegaram da cidade de Pafos até Perge, uma cidade da província da Panfília. Porém João Marcos os deixou e voltou para Jerusalém.
14 Atéró, atimaamo ai Perka be taaróló Pisidia hae kwiamó tȩne Antiok be huluamó sókó felepó. Atéró fóló bituraalu, sa̧a nóló betere sukamó atimaamo Juda whi̧rapené fo wosetere be dolopaae holóló betalepó.
14 Eles continuaram a viagem, indo de Perge até a cidade de Antioquia, no distrito da Pisídia. No sábado entraram na sinagoga e sentaram-se.
15 Atimaamo atéró beteremó, kale Moses-né asȩre foró Kótóné ko̧ló whi̧rapetamoné asȩre fo dosa̧atu betalepó. Atéyale ki̧lipaae kale ai fo wosetere be kaae tare whi̧rapené atimaamo faleyóló duraalu, “No tamo-ó, diaamoné so whi̧ ha̧iratere fokó enére?” yalepó.
15 Depois da leitura da Lei de Moisés e dos livros dos Profetas , os chefes da sinagoga mandaram dizer a eles: — Irmãos, se vocês têm alguma palavra para animar o povo, podem falar agora.
16 Ti fo depa, Pol a̧ turukó holóló fo yaai kaae su naase horóló duraalu, “Israel whi̧raperó dia̧ Juda meire fake so whi̧tamo-ó, Kótópaae witu, naameyóló a̧ ao̧mó betó mole so whi̧paae ya̧lo i dere fo wosae.
16 Então Paulo se levantou, fez um sinal com a mão, pedindo silêncio, e começou a dizer: — Homens de Israel e todos vocês não judeus que
17 Mo take da̧ Israel fakené Kótóné da̧né ayarape deté faaire whi̧rape amatei sóró beteraté walepó. Atima atéró Isip bemó betepa, Talené atima so whi̧ doasi fake firalepó. Ai ala epa, Kótóné mo Taoró mole fotoko̧nétei ai Isip hae tale dóló ama so whi̧ fasó sóró dapesó weipakalepó.
17 O Deus do povo de Israel escolheu os nossos antepassados quando moravam na terra do Egito e fez deles um grande povo. Ele os tirou de lá com grande poder
18 Atéró, so whi̧ bitinire tikimó kutu bitu, atimané kisipa mole ala yaairaalu, dowa̧ae fu betepa, Kótó a̧paae feteyóló wó̧póló kaae tawóló bitiré felepó. Até yalemókélé, feteyóló wénitepa, ha̧le kaae tarepó. Atétepa, ba fo whi̧ siki tamo keme ipakalepó.
18 e, no deserto, aguentou aquela gente durante quarenta anos.
19 Téró, Tale Kótóné atima beteraaire Kanan hae kwia ha̧le muni, wȩikeró fakené tȩteróló kaae tapa dóló tokó̧ faaróló, ai hae kwia Israel fake so whi̧mó mo ti malepó.
19 Ele destruiu sete povos na terra de Canaã, e o povo de Israel se tornou dono das terras deles.
20 Isip hae kwiapaae fele ba fomó kaae sóró wóló, wȩikeró doasi be hulua doló torokó̧ fale ba fomó sókó wouraalu, 450 ba fo kemeyalepó. Ai alarape deté wóló ki̧lipaae Kótóné kale Israel whi̧né bóe topo whi̧ sóró daalaté weipakalepó. Até deté wóló, Kótóné ko̧ló whi̧ Samuel betale alimó sókó walepó.
20 Tudo isso levou uns quatrocentos e cinquenta anos. — Depois disso Deus lhes deu juízes, até o tempo de Samuel.
21 Atéró, Kótópaae atima kaae tawaaire topo whi̧kó sóró beterae yóló wosetu betalepó. Tétepa, Kótóné Benjamin fake whi̧kó Kisya naalema Sol topo whi̧ Kin sóró beteralepó. Ai whi̧ doasi Kin betepa, ba fo whi̧ siki tamo kemeyalepó.
21 Quando o povo pediu um rei, ele lhes deu Saul, filho de Quis, da tribo de Benjamim, para ser rei deles durante quarenta anos.
22 Téyaletei, nalo Kótóné Sol taaróló a̧ betale sirimó Depit topo whi̧ Kin sóró beteralepó. Kótóné Depit ka̧ae kelalemó, a̧ whi̧ wisinaalepa, i fo yalepó. ‘Jesi naalema Depit-ta, mo whi̧ wisinaalepó. A̧ta, ya̧lo kisipa kaae muluraalu, ya̧lo erae, dere ala mo fea ama erótu betaalopó,’ yalepó.
22 Depois que tirou Saul, Deus pôs Davi como rei e disse isto a respeito dele: “Encontrei em Davi, filho de Jessé, o tipo de pessoa que eu quero e que vai fazer tudo o que eu desejo.”
23 Yesuta, Depit-né deyale fake whi̧kó beta̧né deyalepó. Atéyale Yesu a̧ Kótóné Israel fake so whi̧ mo ti aluyao̧sóró tao saaire whi̧ dia̧ beterepaae dotonaalopóló muló betere fo mo eróturaalu, ai dotonó betere ape.
23 Um dos descendentes de Davi foi Jesus, a quem Deus pôs como Salvador de Israel, como havia prometido.
24 Mo take Yesuné ama kutó kaae sóró diyaai epatei, folosóró Jon-pi wóló, Israel so whi̧ feapaae Kótóné fo tuȩ́ yó̧póló yó mótu betalepó. Atéró yó mótu duraalu, ‘Dia̧né du betere dowi ala taaróló kisipa tiki fetepa, ti ya̧lo dia̧ wȩi tópuraalopó,’ du betalepó.
24 Antes da vinda de Jesus, João Batista anunciou a sua mensagem a todo o povo de Israel, dizendo que eles deviam se arrepender e ser batizados.
25 Téró, Jon-né ama diyale kutó kemeraairaalu, i fo yalepó. ‘Diaao̧ tuȩ́né ȩta, kale waalopó du betale whi̧ nisi yao̧se. Ȩta, diaao̧ kaae tawóló betere whi̧ meipa, i fo beta̧ wosae. A̧ta, ya̧lo ki̧lipaae waalo ai ape. Ti ȩta, a̧ kaae whi̧ wisi bitinireteiné ama hó bené képikélé ya̧lo teraayaaire mo su̧nipó.’
25 Mas, quando João estava terminando a sua missão, disse ao povo: “Quem é que vocês pensam que eu sou? Eu não sou aquele que vocês estão esperando. Mas escutem! Ele vem depois de mim, porém eu não mereço a honra de tirar as sandálias dos pés dele.”
26 Ya̧lo norape-ó, dia̧ta Abraham-né deyóló fakerale naaleraperó Kótópaae wituraalu, a̧ ao̧mó sukó̧ló betere Juda meire fake so whi̧né deyóló fakerale so whi̧tamo da fea aluyao̧sóró dapesó faalopó, ere fo Kótóné mo ai eró betere ape.
26 Paulo continuou: — Meus irmãos, descendentes de Abraão, e também vocês não judeus que temem a Deus, escutem! Essa mensagem de salvação foi mandada para todos nós.
27 Jerusalem bemó betó mole so whi̧ró atimané topo whi̧rapetamoné Yesuta, da̧ aluyao̧sóró tao saaire whi̧pó tuȩ́ munipó. Téró, Kótóné ko̧ló whi̧rapené asȩmó ere fo fula doko̧ fea dosa̧atu bitutei wosóló kisipa munipó. Kale asȩmó ere fotei dokonóturaalu, atimané a̧ mo ti sukó̧póló dae yóló só deralepó.
27 De fato, os moradores de Jerusalém e os seus líderes não entenderam que Jesus é o Salvador. E também não compreenderam as palavras dos livros dos Profetas, que são lidos todos os sábados. Mesmo assim, ao condenarem Jesus, eles estavam cumprindo essas profecias .
28 Atimané Yesu daai kisipa mutu, a̧ tua̧mó me dowi ala kwiakó muléró tale yaletei, me ala mupa kilinipó. Atépatei, atimané Pailat-paae duraalu, ‘A̧ sinó̧póló dae,’ yóló sȩtu betalepó.
28 E, embora não encontrassem nenhuma razão para condená-lo à morte, pediram a Pilatos que mandasse matá-lo.
29 Ai alarape yóló kemetepa, kale asȩmó ere fo mo dokonóturaalu, filipaa ni tómó olepa, tokóló doura̧le felepó.
29 Depois de fazerem tudo o que as Escrituras Sagradas falam a respeito dele, eles o tiraram da cruz e o puseram num túmulo.
30 Téyaletei, Kótóné a̧ dou dolomó mupa kepaaralepó.
30 Mas Deus o ressuscitou,
31 Atéró kepaayóló bitu, take betale Kaleli be taaróló, Jerusalem bepaae a̧tamo wale whi̧rapené a̧ kepaayóló betere ala kelalepó. Atéyale ala kelale whi̧rapené da̧ Juda fake so whi̧paae yó mótu beterapó.
31 e durante muitos dias ele apareceu às pessoas que o tinham acompanhado da Galileia até Jerusalém. Agora essas pessoas são testemunhas que falam a respeito de Jesus ao povo de Israel.
32 Kótóné da̧né ayarapepaae duraalu, ya̧lo dia̧mó take i ala eraalopóló mulale fo wisi da̧né dia̧paae mió i yó matapa wosae.
32 — E nós estamos aqui para trazer o evangelho a vocês.
33 Mo take Kótóné da̧né noutererapepaae duraalu, ‘Dia̧kélé diaao̧ deté faaire naale senaalekélé, atima aluyao̧sóró tao saalopóló muló beterepó,’ Ai fo dokonóturaalu, Kótóné Yesu ai kepaaró betere ape. Ti ai yóló muló betere fota, buk Sam sapta 2-mó asȩrapó. Kótóné duraalu,
33 Deus fez agora para nós o que havia prometido aos nossos antepassados: ele ressuscitou Jesus, como está escrito no Salmo número dois: “Você é o meu Filho; hoje eu me tornei o seu Pai.”
34 Atéru, Yesuné tiki dou dolomó kȩlaa yó̧póló taaréni, kepaaró beterapó. Atéyaalopóló, mo take asȩmó erapó. Ai fo i ape.
34 — E foi isto o que Deus disse a respeito da ressurreição de Jesus, afirmando que ele nunca seria destruído pela morte: “Eu vou dar a vocês as bênçãos sagradas e certas que prometi a Davi.”
35 Ai fo kaaetei, Sam-mó duraalu,
35 E em outra parte das Escrituras lemos também: “Tu não deixarás que o teu dedicado servo apodreça na sepultura.”
36 Ti noatepae, Depit doasi so whi̧ kuamó Talené kutó dité fu beteró suka̧le whi̧tei, sinitepa atimané alimarapetamo beta̧mó douróló ama tiki ai kȩlaa yale ape.
36 E Paulo disse ainda: — Na verdade, Davi, no seu tempo, cumpriu os planos de Deus. Depois morreu, foi sepultado ao lado dos seus antepassados e apodreceu na sepultura.
37 Depit-ta até yaletei, ama Naale wisinaale, ti Kótóné dou dolomó mupa kȩlaa yó̧póló kaae tani, ama kepaaralepó.
37 Mas isso não aconteceu com aquele que Deus ressuscitou. Meus irmãos, todos vocês precisam saber com certeza que é por meio de Jesus que a mensagem do perdão de pecados é anunciada a vocês. Precisam saber também que quem crê é libertado de todos os pecados dos quais a Lei de Moisés não pode livrar.
38 Térapa norape-ó, da̧né i yó matere fo wisi mo wisiyóló wosóló kisipa tiki tirae. Ai whi̧né da̧né dowi alamó saai yale kwia ama tokó̧ló taae faralepó.
38 — ausente —
39 Kale Moses-né asȩre foné da̧né dowi ala tokó̧ló kemeróló, whi̧ wisi beteranipó. Téretei, Yesuné da̧ kepaayóló betaaire fo wisi yó materetei wosóló kisipa fetetepa, ti da̧né dowi alamó kwia saairetei tokó̧ló kemeraalopó.
39 — ausente —
40 Kótóné ko̧ló whi̧rapené i ala yaalo ai ape yale fo dia̧paae erao̧sóró, mo wisiyóló kaae tawae. Ai fo i ape.
40 Portanto, tenham cuidado para que não aconteça o que os profetas disseram:
41 ‘Dia̧ faletere whi̧rapené i dere fo wosae. Ya̧lo ai depa kolóló sira deté fu beteró deté fu beteró, sinituraalu aluyae. Ya̧lo doasi ala yaalopóló me whi̧nékélé dia̧paae depa, wosóló tuȩ́ tiki tiraalo meipó,’ fo asȩyóló muló beterapó,” yalepó.
41 “Prestem atenção, vocês que zombam de Deus! Fiquem espantados e morram. Pois o que vou fazer agora é uma coisa em que vocês não acreditariam, mesmo que alguém explicasse.”
42 Ai fo du beteró Pol-ró Banabas-tamo ai fo wosetere be taaróló faaitepa, kale be whi̧ so whi̧né duraalu, “Diaamo momó kale fo wisikó uté waaire fula-mó yó melale waasepólópó,” yalepó.
42 Quando Paulo e Barnabé estavam saindo da reunião, as pessoas pediram com insistência que eles voltassem no sábado seguinte a fim de falarem sobre o mesmo assunto.
43 Atima ai fo wosetere be taaróló, belapaae sókó felepó. Téró, Banabas-ró Pol-tamo fupa Juda so whi̧ró Juda meire fake so whi̧tei, Juda so whi̧né dere ala yó tare so whi̧tamo kale whi̧tamo sya wapa, atimaamoné duraalu, “Dia̧ Kótóné ko̧lené sukuturaalu, ha̧le matere ala tua̧mó betó tawó̧póló yae,” du betalepó.
43 Depois da reunião, muitos judeus e outras pessoas convertidas ao Judaísmo acompanharam Paulo e Barnabé, que falavam com eles e animavam todos para que continuassem firmes na graça de Deus.
44 Téró, me fula-mó fo wosetere be dȩmó ai be huluamó betó mole so whi̧ Kótóné fo wisi wosaairaalu, wóló betó molepó.
44 No sábado seguinte quase todos os moradores da cidade foram ouvir a palavra do Senhor.
45 Atétepa, atimaamoné yó mótu betere fo wosó tawóló betó mupa, mepaae Juda whi̧rapené kolóló, atimané dere fo wosaai ai ala ua̧sóró wisi ua̧póló dei kisipa muturaalu, Pol-ró Banabas-tamoné dere fo tȩteróló, kae kae fo du betalepó.
45 Quando os judeus viram aquela multidão, ficaram com muita inveja. Então começaram a dizer o contrário do que Paulo dizia e o insultaram.
46 Atétepa, Pol-ró Banabas-tamo né halaainé duraalu, “Kótóné fo da̧moné dia̧paae yó melaai yalemó, dia̧ wosetere hó̧ yalepó. Tétepa, mió da̧moné dia̧ sisó eróló, Juda meire fake so whi̧ betó molepaae i kale fo wisi yó melaairaalu fulapó. Ti aita ha̧le mei, dia̧ Kótóné mo ti betere ala sere hó̧re ao̧rapó.
46 Porém Paulo e Barnabé falaram com mais coragem ainda. Eles disseram: — Era necessário que a palavra de Deus fosse anunciada primeiro a vocês que são judeus. Mas, como vocês não querem aceitá-la e acham que não merecem receber a vida eterna, então agora nós vamos anunciar a palavra aos não judeus.
47 Talené da̧mopaae i ala yae yóló mulalepó.
47 Pois esta é a ordem que o Senhor Deus deu a nós, o seu povo: “Eu coloquei você como luz para os outros povos, a fim de que você leve a salvação ao mundo inteiro.”
48 Kale ai Juda meire fake so whi̧ atima ai fo woseturaalu, mo doakale hai̧né sinóló, Talené fo hale sóró horótu betalepó. Talené ama taketi mo ti betere bete saalopóló muló betere so whi̧ feané ai fo wosetu a̧paae tuȩ́ tiki tiralepó.
48 Quando os não judeus ouviram isso, ficaram muito alegres e começaram a dizer que a palavra do Senhor era boa. E creram todos os que tinham sido escolhidos para ter a vida eterna.
49 Tétu, Talené fo wosóló hae kwia feapaae fakeralepó.
49 A palavra do Senhor se espalhou por toda aquela região.
50 Atétepa, Juda whi̧rapené topo whi̧rapepaaekélé, mepaae Juda meire fake sorapekó Kótópaae winé sukó̧ló betó mole doi mole sorapepaaekélé, Pol-ró Banabas-tamo fopaae buó̧póló, sesemeraté kwȩyalepó. Até deté kwȩyóló atimaamo ai be hulua tua̧mó beteretei, taaróló ho̧kó faralepó.
50 Mas os judeus atiçaram as mulheres não judias da alta sociedade convertidas ao Judaísmo e também os homens mais importantes da cidade. E começaram a perseguir Paulo e Barnabé e os expulsaram daquela região.
51 Atétepa, faairaalu diaao̧ dere dowi alamó da̧mo i fole ape yóló, atimaamoné hó bemó ere hae terepeyóló Ikoniam bepaae felepó.
51 Então os apóstolos sacudiram a poeira das suas sandálias, em sinal de protesto contra eles, e foram para a cidade de Icônio.
52 Téró, furaalu Talené ala eró tare whi̧ tamo tua̧mó Dȩi Kepe Wisi fa̧anuraalu, mo doa hȩkesené sukuté fu betalepó.
52 E os cristãos de Antioquia continuaram muito alegres e cheios do Espírito Santo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.