Atos 13

Yesu Kerisoné So Whi̧ Tao Sere Kisi Fo Wisi (PPO) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Atéró, Antiok bemó betere Keriso so whi̧ kuamó Kótóné ko̧ló whi̧raperó yó matere whi̧rapetamo betó molepó. Ai whi̧rape atimané doita Banabas, Simeon-tei, me doi Niser, Sairin be hulua whi̧kó Lusias, kale Kin Herot-tamo beta̧mó doayale whi̧ Manain, Sol, atima atéró betó molepó.
1 Entre os profetas e mestres da igreja de Antioquia da Síria estavam Barnabé e Simeão, chamado Negro, Lúcio de Cirene, Manaém, que tinha sido criado com o rei Herodes Antipas, e Saulo.
2 Téró kale Keriso so whi̧ Tale ao̧mó dua bitu, Talené doi sóró horótu betalepó. Atéturaalu, o̧lakélé weyóló betepa, Dȩi Kepe Wisiné atimapaae duraalu, “ Ya̧lo tukóló muló betere kutó Banabas-ró Sol-tamoné diró̧pólópa, atimaamo sóró beterae,” yalepó.
2 Certo dia, enquanto adoravam o Senhor e jejuavam, o Espírito Santo disse: “Separem Barnabé e Saulo para realizarem o trabalho para o qual os chamei”.
3 Atima atéró, o̧la weyóló ha̧le bituraalu, moma deté fele ki̧lipaae, kale whi̧tamo tikimó naase mulóló, fó̧póló dotonalepó.
3 Então, depois de mais jejuns e orações, impuseram as mãos sobre eles e os enviaram em sua missão.
4 Sol-ró Banabas-tamo Dȩi Kepe Wisiné dotonatepa, Selusia bepaae doropóló, aimó atimaamo wȩi nukumó wȩiné bopéló daaló betere hae kwia Saiprus-paae felepó.
4 Enviados pelo Espírito Santo, eles desceram ao porto de Selêucia, de onde navegaram para a ilha de Chipre.
5 Atimaamo atéró ai hae kwiamó tȩne be Salamis bemó sókó fóló bituraalu, Juda whi̧rapené fo wosetere berapemó so whi̧paae Kótóné mió wosetere kisi fo wisi yó melótu betalepó. Téró, Jon me doi Mark-kélé, atimaamo tao sóró kutó diyaai atima fea fóló betalepó.
5 Ali, na cidade de Salamina, foram às sinagogas judaicas e pregaram a palavra de Deus. João Marcos os acompanhava como assistente.
6 Atéró, atima ai wȩiné bopéró daaló betere hae kwia tua̧mó kutu beteró Papos be huluamó sókó felepó. Aimó Juda whi̧kó isi whi̧tei, Kótóné ko̧ló whi̧pó du betere sekȩ́ Bar-Jisas beterepó. Atimaamo ai kale sekȩ́tamo Papos bemó hokolaa yalepó.
6 Viajaram por toda a ilha até que, por fim, chegaram a Pafos, onde encontraram um feiticeiro judeu, um falso profeta chamado Barjesus.
7 Kale isi whi̧ Ba-Jisas, Gavman whi̧ Sersias Polas sisó supuróló, a̧tamo kutu betere whi̧pó. Ai Gavman whi̧ta, tuȩ́ tiki wisi mulu, Banabas-ró Sol-tamopaae Kótóné fokó a̧ wosaaipa, yó melaai ape yalepó.
7 Ele acompanhava o governador Sérgio Paulo, um homem inteligente que convidou Barnabé e Saulo para visitá-lo, pois desejava ouvir a palavra de Deus.
8 Atéyaletei, kale isi whi̧né Banabas-ró Sol-tamoné yó matere fo Gavman whi̧né wosóló kisipa tiki tirao̧sóró, kae kae fotei du betalepó. Elimas doita, Krik be foné isi whi̧pó.
8 Mas Elimas, o feiticeiro (esse é o significado de seu nome), opôs-se a eles, na tentativa de impedir que o governador viesse a crer.
9 Téró Sol a̧kélé, ama take mole doi Sol taaróló, Pol doi mulalepó. Téró, Pol Dȩi Kepe Wisiné fotoko̧ratepa, Elimas kikéyóló kaae taaru duraalu, “Ya̧ta, mo dowi kepené naalemapó.
9 Cheio do Espírito Santo, Saulo, também conhecido como Paulo, encarou Elimas nos olhos
10 Naaota, donoi alaró wisi alatamo bóe ai du betere ape. Ya̧ta, mo dilikitere alaró kapala fotamo fa̧anuraalu, Tale Kótóné donoi alaró donoi fotamo naao ai wȩ́rótu betere ape.
10 e disse: “Filho do diabo, cheio de toda espécie de engano e maldade e inimigo de tudo que é certo! Quando deixará de distorcer os caminhos retos do Senhor?
11 Naao ai ala deremó, Talené ya̧ deké supu, mió mepaae sawa be dȩmó naao kele diliki yaalopó. Atéró bituraalu, sukané dȩkélé, naao kelaalomeipó,” yalepó.
11 Preste atenção, pois o Senhor colocou a mão sobre você para castigá-lo, e você ficará cego, sem conseguir ver a luz do sol por algum tempo”. No mesmo instante, neblina e escuridão cobriram-lhe os olhos e ele começou a tatear, suplicando que alguém o tomasse pela mão e o guiasse.
12 Kale ai Gavman whi̧né até dere ala kilituraalu, sirayóló a̧ kisipa tiki tiralepó. Ti noatepae, Talené ama fo yó matere ala mopóló kisipa mutu yalepó.
12 Quando o governador viu o que havia acontecido, creu, muito admirado com o ensino a respeito do Senhor.
13 Até du beteró, Pol-ró ama fulumu whi̧rapetamo ai Papos be taaróló wȩi nukumó Pampilia hae kwia tua̧mó tȩne be hulua Perka-paae felepó. Atétepa, Jon-tei Mark-pó du betere whi̧ a̧ atimaamo taaróló Jerusalem bepaae fesaae felepó.
13 Paulo e seus companheiros saíram de Pafos num navio e foram à Panfília, onde aportaram em Perge. Ali, João Marcos os deixou e voltou para Jerusalém.
14 Atéró, atimaamo ai Perka be taaróló Pisidia hae kwiamó tȩne Antiok be huluamó sókó felepó. Atéró fóló bituraalu, sa̧a nóló betere sukamó atimaamo Juda whi̧rapené fo wosetere be dolopaae holóló betalepó.
14 Paulo e Barnabé prosseguiram para o interior, até Antioquia da Pisídia. No sábado, foram à sinagoga.
15 Atimaamo atéró beteremó, kale Moses-né asȩre foró Kótóné ko̧ló whi̧rapetamoné asȩre fo dosa̧atu betalepó. Atéyale ki̧lipaae kale ai fo wosetere be kaae tare whi̧rapené atimaamo faleyóló duraalu, “No tamo-ó, diaamoné so whi̧ ha̧iratere fokó enére?” yalepó.
15 Depois da leitura dos livros da lei e dos profetas, os chefes da sinagoga lhes mandaram um recado: “Irmãos, se vocês têm uma palavra de encorajamento para o povo, podem falar”.
16 Ti fo depa, Pol a̧ turukó holóló fo yaai kaae su naase horóló duraalu, “Israel whi̧raperó dia̧ Juda meire fake so whi̧tamo-ó, Kótópaae witu, naameyóló a̧ ao̧mó betó mole so whi̧paae ya̧lo i dere fo wosae.
16 Então Paulo ficou em pé, levantou a mão para pedir silêncio e começou a falar: “Homens de Israel e gentios tementes a Deus, ouçam-me!
17 Mo take da̧ Israel fakené Kótóné da̧né ayarape deté faaire whi̧rape amatei sóró beteraté walepó. Atima atéró Isip bemó betepa, Talené atima so whi̧ doasi fake firalepó. Ai ala epa, Kótóné mo Taoró mole fotoko̧nétei ai Isip hae tale dóló ama so whi̧ fasó sóró dapesó weipakalepó.
17 “O Deus desta nação de Israel escolheu nossos antepassados e fez que se multiplicassem e se fortalecessem durante o tempo em que ficaram no Egito. Então, com braço poderoso, ele os tirou da escravidão.
18 Atéró, so whi̧ bitinire tikimó kutu bitu, atimané kisipa mole ala yaairaalu, dowa̧ae fu betepa, Kótó a̧paae feteyóló wó̧póló kaae tawóló bitiré felepó. Até yalemókélé, feteyóló wénitepa, ha̧le kaae tarepó. Atétepa, ba fo whi̧ siki tamo keme ipakalepó.
18 Ele suportou seu comportamento durante os quarenta anos em que andaram sem rumo pelo deserto.
19 Téró, Tale Kótóné atima beteraaire Kanan hae kwia ha̧le muni, wȩikeró fakené tȩteróló kaae tapa dóló tokó̧ faaróló, ai hae kwia Israel fake so whi̧mó mo ti malepó.
19 Destruiu sete nações em Canaã e deu seu território a Israel como herança.
20 Isip hae kwiapaae fele ba fomó kaae sóró wóló, wȩikeró doasi be hulua doló torokó̧ fale ba fomó sókó wouraalu, 450 ba fo kemeyalepó. Ai alarape deté wóló ki̧lipaae Kótóné kale Israel whi̧né bóe topo whi̧ sóró daalaté weipakalepó. Até deté wóló, Kótóné ko̧ló whi̧ Samuel betale alimó sókó walepó.
20 Tudo isso levou cerca de quatrocentos e cinquenta anos. “Depois, Deus lhes deu juízes para governá-los até o tempo do profeta Samuel.
21 Atéró, Kótópaae atima kaae tawaaire topo whi̧kó sóró beterae yóló wosetu betalepó. Tétepa, Kótóné Benjamin fake whi̧kó Kisya naalema Sol topo whi̧ Kin sóró beteralepó. Ai whi̧ doasi Kin betepa, ba fo whi̧ siki tamo kemeyalepó.
21 Então o povo pediu um rei, e ele lhes deu Saul, filho de Quis, homem da tribo de Benjamim, e ele reinou por quarenta anos.
22 Téyaletei, nalo Kótóné Sol taaróló a̧ betale sirimó Depit topo whi̧ Kin sóró beteralepó. Kótóné Depit ka̧ae kelalemó, a̧ whi̧ wisinaalepa, i fo yalepó. ‘Jesi naalema Depit-ta, mo whi̧ wisinaalepó. A̧ta, ya̧lo kisipa kaae muluraalu, ya̧lo erae, dere ala mo fea ama erótu betaalopó,’ yalepó.
22 Mas Deus removeu Saul e colocou em seu lugar Davi, a respeito de quem Deus disse: ‘Davi, filho de Jessé, é um homem segundo o meu coração; fará tudo que for da minha vontade’.
23 Yesuta, Depit-né deyale fake whi̧kó beta̧né deyalepó. Atéyale Yesu a̧ Kótóné Israel fake so whi̧ mo ti aluyao̧sóró tao saaire whi̧ dia̧ beterepaae dotonaalopóló muló betere fo mo eróturaalu, ai dotonó betere ape.
23 “E Jesus, um dos descendentes de Davi, é o salvador que Deus concedeu a Israel, conforme sua promessa!
24 Mo take Yesuné ama kutó kaae sóró diyaai epatei, folosóró Jon-pi wóló, Israel so whi̧ feapaae Kótóné fo tuȩ́ yó̧póló yó mótu betalepó. Atéró yó mótu duraalu, ‘Dia̧né du betere dowi ala taaróló kisipa tiki fetepa, ti ya̧lo dia̧ wȩi tópuraalopó,’ du betalepó.
24 Antes da vinda de Jesus, João Batista anunciou que todo o povo de Israel precisava se arrepender e ser batizado.
25 Téró, Jon-né ama diyale kutó kemeraairaalu, i fo yalepó. ‘Diaao̧ tuȩ́né ȩta, kale waalopó du betale whi̧ nisi yao̧se. Ȩta, diaao̧ kaae tawóló betere whi̧ meipa, i fo beta̧ wosae. A̧ta, ya̧lo ki̧lipaae waalo ai ape. Ti ȩta, a̧ kaae whi̧ wisi bitinireteiné ama hó bené képikélé ya̧lo teraayaaire mo su̧nipó.’
25 Quando João estava concluindo seu trabalho, perguntou: ‘Vocês pensam que eu sou o Cristo? Não sou! Mas ele vem em breve, e não sou digno sequer de desamarrar as correias de suas sandálias’.
26 Ya̧lo norape-ó, dia̧ta Abraham-né deyóló fakerale naaleraperó Kótópaae wituraalu, a̧ ao̧mó sukó̧ló betere Juda meire fake so whi̧né deyóló fakerale so whi̧tamo da fea aluyao̧sóró dapesó faalopó, ere fo Kótóné mo ai eró betere ape.
26 “Irmãos, vocês que são filhos de Abraão e também vocês gentios tementes a Deus, esta mensagem de salvação foi enviada a nós.
27 Jerusalem bemó betó mole so whi̧ró atimané topo whi̧rapetamoné Yesuta, da̧ aluyao̧sóró tao saaire whi̧pó tuȩ́ munipó. Téró, Kótóné ko̧ló whi̧rapené asȩmó ere fo fula doko̧ fea dosa̧atu bitutei wosóló kisipa munipó. Kale asȩmó ere fotei dokonóturaalu, atimané a̧ mo ti sukó̧póló dae yóló só deralepó.
27 O povo de Jerusalém e seus líderes não reconheceram que Jesus era aquele a respeito de quem os profetas haviam falado. Em vez disso, eles o condenaram e, ao fazê-lo, cumpriram as palavras dos profetas, que são lidas todos os sábados.
28 Atimané Yesu daai kisipa mutu, a̧ tua̧mó me dowi ala kwiakó muléró tale yaletei, me ala mupa kilinipó. Atépatei, atimané Pailat-paae duraalu, ‘A̧ sinó̧póló dae,’ yóló sȩtu betalepó.
28 Não encontraram motivo legal para executá-lo, mas, ainda assim, pediram a Pilatos que o matasse.
29 Ai alarape yóló kemetepa, kale asȩmó ere fo mo dokonóturaalu, filipaa ni tómó olepa, tokóló doura̧le felepó.
29 “Depois de cumprirem tudo que as profecias diziam a respeito dele, eles o tiraram da cruz e o colocaram num túmulo,
30 Téyaletei, Kótóné a̧ dou dolomó mupa kepaaralepó.
30 mas Deus o ressuscitou dos mortos.
31 Atéró kepaayóló bitu, take betale Kaleli be taaróló, Jerusalem bepaae a̧tamo wale whi̧rapené a̧ kepaayóló betere ala kelalepó. Atéyale ala kelale whi̧rapené da̧ Juda fake so whi̧paae yó mótu beterapó.
31 E, por muitos dias, ele apareceu àqueles que o tinham acompanhado da Galileia para Jerusalém. Agora eles são suas testemunhas diante do povo.
32 Kótóné da̧né ayarapepaae duraalu, ya̧lo dia̧mó take i ala eraalopóló mulale fo wisi da̧né dia̧paae mió i yó matapa wosae.
32 “Estamos aqui para trazer a vocês esta boa-nova. A promessa foi feita a nossos antepassados,
33 Mo take Kótóné da̧né noutererapepaae duraalu, ‘Dia̧kélé diaao̧ deté faaire naale senaalekélé, atima aluyao̧sóró tao saalopóló muló beterepó,’ Ai fo dokonóturaalu, Kótóné Yesu ai kepaaró betere ape. Ti ai yóló muló betere fota, buk Sam sapta 2-mó asȩrapó. Kótóné duraalu,
33 e agora Deus a cumpriu para nós, os descendentes deles, ao ressuscitar Jesus. É isto que o segundo salmo diz a respeito dele: ‘Você é meu Filho; hoje eu o gerei’.
34 Atéru, Yesuné tiki dou dolomó kȩlaa yó̧póló taaréni, kepaaró beterapó. Atéyaalopóló, mo take asȩmó erapó. Ai fo i ape.
34 Pois Deus havia prometido ressuscitá-lo dos mortos, para que jamais apodrecesse no túmulo. Ele disse: ‘Eu lhes darei as bênçãos sagradas que prometi a Davi’.
35 Ai fo kaaetei, Sam-mó duraalu,
35 Em outro salmo, ele explicou de modo mais direto: ‘Não permitirás que o teu Santo apodreça no túmulo’.
36 Ti noatepae, Depit doasi so whi̧ kuamó Talené kutó dité fu beteró suka̧le whi̧tei, sinitepa atimané alimarapetamo beta̧mó douróló ama tiki ai kȩlaa yale ape.
36 Não se trata de uma referência a Davi, porque, depois que Davi fez a vontade de Deus em sua geração, morreu e foi sepultado com seus antepassados, e seu corpo apodreceu.
37 Depit-ta até yaletei, ama Naale wisinaale, ti Kótóné dou dolomó mupa kȩlaa yó̧póló kaae tani, ama kepaaralepó.
37 É uma referência a outra pessoa, a alguém a quem Deus ressuscitou e cujo corpo não apodreceu.
38 Térapa norape-ó, da̧né i yó matere fo wisi mo wisiyóló wosóló kisipa tiki tirae. Ai whi̧né da̧né dowi alamó saai yale kwia ama tokó̧ló taae faralepó.
38 “Ouçam, irmãos! Estamos aqui para proclamar que, por meio de Jesus, há perdão para os pecados.
39 Kale Moses-né asȩre foné da̧né dowi ala tokó̧ló kemeróló, whi̧ wisi beteranipó. Téretei, Yesuné da̧ kepaayóló betaaire fo wisi yó materetei wosóló kisipa fetetepa, ti da̧né dowi alamó kwia saairetei tokó̧ló kemeraalopó.
39 Todo o que nele crê é declarado justo diante de Deus, algo que a lei de Moisés jamais pôde fazer.
40 Kótóné ko̧ló whi̧rapené i ala yaalo ai ape yale fo dia̧paae erao̧sóró, mo wisiyóló kaae tawae. Ai fo i ape.
40 Por isso, tomem cuidado para que não se apliquem a vocês as palavras dos profetas:
41 ‘Dia̧ faletere whi̧rapené i dere fo wosae. Ya̧lo ai depa kolóló sira deté fu beteró deté fu beteró, sinituraalu aluyae. Ya̧lo doasi ala yaalopóló me whi̧nékélé dia̧paae depa, wosóló tuȩ́ tiki tiraalo meipó,’ fo asȩyóló muló beterapó,” yalepó.
41 ‘Olhem, zombadores; fiquem admirados e morram! Pois faço algo em seus dias, algo em que vocês não acreditariam mesmo que lhes contassem’”.
42 Ai fo du beteró Pol-ró Banabas-tamo ai fo wosetere be taaróló faaitepa, kale be whi̧ so whi̧né duraalu, “Diaamo momó kale fo wisikó uté waaire fula-mó yó melale waasepólópó,” yalepó.
42 Quando Paulo e Barnabé estavam saindo da sinagoga, o povo pediu que voltassem a falar dessas coisas na semana seguinte.
43 Atima ai fo wosetere be taaróló, belapaae sókó felepó. Téró, Banabas-ró Pol-tamo fupa Juda so whi̧ró Juda meire fake so whi̧tei, Juda so whi̧né dere ala yó tare so whi̧tamo kale whi̧tamo sya wapa, atimaamoné duraalu, “Dia̧ Kótóné ko̧lené sukuturaalu, ha̧le matere ala tua̧mó betó tawó̧póló yae,” du betalepó.
43 Muitos judeus e gentios devotos convertidos ao judaísmo seguiram Paulo e Barnabé, que insistiam com eles para que continuassem a confiar na graça de Deus.
44 Téró, me fula-mó fo wosetere be dȩmó ai be huluamó betó mole so whi̧ Kótóné fo wisi wosaairaalu, wóló betó molepó.
44 No sábado seguinte, quase toda a cidade compareceu para ouvir a palavra do Senhor.
45 Atétepa, atimaamoné yó mótu betere fo wosó tawóló betó mupa, mepaae Juda whi̧rapené kolóló, atimané dere fo wosaai ai ala ua̧sóró wisi ua̧póló dei kisipa muturaalu, Pol-ró Banabas-tamoné dere fo tȩteróló, kae kae fo du betalepó.
45 Quando alguns dos judeus viram as multidões, ficaram com inveja, de modo que difamaram Paulo e contestavam tudo que ele dizia.
46 Atétepa, Pol-ró Banabas-tamo né halaainé duraalu, “Kótóné fo da̧moné dia̧paae yó melaai yalemó, dia̧ wosetere hó̧ yalepó. Tétepa, mió da̧moné dia̧ sisó eróló, Juda meire fake so whi̧ betó molepaae i kale fo wisi yó melaairaalu fulapó. Ti aita ha̧le mei, dia̧ Kótóné mo ti betere ala sere hó̧re ao̧rapó.
46 Então Paulo e Barnabé se pronunciaram corajosamente, dizendo: “Era necessário que pregássemos a palavra de Deus primeiro a vocês, judeus. Mas, uma vez que vocês a rejeitaram e não se consideraram dignos da vida eterna, agora vamos oferecê-la aos gentios.
47 Talené da̧mopaae i ala yae yóló mulalepó.
47 Pois foi isso que o Senhor nos ordenou quando disse: ‘Fiz de você uma luz para os gentios, para levar a salvação até os lugares mais distantes da terra’”.
48 Kale ai Juda meire fake so whi̧ atima ai fo woseturaalu, mo doakale hai̧né sinóló, Talené fo hale sóró horótu betalepó. Talené ama taketi mo ti betere bete saalopóló muló betere so whi̧ feané ai fo wosetu a̧paae tuȩ́ tiki tiralepó.
48 Quando ouviram isso, os gentios se alegraram e agradeceram ao Senhor por essa mensagem, e todos que haviam sido escolhidos para a vida eterna creram.
49 Tétu, Talené fo wosóló hae kwia feapaae fakeralepó.
49 Assim, a palavra do Senhor se espalhou por toda aquela região.
50 Atétepa, Juda whi̧rapené topo whi̧rapepaaekélé, mepaae Juda meire fake sorapekó Kótópaae winé sukó̧ló betó mole doi mole sorapepaaekélé, Pol-ró Banabas-tamo fopaae buó̧póló, sesemeraté kwȩyalepó. Até deté kwȩyóló atimaamo ai be hulua tua̧mó beteretei, taaróló ho̧kó faralepó.
50 Então os judeus, instigando as mulheres religiosas influentes e as autoridades da cidade, provocaram uma multidão contra Paulo e Barnabé e os expulsaram dali.
51 Atétepa, faairaalu diaao̧ dere dowi alamó da̧mo i fole ape yóló, atimaamoné hó bemó ere hae terepeyóló Ikoniam bepaae felepó.
51 Eles, porém, sacudiram o pó dos pés em sinal de reprovação e foram à cidade de Icônio.
52 Téró, furaalu Talené ala eró tare whi̧ tamo tua̧mó Dȩi Kepe Wisi fa̧anuraalu, mo doa hȩkesené sukuté fu betalepó.
52 E os discípulos estavam cheios de alegria e do Espírito Santo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.