Atos 12

Yesu Kerisoné So Whi̧ Tao Sere Kisi Fo Wisi (PPO) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Atétu betere alimó Kin Herot-né mepaae Keriso whi̧paae doakale susupui ala eróló ama diki tare whi̧rapepaae dipula betera̧leta yae yóló mulalepó.
1 Por aquele mesmo tempo, o rei Herodes mandou prender alguns membros da Igreja para os maltratar.
2 Atéró, Jon-né noma Jems atima doakale bóe dele sepakené depa tikalepó.
2 Assim foi que matou à espada Tiago, irmão de João.
3 Kale Kin Herot-né Jems delemó Juda so whi̧ hȩkesené sinitu betalepó. Atétere ala kilituraalu, ama diki tare whi̧rapepaae Pitakélé, dipula beteraai, dape sene fae depa, fóló tawalepó. Atétere alata, kale fopei bred o bulayóló nokole alimó yalepó.
3 Vendo que isto agradava aos judeus, mandou prender Pedro. Eram então os dias dos pães sem fermento.
4 Atéró Pita tawóló sóró fóló, so whi̧ feané keletómó fo tokó̧ló taleyaairaalu, diki tare whi̧rapené naase tua̧paae sóró beteralepó. Téró, ai diki tare whi̧rape atima fake dou̧ró aleyóló beteró beterepó. Téró, Herot-né yóló mulóturaalu, kale bosenée fele be dȩ kemetepa, ti da̧né Pita a̧ dó̧póló fo tokó̧ló taleyaalopó yalepó.
4 Mandou prendê-lo e lançou-o no cárcere, entregando-o à guarda de quatro grupos, de quatro soldados cada um, com a intenção de apresentá-lo ao povo depois da Páscoa.
5 Pita atéró dipula beteró betepa, Keriso so whi̧né Kótóné Pita tao só̧póló, momatere ala ha̧le yótóró tarepó.
5 Pedro estava assim encerrado na prisão, mas a Igreja orava sem cessar por ele a Deus.
6 Téró, kale Kin Herot-né hi̧ka be dȩtepa, so whi̧ feané keletómó fo tokó̧ló taleyaai diki tare whi̧ uté betóo, ité betóo, ere tua̧mó Pita sein képiné dokóló beteralepó. Atéró betepa, ai tu̧ sókó walemó diki tare whi̧né kaae tawóló daalepó.
6 Ora, quando Herodes estava para o apresentar, naquela mesma noite dormia Pedro entre dois soldados, ligado com duas cadeias. Os guardas, à porta, vigiavam o cárcere.
7 Tépa, Talené ama hepen bemó kutó diratere ensel wóló, dȩné Pita beteró betere dipula be dolo dȩyó felepó. Atéró kale ensel sókó wóló, Pita-né hu̧lumó haróló duraalu, “Pita-ó, mo hapale turukó holae,” deremó Pitané naasemó sere sein képi whaalóyóló ha̧letei teraae derepelepó.
7 De repente, apresentou-se um anjo do Senhor, e uma luz brilhou no recinto. Tocando no lado de Pedro, o anjo despertou-o: Levanta-te depressa, disse ele. Caíram-lhe as cadeias das mãos.
8 Atétepa, kale ensel-né Pitapaae duraalu, “Naao hó beró kutitamo hapale sae,” depa, salepó. Atéró, “Naao tómó bukutere kutikélé, bukóló ȩ sya ape,” yalepó.
8 O anjo ordenou: Cinge-te e calça as tuas sandálias. Ele assim o fez. O anjo acrescentou: Cobre-te com a tua capa e segue-me.
9 Pita a̧ atéró, ai dipula be taaróló ensel fole tiki sya furaalu, ita a̧paae ensel-né dapóló kisipa muni, noke naró dere nisi yalepó.
9 Pedro saiu e seguiu-o, sem saber se era real o que se fazia por meio do anjo. Julgava estar sonhando.
10 Atimaamo atéró furaalu, mo folosóró kaae tawóló daaló betere diki tare whi̧ dekeróló tua̧mó daale diki tare whi̧kélé, kale dere kaae dekeróló sókó felepó. Atéró furaalu, kale be hulua bopéró betere tipi tu̧mó doakale aiyon kapa fakené aleyóló kinó betere tu̧kélé, ama ha̧letei, tukwȩ fóló mupa, atimaamo belapaae sókó felepó. Téró, atimaamo ai tu̧ dapo tópaae derepelemó, kale ensel Pita taaróló, aimótei alu yó deyalepó.
10 Passaram o primeiro e o segundo postos da guarda. Chegaram ao portão de ferro, que dá para a cidade, o qual se lhes abriu por si mesmo. Saíram e tomaram juntos uma rua. Em seguida, de súbito, o anjo desapareceu.
11 Téró, Pitané ensel-né a̧paae erale alarape fea kisipa yóló duraalu, “Mió ya̧lo kisiparapó. Ita, noke naró dere nisi yalemó motei irapó. Kale Kin Herot-ró Juda so whi̧tamo atima hȩkesené sukuturaalu, ȩpaae eraaire ala mo erao̧sórópóló, Talené ama ensel-né ȩ tao sene ai weirapó,” yalepó.
11 Então Pedro tornou a si e disse: Agora vejo que o Senhor mandou verdadeiramente o seu anjo e me livrou da mão de Herodes e de tudo o que esperava o povo dos judeus.
12 Kale ensel-né a̧paae erale ala mo diriyóló tuȩ́ muturaalu, Mariané bepaae felepó. Mariata, Jon-tei, me doi Mark-né hamapó. Téyalemó, so whi̧ mo fea beta̧paae touróló bitu, momatu beteremó sókó felepó.
12 Refletiu um momento e dirigiu-se para a casa de Maria, mãe de João, que tem por sobrenome Marcos, onde muitos se tinham reunido e faziam oração.
13 Téró, Pita a̧ wóló bela tu̧ ao̧ró daalu kokopórótu betepa, ai bemó kutó diratere so seimale Roda tu̧ tuki̧yaai walepó.
13 Quando bateu à porta de entrada, uma criada, chamada Rode, adiantou-se para escutar.
14 Téyalemó, kale senaalené Pitané fo nakome wosóló hai̧tu, tu̧ hapale tukuni, fesaae folo bemó betó mole so whi̧paae kale Pita wóló a belamó daalapó fo ene felepó.
14 Mal reconheceu a voz de Pedro, de tanta alegria não abriu a porta, mas, correndo para dentro, foi anunciar que era Pedro que estava à porta.
15 Ai fo deremó, kale so whi̧né Roda-paae duraalu, “Ti senaale ya̧ topo doyóló keyaa fu de?” yalepó. Ai fo depa, kale senaalekó duraalu, “Meipó. Pita mo wóló até belaró daale ape,” yalepó. Tétepa, kale so whi̧né duraalu, “Motamo epa, ti a̧ kaae tare ensel-né tao su yalepa kelae,” yalepó.
15 Disseram-lhe: Estás louca! Mas ela persistia em afirmar que era verdade. Diziam eles: Então é o seu anjo.
16 Atima ai fo du betepa, Pita daalu tu ha̧le kokopórótu betalepó. Atétu betepa, nalo kale so whi̧ atima fóló tu̧ tuki̧óló kelalemó, Pita wóló daapa kilita sókó furaalu, siratu betalepó.
16 Pedro continuava a bater. Afinal abriram a porta, viram-no e ficaram atônitos.
17 Tétepa, Pitané ama naasenétei yóló duraalu, atimapaae fo taalae yalepó. Téró atimapaae Talené a̧ dipula bemó betepa, tao sóró dape só wale ala fea yó melalepó. Atétu beteró, ai so whi̧paae duraalu, “I fota, Jems-ró mepaae Keriso norapetamopaae yó melae,” yóló a̧ metikipaae faai felepó.
17 Ele, acenando-lhes com a mão que se calassem, contou como o Senhor o havia livrado da prisão, e disse: Comunicai-o a Tiago e aos irmãos. Em seguida, saiu dali e retirou-se para outro lugar.
18 Atéró hi̧ka Pita a̧ kemei fi sisópaae eté yalepó. Kale diki tare whi̧rape atima wóló kelalemó, Pita bitinipa, a̧ neyóló sókó felerópóló, atima mo doakale fo tiki kȩlaaratu betalepó.
18 Logo que amanheceu, houve um sobressalto pouco comum entre os soldados sobre o que acontecera a Pedro.
19 Atépa, kale doasi topo whi̧ Herot-né ama diki tare whi̧rapepaae duraalu, mo dekéró keketé kwȩyae depa, keka̧letei a̧ kilinipó. Tétepa, ama diki tare whi̧rapepaae Pita dipula betepa kaae tawóló daalale diki tare whi̧rapetamo fo tokó̧ló kemetepa, mo ti sinó̧póló dae yóló mulalepó.
19 Herodes, procurando-o e não o achando, instaurou um processo contra os guardas e mandou supliciá-los. Em seguida, desceu da Judéia para Cesaréia, onde permaneceu.
20 Até du beteró, suka memó Herot a̧ Judia hae kwia taaróló Sesaria hae kwiapaae doropóló, aimó mepaae be dȩrape betalepó.
20 Estava Herodes em conflito com os habitantes de Tiro e de Sidônia. Estes, porém, de comum acordo, se apresentaram a ele, e, com o favor de Blasto, que era camareiro do rei, pediram a paz. {Porque a sua região era abastecida por ele.}
21 Atéró, atimané kale tukóló mulale be dȩ wapa, Herot a̧ Kin-né kuti wisinaale deróló so whi̧ touróló betere tikimó sókó felepó. Atéró doasi topo whi̧ betere sea-mó bituraalu, so whi̧paae fo du betalepó.
21 No dia marcado, Herodes, vestido em traje real, sentou-se no tribunal e lhes dirigiu uma alocução.
22 So whi̧ feané ama dere fomó doi hale sóró horóturaalu, “Ama dere fota, kótóné fo kaae dapóló,” dukirótu betalepó.
22 O povo aplaudia: É a voz de um deus, e não de um homem!
23 Téteremó, ai fapotóróti Talené ensel wóló kale sekȩ́né Talené doi sóró horéniteremó a̧ dóló ama tiki mokené turukó nóló mo ti sukunalepó.
23 No mesmo instante, o anjo do Senhor o feriu, por ele não haver dado honra a Deus. E, roído de vermes, expirou.
24 Atéturaalu, Tale Kótóné fo ai be felekemó betó mole so whi̧ feané wosóló fakeraté felepó.
24 Entretanto, a palavra de Deus crescia e se espalhava sempre mais.
25 Banabas-ró Sol-tamoné so whi̧ tao saai sóró wale moni melóló Jerusalem taaróló momó furaalu, Jon-ró Mak-tamo dape sóró Antiok bepaae fesaae felepó.
25 Tendo Barnabé e Saulo concluído a sua missão, voltaram de Jerusalém {a Antioquia}, levando consigo João, que tem por sobrenome Marcos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.