Atos 12
Yesu Kerisoné So Whi̧ Tao Sere Kisi Fo Wisi (PPO) vs NVI
1 Atétu betere alimó Kin Herot-né mepaae Keriso whi̧paae doakale susupui ala eróló ama diki tare whi̧rapepaae dipula betera̧leta yae yóló mulalepó.
1 Nessa ocasião, o rei Herodes prendeu alguns que pertenciam à igreja, com a intenção de maltratá-los,
2 Atéró, Jon-né noma Jems atima doakale bóe dele sepakené depa tikalepó.
2 e mandou matar à espada Tiago, irmão de João.
3 Kale Kin Herot-né Jems delemó Juda so whi̧ hȩkesené sinitu betalepó. Atétere ala kilituraalu, ama diki tare whi̧rapepaae Pitakélé, dipula beteraai, dape sene fae depa, fóló tawalepó. Atétere alata, kale fopei bred o bulayóló nokole alimó yalepó.
3 Vendo que isso agradava aos judeus, prosseguiu, prendendo também Pedro, durante a festa dos pães sem fermento.
4 Atéró Pita tawóló sóró fóló, so whi̧ feané keletómó fo tokó̧ló taleyaairaalu, diki tare whi̧rapené naase tua̧paae sóró beteralepó. Téró, ai diki tare whi̧rape atima fake dou̧ró aleyóló beteró beterepó. Téró, Herot-né yóló mulóturaalu, kale bosenée fele be dȩ kemetepa, ti da̧né Pita a̧ dó̧póló fo tokó̧ló taleyaalopó yalepó.
4 Tendo-o prendido, lançou-o no cárcere, entregando-o para ser guardado por quatro escoltas de quatro soldados cada uma. Herodes pretendia submetê-lo a julgamento público depois da Páscoa.
5 Pita atéró dipula beteró betepa, Keriso so whi̧né Kótóné Pita tao só̧póló, momatere ala ha̧le yótóró tarepó.
5 Pedro, então, ficou detido na prisão, mas a igreja orava intensamente a Deus por ele.
6 Téró, kale Kin Herot-né hi̧ka be dȩtepa, so whi̧ feané keletómó fo tokó̧ló taleyaai diki tare whi̧ uté betóo, ité betóo, ere tua̧mó Pita sein képiné dokóló beteralepó. Atéró betepa, ai tu̧ sókó walemó diki tare whi̧né kaae tawóló daalepó.
6 Na noite anterior ao dia em que Herodes iria submetê-lo a julgamento, Pedro estava dormindo entre dois soldados, preso com duas algemas, e sentinelas montavam guarda à entrada do cárcere.
7 Tépa, Talené ama hepen bemó kutó diratere ensel wóló, dȩné Pita beteró betere dipula be dolo dȩyó felepó. Atéró kale ensel sókó wóló, Pita-né hu̧lumó haróló duraalu, “Pita-ó, mo hapale turukó holae,” deremó Pitané naasemó sere sein képi whaalóyóló ha̧letei teraae derepelepó.
7 Repentinamente apareceu um anjo do Senhor, e uma luz brilhou na cela. Ele tocou no lado de Pedro e o acordou. "Depressa, levante-se! ", disse ele. Então as algemas caíram dos punhos de Pedro.
8 Atétepa, kale ensel-né Pitapaae duraalu, “Naao hó beró kutitamo hapale sae,” depa, salepó. Atéró, “Naao tómó bukutere kutikélé, bukóló ȩ sya ape,” yalepó.
8 O anjo lhe disse: "Vista-se e calce as sandálias". E Pedro assim fez. Disse-lhe ainda o anjo: "Ponha a capa e siga-me".
9 Pita a̧ atéró, ai dipula be taaróló ensel fole tiki sya furaalu, ita a̧paae ensel-né dapóló kisipa muni, noke naró dere nisi yalepó.
9 E, saindo, Pedro o seguiu, não sabendo que era real o que se fazia por meio do anjo; tudo lhe parecia uma visão.
10 Atimaamo atéró furaalu, mo folosóró kaae tawóló daaló betere diki tare whi̧ dekeróló tua̧mó daale diki tare whi̧kélé, kale dere kaae dekeróló sókó felepó. Atéró furaalu, kale be hulua bopéró betere tipi tu̧mó doakale aiyon kapa fakené aleyóló kinó betere tu̧kélé, ama ha̧letei, tukwȩ fóló mupa, atimaamo belapaae sókó felepó. Téró, atimaamo ai tu̧ dapo tópaae derepelemó, kale ensel Pita taaróló, aimótei alu yó deyalepó.
10 Passaram a primeira e a segunda guarda, e chegaram ao portão de ferro que dava para a cidade. Este se abriu por si mesmo para eles, e passaram. Tendo saído, caminharam ao longo de uma rua, e de repente, o anjo o deixou.
11 Téró, Pitané ensel-né a̧paae erale alarape fea kisipa yóló duraalu, “Mió ya̧lo kisiparapó. Ita, noke naró dere nisi yalemó motei irapó. Kale Kin Herot-ró Juda so whi̧tamo atima hȩkesené sukuturaalu, ȩpaae eraaire ala mo erao̧sórópóló, Talené ama ensel-né ȩ tao sene ai weirapó,” yalepó.
11 Então Pedro caiu em si e disse: "Agora sei, sem nenhuma dúvida, que o Senhor enviou o seu anjo e me libertou das mãos de Herodes e de tudo o que o povo judeu esperava".
12 Kale ensel-né a̧paae erale ala mo diriyóló tuȩ́ muturaalu, Mariané bepaae felepó. Mariata, Jon-tei, me doi Mark-né hamapó. Téyalemó, so whi̧ mo fea beta̧paae touróló bitu, momatu beteremó sókó felepó.
12 Percebendo isso, ele se dirigiu à casa de Maria, mãe de João, também chamado Marcos, onde muita gente se havia reunido e estava orando.
13 Téró, Pita a̧ wóló bela tu̧ ao̧ró daalu kokopórótu betepa, ai bemó kutó diratere so seimale Roda tu̧ tuki̧yaai walepó.
13 Pedro bateu à porta do alpendre, e uma serva chamada Rode veio atender.
14 Téyalemó, kale senaalené Pitané fo nakome wosóló hai̧tu, tu̧ hapale tukuni, fesaae folo bemó betó mole so whi̧paae kale Pita wóló a belamó daalapó fo ene felepó.
14 Ao reconhecer a voz de Pedro, tomada de alegria, ela correu de volta, sem abrir a porta, e exclamou: "Pedro está à porta! "
15 Ai fo deremó, kale so whi̧né Roda-paae duraalu, “Ti senaale ya̧ topo doyóló keyaa fu de?” yalepó. Ai fo depa, kale senaalekó duraalu, “Meipó. Pita mo wóló até belaró daale ape,” yalepó. Tétepa, kale so whi̧né duraalu, “Motamo epa, ti a̧ kaae tare ensel-né tao su yalepa kelae,” yalepó.
15 Eles porém lhe disseram: "Você está fora de si! " Insistindo ela em afirmar que era Pedro, disseram-lhe: "Deve ser o anjo dele".
16 Atima ai fo du betepa, Pita daalu tu ha̧le kokopórótu betalepó. Atétu betepa, nalo kale so whi̧ atima fóló tu̧ tuki̧óló kelalemó, Pita wóló daapa kilita sókó furaalu, siratu betalepó.
16 Mas Pedro continuou batendo e, quando abriram a porta e o viram, ficaram perplexos.
17 Tétepa, Pitané ama naasenétei yóló duraalu, atimapaae fo taalae yalepó. Téró atimapaae Talené a̧ dipula bemó betepa, tao sóró dape só wale ala fea yó melalepó. Atétu beteró, ai so whi̧paae duraalu, “I fota, Jems-ró mepaae Keriso norapetamopaae yó melae,” yóló a̧ metikipaae faai felepó.
17 Mas ele, fazendo-lhes sinal para que se calassem, descreveu como o Senhor o havia tirado da prisão e disse: "Contem isso a Tiago e aos irmãos". Então saiu e foi para outro lugar.
18 Atéró hi̧ka Pita a̧ kemei fi sisópaae eté yalepó. Kale diki tare whi̧rape atima wóló kelalemó, Pita bitinipa, a̧ neyóló sókó felerópóló, atima mo doakale fo tiki kȩlaaratu betalepó.
18 De manhã, não foi pequeno o alvoroço entre os soldados quanto ao que tinha acontecido a Pedro.
19 Atépa, kale doasi topo whi̧ Herot-né ama diki tare whi̧rapepaae duraalu, mo dekéró keketé kwȩyae depa, keka̧letei a̧ kilinipó. Tétepa, ama diki tare whi̧rapepaae Pita dipula betepa kaae tawóló daalale diki tare whi̧rapetamo fo tokó̧ló kemetepa, mo ti sinó̧póló dae yóló mulalepó.
19 Fazendo uma busca completa e não o encontrando, Herodes fez uma investigação entre os guardas e ordenou que fossem executados. Depois Herodes foi da Judéia para Cesaréia e permaneceu ali durante algum tempo.
20 Até du beteró, suka memó Herot a̧ Judia hae kwia taaróló Sesaria hae kwiapaae doropóló, aimó mepaae be dȩrape betalepó.
20 Ele estava cheio de ira contra o povo de Tiro e Sidom; contudo, eles haviam se reunido e procuravam ter uma audiência com ele. Tendo conseguido o apoio de Blasto, homem de confiança do rei, pediram paz, porque dependiam das terras do rei para obter alimento.
21 Atéró, atimané kale tukóló mulale be dȩ wapa, Herot a̧ Kin-né kuti wisinaale deróló so whi̧ touróló betere tikimó sókó felepó. Atéró doasi topo whi̧ betere sea-mó bituraalu, so whi̧paae fo du betalepó.
21 No dia marcado, Herodes, vestindo seus trajes reais, sentou-se em seu trono e fez um discurso ao povo.
22 So whi̧ feané ama dere fomó doi hale sóró horóturaalu, “Ama dere fota, kótóné fo kaae dapóló,” dukirótu betalepó.
22 Eles começaram a gritar: "É voz de deus, e não de homem".
23 Téteremó, ai fapotóróti Talené ensel wóló kale sekȩ́né Talené doi sóró horéniteremó a̧ dóló ama tiki mokené turukó nóló mo ti sukunalepó.
23 Visto que Herodes não glorificou a Deus, imediatamente um anjo do Senhor o feriu; e ele morreu comido por vermes.
24 Atéturaalu, Tale Kótóné fo ai be felekemó betó mole so whi̧ feané wosóló fakeraté felepó.
24 Entretanto, a palavra de Deus continuava a crescer e a espalhar-se.
25 Banabas-ró Sol-tamoné so whi̧ tao saai sóró wale moni melóló Jerusalem taaróló momó furaalu, Jon-ró Mak-tamo dape sóró Antiok bepaae fesaae felepó.
25 Tendo terminado sua missão, Barnabé e Saulo voltaram de Jerusalém, levando consigo João, também chamado Marcos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.