Atos 11
Yesu Kerisoné So Whi̧ Tao Sere Kisi Fo Wisi (PPO) vs NTLH
1 Juda meire fake so whi̧rapekélé, Kótóné fo wosóló kisipa tiralepó deté kotere fo Judia hae kwiamó betó mole aposel whi̧raperó Keriso norapetamoné wosalepó.
1 Os apóstolos e os outros seguidores de Jesus em toda a região da Judeia souberam que os não judeus também haviam recebido a palavra de Deus.
2 Atéró Pita a̧ Jerusalem bepaae holalemó, mepaae tiki sekaȩ tikiru Talepaae tuȩ́ tiróló betere whi̧rapené Pita foné sóró i fo yalepó.
2 Quando Pedro voltou para Jerusalém, aqueles que queriam que os não judeus fossem circuncidados o criticaram,
3 “Ya̧ta tiki sekaȩ tikinire fakené bemó bitu, o̧laró wȩitamo nuku betalepó. Aita fo mole alatei naao erapó,” yalepó.
3 dizendo: — Você ficou hospedado na casa de homens que não são circuncidados e até tomou refeições com eles!
4 — ausente —
4 Então Pedro deu um relatório completo de tudo o que havia acontecido, desde o começo. Ele disse:
5 — ausente —
5 — Eu estava na cidade de Jope e lá, enquanto estava orando, tive uma visão. Vi uma coisa parecida com um grande lençol, que baixou do céu, amarrado pelas quatro pontas, e parou perto de mim.
6 Atétepa kelalemó, i haemó betó mole niki meire ke detere o̧laraperó barapetamokélé, hó naase daae mole o̧laraperó syaae o̧larapetamokélé, mo fea betó mupa kelalepó.
6 Eu olhei para dentro daquilo com atenção e vi animais domésticos, animais selvagens, animais que se arrastam pelo chão e aves.
7 Atépa, ó sa̧mó fo yóló duraalu, ‘Pita-ó, ya̧ turukó holóló ai o̧larape fea dóló nae,’ yalepó.
7 Depois ouvi uma voz, que me dizia: “Pedro, levante-se! Mate e coma!”
8 Ai fo depa ya̧lo duraalu, ‘Tale-ó, ai o̧larape ya̧lo nókélé inireteiné ai ala mo enénipó.’ yalepó.
8 Eu respondi: “Isso não, Senhor! Eu nunca comi nenhuma coisa que a lei considera suja ou impura !”
9 Ti fo yalemó, kale dere kaae momó fo yóló duraalu, ‘Tale Kótóné nae dere o̧latei, werapó ekese. Talené wisipa nó̧póló muló betere o̧la ti nae,’ yalepó.
9 Então a voz falou de novo do céu: “Não chame de impuro aquilo que Deus purificou.”
10 Atei kaae fo sore félimó yóló, kale o̧larape fea momó ó hepen-paae si̧yóló sóró holalepó,” yalepó.
10 Isso aconteceu três vezes, e depois tudo aquilo voltou para o céu.
11 “Atéteretamo, Konilias-né Sesaria bemó ȩ beterepaae dotonale whi̧rape sore wóló, ȩ betere be belamó daaipakalepó.
11 Justamente naquela hora três homens que tinham sido mandados de Cesareia para me buscar chegaram à casa onde eu estava hospedado.
12 Atéparaalu, Dȩi Kepe Wisiné ȩpaae duraalu, ‘Ya̧ ai whi̧rapetamo faaloé yóló kisipa tekeni, atimatamo fae,’ yalepó. Atétepa, i daae mole aporó norape ȩtamo fóló kale whi̧ Konilias-né be dolopaae da̧ fea holalepó.
12 E o Espírito de Deus me disse que fosse com eles, sem duvidar. Estes seis irmãos da cidade de Jope também foram comigo, e todos nós entramos na casa de Cornélio.
13 Da̧ atéró beteremó, Konilias-né da̧paae i fo yalepó. A̧ ama be dolomó momatu beteremó, ensel a̧ beterepaae sókó wóló duraalu, ‘Dia̧kó mepaae whi̧rape Jopa bepaae Saimon-tei Pitapó du betere whi̧ ai beterapa dape sene fae.
13 Então ele nos contou como viu na casa dele um anjo, em pé, que lhe disse: “Mande alguém a Jope para buscar Simão, que também é chamado de Pedro.
14 Ama dia̧paae dere foné ya̧ró naao naale senaaletamokélé, naao fake so whi̧kélé, naao be whi̧ so whi̧kélé, dia̧ aluyao̧sóró tao saalopóló,’ ensel-né a̧paae depa, ama ȩpaae yalepó.
14 Ele vai dizer como você e toda a sua família podem ser salvos.”
15 Ai fo epa, ȩ wóló ya̧lo fo kaae sóró du betalemó, Dȩi Kepe Wisi atima tua̧paae biti̧ walepó. Aita, me kae kisi ala ini, mo take kaae suraalu, da̧ Juda so whi̧paae erótu yale kaaetóró atimapaaekélé eralepó.
15 E Pedro continuou: — Quando comecei a falar, o Espírito Santo veio sobre eles, como tinha vindo sobre nós no princípio.
16 Ai ala kolóló, Yesuné yale fo kisipa mualepó. Yesuné da̧paae duraalu, ‘Wȩi tópuratere whi̧kó Jon-né amata, ti dia̧ wȩi ha̧le maaté tópuraletei nalota kale Dȩi Kepe Wisitamo tópuraalopó ere fo mopó.’
16 Aí eu lembrei que o Senhor Jesus tinha dito: “É verdade que João batizou com água, mas vocês serão batizados com o Espírito Santo.”
17 Térapa, i ala beta̧ wisiyóló kisipa muae. Yesu Kerisopaae kisipa tiki tiratepa, Dȩi Kepe Wisi da̧mó ha̧le mótu yale kaae Kótóné atimapaaekélé, ai melale ape. Tétepatei, ȩ Kótó kaae betepapakó atei ala ekesé yóló sesé yaaloé? Atei ala mo enénipó,” yalepó.
17 De fato, os não judeus receberam de Deus o mesmo dom que nós recebemos quando cremos no Senhor Jesus Cristo. E quem era eu para ir contra Deus?
18 Téró, kale be whi̧né Pitané dere fo wosetu, atimané a̧ foné saletei taaralepó. Atéró Talené doi hale horótu duraalu, “Kótóné Juda meire fake so whi̧kélé, ho̧ko betere ala taaróló, kepaayóló mo ti betaaire bete só̧póló ai menélirapó,” yalepó.
18 Quando ouviram isso, eles ficaram sem ter o que dizer e louvaram a Deus, dizendo: — Então Deus deu também aos não judeus a oportunidade de se arrependerem e ganharem a vida eterna!
19 Stipen dale sukamó su betale susupui alamó dapo dapo yóló fele whi̧rapekó mepaae Fonisia hae kwiapaaekélé, wȩiné bopéró daaló betere Saiprus hae kwiapaaekélé, Antiok be huluapaaekélé, Juda fake so whi̧paaekélé, kale fo wisi yó maté kutu betalepó.
19 Os seguidores de Jesus foram espalhados pela perseguição que havia começado com a morte de Estêvão. Alguns foram até a região da Fenícia, a ilha de Chipre e a cidade de Antioquia e anunciavam a palavra de Deus somente aos judeus.
20 Téyaletei, mepaae dapo dapo yóló fele Saiprus be hulua whi̧ró Sairin whi̧rapetamo Antiok be huluamó betó mole Juda meire so whi̧paae Yesu Kerisoné mió wosetere kisi fo wisi yó melaai kaae salepó.
20 Mas outros, que eram de Chipre e da cidade de Cirene, foram até Antioquia e falaram também aos não judeus, anunciando a eles a boa notícia a respeito do Senhor Jesus.
21 Téró, kale whi̧rape Talené atima fotoko̧ratepa, so whi̧ mo feané du betere dowi ala taaróló, Talepaae kisipa tiki feteyóló wou betalepó.
21 O poder do Senhor estava com eles, e muitas pessoas creram e se converteram ao Senhor.
22 Atétu beterapó dere fo Jerusalem bemó betó mole Keriso so whi̧né wosalepó. Atéró woseturaalu, ai so whi̧né Banabas a̧ Antiok bepaae fó̧póló dotonalepó.
22 Essas notícias chegaram à igreja de Jerusalém, que resolveu mandar Barnabé para Antioquia.
23 Téró, a̧ Antiok bemó sókó fóló, aimó betó mole Keriso so whi̧paae Kótóné ama ko̧lené sukutu ha̧le tao sere ala atima tua̧mó mupa kelalepó. Atépa, Banabas hai̧né sukuturaalu, Kótóné ere ala dia̧ tua̧mó ha̧le muó tanó̧póló yae yóló, fotoko̧ bulóló ma fo yalepó.
23 Quando chegou lá e viu como Deus tinha abençoado aquela gente, Barnabé ficou muito alegre. E animou todos a continuarem fiéis ao Senhor, de todo o coração.
24 Banabas-ta, Dȩi Kepe Wisiró tuȩ́ tiki tiratere alatamo fa̧ane whi̧ wisi naalepó. Téruraalu, mo turó so whi̧ Yesu Kerisopaae tuȩ́ tiki tiralepó.
24 Barnabé era um homem bom, cheio do Espírito Santo e de fé. E muitos se converteram ao Senhor.
25 Atétu beteró, Banabas a̧ Tarsus bepaae Sol kekene faai felepó.
25 Depois Barnabé foi até a cidade de Tarso a fim de buscar Saulo.
26 Atéró, kale whi̧ a̧ fóló Sol kekó̧ló dape sóró atimaamo wusuró Antiok bepaae momó walepó. Wóló ba fo beta̧ atimaamo ai Keriso so whi̧tamo bituraalu, Kótóné fo so whi̧ mo feapaae yó mótu betalepó.
26 Quando o encontrou, ele o levou para Antioquia. Eles se reuniram durante um ano com a gente daquela igreja e ensinaram muitas pessoas. Foi em Antioquia que, pela primeira vez, os seguidores de Jesus foram chamados de cristãos.
27 Atéyale sukamó, mepaae Kótóné ko̧ló whi̧rape atima Jerusalem be taaróló, Antiok bepaae dorowalepó.
27 Naquele tempo alguns profetas foram de Jerusalém para Antioquia.
28 Ai whi̧rapekó beta̧ whi̧né doi Akabas-pó. Ai whi̧ a̧ Dȩi Kepe Wisiné fotoko̧ratepa, turukó holóló duraalu, “Rom Gavman-né tȩteróló kaae tare hae kwia feapaae doakale dowi wote ali waalo ai ape,” du betalepó. Ai alata, kale Rom Gavman whi̧ Kaladias-né tȩteróló kaae tare alimó weipakalepó.
28 Um deles, chamado Ágabo, levantou-se e, pelo poder do Espírito Santo, anunciou: — Haverá uma grande falta de alimentos no mundo inteiro. Isso aconteceu quando Cláudio era o Imperador romano.
29 Atéró, Yesuné yó matere whi̧rapené Judia hae kwiamó betó mole Keriso so whi̧ tua̧paae wale doasi sekȩi alamó kisipa mutu, ai so whi̧ tao saai atima fo dokalepó. Atéró duraalu, da̧né tare moni su̧tóróti deraalopóló, dera̧leta du betalepó.
29 Então os cristãos resolveram mandar ajuda aos irmãos que moravam na região da Judeia, e cada um deu de acordo com o que tinha.
30 Atimané atétu betaleteita, Judia hae kwiamó betó mole Keriso norape ha̧le tao sóró, Jerusalem be huluamó betó mole whi̧ disirapepaae male fó̧póló, Banabas-ró Sol-tamo sóró beteralepó.
30 E mandaram o dinheiro por meio de Barnabé e Saulo, para que eles o entregassem aos presbíteros da igreja.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.