Atos 11
Yesu Kerisoné So Whi̧ Tao Sere Kisi Fo Wisi (PPO) vs NAA
1 Juda meire fake so whi̧rapekélé, Kótóné fo wosóló kisipa tiralepó deté kotere fo Judia hae kwiamó betó mole aposel whi̧raperó Keriso norapetamoné wosalepó.
1 Chegou ao conhecimento dos apóstolos e dos irmãos que estavam na Judeia que também os gentios haviam recebido a palavra de Deus.
2 Atéró Pita a̧ Jerusalem bepaae holalemó, mepaae tiki sekaȩ tikiru Talepaae tuȩ́ tiróló betere whi̧rapené Pita foné sóró i fo yalepó.
2 Quando Pedro voltou para Jerusalém, os que eram da circuncisão começaram a questioná-lo, dizendo:
3 “Ya̧ta tiki sekaȩ tikinire fakené bemó bitu, o̧laró wȩitamo nuku betalepó. Aita fo mole alatei naao erapó,” yalepó.
3 — Você entrou na casa de homens incircuncisos e comeu com eles.
4 — ausente —
4 Então Pedro passou a fazer-lhes uma exposição por ordem, dizendo:
5 — ausente —
5 — Eu estava na cidade de Jope orando e, num êxtase, tive uma visão em que observei descer um objeto como se fosse um grande lençol baixado do céu pelas quatro pontas e vindo até perto de mim.
6 Atétepa kelalemó, i haemó betó mole niki meire ke detere o̧laraperó barapetamokélé, hó naase daae mole o̧laraperó syaae o̧larapetamokélé, mo fea betó mupa kelalepó.
6 E, olhando atentamente para dentro daquilo, vi quadrúpedes da terra, feras, répteis e aves do céu.
7 Atépa, ó sa̧mó fo yóló duraalu, ‘Pita-ó, ya̧ turukó holóló ai o̧larape fea dóló nae,’ yalepó.
7 Ouvi também uma voz que me dizia: “Levante-se, Pedro! Mate e coma.”
8 Ai fo depa ya̧lo duraalu, ‘Tale-ó, ai o̧larape ya̧lo nókélé inireteiné ai ala mo enénipó.’ yalepó.
8 Ao que eu respondi: “De modo nenhum, Senhor; porque em minha boca nunca entrou nada que fosse impuro ou imundo.”
9 Ti fo yalemó, kale dere kaae momó fo yóló duraalu, ‘Tale Kótóné nae dere o̧latei, werapó ekese. Talené wisipa nó̧póló muló betere o̧la ti nae,’ yalepó.
9 Pela segunda vez, a voz do céu falou: “Não considere impuro aquilo que Deus purificou.”
10 Atei kaae fo sore félimó yóló, kale o̧larape fea momó ó hepen-paae si̧yóló sóró holalepó,” yalepó.
10 Isso se repetiu três vezes, e, de novo, tudo foi recolhido para o céu.
11 “Atéteretamo, Konilias-né Sesaria bemó ȩ beterepaae dotonale whi̧rape sore wóló, ȩ betere be belamó daaipakalepó.
11 E eis que, na mesma hora, pararam diante da casa em que estávamos três homens enviados de Cesareia para se encontrar comigo.
12 Atéparaalu, Dȩi Kepe Wisiné ȩpaae duraalu, ‘Ya̧ ai whi̧rapetamo faaloé yóló kisipa tekeni, atimatamo fae,’ yalepó. Atétepa, i daae mole aporó norape ȩtamo fóló kale whi̧ Konilias-né be dolopaae da̧ fea holalepó.
12 Então o Espírito me disse que eu fosse com eles, sem hesitar. Foram comigo também estes seis irmãos; e entramos na casa daquele homem.
13 Da̧ atéró beteremó, Konilias-né da̧paae i fo yalepó. A̧ ama be dolomó momatu beteremó, ensel a̧ beterepaae sókó wóló duraalu, ‘Dia̧kó mepaae whi̧rape Jopa bepaae Saimon-tei Pitapó du betere whi̧ ai beterapa dape sene fae.
13 E ele nos contou como tinha visto na casa dele um anjo, em pé, que lhe disse: “Envie alguém a Jope e mande chamar Simão, que também é chamado de Pedro,
14 Ama dia̧paae dere foné ya̧ró naao naale senaaletamokélé, naao fake so whi̧kélé, naao be whi̧ so whi̧kélé, dia̧ aluyao̧sóró tao saalopóló,’ ensel-né a̧paae depa, ama ȩpaae yalepó.
14 o qual lhe dirá palavras mediante as quais você e toda a sua casa serão salvos.”
15 Ai fo epa, ȩ wóló ya̧lo fo kaae sóró du betalemó, Dȩi Kepe Wisi atima tua̧paae biti̧ walepó. Aita, me kae kisi ala ini, mo take kaae suraalu, da̧ Juda so whi̧paae erótu yale kaaetóró atimapaaekélé eralepó.
15 — Quando comecei a falar, o Espírito Santo caiu sobre eles, como também sobre nós, no princípio.
16 Ai ala kolóló, Yesuné yale fo kisipa mualepó. Yesuné da̧paae duraalu, ‘Wȩi tópuratere whi̧kó Jon-né amata, ti dia̧ wȩi ha̧le maaté tópuraletei nalota kale Dȩi Kepe Wisitamo tópuraalopó ere fo mopó.’
16 Então me lembrei da palavra do Senhor, quando disse: “João, na verdade, batizou com água, mas vocês serão batizados com o Espírito Santo.”
17 Térapa, i ala beta̧ wisiyóló kisipa muae. Yesu Kerisopaae kisipa tiki tiratepa, Dȩi Kepe Wisi da̧mó ha̧le mótu yale kaae Kótóné atimapaaekélé, ai melale ape. Tétepatei, ȩ Kótó kaae betepapakó atei ala ekesé yóló sesé yaaloé? Atei ala mo enénipó,” yalepó.
17 Pois, se Deus deu a eles o mesmo dom que tinha dado a nós quando cremos no Senhor Jesus, quem era eu para que pudesse resistir a Deus?
18 Téró, kale be whi̧né Pitané dere fo wosetu, atimané a̧ foné saletei taaralepó. Atéró Talené doi hale horótu duraalu, “Kótóné Juda meire fake so whi̧kélé, ho̧ko betere ala taaróló, kepaayóló mo ti betaaire bete só̧póló ai menélirapó,” yalepó.
18 Quando os demais ouviram isso, acalmaram-se e glorificaram a Deus, dizendo: — Então também aos gentios Deus concedeu o arrependimento para a vida!
19 Stipen dale sukamó su betale susupui alamó dapo dapo yóló fele whi̧rapekó mepaae Fonisia hae kwiapaaekélé, wȩiné bopéró daaló betere Saiprus hae kwiapaaekélé, Antiok be huluapaaekélé, Juda fake so whi̧paaekélé, kale fo wisi yó maté kutu betalepó.
19 Os que foram dispersos a partir da perseguição que começou com a morte de Estêvão se espalharam até a Fenícia, Chipre e Antioquia, não anunciando a palavra a ninguém que não fosse judeu.
20 Téyaletei, mepaae dapo dapo yóló fele Saiprus be hulua whi̧ró Sairin whi̧rapetamo Antiok be huluamó betó mole Juda meire so whi̧paae Yesu Kerisoné mió wosetere kisi fo wisi yó melaai kaae salepó.
20 Alguns deles, porém, que eram de Chipre e de Cirene e que foram até Antioquia, falavam também aos gregos, anunciando-lhes o evangelho do Senhor Jesus.
21 Téró, kale whi̧rape Talené atima fotoko̧ratepa, so whi̧ mo feané du betere dowi ala taaróló, Talepaae kisipa tiki feteyóló wou betalepó.
21 A mão do Senhor estava com eles, e muitos, crendo, se converteram ao Senhor.
22 Atétu beterapó dere fo Jerusalem bemó betó mole Keriso so whi̧né wosalepó. Atéró woseturaalu, ai so whi̧né Banabas a̧ Antiok bepaae fó̧póló dotonalepó.
22 A notícia a respeito deles chegou aos ouvidos da igreja que estava em Jerusalém; e enviaram Barnabé até Antioquia.
23 Téró, a̧ Antiok bemó sókó fóló, aimó betó mole Keriso so whi̧paae Kótóné ama ko̧lené sukutu ha̧le tao sere ala atima tua̧mó mupa kelalepó. Atépa, Banabas hai̧né sukuturaalu, Kótóné ere ala dia̧ tua̧mó ha̧le muó tanó̧póló yae yóló, fotoko̧ bulóló ma fo yalepó.
23 Quando ele chegou e viu a graça de Deus, ficou muito alegre. E exortava todos a que, com firmeza de coração, permanecessem no Senhor.
24 Banabas-ta, Dȩi Kepe Wisiró tuȩ́ tiki tiratere alatamo fa̧ane whi̧ wisi naalepó. Téruraalu, mo turó so whi̧ Yesu Kerisopaae tuȩ́ tiki tiralepó.
24 Porque era homem bom, cheio do Espírito Santo e de fé. E muita gente se uniu ao Senhor.
25 Atétu beteró, Banabas a̧ Tarsus bepaae Sol kekene faai felepó.
25 Depois Barnabé foi a Tarso à procura de Saulo.
26 Atéró, kale whi̧ a̧ fóló Sol kekó̧ló dape sóró atimaamo wusuró Antiok bepaae momó walepó. Wóló ba fo beta̧ atimaamo ai Keriso so whi̧tamo bituraalu, Kótóné fo so whi̧ mo feapaae yó mótu betalepó.
26 E, quando o encontrou, levou-o para Antioquia. E, durante um ano inteiro, se reuniram naquela igreja e ensinaram numerosa multidão. Em Antioquia, os discípulos foram, pela primeira vez, chamados de cristãos.
27 Atéyale sukamó, mepaae Kótóné ko̧ló whi̧rape atima Jerusalem be taaróló, Antiok bepaae dorowalepó.
27 Naqueles dias, alguns profetas foram de Jerusalém para Antioquia.
28 Ai whi̧rapekó beta̧ whi̧né doi Akabas-pó. Ai whi̧ a̧ Dȩi Kepe Wisiné fotoko̧ratepa, turukó holóló duraalu, “Rom Gavman-né tȩteróló kaae tare hae kwia feapaae doakale dowi wote ali waalo ai ape,” du betalepó. Ai alata, kale Rom Gavman whi̧ Kaladias-né tȩteróló kaae tare alimó weipakalepó.
28 E, apresentando-se um deles, chamado Ágabo, dava a entender, pelo Espírito, que haveria uma grande fome em todo o mundo. Essa fome veio nos dias do imperador Cláudio.
29 Atéró, Yesuné yó matere whi̧rapené Judia hae kwiamó betó mole Keriso so whi̧ tua̧paae wale doasi sekȩi alamó kisipa mutu, ai so whi̧ tao saai atima fo dokalepó. Atéró duraalu, da̧né tare moni su̧tóróti deraalopóló, dera̧leta du betalepó.
29 Os discípulos, cada um conforme as suas posses, resolveram mandar uma ajuda aos irmãos que moravam na Judeia.
30 Atimané atétu betaleteita, Judia hae kwiamó betó mole Keriso norape ha̧le tao sóró, Jerusalem be huluamó betó mole whi̧ disirapepaae male fó̧póló, Banabas-ró Sol-tamo sóró beteralepó.
30 E eles o fizeram, enviando essa ajuda aos presbíteros por meio de Barnabé e Saulo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.