Atos 10
Yesu Kerisoné So Whi̧ Tao Sere Kisi Fo Wisi (PPO) vs NTLH
1 Atéyale sukamó, Sesaria whi̧kó ama doi Konilias beterepó. A̧ta, ai be huluamó 100 Rom diki tare whi̧rape kaae tare topo whi̧pó. Ai diki tare whi̧rapeta, Itali hae kwiaró walepó.
1 Na cidade de Cesareia havia um homem chamado Cornélio, que era comandante de um batalhão romano chamado “Batalhão Italiano”.
2 Konilias-ró ama naale senaaletamokélé, somakélé, atima mo fea Talené ala yó taruraalu, Kótó ao̧mó sukó̧ló beterepó. Atéru, yoleale yóló betó mole so whi̧mó, betere doko̧ fea o̧la o̧la ha̧le matere alaró, moma dere alatamo yó tarepó.
2 Ele era um homem religioso; ele e todas as pessoas da sua casa adoravam a Deus. Cornélio ajudava muito os judeus pobres e orava sempre a Deus.
3 Atéró beta̧ sukamó, kuluka 3 kilok a̧ ama be dolomó betepa, noke naró dere kaaené Kótóné ensel sókó wóló daane wapa, ama mo diriyóló kelalepó. Atéru a̧paae duraalu, “Konilias-ó,” yalepó.
3 Um dia, ali pelas três horas da tarde , Cornélio teve uma visão. Ele viu claramente um anjo de Deus, que chegou perto dele e disse: — Cornélio!
4 Atéró dere fo woseturaalu, kale whi̧ a̧ witamo ensel daalepaae kese faróló duraalu, “Tale-ó, maé?” yalepó.
4 Ele ficou olhando para o anjo e, com muito medo, perguntou: — O que é, senhor? O anjo respondeu: — Deus aceitou as suas orações e a ajuda que você tem dado aos pobres e ele não esqueceu você.
5 Térapa Konilias-ó, Jopa bemó whi̧ beta̧ ai betere ape. Ai whi̧né ama doita, Saimon-tei Pitapó du beterapó. Térapa, ai whi̧ Jopa bepaae dape sene fó̧póló, dia̧kó mepaae whi̧ dotonae.
5 Agora mande alguns homens até a cidade de Jope para buscarem o homem chamado Simão Pedro.
6 A̧ta ama yakoma Saimon-tamo ai betere ape. Ai Saimon-ta, hupu sekaȩné to ó mepaae o̧la o̧la aleyaairaalu bé yó̧póló, wȩi fokotere whi̧pó. Ama beta wȩi fókumó ai tȩne ape,” yalepó.
6 Ele está hospedado na casa de outro Simão, um curtidor de couros que mora na beira do mar.
7 A̧paae ai fo yóló, kale ensel fupa Konilias-né ama bemó kutó diratere whi̧ tamo yóo, Kótóné ala eró tare ama diki tare whi̧rapekó beta̧ yóo, yóló ape yalepó.
7 Quando o anjo foi embora, Cornélio imediatamente chamou dois empregados e um soldado que estava a seu serviço e que era um homem religioso.
8 Téró betepa, atimapaae kale ensel-né a̧paae yale fo fea yóló, Jopa bepaae fó̧póló dotonalepó.
8 Cornélio contou a eles tudo o que havia acontecido e mandou que fossem a Jope.
9 Atéró tu̧mó fiyóló, hi̧ka be dȩtepa, atima Jopa be huluapaae sókó faai feleke deretamo eté ipakalepó. Pita a̧ Jopa bemó 12 kilok sukakelemó moma yaairaalu, kelekele dere siki bepaae holóló beterepó.
9 No dia seguinte, ao meio-dia, Pedro subiu ao terraço para orar. Enquanto isso, os homens vinham pelo caminho, já perto de Jope.
10 Atétepa, yakoma Saimon-ró somatamo ao̧ró bemó naaire o̧la donoróló muló betepa, a̧ siki bepaae holóló moma du betalemó, a̧ wote yalepó. Atépa, noke naró dere kaaené i ala depa kelalepó.
10 Pedro ficou com fome e quis comer alguma coisa. Enquanto o almoço estava sendo feito, ele teve uma visão.
11 Ó hepen be tu̧ tukwȩ fóló doasi dȩi kuti kaae o̧la dou̧ró kwia doko̧ dorokó̧ fóló amatei dorowou betepa kelalepó.
11 Viu o céu aberto e uma coisa parecida com um grande lençol amarrado pelas quatro pontas, que descia até o chão.
12 Ai dorowale kuti kaae o̧la dolomó i haemó niki daani ke detere o̧laraperó barapetamokélé, hó naase daae mole o̧larapekélé, mo fea ai kuti dolomó betó mupa kelalepó.
12 Dentro daquilo havia todos os tipos de animais de quatro patas, de animais que se arrastam pelo chão e de aves.
13 Atépa, ó sa̧mó fo yóló duraalu, “Pita-ó, ya̧ turukó holóló ai betó mole o̧la dóló nae,” yalepó.
13 Então Pedro ouviu uma voz, que dizia:
14 Ti fo depa Pitané duraalu, “Tale-ó, mo deretei mo take naao da̧paae, ‘Ai o̧la nao̧se,’ yóló muló betepa ȩ werapó,” yalepó.
14 Pedro respondeu: — De jeito nenhum, Senhor! Eu nunca comi nenhuma coisa que a
15 Ti fo depa, kale dere kaae momó a̧paae duraalu, “Kótóné ya̧paae wisirapa nae dere o̧la, ȩ werapó ekesé. Sóró nó beta̧ yae,” yalepó.
15 A voz falou de novo com ele:
16 A̧paae ai fo dere alata, sore félimó yóló mo ai fapotóró kale kuti ó hepen-paae momó sóró holalepó.
16 Isso aconteceu três vezes. Em seguida a coisa que parecia um lençol foi levada de volta para o céu.
17 Pitané a̧paae i yó male ala noa betené yalerópóló kisipa teketu betalepó. Atétu betepa, Konilias-né dotonale whi̧rape wóló, Saimon-né be momó tȩnérópóló keketé wóló, be bopéró betere tipi tu̧ sókó walemó daae molepó.
17 Pedro começou a perguntar a si mesmo o que aquela visão queria dizer. E naquele momento os homens que Cornélio havia mandado já tinham se informado sobre onde ficava a casa de Simão e estavam na porta.
18 Atima atéró daalu, fo tekeróló duraalu, kale Saimon-tei Pitapó du betere whi̧kó imó betere yóló wosalepó.
18 Eles chamaram alguém da casa e perguntaram: — Por acaso um homem chamado Simão Pedro está hospedado aqui?
19 Pita ai yale alané bete kisipa ha̧le teketu betepa, Dȩi Kepe Wisiné a̧paae duraalu, “Saimon-ó, whi̧rape sorené ya̧ keketé ai kutu betere ape.
19 Pedro ainda estava pensando na visão, quando o Espírito Santo disse: — Escute! Estão aí três homens procurando você.
20 Térapa, ya̧ turukó holóló ao̧ró bepaae derepae. Ai whi̧rapené ya̧paae atimatamo faalopó depa me kisipa muni, atima ya̧lo dotonalepa fó beta̧ yae,” yalepó.
20 Agora apronte-se, desça e vá com eles. Vá tranquilo porque fui eu que mandei que eles viessem aqui.
21 Téró, Pita a̧ doropóló kale whi̧rapepaae duraalu, “Diaao̧ ai keketé kutu betere whi̧ta, ȩ i ape. Térapa dia̧ noatepa waleé?” yalepó.
21 Então Pedro desceu e disse aos homens: — Eu sou a pessoa que vocês estão procurando. Por que vieram aqui?
22 Ti fo depa atimané duraalu, “Da̧ta, kale diki tare whi̧rapené topo whi̧ Konilias-né dotonatepa walepó. Ai whi̧ a̧ta, dowi alakélé enei Kótóné ala erótu betepa, Juda so whi̧ mo feané whi̧ wisipóló doi sóró horótu beterapó. Tépa, mo kae beteró betere ensel-né a̧paae duraalu, ya̧ ama bepaae wóló, naao dere fokó wosaaipa dape sene fae depa, walepó,” yalepó.
22 Eles responderam: — Nós fomos mandados pelo comandante Cornélio. Ele é um homem bom,
23 Ti fo depa, Pitané atima bepaae dapesó fóló fiyalepó. Atéró, hi̧ka be dȩtepa, kale whi̧rapetamo Pitakélé, mepaae Jopa bemó betó mole Keriso whi̧rapekélé fea felepó.
23 Então Pedro convidou os homens para entrarem, e os hospedou ali naquela noite. No dia seguinte Pedro se aprontou e foi com eles, e alguns irmãos que moravam em Jope também foram.
24 Atima atéró, tu̧ tua̧mó diki beta̧ fiyóló, hi̧ka Sesaria bemó sókó felepó. Téyalemó Konilias-né fake whi̧rapekélé, ama fulumu whi̧rapekélé, mo fea touróló Pita dapesó wó̧póló kaae tawóló beterepó.
24 No outro dia chegaram à cidade de Cesareia. Cornélio e os parentes e amigos mais íntimos que ele tinha convidado já estavam esperando Pedro.
25 Pita atéró sókó wapa, Konilias-né a̧ doasi whi̧pa kilitu, ama hó ao̧mó bukutiri tȩyaró biti̧ derepelepó.
25 Quando Pedro ia entrando, Cornélio veio ao seu encontro, ajoelhou-se e curvou a cabeça diante dele.
26 Atétepa, Pitané kale whi̧ tao sóró turukó horóló duraalu, “Turukó holae. Da̧mo wusuróta mo whi̧pó,” yalepó.
26 Mas Pedro fez com que ele se levantasse e disse: — Fique de pé, pois eu sou apenas um homem como você.
27 Téró, Pitaró Konilias-tamo fo deté fóló be tua̧paae kelalemó, so whi̧ mo fea touró beterepó.
27 Enquanto conversava com Cornélio, Pedro entrou na casa e encontrou muita gente reunida ali.
28 Atéró betó mupa Pitané duraalu, “Da̧ Juda fake dia̧ Juda meire fake so whi̧tamo beta̧mó fo yóló ó o̧la nokole ala yao̧se eretei dia̧ feané ai kisipa ere ape. Téretei, mió Kótóné ȩpaae i ala yó malepó. Da̧ Juda fake so whi̧ne kae kae fake so whi̧paae i ala dorapó, i ala wisirapóló eratere fo yao̧se yóló ȩpaae yalepó. Atéyaleteiné mió ȩ dia̧tamo beta̧mó beaai ape dere fo wosóló hó̧rapó enénipó.
28 Então disse a todos: — Vocês sabem muito bem que a religião dos judeus não permite que eles façam amizade com não judeus ou entrem nas casas deles. Mas Deus me mostrou que eu não devo chamar ninguém de impuro ou de sujo.
29 Kótóné ȩpaae ai fo yaleteiné naao ȩ dape sene wó̧póló dotonale whi̧rapepaae faalomeipó ini, atima dere fo beta̧ wosóló i daale ape. Térapa, naao ȩ noatepa dape sene wó̧póló dotonaleé?” yalepó.
29 Por isso, quando vocês me chamaram, eu vim de boa vontade. Agora quero saber por que foi que vocês mandaram me chamar.
30 Ti fo depa, Konilias-né a̧paae duraalu, “Dou̧ró be dȩ kemeyaai ha̧le bitu, kuluka 3 kilok suka kelemó ȩ ya̧lo be dolomó moma du betalepó. Atétu betepa, mo dȩi kuti deréli ensel mo hapale sókó wóló ya̧lo hosaa tua̧mó daane walepó.
30 Cornélio respondeu: — Três dias atrás, às três horas da tarde, eu estava orando aqui em casa. De repente, um homem vestido com roupas brancas apareceu na minha frente
31 Atéró daalu ȩpaae duraalu, ‘Konilias-ó, naao hamoko yóló, yolealere so whi̧ tao sóró ha̧le matere alaró moma dere alatamota, Kótóné ama keletómó mo donoi ala dapóló kisipa mutapó.
31 e disse: “Cornélio, Deus ouviu as suas orações e lembrou do que você tem feito para ajudar os pobres.
32 Térapa, Konilias-ó, whi̧ beta̧né ama doi Saimon-tei, Pitapó du betere whi̧ Jopa bemó ama yakoma Saimon-tamo beterapa, dape sene fae. Ama yakoma Saimonta, hupu sekaȩné mepaae o̧la o̧larape aleyaairaalu, bé yó̧póló wȩimó fokotere whi̧ ai ape. Ama beta, ti wȩi fókumó ai tȩne ape,’ yalepó.
32 Mande alguém até Jope a fim de buscar Simão, que também é chamado de Pedro. Ele está hospedado na casa de Simão, o curtidor, que mora na beira do mar.”
33 Ensel-né ȩpaae ai fo depa, ai whi̧rapené ya̧ dape sene wó̧póló, ya̧lo atima hapale dotonalepó. Atétepa, ya̧ atimatamo waleteiné mo kée dapó. Ti Talené keletómó da̧ fea wóló i betó moletei, Talené ya̧paae yae yale fo wisi naao da̧paae depa wosaai dapó,” yalepó.
33 Então eu mandei chamar você logo, e você fez muito bem em vir. Agora estamos todos reunidos aqui na presença de Deus, prontos para ouvir o que o Senhor mandou você dizer.
34 Tétepa, Pitané fo kaae sóró Konilias-paae duraalu, “Ȩ Jopa bemó betepa, Talené ȩpaae yó male alané bete mió ya̧lo tuȩ́ yalepó. Tale Kótó a̧ta, mepaae whi̧ tao sóró wisi kisipa mulótu, mepaae whi̧mo dowi kisipa mulatere Tale meipó. A̧ta, da̧ mo feapaae beta̧ alatóró erótua yaaire kisipa mulapó.
34 Então Pedro começou a falar. Ele disse: — Agora eu sei que, de fato, Deus trata a todos de modo igual,
35 I hae kwia doko̧ feamó betó mole so whi̧ Kótó ao̧mó sukó̧ló bitu, ama yae dere ala beta̧ eró̧póló tu̧ wisi donorótu betere so whi̧ta, ti Kótóné ama dape saalopó.
35 pois ele aceita todos os que o temem e fazem o que é direito, seja qual for a sua raça.
36 I fota, Kótóné da̧ Israel so whi̧paae yalepó. Ama kale mió wosetere kisi fo wisi etéró yó melalepó. Da̧ Kótótamo dua beteró̧póló Yesu Kerisoné ama yale alané da̧ hosaa muni deyóló beteró beterapó. Ti a̧ta, i haemó betóló fale so whi̧ mo feané Talepó.
36 Vocês conhecem a mensagem que Deus mandou ao povo de Israel, anunciando a boa notícia de paz por meio de Jesus Cristo, que é o Senhor de todos.
37 Jon-né so whi̧ wȩi tópuraalopó, fo yó male ki̧lipaae Kaleli haemó kaae sóró Yesu Kerisoné fo yó melaté fóló, Judia haemó sókó waletei dia̧ feané kisiparapó.
37 Vocês sabem o que aconteceu em toda a terra de Israel, começando na Galileia, depois que João pregou a sua mensagem a respeito do batismo.
38 Kótóné Dȩi Kepe Wisi Nasaret whi̧kó Yesu tua̧mó beteróló, so whi̧ fea tȩteróló kaae tawó̧póló ama doasi fotoko̧kélé bulóló sóró beteralepó. Atéró, hae kwia doko̧ feamó kuturaalu wisi ala eróo, dowi kepe tepeyóló betere so whi̧kélé wisiróo yó̧póló, Kótó a̧tamo beta̧mó kutu betalepó.
38 Sabem também como Deus derramou o Espírito Santo sobre Jesus de Nazaré e lhe deu poder. Jesus andou por toda parte fazendo o bem e curando todos os que eram dominados pelo Diabo, porque Deus estava com ele.
39 Da̧ta, Israel so whi̧ betere tikiró Jerusalem betamomó bitu, ama erale alarape da̧né kelené kelaletei yó maté kutu beterapó. A̧ta, atimané filipaaró betere ni tómó oleróló dalepó.
39 Nós somos testemunhas de tudo o que ele fez na terra de Israel, inclusive em Jerusalém. E depois o mataram, pregando-o numa cruz.
40 Téyaletei, a̧ sinóló dou dolomó sore sukamó mupa, Kótóné kepaaró beterapó. Atéró kepaayóló betereteita, mepaae so whi̧né koló̧póló yalepó.
40 Pedro continuou: — Porém Deus ressuscitou Jesus no terceiro dia e também fez com que ele aparecesse a nós.
41 Atéró bitu, sókó wua dere alata, so whi̧ feané keletómó ini, Kótóné ama sorokó su yóló beteró betere so whi̧rape beterepaae maaté sókó wua yalepó. Ti ai sókó su yóló beteró betere whi̧rapetamo bituraalu, o̧laró wȩitamo nukua yale whi̧rapeta, ti da̧pó.
41 Ele não foi visto por todo o povo, mas somente por nós, que somos as testemunhas que Deus já havia escolhido. Nós comemos e bebemos com ele depois que Deus o ressuscitou.
42 Téró, take ama da̧paae i fo ene fae yalepó. ‘Kale mió wosetere kisi fo wisi yó móturaalu, ȩta Kótóné dia̧ suka̧le so whi̧tamokélé ó betó mole so whi̧tamokélé, fo tokó̧ló taleró̧póló, sóró daaló beterapó yóló yó melale fae,’ yalepó.
42 Jesus nos mandou anunciar o evangelho ao povo e testemunhar que ele foi posto por Deus como Juiz dos vivos e dos mortos.
43 Take Kótóné ko̧ló whi̧rape doko̧ feané mepaae so whi̧ de a̧paae kisipa tiki tiró betepa, atétere so whi̧né dowi ala kwia ama kemeróló aluraalopó erapó,” yalepó.
43 Todos os profetas falaram a respeito de Jesus, dizendo que os que creem nele recebem, por meio dele, o perdão dos pecados.
44 Téró, Pitané ama fo ha̧le du betepatei, Dȩi Kepe Wisi dorowóló ama dere fo wosetu betere so whi̧né tiki tua̧mó biti̧ dorowalepó.
44 Quando Pedro ainda estava falando, o Espírito Santo desceu sobre todos os que estavam ouvindo a mensagem.
45 Até dere ala Jopa bemó Yesupaae tuȩ́ tiki tiró bitu tiki sekaȩ tikire Juda whi̧rapené kelalepó. Tétu, Juda meire fakepaaetei, Dȩi Kepe Wisi matapóló sira du betalepó.
45 Os judeus seguidores de Jesus que tinham vindo de Jope com Pedro ficaram admirados por Deus ter derramado o dom do Espírito Santo sobre os não judeus.
46 Ti noa betené mei, atimané kae kae be fo yóló Kótóné doi hale sóró horótu betepa wosalepó.
46 Pois eles ouviam os não judeus falarem em línguas estranhas e louvarem a grandeza de Deus. Então Pedro disse:
47 “Take da̧ Juda fake so whi̧ Dȩi Kepe Wisi su yale kaae, mió atimakélé ai sale ape. Atéró atima wȩi tópuratepa né sesé yaaloé?” yalepó.
47 — Estas pessoas receberam o Espírito Santo como nós também recebemos. Será que alguém vai proibir que sejam batizadas com água?
48 Atéró, ai so whi̧paae duraalu, “Dia̧ fea Yesu Kerisoné doimó wȩi tópuraalopa ape,” yóló tópurótua yalepó. Atéyale ki̧lipaae Pitapaae woseturaalu, “Mepaae be dȩkó ya̧ da̧tamo betóló fenére?” yalepó.
48 Então mandou que aquelas pessoas fossem batizadas em nome de Jesus Cristo. E elas pediram a Pedro que ficasse ali alguns dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.