Atos 10

Yesu Kerisoné So Whi̧ Tao Sere Kisi Fo Wisi (PPO) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Atéyale sukamó, Sesaria whi̧kó ama doi Konilias beterepó. A̧ta, ai be huluamó 100 Rom diki tare whi̧rape kaae tare topo whi̧pó. Ai diki tare whi̧rapeta, Itali hae kwiaró walepó.
1 Em Cesareia morava um homem chamado Cornélio, que era centurião de uma companhia do exército chamada Italiana.
2 Konilias-ró ama naale senaaletamokélé, somakélé, atima mo fea Talené ala yó taruraalu, Kótó ao̧mó sukó̧ló beterepó. Atéru, yoleale yóló betó mole so whi̧mó, betere doko̧ fea o̧la o̧la ha̧le matere alaró, moma dere alatamo yó tarepó.
2 Era piedoso e temente a Deus com toda a sua casa, fazendo muitas esmolas ao povo e orando sempre a Deus.
3 Atéró beta̧ sukamó, kuluka 3 kilok a̧ ama be dolomó betepa, noke naró dere kaaené Kótóné ensel sókó wóló daane wapa, ama mo diriyóló kelalepó. Atéru a̧paae duraalu, “Konilias-ó,” yalepó.
3 Um dia, por volta das três horas da tarde, durante uma visão, esse homem viu claramente um anjo de Deus que se aproximou dele e lhe disse:
4 Atéró dere fo woseturaalu, kale whi̧ a̧ witamo ensel daalepaae kese faróló duraalu, “Tale-ó, maé?” yalepó.
4 — Cornélio! Este, fixando nele os olhos e possuído de temor, perguntou: — O que é, Senhor? E o anjo lhe disse: — As suas orações e as suas esmolas subiram para memória diante de Deus.
5 Térapa Konilias-ó, Jopa bemó whi̧ beta̧ ai betere ape. Ai whi̧né ama doita, Saimon-tei Pitapó du beterapó. Térapa, ai whi̧ Jopa bepaae dape sene fó̧póló, dia̧kó mepaae whi̧ dotonae.
5 Agora envie mensageiros a Jope e mande chamar Simão, que também é chamado de Pedro.
6 A̧ta ama yakoma Saimon-tamo ai betere ape. Ai Saimon-ta, hupu sekaȩné to ó mepaae o̧la o̧la aleyaairaalu bé yó̧póló, wȩi fokotere whi̧pó. Ama beta wȩi fókumó ai tȩne ape,” yalepó.
6 Ele está hospedado com Simão, curtidor, cuja residência está situada à beira-mar.
7 A̧paae ai fo yóló, kale ensel fupa Konilias-né ama bemó kutó diratere whi̧ tamo yóo, Kótóné ala eró tare ama diki tare whi̧rapekó beta̧ yóo, yóló ape yalepó.
7 Logo que o anjo que lhe falava se retirou, Cornélio chamou dois dos seus servos e um soldado piedoso dos que estavam a seu serviço
8 Téró betepa, atimapaae kale ensel-né a̧paae yale fo fea yóló, Jopa bepaae fó̧póló dotonalepó.
8 e, depois de lhes explicar tudo, mandou que fossem a Jope.
9 Atéró tu̧mó fiyóló, hi̧ka be dȩtepa, atima Jopa be huluapaae sókó faai feleke deretamo eté ipakalepó. Pita a̧ Jopa bemó 12 kilok sukakelemó moma yaairaalu, kelekele dere siki bepaae holóló beterepó.
9 No dia seguinte, enquanto eles viajavam e já estavam perto da cidade de Jope, Pedro subiu ao terraço, por volta do meio-dia, a fim de orar.
10 Atétepa, yakoma Saimon-ró somatamo ao̧ró bemó naaire o̧la donoróló muló betepa, a̧ siki bepaae holóló moma du betalemó, a̧ wote yalepó. Atépa, noke naró dere kaaené i ala depa kelalepó.
10 Estando com fome, quis comer; mas, enquanto lhe preparavam a comida, sobreveio-lhe um êxtase.
11 Ó hepen be tu̧ tukwȩ fóló doasi dȩi kuti kaae o̧la dou̧ró kwia doko̧ dorokó̧ fóló amatei dorowou betepa kelalepó.
11 Viu o céu aberto e um objeto como se fosse um grande lençol, que descia do céu e era baixado à terra pelas quatro pontas,
12 Ai dorowale kuti kaae o̧la dolomó i haemó niki daani ke detere o̧laraperó barapetamokélé, hó naase daae mole o̧larapekélé, mo fea ai kuti dolomó betó mupa kelalepó.
12 contendo todo tipo de quadrúpedes, répteis da terra e aves do céu.
13 Atépa, ó sa̧mó fo yóló duraalu, “Pita-ó, ya̧ turukó holóló ai betó mole o̧la dóló nae,” yalepó.
13 E ouviu-se uma voz que se dirigia a ele:
14 Ti fo depa Pitané duraalu, “Tale-ó, mo deretei mo take naao da̧paae, ‘Ai o̧la nao̧se,’ yóló muló betepa ȩ werapó,” yalepó.
14 Mas Pedro respondeu: — De modo nenhum, Senhor! Porque nunca comi nada que fosse impuro ou imundo.
15 Ti fo depa, kale dere kaae momó a̧paae duraalu, “Kótóné ya̧paae wisirapa nae dere o̧la, ȩ werapó ekesé. Sóró nó beta̧ yae,” yalepó.
15 Pela segunda vez, a voz lhe falou:
16 A̧paae ai fo dere alata, sore félimó yóló mo ai fapotóró kale kuti ó hepen-paae momó sóró holalepó.
16 Isso aconteceu três vezes, e, em seguida, aquele objeto foi levado de volta para o céu.
17 Pitané a̧paae i yó male ala noa betené yalerópóló kisipa teketu betalepó. Atétu betepa, Konilias-né dotonale whi̧rape wóló, Saimon-né be momó tȩnérópóló keketé wóló, be bopéró betere tipi tu̧ sókó walemó daae molepó.
17 Enquanto Pedro estava perplexo sobre qual seria o significado da visão, eis que os homens enviados por Cornélio, tendo perguntado pela casa de Simão, pararam junto à porta.
18 Atima atéró daalu, fo tekeróló duraalu, kale Saimon-tei Pitapó du betere whi̧kó imó betere yóló wosalepó.
18 Chamando, perguntaram se ali estava hospedado Simão, que também é chamado de Pedro.
19 Pita ai yale alané bete kisipa ha̧le teketu betepa, Dȩi Kepe Wisiné a̧paae duraalu, “Saimon-ó, whi̧rape sorené ya̧ keketé ai kutu betere ape.
19 Enquanto Pedro meditava a respeito da visão, o Espírito lhe disse: — Estão aí três homens à sua procura.
20 Térapa, ya̧ turukó holóló ao̧ró bepaae derepae. Ai whi̧rapené ya̧paae atimatamo faalopó depa me kisipa muni, atima ya̧lo dotonalepa fó beta̧ yae,” yalepó.
20 Portanto, levante-se, desça e vá com eles, sem hesitar; porque eu os enviei.
21 Téró, Pita a̧ doropóló kale whi̧rapepaae duraalu, “Diaao̧ ai keketé kutu betere whi̧ta, ȩ i ape. Térapa dia̧ noatepa waleé?” yalepó.
21 Então Pedro desceu e disse àqueles homens: — Eu sou a pessoa que vocês estão procurando. O que os traz até aqui?
22 Ti fo depa atimané duraalu, “Da̧ta, kale diki tare whi̧rapené topo whi̧ Konilias-né dotonatepa walepó. Ai whi̧ a̧ta, dowi alakélé enei Kótóné ala erótu betepa, Juda so whi̧ mo feané whi̧ wisipóló doi sóró horótu beterapó. Tépa, mo kae beteró betere ensel-né a̧paae duraalu, ya̧ ama bepaae wóló, naao dere fokó wosaaipa dape sene fae depa, walepó,” yalepó.
22 Então disseram: — O centurião Cornélio, homem reto e temente a Deus e tendo bom testemunho de toda a nação judaica, foi instruído por um santo anjo a mandar chamar você para a casa dele e ouvir o que você tem a dizer.
23 Ti fo depa, Pitané atima bepaae dapesó fóló fiyalepó. Atéró, hi̧ka be dȩtepa, kale whi̧rapetamo Pitakélé, mepaae Jopa bemó betó mole Keriso whi̧rapekélé fea felepó.
23 Pedro, então, convidando-os a entrar, hospedou-os. No dia seguinte, Pedro se aprontou e foi com eles. Também alguns irmãos dos que moravam em Jope foram com ele.
24 Atima atéró, tu̧ tua̧mó diki beta̧ fiyóló, hi̧ka Sesaria bemó sókó felepó. Téyalemó Konilias-né fake whi̧rapekélé, ama fulumu whi̧rapekélé, mo fea touróló Pita dapesó wó̧póló kaae tawóló beterepó.
24 No dia seguinte, Pedro chegou a Cesareia. Cornélio estava esperando por eles, tendo reunido os seus parentes e os amigos mais íntimos.
25 Pita atéró sókó wapa, Konilias-né a̧ doasi whi̧pa kilitu, ama hó ao̧mó bukutiri tȩyaró biti̧ derepelepó.
25 Quando Pedro estava por entrar, Cornélio foi ao seu encontro e, prostrando-se aos pés dele, o adorou.
26 Atétepa, Pitané kale whi̧ tao sóró turukó horóló duraalu, “Turukó holae. Da̧mo wusuróta mo whi̧pó,” yalepó.
26 Mas Pedro o levantou, dizendo: — Levante-se, porque eu também sou apenas um homem.
27 Téró, Pitaró Konilias-tamo fo deté fóló be tua̧paae kelalemó, so whi̧ mo fea touró beterepó.
27 Falando com ele, Pedro entrou, encontrando muitos reunidos ali,
28 Atéró betó mupa Pitané duraalu, “Da̧ Juda fake dia̧ Juda meire fake so whi̧tamo beta̧mó fo yóló ó o̧la nokole ala yao̧se eretei dia̧ feané ai kisipa ere ape. Téretei, mió Kótóné ȩpaae i ala yó malepó. Da̧ Juda fake so whi̧ne kae kae fake so whi̧paae i ala dorapó, i ala wisirapóló eratere fo yao̧se yóló ȩpaae yalepó. Atéyaleteiné mió ȩ dia̧tamo beta̧mó beaai ape dere fo wosóló hó̧rapó enénipó.
28 a quem se dirigiu, dizendo: — Vocês bem sabem que um judeu está proibido de se juntar a um gentio ou de entrar na casa dele. Mas Deus me mostrou que não devo considerar ninguém impuro ou imundo.
29 Kótóné ȩpaae ai fo yaleteiné naao ȩ dape sene wó̧póló dotonale whi̧rapepaae faalomeipó ini, atima dere fo beta̧ wosóló i daale ape. Térapa, naao ȩ noatepa dape sene wó̧póló dotonaleé?” yalepó.
29 Por isso, uma vez chamado, vim sem vacilar. E agora pergunto: Por que motivo vocês mandaram me chamar?
30 Ti fo depa, Konilias-né a̧paae duraalu, “Dou̧ró be dȩ kemeyaai ha̧le bitu, kuluka 3 kilok suka kelemó ȩ ya̧lo be dolomó moma du betalepó. Atétu betepa, mo dȩi kuti deréli ensel mo hapale sókó wóló ya̧lo hosaa tua̧mó daane walepó.
30 Cornélio respondeu: — Faz hoje quatro dias que, mais ou menos por esta hora, às três da tarde, eu estava orando em minha casa. De repente, se apresentou diante de mim um homem vestido com roupas resplandecentes
31 Atéró daalu ȩpaae duraalu, ‘Konilias-ó, naao hamoko yóló, yolealere so whi̧ tao sóró ha̧le matere alaró moma dere alatamota, Kótóné ama keletómó mo donoi ala dapóló kisipa mutapó.
31 que disse: “Cornélio, a sua oração foi ouvida e as suas esmolas foram lembradas na presença de Deus.
32 Térapa, Konilias-ó, whi̧ beta̧né ama doi Saimon-tei, Pitapó du betere whi̧ Jopa bemó ama yakoma Saimon-tamo beterapa, dape sene fae. Ama yakoma Saimonta, hupu sekaȩné mepaae o̧la o̧larape aleyaairaalu, bé yó̧póló wȩimó fokotere whi̧ ai ape. Ama beta, ti wȩi fókumó ai tȩne ape,’ yalepó.
32 Envie, pois, alguém a Jope e mande chamar Simão, que também é chamado de Pedro; ele está hospedado na casa de Simão, curtidor, à beira-mar.”
33 Ensel-né ȩpaae ai fo depa, ai whi̧rapené ya̧ dape sene wó̧póló, ya̧lo atima hapale dotonalepó. Atétepa, ya̧ atimatamo waleteiné mo kée dapó. Ti Talené keletómó da̧ fea wóló i betó moletei, Talené ya̧paae yae yale fo wisi naao da̧paae depa wosaai dapó,” yalepó.
33 Portanto, sem demora, mandei chamá-lo, e você fez muito bem em vir. Agora estamos todos aqui, na presença de Deus, prontos para ouvir tudo o que o Senhor ordenou a você.
34 Tétepa, Pitané fo kaae sóró Konilias-paae duraalu, “Ȩ Jopa bemó betepa, Talené ȩpaae yó male alané bete mió ya̧lo tuȩ́ yalepó. Tale Kótó a̧ta, mepaae whi̧ tao sóró wisi kisipa mulótu, mepaae whi̧mo dowi kisipa mulatere Tale meipó. A̧ta, da̧ mo feapaae beta̧ alatóró erótua yaaire kisipa mulapó.
34 Então Pedro começou a falar. Ele disse: — Reconheço por verdade que Deus não trata as pessoas com parcialidade;
35 I hae kwia doko̧ feamó betó mole so whi̧ Kótó ao̧mó sukó̧ló bitu, ama yae dere ala beta̧ eró̧póló tu̧ wisi donorótu betere so whi̧ta, ti Kótóné ama dape saalopó.
35 pelo contrário, em qualquer nação, aquele que o teme e faz o que é justo lhe é aceitável.
36 I fota, Kótóné da̧ Israel so whi̧paae yalepó. Ama kale mió wosetere kisi fo wisi etéró yó melalepó. Da̧ Kótótamo dua beteró̧póló Yesu Kerisoné ama yale alané da̧ hosaa muni deyóló beteró beterapó. Ti a̧ta, i haemó betóló fale so whi̧ mo feané Talepó.
36 Esta é a palavra que Deus enviou aos filhos de Israel, anunciando-lhes o evangelho da paz, por meio de Jesus Cristo. Este é o Senhor de todos.
37 Jon-né so whi̧ wȩi tópuraalopó, fo yó male ki̧lipaae Kaleli haemó kaae sóró Yesu Kerisoné fo yó melaté fóló, Judia haemó sókó waletei dia̧ feané kisiparapó.
37 Vocês sabem o que aconteceu em toda a Judeia, tendo começado na Galileia depois do batismo que João pregou,
38 Kótóné Dȩi Kepe Wisi Nasaret whi̧kó Yesu tua̧mó beteróló, so whi̧ fea tȩteróló kaae tawó̧póló ama doasi fotoko̧kélé bulóló sóró beteralepó. Atéró, hae kwia doko̧ feamó kuturaalu wisi ala eróo, dowi kepe tepeyóló betere so whi̧kélé wisiróo yó̧póló, Kótó a̧tamo beta̧mó kutu betalepó.
38 como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com poder. Jesus andou por toda parte, fazendo o bem e curando todos os oprimidos do diabo, porque Deus estava com ele.
39 Da̧ta, Israel so whi̧ betere tikiró Jerusalem betamomó bitu, ama erale alarape da̧né kelené kelaletei yó maté kutu beterapó. A̧ta, atimané filipaaró betere ni tómó oleróló dalepó.
39 E nós somos testemunhas de tudo o que ele fez na terra dos judeus e em Jerusalém. Depois eles o mataram, pendurando-o num madeiro.
40 Téyaletei, a̧ sinóló dou dolomó sore sukamó mupa, Kótóné kepaaró beterapó. Atéró kepaayóló betereteita, mepaae so whi̧né koló̧póló yalepó.
40 Mas Deus o ressuscitou no terceiro dia e concedeu que fosse manifesto,
41 Atéró bitu, sókó wua dere alata, so whi̧ feané keletómó ini, Kótóné ama sorokó su yóló beteró betere so whi̧rape beterepaae maaté sókó wua yalepó. Ti ai sókó su yóló beteró betere whi̧rapetamo bituraalu, o̧laró wȩitamo nukua yale whi̧rapeta, ti da̧pó.
41 não a todo o povo, mas às testemunhas que foram anteriormente escolhidas por Deus, isto é, a nós que comemos e bebemos com ele, depois que ressurgiu dentre os mortos.
42 Téró, take ama da̧paae i fo ene fae yalepó. ‘Kale mió wosetere kisi fo wisi yó móturaalu, ȩta Kótóné dia̧ suka̧le so whi̧tamokélé ó betó mole so whi̧tamokélé, fo tokó̧ló taleró̧póló, sóró daaló beterapó yóló yó melale fae,’ yalepó.
42 Jesus nos mandou pregar ao povo e testemunhar que ele foi constituído por Deus como Juiz de vivos e de mortos.
43 Take Kótóné ko̧ló whi̧rape doko̧ feané mepaae so whi̧ de a̧paae kisipa tiki tiró betepa, atétere so whi̧né dowi ala kwia ama kemeróló aluraalopó erapó,” yalepó.
43 Dele todos os profetas dão testemunho de que, por meio do seu nome, todo o que nele crê recebe remissão dos pecados.
44 Téró, Pitané ama fo ha̧le du betepatei, Dȩi Kepe Wisi dorowóló ama dere fo wosetu betere so whi̧né tiki tua̧mó biti̧ dorowalepó.
44 Enquanto Pedro falava estas palavras, o Espírito Santo caiu sobre todos os que ouviam a mensagem.
45 Até dere ala Jopa bemó Yesupaae tuȩ́ tiki tiró bitu tiki sekaȩ tikire Juda whi̧rapené kelalepó. Tétu, Juda meire fakepaaetei, Dȩi Kepe Wisi matapóló sira du betalepó.
45 E os fiéis que eram da circuncisão, que tinham vindo com Pedro, admiraram-se, porque também sobre os gentios foi derramado o dom do Espírito Santo.
46 Ti noa betené mei, atimané kae kae be fo yóló Kótóné doi hale sóró horótu betepa wosalepó.
46 Pois eles os ouviam falando em línguas e engrandecendo a Deus. Então Pedro disse:
47 “Take da̧ Juda fake so whi̧ Dȩi Kepe Wisi su yale kaae, mió atimakélé ai sale ape. Atéró atima wȩi tópuratepa né sesé yaaloé?” yalepó.
47 — Será que alguém poderia recusar a água e impedir que sejam batizados estes que, assim como nós, receberam o Espírito Santo?
48 Atéró, ai so whi̧paae duraalu, “Dia̧ fea Yesu Kerisoné doimó wȩi tópuraalopa ape,” yóló tópurótua yalepó. Atéyale ki̧lipaae Pitapaae woseturaalu, “Mepaae be dȩkó ya̧ da̧tamo betóló fenére?” yalepó.
48 E ordenou que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Então lhe pediram que permanecesse com eles por alguns dias.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.