2 Coríntios 7

Yesu Kerisoné So Whi̧ Tao Sere Kisi Fo Wisi (PPO) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Hosaa mole no nerape-ó, Talené da̧paae ai wisi alarape eraalopóló muló betere fo ha̧le mulapa, kae kae dowi alané diaao̧ tiki ó kepe dorao̧sóró, ai kaae dowi ala tua̧mó hosekéró bitini, tika kae betaalopa sae. Atéró Kótó kolóló wituraalu, a̧ ao̧mó sukó̧ló bitiré fóló, Talené ama mo kae ere wisi ala maaté eróló, mo ti fakeraté fu betae.
1 Depositários de tais promessas, caríssimos, purifiquemo-nos de toda imundície da carne e do espírito, realizando plenamente nossa santificação no temor de Deus.
2 No nerape-ó, da̧paae diaao̧ hosaa munire ao̧rapa, mióta dia̧né da̧paae hosaa mutere ala yaasepóló i dere ape. Ti noatepae, da̧né mepaae so ó whi̧paae me dowi ala eréni yóo, da̧né du betere alané atima mepaae so whi̧ dée naaire tu̧ munéni yóo, da̧né dere ala diaao̧ tokóló yó̧póló, ó dia̧né mepaae wisi wisi o̧la saai dia̧ dilikini yóo, yalepó.
2 Acolhei-nos dentro do vosso coração. A ninguém temos ofendido, a ninguém temos arruinado, a ninguém temos enganado.
3 Ya̧lo i dere fo dia̧ só deraai kisipa mutu dumipó. Ya̧lo take yale fo kaae dia̧paae da̧né hosaa mo turó moleteiné da̧ tekeni dia̧ sukutepa ó betepa, ti da̧ fea beta̧ alatóró du betenérapó.
3 Não vos digo isto por vos condenar, pois já vos declaramos que estais em nosso coração, conosco unidos na morte e unidos na vida.
4 Diaao̧ ya̧lo i dere fo wosóló, mo sya faalopóló kisipa mutu ȩ whaalia ini, bopé fake yóló hai̧tu beterapó. Kae kae sekȩ da̧paae wou betepatei, dia̧ Talepaae tuȩ́ tiróló wisi ala ha̧le yó tareteimó, ȩ hai̧ yóló wisi kisipatamo Talepaae ya̧lo mo kée du beterapó.
4 Tenho grande confiança em vós. Grande é o motivo de me gloriar de vós. Estou cheio de consolação, transbordo de gozo em todas as nossas tribulações.
5 Da̧ Masedonia hae kwiapaae wóló bitu, Talené ala eratepa mepaae whi̧né da̧né dere ala yao̧sóró tu̧ fea mo seséyalepó. Atétu, mepaae whi̧rapené da̧tamo bóe dóló ho̧le sóo, da̧né kepe tua̧paaekélé, wituraalu whaalia yóo, yaleteiné da̧né tiki sa̧a nalóló bitinipó.
5 De fato, à nossa chegada em Macedônia, nenhum repouso teve o nosso corpo. Eram aflições de todos os lados, combates por fora, temores por dentro.
6 Téyaletei, Taitus da̧ beterepaae wale alané, fomoyóló haepaae doropole so whi̧ tao sóró ketekȩ bulótu betere Kótónétei da̧ tao sóró hai̧ dere ala eralepó.
6 Deus, porém, que consola os humildes, confortou-nos com a chegada de Tito;
7 Ai alané maaté mei, diaao̧ a̧ tao sóró hai̧ dere ala eratepa, amamo da̧paae ene waleteiné da̧ tao sóró hai̧ eralepó. Diaao̧ ȩ kelenée du betereteikélé, diaao̧ ha̧sókó fóló yale alamó dia̧né hosaamó su dekȩné sukutu betereteikélé, ȩpaae erótu betere alamó diaao̧ whaalia du betereteikélé, fea da̧paae ene walepó. Ai fo wosetu, ȩ tua̧mó hai̧ dere ala mo turó fa̧ayalepó.
7 e não somente com a sua chegada, mas também com a consolação que ele recebeu de vós. Ele nos contou o vosso ardor, as vossas lágrimas, a vossa solicitude por mim, de modo que ainda mais me regozijei.
8 Ya̧lo dia̧paae anale asȩmó ere fonétamo dia̧ dekȩi kisipa moipa, ya̧lo atei kaae fo noatepa yaleé? yóló kisipa mutumipó. Taketa atei kisipa mo mualetei, mió ȩ hai̧ kisipa mutapó.
8 Se minha carta vos penalizou, não me arrependo. Se a princípio o senti {porque vejo que, ao menos por um momento, essa carta vos penalizou},
9 Ti ai hai̧ta dia̧ dekȩtere alamó ini, ai fo dosa̧aturaalu dia̧ sawa sukamó maaté hosaamó sóró dekȩyaleteiné yalepó. Atéteremó dia̧ donoi tu̧paae fole kilitu, ȩ hai̧ du beterapó. Ti noatepae, dia̧né dekȩ yale alata, da̧né yale foné dia̧ mo ti doréni, Kótóné ama kisipa mole ala eraleteiné tu̧ wisipaae feletei kisipa muae.
9 agora me alegro, não porque fostes entristecidos, mas porque esta tristeza vos levou à penitência. Pois fostes entristecidos segundo Deus, de modo que nenhum dano sofrestes de nossa parte.
10 Kótó tua̧mó kaaróló wale dekȩ dere alané dowi ala taaróló, Talepaae kisipa fetetere ala eratapó. Atéturaalu, kisipa fetetere alané, ti aluyao̧sóró tao sere ala kaaratapó. Take dekȩi kisipa mualetei, ya̧lo mió kisipa fatepa, mo donoi ala ereteiné Talepaae mo kée du beterapó. Tépatei, i haemó kaarale dekȩi alané ti sukutere ala kaaratapó.
10 De fato, a tristeza segundo Deus produz um arrependimento salutar de que ninguém se arrepende, enquanto a tristeza do mundo produz a morte.
11 Kótó tua̧mó wale dekȩi alané dia̧ tua̧paae erale alarape i ape. Kótóné ala eraai butere ketekȩkélé, me dowi ala inipatei, ha̧le só deratere kapala fo so whi̧né mo nisi yao̧sóró, ketekȩ buóló ha̧kearótu betere alakélé, dowi alatamo fopaae butereteikélé, mené dia̧ dorao̧sóró wisiyóló kele muló betere alakélé, dia̧ da̧tamo betenée du betale alakélé, so whi̧ wisiyóló beteró̧póló ketekȩ bulótu betere alakélé, mené dowi ala deretei ha̧keamó kemeró̧póló, donoraai bole ketekȩkélé, kale dekȩ dere alané eralepó. Ya̧lo asȩmó yale forape diaao̧ dosa̧ayóló ai fo mo wosóló sya feleteiné mió dia̧ tua̧mó ya̧lo foné saai dere ala muniretei ha̧kearalepó.
11 Vede, pois, que solicitude operou em vós a tristeza segundo Deus! Muito mais: que excusas! Que indignação! Que temor! Que ardor! Que zelo! Que severidade! Mostrastes em tudo que não tínheis culpa neste assunto.
12 Take ya̧lo dia̧paae asȩmó yale fota, dowi ala dere whi̧mó kisipa mutu, ó ai dowi ala eratere whi̧mó kisipa mutu inipó. Téni, Kótóné keletómó da̧né dere fo mopóló wosóló eraaire ketekȩ diaao̧tei kisipa yó̧póló yalepó.
12 Portanto, se vos escrevi, não o fiz por causa daquele que cometeu a ofensa, nem por causa do ofendido; foi para que se manifestasse a vossa dedicação por mim diante de Deus.
13 Ai alarapené da̧ mo tao sóró ketekȩ bulalepó.
13 Eis o que nos tem consolado. Mas, acima desta consolação, o que nos deixou sobremaneira contentes foi a alegria de Tito, cujo coração tranqüilizastes.
14 Ya̧lo dia̧ dukirótu a̧paae yale fo motóró dokonótu, a̧ wisiyóló dape saleteiné ȩ hale ini, feléi kisipa mutapó. Da̧né dia̧paae yó matere fo fea motóró du dere kaae, da̧né dia̧ dukirótu Taitus-paae yale fo ama mo irapóló kisipa yalepó.
14 Se me gloriei de vós em presença dele, não fui envergonhado. Pois, assim como tudo o que vos temos dito foi conforme a verdade, assim também o louvor que de vós fizemos a Tito demonstrou-se verdadeiro.
15 Taitus aipaae wapa dia̧ winé sukutu diri furu furu yóló, naameiné diaao̧ a̧ mo wisiyóló dape salepó. Take ama atéró ene wale fo diaao̧ mopóló kisipa mutu wosóló, sya fele ala mió ama kisipa duraalu, dia̧paae yaala sókó fole ala mo ti fa̧atapó.
15 A sua afeição por vós é cada vez maior, quando se lembra da obediência que todos vós lhe testemunhastes, de como o recebestes com respeito e deferência.
16 Ya̧lo i dere fo fea diaao̧ wosóló mo eraalopóló, ya̧lo kisipa tiróturaalu, ȩ mo doa hai̧né sukutapó.
16 Alegro-me por poder contar convosco em tudo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.