2 Coríntios 7
Yesu Kerisoné So Whi̧ Tao Sere Kisi Fo Wisi (PPO) vs NAA
1 Hosaa mole no nerape-ó, Talené da̧paae ai wisi alarape eraalopóló muló betere fo ha̧le mulapa, kae kae dowi alané diaao̧ tiki ó kepe dorao̧sóró, ai kaae dowi ala tua̧mó hosekéró bitini, tika kae betaalopa sae. Atéró Kótó kolóló wituraalu, a̧ ao̧mó sukó̧ló bitiré fóló, Talené ama mo kae ere wisi ala maaté eróló, mo ti fakeraté fu betae.
1 Portanto, meus amados, tendo tais promessas, purifiquemo-nos de toda impureza, tanto da carne como do espírito, aperfeiçoando a nossa santidade no temor de Deus.
2 No nerape-ó, da̧paae diaao̧ hosaa munire ao̧rapa, mióta dia̧né da̧paae hosaa mutere ala yaasepóló i dere ape. Ti noatepae, da̧né mepaae so ó whi̧paae me dowi ala eréni yóo, da̧né du betere alané atima mepaae so whi̧ dée naaire tu̧ munéni yóo, da̧né dere ala diaao̧ tokóló yó̧póló, ó dia̧né mepaae wisi wisi o̧la saai dia̧ dilikini yóo, yalepó.
2 Pedimos que vocês nos acolham em seu coração. Não tratamos ninguém com injustiça, não prejudicamos ninguém, não exploramos ninguém.
3 Ya̧lo i dere fo dia̧ só deraai kisipa mutu dumipó. Ya̧lo take yale fo kaae dia̧paae da̧né hosaa mo turó moleteiné da̧ tekeni dia̧ sukutepa ó betepa, ti da̧ fea beta̧ alatóró du betenérapó.
3 Não falo para condenar vocês. Porque eu já disse que vocês estão em nosso coração para, juntos, morrermos e vivermos.
4 Diaao̧ ya̧lo i dere fo wosóló, mo sya faalopóló kisipa mutu ȩ whaalia ini, bopé fake yóló hai̧tu beterapó. Kae kae sekȩ da̧paae wou betepatei, dia̧ Talepaae tuȩ́ tiróló wisi ala ha̧le yó tareteimó, ȩ hai̧ yóló wisi kisipatamo Talepaae ya̧lo mo kée du beterapó.
4 Estou sendo bem franco com vocês e tenho muito orgulho de vocês. Sinto-me grandemente confortado e transbordo de alegria em meio a toda a nossa tribulação.
5 Da̧ Masedonia hae kwiapaae wóló bitu, Talené ala eratepa mepaae whi̧né da̧né dere ala yao̧sóró tu̧ fea mo seséyalepó. Atétu, mepaae whi̧rapené da̧tamo bóe dóló ho̧le sóo, da̧né kepe tua̧paaekélé, wituraalu whaalia yóo, yaleteiné da̧né tiki sa̧a nalóló bitinipó.
5 Porque, quando chegamos à Macedônia, não tivemos nenhum alívio. Pelo contrário, em tudo fomos atribulados: lutas por fora, temores por dentro.
6 Téyaletei, Taitus da̧ beterepaae wale alané, fomoyóló haepaae doropole so whi̧ tao sóró ketekȩ bulótu betere Kótónétei da̧ tao sóró hai̧ dere ala eralepó.
6 Porém Deus, que consola os abatidos, nos consolou com a chegada de Tito.
7 Ai alané maaté mei, diaao̧ a̧ tao sóró hai̧ dere ala eratepa, amamo da̧paae ene waleteiné da̧ tao sóró hai̧ eralepó. Diaao̧ ȩ kelenée du betereteikélé, diaao̧ ha̧sókó fóló yale alamó dia̧né hosaamó su dekȩné sukutu betereteikélé, ȩpaae erótu betere alamó diaao̧ whaalia du betereteikélé, fea da̧paae ene walepó. Ai fo wosetu, ȩ tua̧mó hai̧ dere ala mo turó fa̧ayalepó.
7 E não somente com a chegada dele, mas também pelo consolo que recebeu de vocês. Ele nos falou da saudade, do pranto e do zelo que vocês têm por mim, aumentando, assim, a minha alegria.
8 Ya̧lo dia̧paae anale asȩmó ere fonétamo dia̧ dekȩi kisipa moipa, ya̧lo atei kaae fo noatepa yaleé? yóló kisipa mutumipó. Taketa atei kisipa mo mualetei, mió ȩ hai̧ kisipa mutapó.
8 Porque, mesmo que eu tenha entristecido vocês com a minha carta, não me arrependo — embora já tenha me arrependido, pois vi que aquela carta os deixou tristes, ainda que por breve tempo.
9 Ti ai hai̧ta dia̧ dekȩtere alamó ini, ai fo dosa̧aturaalu dia̧ sawa sukamó maaté hosaamó sóró dekȩyaleteiné yalepó. Atéteremó dia̧ donoi tu̧paae fole kilitu, ȩ hai̧ du beterapó. Ti noatepae, dia̧né dekȩ yale alata, da̧né yale foné dia̧ mo ti doréni, Kótóné ama kisipa mole ala eraleteiné tu̧ wisipaae feletei kisipa muae.
9 Mas agora me alegro, não porque vocês ficaram tristes, mas porque essa tristeza os levou ao arrependimento. Pois vocês foram entristecidos segundo Deus, para que, de nossa parte, não sofressem nenhum dano.
10 Kótó tua̧mó kaaróló wale dekȩ dere alané dowi ala taaróló, Talepaae kisipa fetetere ala eratapó. Atéturaalu, kisipa fetetere alané, ti aluyao̧sóró tao sere ala kaaratapó. Take dekȩi kisipa mualetei, ya̧lo mió kisipa fatepa, mo donoi ala ereteiné Talepaae mo kée du beterapó. Tépatei, i haemó kaarale dekȩi alané ti sukutere ala kaaratapó.
10 Porque a tristeza segundo Deus produz arrependimento para a salvação, que a ninguém traz pesar; mas a tristeza do mundo produz morte.
11 Kótó tua̧mó wale dekȩi alané dia̧ tua̧paae erale alarape i ape. Kótóné ala eraai butere ketekȩkélé, me dowi ala inipatei, ha̧le só deratere kapala fo so whi̧né mo nisi yao̧sóró, ketekȩ buóló ha̧kearótu betere alakélé, dowi alatamo fopaae butereteikélé, mené dia̧ dorao̧sóró wisiyóló kele muló betere alakélé, dia̧ da̧tamo betenée du betale alakélé, so whi̧ wisiyóló beteró̧póló ketekȩ bulótu betere alakélé, mené dowi ala deretei ha̧keamó kemeró̧póló, donoraai bole ketekȩkélé, kale dekȩ dere alané eralepó. Ya̧lo asȩmó yale forape diaao̧ dosa̧ayóló ai fo mo wosóló sya feleteiné mió dia̧ tua̧mó ya̧lo foné saai dere ala muniretei ha̧kearalepó.
11 Vejam quanto cuidado produziu em vocês o fato de serem entristecidos segundo Deus! Que defesa, que indignação, que temor, que saudade, que zelo, que desejo de punir o culpado! Em tudo vocês se mostraram inocentes neste assunto.
12 Take ya̧lo dia̧paae asȩmó yale fota, dowi ala dere whi̧mó kisipa mutu, ó ai dowi ala eratere whi̧mó kisipa mutu inipó. Téni, Kótóné keletómó da̧né dere fo mopóló wosóló eraaire ketekȩ diaao̧tei kisipa yó̧póló yalepó.
12 Portanto, embora eu tenha escrito aquela carta, não foi por causa daquele que fez o mal, nem por causa daquele que sofreu a afronta, mas para que fosse manifesto entre vocês, diante de Deus, o cuidado que vocês têm por nós.
13 Ai alarapené da̧ mo tao sóró ketekȩ bulalepó.
13 Foi por isso que nos sentimos consolados. E, acima desta nossa consolação, muito mais nos alegramos pelo contentamento de Tito, porque todos vocês trouxeram refrigério ao espírito dele.
14 Ya̧lo dia̧ dukirótu a̧paae yale fo motóró dokonótu, a̧ wisiyóló dape saleteiné ȩ hale ini, feléi kisipa mutapó. Da̧né dia̧paae yó matere fo fea motóró du dere kaae, da̧né dia̧ dukirótu Taitus-paae yale fo ama mo irapóló kisipa yalepó.
14 Porque, se falei a ele com certo orgulho a respeito de vocês, não fiquei envergonhado. Pelo contrário, como tudo que falamos a vocês era verdade, também os elogios que, na presença de Tito, fizemos a respeito de vocês se mostraram verdadeiros.
15 Taitus aipaae wapa dia̧ winé sukutu diri furu furu yóló, naameiné diaao̧ a̧ mo wisiyóló dape salepó. Take ama atéró ene wale fo diaao̧ mopóló kisipa mutu wosóló, sya fele ala mió ama kisipa duraalu, dia̧paae yaala sókó fole ala mo ti fa̧atapó.
15 E o grande afeto que ele tem por vocês aumenta cada vez mais, quando ele se lembra da obediência de todos vocês, de como o receberam com temor e tremor.
16 Ya̧lo i dere fo fea diaao̧ wosóló mo eraalopóló, ya̧lo kisipa tiróturaalu, ȩ mo doa hai̧né sukutapó.
16 Alegro-me porque, em tudo, posso confiar em vocês.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.