2 Coríntios 7

Yesu Kerisoné So Whi̧ Tao Sere Kisi Fo Wisi (PPO) vs BKJ

Sair da comparação
1 Hosaa mole no nerape-ó, Talené da̧paae ai wisi alarape eraalopóló muló betere fo ha̧le mulapa, kae kae dowi alané diaao̧ tiki ó kepe dorao̧sóró, ai kaae dowi ala tua̧mó hosekéró bitini, tika kae betaalopa sae. Atéró Kótó kolóló wituraalu, a̧ ao̧mó sukó̧ló bitiré fóló, Talené ama mo kae ere wisi ala maaté eróló, mo ti fakeraté fu betae.
1 Tendo, portanto, amados, essas promessas, purifiquemo-nos de toda a imundícia da carne e do espírito, aperfeiçoando a santidade no temor de Deus.
2 No nerape-ó, da̧paae diaao̧ hosaa munire ao̧rapa, mióta dia̧né da̧paae hosaa mutere ala yaasepóló i dere ape. Ti noatepae, da̧né mepaae so ó whi̧paae me dowi ala eréni yóo, da̧né du betere alané atima mepaae so whi̧ dée naaire tu̧ munéni yóo, da̧né dere ala diaao̧ tokóló yó̧póló, ó dia̧né mepaae wisi wisi o̧la saai dia̧ dilikini yóo, yalepó.
2 Recebei-nos; a nenhum homem injustiçamos, a nenhum homem corrompemos, a nenhum homem defraudamos.
3 Ya̧lo i dere fo dia̧ só deraai kisipa mutu dumipó. Ya̧lo take yale fo kaae dia̧paae da̧né hosaa mo turó moleteiné da̧ tekeni dia̧ sukutepa ó betepa, ti da̧ fea beta̧ alatóró du betenérapó.
3 Eu não falo isto para vossa condenação; porque eu havia dito antes que estais em nossos corações para morrer e viver convosco.
4 Diaao̧ ya̧lo i dere fo wosóló, mo sya faalopóló kisipa mutu ȩ whaalia ini, bopé fake yóló hai̧tu beterapó. Kae kae sekȩ da̧paae wou betepatei, dia̧ Talepaae tuȩ́ tiróló wisi ala ha̧le yó tareteimó, ȩ hai̧ yóló wisi kisipatamo Talepaae ya̧lo mo kée du beterapó.
4 Grande é a minha ousadia no falar convosco; grande é a minha alegria em vós; estou cheio de conforto; transbordo de alegria em todas as nossas tribulações.
5 Da̧ Masedonia hae kwiapaae wóló bitu, Talené ala eratepa mepaae whi̧né da̧né dere ala yao̧sóró tu̧ fea mo seséyalepó. Atétu, mepaae whi̧rapené da̧tamo bóe dóló ho̧le sóo, da̧né kepe tua̧paaekélé, wituraalu whaalia yóo, yaleteiné da̧né tiki sa̧a nalóló bitinipó.
5 Porque, quando chegamos à Macedônia, a nossa carne não teve descanso; mas fomos atribulados por todo lado: por fora lutas, por dentro temores.
6 Téyaletei, Taitus da̧ beterepaae wale alané, fomoyóló haepaae doropole so whi̧ tao sóró ketekȩ bulótu betere Kótónétei da̧ tao sóró hai̧ dere ala eralepó.
6 Mas Deus, que consola aqueles que estão abatidos, nos confortou com a vinda de Tito;
7 Ai alané maaté mei, diaao̧ a̧ tao sóró hai̧ dere ala eratepa, amamo da̧paae ene waleteiné da̧ tao sóró hai̧ eralepó. Diaao̧ ȩ kelenée du betereteikélé, diaao̧ ha̧sókó fóló yale alamó dia̧né hosaamó su dekȩné sukutu betereteikélé, ȩpaae erótu betere alamó diaao̧ whaalia du betereteikélé, fea da̧paae ene walepó. Ai fo wosetu, ȩ tua̧mó hai̧ dere ala mo turó fa̧ayalepó.
7 e não somente por sua vinda, mas também pela consolação com que foi confortado por vós, contando-nos os vossos desejos sinceros, o vosso pranto, a vossa mente fervorosa por mim, de maneira que me regozijei muito.
8 Ya̧lo dia̧paae anale asȩmó ere fonétamo dia̧ dekȩi kisipa moipa, ya̧lo atei kaae fo noatepa yaleé? yóló kisipa mutumipó. Taketa atei kisipa mo mualetei, mió ȩ hai̧ kisipa mutapó.
8 Porque embora vos tenha entristecido com a minha carta, eu não me arrependo, mesmo se me arrependesse, por perceber que a mesma carta vos entristeceu, ainda que por pouco tempo.
9 Ti ai hai̧ta dia̧ dekȩtere alamó ini, ai fo dosa̧aturaalu dia̧ sawa sukamó maaté hosaamó sóró dekȩyaleteiné yalepó. Atéteremó dia̧ donoi tu̧paae fole kilitu, ȩ hai̧ du beterapó. Ti noatepae, dia̧né dekȩ yale alata, da̧né yale foné dia̧ mo ti doréni, Kótóné ama kisipa mole ala eraleteiné tu̧ wisipaae feletei kisipa muae.
9 Agora me regozijo, não de que fostes entristecidos, mas de que fostes entristecidos para o arrependimento; porque fostes entristecidos segundo a maneira de Deus; para que em nada recebêsseis dano por causa de nós.
10 Kótó tua̧mó kaaróló wale dekȩ dere alané dowi ala taaróló, Talepaae kisipa fetetere ala eratapó. Atéturaalu, kisipa fetetere alané, ti aluyao̧sóró tao sere ala kaaratapó. Take dekȩi kisipa mualetei, ya̧lo mió kisipa fatepa, mo donoi ala ereteiné Talepaae mo kée du beterapó. Tépatei, i haemó kaarale dekȩi alané ti sukutere ala kaaratapó.
10 Porque a tristeza segundo Deus opera arrependimento para a salvação, da qual ninguém se arrepende; mas a tristeza do mundo opera a morte.
11 Kótó tua̧mó wale dekȩi alané dia̧ tua̧paae erale alarape i ape. Kótóné ala eraai butere ketekȩkélé, me dowi ala inipatei, ha̧le só deratere kapala fo so whi̧né mo nisi yao̧sóró, ketekȩ buóló ha̧kearótu betere alakélé, dowi alatamo fopaae butereteikélé, mené dia̧ dorao̧sóró wisiyóló kele muló betere alakélé, dia̧ da̧tamo betenée du betale alakélé, so whi̧ wisiyóló beteró̧póló ketekȩ bulótu betere alakélé, mené dowi ala deretei ha̧keamó kemeró̧póló, donoraai bole ketekȩkélé, kale dekȩ dere alané eralepó. Ya̧lo asȩmó yale forape diaao̧ dosa̧ayóló ai fo mo wosóló sya feleteiné mió dia̧ tua̧mó ya̧lo foné saai dere ala muniretei ha̧kearalepó.
11 Porque isto mesmo que, segundo Deus, vos entristeceu, quanto cuidado vos produziu; sim, que apologia, sim, que indignação, sim, que temor, sim, que desejo veemente, sim, que zelo, sim, que vingança! Em todas as coisas provastes ser inocentes nesta questão.
12 Take ya̧lo dia̧paae asȩmó yale fota, dowi ala dere whi̧mó kisipa mutu, ó ai dowi ala eratere whi̧mó kisipa mutu inipó. Téni, Kótóné keletómó da̧né dere fo mopóló wosóló eraaire ketekȩ diaao̧tei kisipa yó̧póló yalepó.
12 Portanto, embora eu tenha escrito a vós, o fiz não por causa do que errou, nem por causa do que foi tratado injustamente, mas para que o nosso cuidado por vós pudesse ser manifesto diante de Deus.
13 Ai alarapené da̧ mo tao sóró ketekȩ bulalepó.
13 Portanto, fomos confortados pelo vosso conforto. Sim, e muito mais nos alegramos pela alegria de Tito, porque o seu espírito foi renovado por vós todos.
14 Ya̧lo dia̧ dukirótu a̧paae yale fo motóró dokonótu, a̧ wisiyóló dape saleteiné ȩ hale ini, feléi kisipa mutapó. Da̧né dia̧paae yó matere fo fea motóró du dere kaae, da̧né dia̧ dukirótu Taitus-paae yale fo ama mo irapóló kisipa yalepó.
14 Porque, se nalguma coisa me gloriei de vós para com ele, não me envergonho; mas, como todas as coisas que eu falei de vós foram verdadeiras, assim também se confirmou como verdadeiro aquilo de que nos gloriamos de vós diante de Tito.
15 Taitus aipaae wapa dia̧ winé sukutu diri furu furu yóló, naameiné diaao̧ a̧ mo wisiyóló dape salepó. Take ama atéró ene wale fo diaao̧ mopóló kisipa mutu wosóló, sya fele ala mió ama kisipa duraalu, dia̧paae yaala sókó fole ala mo ti fa̧atapó.
15 E o seu íntimo afeto é mais abundante para convosco, ao lembrar-se da obediência de todos vós, e de como o recebestes com temor e tremor.
16 Ya̧lo i dere fo fea diaao̧ wosóló mo eraalopóló, ya̧lo kisipa tiróturaalu, ȩ mo doa hai̧né sukutapó.
16 Regozijo-me, portanto, de ter confiança em vós em todas as coisas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.