Romanos 9

Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Eri, I kin koasoia ni mehlel: ngehi sapwellimen Krais oh I sohte kin likamw. Ngehn Sarawi kin ketin kakaun kapehdiet, oh pil kin kadehde duwen ei sohte likamw
1 O que eu digo é verdade. Sou de Cristo e não minto; pois a minha consciência, que é controlada pelo Espírito Santo, também me afirma que não estou mentindo.
2 ni ei sakarkihda ia uwen ei pahtou! Ia uwen medek poatopoat me mi nan mohngiongiet pwehki kisehi mehn Suhs kan, kisehn udukei oh ntahi!
2 Sinto uma grande tristeza e uma dor sem fim no coração
3 I kakete nda Koht en ketin kerieiehla oh katohreiehsang Krais, pwe irail en kak mourkihla.
3 por causa do meu povo, que é minha raça e meu sangue. Para o bem desse povo, eu mesmo poderia desejar receber a maldição de Deus e ficar separado de Cristo.
4 Irail me wia sapwellimen Koht aramas pilipil; e ketin wiahkinirailla sapwellime seri oh pil ketin kupwurehda pwe re en iang ahneki sapwellime lingan. E ketin wiahiong irail sapwellime inou lap kan oh ketikihong irail Kosonnedo. Re ahneki kaudok mehlel, oh re aleier sapwellimen Koht inou kan.
4 Eles são o povo escolhido por Deus; ele os tornou seus filhos e repartiu a sua glória com eles. Deus fez suas alianças com eles e lhes deu a lei , a verdadeira maneira de adorar e as promessas.
5 Irail me kadaudok en samatail me ndand ako; oh Krais, nin duwen eh aramas, pil wia kisehrail. Eri, kaping en kowohng Koht me kin ketin kakaun mehkoaros kohkohlahte! Amen.
5 Eles são descendentes dos patriarcas ; e, como ser humano, Cristo pertence à raça deles. Que Cristo, que é o Deus que governa todos, seja louvado para sempre! Amém !
6 I sohte koasoakoasoia me sapwellimen Koht inowo sohte pweida; pwe kaidehn mehn Israel koaros me wia wehi pilipilo.
6 Eu não estou dizendo que a promessa de Deus tenha falhado. De fato, nem todos os israelitas fazem parte do povo de Deus.
7 Pil kaidehn kadaudok en Eipraam koaros me wia serien Koht; pwe Koht ketin mahsanihong Eipraam, “Kadaudok en Aisek me pahn wiahla kadaudokomw.”
7 Nem todos os descendentes de Abraão são filhos de Deus. Pois Deus disse a Abraão: “Por meio de Isaque é que você terá os descendentes que eu lhe prometi.”
8 Met wehwehki me kaidehn irail kan me kin ipwidi nin duwen nsenen aramas me sapwellimen Koht seri, pwe irail kante me kin ipwidi nin duwen sapwellimen Koht inou; iei irail me kin wia kadaudok mehlel en Eipraam.
8 Isso quer dizer que os que são considerados como os verdadeiros descendentes de Abraão são aqueles que nasceram como resultado da promessa de Deus, e não os que nasceram de modo natural .
9 Pwe sapwellimen Koht inowo wiawihda ni lepin mahsen pwukat, “Ni ahnsou me konehng I pahn pwurodo, oh Sara ahpw pahn naitikihada pwutak emen.”
9 Pois, quando fez a promessa, Deus disse a Abraão o seguinte: “No tempo certo eu voltarei, e Sara, sua mulher, terá um filho.”
10 Oh kaidehn ihte met. Pwe nein Repeka pwutak riemeno pil pahpahki ohltehmen, iei samatail Aisek.
10 E mais ainda: os dois filhos de Rebeca tinham o mesmo pai, o nosso antepassado Isaque. Mas, para que a escolha de um deles fosse completamente de acordo com o plano de Deus, o próprio Deus disse a Rebeca: “O mais velho será dominado pelo mais moço.” Disse isso antes de eles nascerem e antes de fazerem qualquer coisa, boa ou má. Assim ficou confirmado que é de acordo com o seu plano que Deus escolhe aqueles que ele quer chamar , sem levar em conta o que eles tenham feito.
13 Nin duwen Pwuhk Sarawi eh mahsanih, “I poakohng Seikop, a Esau I kailongki.”
13 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Eu escolhi Jacó, mas rejeitei Esaú.”
14 Eri, dahme kitail pahn nda? Dene Koht me ketin sapwung? Soh kowahlap!
14 O que vamos dizer, então? Que Deus é injusto? De modo nenhum!
15 Pwe e ketin mahsanihong Moses, “I kin kadekohng me I kin men kadekohng, oh I pil kin poakehla me I kin men poakehla.”
15 Pois ele disse a Moisés: “Terei misericórdia de quem eu quiser; terei pena de quem eu desejar.”
16 Eri, met kaidehkin doadoahk en anahn de wiewiahn aramas, pwe doadoahk en sapwellimen Koht kalahngan.
16 Portanto, tudo isso depende não do que as pessoas querem ou fazem, mas somente da misericórdia de Deus.
17 Pwe nan Pwuhk Sarawi eh mahsanihong Parao, “Iet kahrepen ei kasapwiluhkadahng nanmwarki, pwe I en kasalehda ei manaman rehmw, oh pwe mwarei en lohkseli wasa koaros nin sampah.”
17 Porque, como está escrito nas Escrituras Sagradas, Deus disse a Faraó: “Foi para isto mesmo que eu pus você como rei, para mostrar o meu poder e fazer com que o meu nome seja conhecido no mundo inteiro.”
18 Eri, Koht kin ketin kalahngan ong irail me e kin ketin kupwurki en kalahnganohng; oh e pil kin ketin kakeptakaila irail kan me e kin ketin kupwurki re en keptakaila.
18 Portanto, Deus tem misericórdia de quem ele quer e endurece o coração de quem ele quer.
19 Eri, emen kumwail kakete ndaiong ie, “Ma iei duwe met, eri, dahme Koht kak ketin kapwukoanehki aramas mehkot? Pwe ihs me kak pelianda kupwur en Koht?”
19 Algum de vocês vai me dizer: “Se é assim, como é que Deus pode encontrar culpa nas pessoas? Quem pode ir contra a vontade de Deus?”
20 Pwe ihs kowe, kompoakepahi, pwe ke en kak uhwong Koht? Einpwoat ehu me wiawihkihda pwehl sohte kin ndahng me wiahdao, “Dahme ke wiahkiniehda ni soangen mwohmwet?”
20 Mas quem é você, meu amigo, para discutir com Deus? Será que um pote de barro pode perguntar a quem o fez: “Por que você me fez assim?”
21 Eri, sounwia einpwoato soh ahneki pwungen pilada soangen pwehl da me e men doadoahngki; oh pil wiahda eipwoat riau sang ni nsen pwehl ehu, ehu me kaselel ong ni doadoahk kesempwal akante, a ehu ong mehn doadoahk mwahl akan?
21 Pois o homem que faz o pote tem o direito de usar o barro como quer. Do mesmo barro ele pode fazer dois potes: um pote para uso especial e outro para uso comum.
22 Eri, e pil duwehte rehn wiepen nin limen Koht. E ketin kupwurki kasalehda sapwellime engieng oh kalohkiseli sapwellime manaman. Ihme e ketin kanengamahiong irail kan me milahr pahn sapwellime engieng, me nektehn lekdekla.
22 E foi isso o que Deus fez. Ele quis mostrar a sua ira e tornar bem-conhecido o seu poder. Assim suportou com muita paciência os que mereciam o castigo e que iam ser destruídos.
23 Oh e pil ketin kupwurki kasalehda reken sapwellime lingan, me e ketin kapwiledohngkitailehr me milahr pahn sapwellime kalahngan, kitail kan me e ketin kaunopadahr en ketikihong sapwellime lingan.
23 Ele quis também mostrar como é grande a sua glória , que ele derramou sobre nós, que somos aqueles de quem ele teve pena e a quem ele já havia preparado para receberem a sua glória.
24 Pwe iei kitail me e malipe, kaidehn sangete rehn mehn Suhs akan, ahpw pil sang rehn mehn liki kan.
24 Pois nós somos aqueles que Deus chamou , não somente os que são judeus, mas também os não judeus.
25 Pwe iet me e ketin mahsanih nan pwuken Oseia:
25 Isso é o que ele diz no Livro de Oseias: “Aqueles que não eram meu povo eu chamarei de ‘meu Povo’. A nação que eu não amava chamarei de ‘minha Amada’.
26 Oh wasaohte me I ndaiong irail,
26 E no mesmo lugar onde foi dito: ‘Vocês não são o meu povo’, ali eles serão chamados de ‘os filhos do Deus vivo’.”
27 Oh Aiseia pil mahsanih duwen Israel, “Mehnda ma aramas en Israel pahn tohto, rasehng pihken oaroahr akan, ahpw me malaulaute rehrail pahn mourla;
27 E Isaías disse a respeito de Israel: “Mesmo que o povo de Israel seja tão numeroso como os grãos de areia da praia do mar, somente alguns deles serão salvos.
28 pwe Kaun-o pahn ketin mwadangete kadeikada sampah.”
28 Pois o Senhor julgará logo e de uma vez o mundo inteiro.”
29 Nin duwen me Aiseia mahsaniher mahs, “Ma Kaun-o, Wasa Lapalahpie, sohte ketin luhwekihdi ekei kadaudokatail, kitail pahn duwehla Sodom, kitail pil pahn duwehla Komora.”
29 Como o próprio Isaías tinha dito antes: “Se o Senhor Todo-Poderoso não nos tivesse deixado alguns descendentes, seríamos agora como a cidade de Sodoma, estaríamos destruídos como Gomorra.”
30 Eri, dahme kitail pahn nda? Met: mehn liki kan me sohte kin songosong en pwungla rehn Koht, re pwunglahr reh sang ni arail pwoson.
30 O que vamos dizer, então? Vamos dizer isto: os não judeus, que não procuravam ser aceitos por Deus, foram aceitos por meio da fé.
31 Ahpw irail me pilipildahr kan, me kin raparapahki kosonned ehu me pahn kak kapwungirailla rehn Koht, re ahpw sohte diar.
31 Porém o povo de Israel, que procurava uma lei para ser aceito por Deus, não encontrou o que estava procurando.
32 Eri, ia kahrepen met? Pwehki ar lemeleme me re kak pwungkihla ar wiewia kan a kaidehn pwoson, re ahpw dipekelekel ni “takain kadipekelekelo,”
32 E por que não? Porque eles procuravam alcançar isso por meio das suas ações e não por meio da fé. Eles tropeçaram na “pedra de tropeço”,
33 me Pwuhk Sarawi mahsanih duwe:
33 como dizem as Escrituras Sagradas : “Vejam! Estou colocando em uma pedra em que eles vão tropeçar, a rocha que vai fazê-los cair. Mas quem crer nela não ficará desiludido.”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.