Neemias 2

Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Rahn ehu, mwurin sounpwong pahieu, I ahpw patohwanlahng Nanmwarki Lapalap Ardaserksihs wain nindokon eh wie konokonot. Sang mahs kohdo, e sohte kin mahsanih mwomwen ei pahtou,
1 No vigésimo ano do rei Artaxerxes, no mês de Nisã, estando o vinho diante de mim, tomei-o e o ofereci ao rei. Ora, jamais em outra ocasião, eu estivera triste em sua presença.
2 e ahpw ketin keinemwe rehi, mahsanih, “Dahme ke mwomwen pahtouki? Ke soumwahu de ke nsensuwedki mehkot?”
2 Disse-me o rei: Por que tens a face sombria? Não estás doente! Tens no entanto algum dissabor!
3 I ahpw patohwan sapeng, “Wasa Lapalap en rosoroson kohkohlahte! Ia duwen ei sohte pahn mwomwen pahtouki kahnimwo, wasa me ei pahpa kahlap ako seridi ie, eh rengkpesengehr oh mwomwlahr, oh ewen kehl kan ohkilahr kisiniei?”
3 Muito conturbado respondi ao rei: Viva o rei para sempre! Como não haveria eu de estar pesaroso, desde que a cidade onde se encontram os túmulos de meus pais está devastada e suas portas consumidas pelo fogo?
4 Nanmwarkio ahpw uhd keinemwe, “Eri, dahme ke men wia?”
4 Disse-me o rei: Que tens a me pedir?
5 I ahpw patohwanohng nanmwarkio, “Ma komw kupwurperenkin ie oh kupwure ei pekipek, a komw ketin mweidala pwe I en patohlahng mahs nan wehin Suda, nan kahnimw me ei pahpa kahlap ako seridier ie, pwe I en kak onehda sapahl kahnimwo.”
5 Então, fazendo uma prece ao Deus do céu, eu disse ao rei: Se aprouver ao rei, e se o teu servo te é agradável, permite-me ir para a terra de Judá, à cidade onde se encontram os túmulos de meus pais, para reconstruí-la.
6 Nanmwarki lapalapo, oh sapwellime likend me iang ket limwah, ahpw keinemwe rehi ia erein ei pahn seiloakla oh iahd me I pahn pwurodo. Ngehi eri patohwanohng ira erein ei pahn seiloak oh iahd I pahn pwurodo. Nanmwarkio eri ketin kupwurehla ei pekipeko.
6 O rei, junto de quem estava sentada a rainha, perguntou-me: Quanto tempo durará tua viagem? Quando voltarás? Ele consentiu que eu partisse, logo que lhe fixei certo prazo.
7 Ngehi eri patohwan peki rehn nanmwarkio en ketin kupwurehkin ie kisinlikou kei ong kepinahn Pwallap en Palikapi-en-Iupreitis pwe re en mweidohng ie I en saledek wia ei seiloaklahng wehin Suda.
7 Prossegui: Se o rei achar bom, que me dêem missivas para os governadores de além do rio, a fim de que me deixem passar para Judá;
8 I pil peki kisinlikoun kamanaman ong Asap, silepen nin limen nanmwarki pelien wel, pwe en kamangaiong ie tuhke, mehn wiahda wenihmwen Tehnpas Sarawio, kelen kahnimwo, oh ihmw me I pahn kousoan loale. Eri, nanmwarkio ahpw ketikihong ie mehkoaros me I patohwan peki, pwehki Koht eh ketin ieiang ie.
8 e uma outra carta para Asaf, o intendente da floresta real, para que ele me forneça a madeira para a viga das portas da fortaleza vizinha ao templo, para as muralhas da cidade e para a casa em que eu habitar. O rei concordou com o meu pedido, porque a mão favorável de meu Deus estava comigo.
9 Nanmwarkio eri ketin kadarala lapalap en sounpei kei, oh pwihnen dak oahs kei, pwe re en iang ie kohla ni Palikapi-en-Iupreitis. I ahpw patohwanohng kepinahn wasa ko kisinlikoun kamanaman sang rehn nanmwarkio.
9 Fui ter com os governadores de além do rio e entreguei-lhes as cartas do rei; ora, o rei fizera-me escoltar por alguns chefes militares e cavaleiros.
10 Eri, Sanpalad, mehn kahnimw Ped Oron, oh Dopaia, lapalap en kisehn wehin Ammon men, ira ahpw rongada me aramas emen kodohn doadoahkohng ni kamwahupen mehn Israel kan. Ira eri nsensuwedkihla kowahlap.
10 Mas, quando Sanabalat, o horonita, e Tobias, o servo amonita, foram informados disso, ficaram grandemente despeitados por ter chegado um homem que procurava o bem dos filhos de Israel.
11 Ngehi eri lel Serusalem oh mihmihki wasao erein rahn siluh,
11 Cheguei a Jerusalém e, depois de ter passado ali três dias,
12 sohte mweseiseikihong aramas emen dahme Koht ketin koasoanehdi nan kapehdi I en wia Serusalem. Nin lukepen pwong, ngehi eri pwourda oh mwesel, iangahki ekei iengei ko. Mahn tehmen me iang kiht, iei dakepei ahs emen.
12 levantei-me durante a noite acompanhado de um pequeno grupo de homens, sem dizer a ninguém o que o meu Deus me inspirara fazer por Jerusalém. Não tinha comigo outro animal, senão aquele em que montava.
13 Eri, nipwong me I mwesel kolahng ni ewen kehl me adaneki Ewen Kelen Wahu ni palikapi, oh I ahpw kohla palieir keid mwohn Pwarer en Drakon, kolahng ni ewen kehl me adaneki Ewen Kelen Kihd. Ni ei kohkohla I ahpw kin kilikilang kelen kahnimwo me rengkpesengehr oh wenihmwen kehl kan me ohkilahr kisiniei.
13 Saí à noite pela porta do Vale, e dirigi-me à fonte do Dragão e à porta da Esterqueira; verifiquei que as muralhas de Jerusalém estavam arruinadas e que as portas estavam consumidas pelo fogo.
14 Mwuhr, I ahpw pirekekla paliepeng oh keidlahng ni ewen kehl me adaneki Ewen Kelen Pwarer oh ong ni leh me adaneki Lehn Nanmwarki. Dakepei ahso sohla kak diar ele nan koasoakoasoak en takai kan me rengkpeseng.
14 Prossegui rumo à porta da Fonte e à piscina do Rei; mas não havia ali lugar para passagem com a minha montaria.
15 Ihme I kohkihdihla nan Wahun Kidron oh tangatang kohla, kilikilang kehlo. Ngehi eri pwurodo wasa me I keid ie kohdo, oh pwurala nan kahnimwo keid nan Ewen Kelen Wahu.
15 Subi então à noite ao barranco, examinei a muralha, retomei em seguida o mesmo caminho e reentrei pela porta do Vale.
16 Lapalap akan en wasao sohte ese ia wasa I kohla ie de dahme I wiewia. Lel met I saikinte ndaiong mehn Suhs emen mehkot—de samworo kan, kaun akan, lapalap akan, de mehmen me pahn iang doadoahko.
16 Os magistrados ignoravam onde eu tinha ido e o que queria fazer. Até aquele momento, eu nada havia deixado transparecer, nem aos Judeus, nem aos sacerdotes, nem aos homens importantes, nem aos magistrados, nem às demais pessoas do povo que se ocupavam dos trabalhos.
17 A met I ndaiong irail, “Kumwail kilang uwen apwal me kitail mihmi loale, pwehki Serusalem eh mwomwlahr oh ewen kehl kan eh ohlahr. Kitail onehda sapahl kelen kahnimw wet oh kaimwisekala atail paisuwed.”
17 Disse-lhes então: Vede a miséria em que estamos; Jerusalém devastada, suas portas consumidas pelo fogo! Vinde; reconstruamos as muralhas da cidade e ponhamos termo a esta humilhante situação.
18 I ahpw pil ndaiong irail duwen Koht eh ketin ieiang ie oh ketin seweseiehda, oh dahme nanmwarki lapalapo mahsanihong ie.
18 Contei-lhes em seguida como a mão de meu Deus me favorecera e narrei-lhes tudo o que dissera o rei. Gritaram todos: Vamos! Reconstruamos! E com coragem puseram-se a trabalhar nessa boa obra.
19 Ahpw ni Sanpalad, Dopaia, oh mehn Arepia men ede Kesem, arail rongada dahme se wiewiao, re kouruhrkin kiht oh kapailokei kiht. Re nda, “Dahme kumwail wiewia? Kumwail men uhwong nanmwarki lapalapo?”
19 Quando Sanabalat, o horonita, Tobias, o servo amonita, e Gossem, o árabe, souberam disso, zombaram de nós e diziam num tom de desprezo: Que estais fazendo? Quereis revoltar-vos contra o rei?
20 Ngehi eri sapeng irail, patohwan, “Koht en Nanleng pahn ketin kupwurei kiht. Kiht me sapwellime ladu, oh se pahn tapihadahr doadoahk en onohnsapahlet. A kumwail, sohte amwail mehkot nan Serusalem. Sohte pwaisamwail wasaht, oh sohte mehkot kumwail kak kosehong kumwail.”
20 Respondi-lhes: O próprio Deus do céu é quem nos fará triunfar. Nós somos seus servos, e vamos reconstruir. Quanto a vós, não tendes parte, nem direito, nem lembrança em Jerusalém.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Neemias 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.