Neemias 2

Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Rahn ehu, mwurin sounpwong pahieu, I ahpw patohwanlahng Nanmwarki Lapalap Ardaserksihs wain nindokon eh wie konokonot. Sang mahs kohdo, e sohte kin mahsanih mwomwen ei pahtou,
1 Sucedeu, pois, no mês de Nisã, no ano vigésimo do rei Artaxerxes, que estava posto vinho diante dele, e eu peguei o vinho e o dei ao rei; porém eu nunca estivera triste diante dele.
2 e ahpw ketin keinemwe rehi, mahsanih, “Dahme ke mwomwen pahtouki? Ke soumwahu de ke nsensuwedki mehkot?”
2 E o rei me disse: Por que está triste o teu rosto, pois não estás doente? Não é isto senão tristeza de coração; então temi sobremaneira.
3 I ahpw patohwan sapeng, “Wasa Lapalap en rosoroson kohkohlahte! Ia duwen ei sohte pahn mwomwen pahtouki kahnimwo, wasa me ei pahpa kahlap ako seridi ie, eh rengkpesengehr oh mwomwlahr, oh ewen kehl kan ohkilahr kisiniei?”
3 E disse ao rei: Viva o rei para sempre! Como não estaria triste o meu rosto, estando a cidade, o lugar dos sepulcros de meus pais, assolada, e tendo sido consumidas as suas portas a fogo?
4 Nanmwarkio ahpw uhd keinemwe, “Eri, dahme ke men wia?”
4 E o rei me disse: Que me pedes agora? Então orei ao Deus dos céus,
5 I ahpw patohwanohng nanmwarkio, “Ma komw kupwurperenkin ie oh kupwure ei pekipek, a komw ketin mweidala pwe I en patohlahng mahs nan wehin Suda, nan kahnimw me ei pahpa kahlap ako seridier ie, pwe I en kak onehda sapahl kahnimwo.”
5 E disse ao rei: Se é do agrado do rei, e se o teu servo é aceito em tua presença, peço-te que me envies a Judá, à cidade dos sepulcros de meus pais, para que eu a reedifique.
6 Nanmwarki lapalapo, oh sapwellime likend me iang ket limwah, ahpw keinemwe rehi ia erein ei pahn seiloakla oh iahd me I pahn pwurodo. Ngehi eri patohwanohng ira erein ei pahn seiloak oh iahd I pahn pwurodo. Nanmwarkio eri ketin kupwurehla ei pekipeko.
6 Então o rei me disse, estando a rainha assentada junto a ele: Quanto durará a tua viagem, e quando voltarás? E aprouve ao rei enviar-me, apontando-lhe eu um certo tempo.
7 Ngehi eri patohwan peki rehn nanmwarkio en ketin kupwurehkin ie kisinlikou kei ong kepinahn Pwallap en Palikapi-en-Iupreitis pwe re en mweidohng ie I en saledek wia ei seiloaklahng wehin Suda.
7 Disse mais ao rei: Se ao rei parece bem, dêem-se-me cartas para os governadores dalém do rio, para que me permitam passar até que chegue a Judá.
8 I pil peki kisinlikoun kamanaman ong Asap, silepen nin limen nanmwarki pelien wel, pwe en kamangaiong ie tuhke, mehn wiahda wenihmwen Tehnpas Sarawio, kelen kahnimwo, oh ihmw me I pahn kousoan loale. Eri, nanmwarkio ahpw ketikihong ie mehkoaros me I patohwan peki, pwehki Koht eh ketin ieiang ie.
8 Como também uma carta para Asafe, guarda da floresta do rei, para que me dê madeira para cobrir as portas do paço da casa, para o muro da cidade e para a casa em que eu houver de entrar. E o rei mas deu, segundo a boa mão de Deus sobre mim.
9 Nanmwarkio eri ketin kadarala lapalap en sounpei kei, oh pwihnen dak oahs kei, pwe re en iang ie kohla ni Palikapi-en-Iupreitis. I ahpw patohwanohng kepinahn wasa ko kisinlikoun kamanaman sang rehn nanmwarkio.
9 Então fui aos governadores dalém do rio, e dei-lhes as cartas do rei; e o rei tinha enviado comigo capitàes do exército e cavaleiros.
10 Eri, Sanpalad, mehn kahnimw Ped Oron, oh Dopaia, lapalap en kisehn wehin Ammon men, ira ahpw rongada me aramas emen kodohn doadoahkohng ni kamwahupen mehn Israel kan. Ira eri nsensuwedkihla kowahlap.
10 O que ouvindo Sambalate, o horonita, e Tobias, o servo amonita, lhes desagradou extremamente que alguém viesse a procurar o bem dos filhos de Israel.
11 Ngehi eri lel Serusalem oh mihmihki wasao erein rahn siluh,
11 E cheguei a Jerusalém, e estive ali três dias.
12 sohte mweseiseikihong aramas emen dahme Koht ketin koasoanehdi nan kapehdi I en wia Serusalem. Nin lukepen pwong, ngehi eri pwourda oh mwesel, iangahki ekei iengei ko. Mahn tehmen me iang kiht, iei dakepei ahs emen.
12 E de noite me levantei, eu e poucos homens comigo, e não declarei a ninguém o que o meu Deus me pôs no coração para fazer em Jerusalém; e não havia comigo animal algum, senão aquele em que estava montado.
13 Eri, nipwong me I mwesel kolahng ni ewen kehl me adaneki Ewen Kelen Wahu ni palikapi, oh I ahpw kohla palieir keid mwohn Pwarer en Drakon, kolahng ni ewen kehl me adaneki Ewen Kelen Kihd. Ni ei kohkohla I ahpw kin kilikilang kelen kahnimwo me rengkpesengehr oh wenihmwen kehl kan me ohkilahr kisiniei.
13 E de noite saí pela porta do vale, e para o lado da fonte do dragão, e para a porta do monturo, e contemplei os muros de Jerusalém, que estavam fendidos, e as suas portas, que tinham sido consumidas pelo fogo.
14 Mwuhr, I ahpw pirekekla paliepeng oh keidlahng ni ewen kehl me adaneki Ewen Kelen Pwarer oh ong ni leh me adaneki Lehn Nanmwarki. Dakepei ahso sohla kak diar ele nan koasoakoasoak en takai kan me rengkpeseng.
14 E passei à porta da fonte, e ao tanque do rei; e não havia lugar por onde pudesse passar o animal em que estava montado.
15 Ihme I kohkihdihla nan Wahun Kidron oh tangatang kohla, kilikilang kehlo. Ngehi eri pwurodo wasa me I keid ie kohdo, oh pwurala nan kahnimwo keid nan Ewen Kelen Wahu.
15 Ainda, de noite subi pelo ribeiro e contemplei o muro; e, virando entrei pela porta do vale; assim voltei.
16 Lapalap akan en wasao sohte ese ia wasa I kohla ie de dahme I wiewia. Lel met I saikinte ndaiong mehn Suhs emen mehkot—de samworo kan, kaun akan, lapalap akan, de mehmen me pahn iang doadoahko.
16 E não souberam os magistrados aonde eu fora nem o que eu fazia; porque ainda nem aos judeus, nem aos sacerdotes, nem aos nobres, nem aos magistrados, nem aos mais que faziam a obra, até então tinha declarado coisa alguma.
17 A met I ndaiong irail, “Kumwail kilang uwen apwal me kitail mihmi loale, pwehki Serusalem eh mwomwlahr oh ewen kehl kan eh ohlahr. Kitail onehda sapahl kelen kahnimw wet oh kaimwisekala atail paisuwed.”
17 Então lhes disse: Bem vedes vós a miséria em que estamos, que Jerusalém está assolada, e que as suas portas têm sido queimadas a fogo; vinde, pois, e reedifiquemos o muro de Jerusalém, e não sejamos mais um opróbrio.
18 I ahpw pil ndaiong irail duwen Koht eh ketin ieiang ie oh ketin seweseiehda, oh dahme nanmwarki lapalapo mahsanihong ie.
18 Então lhes declarei como a mão do meu Deus me fora favorável, como também as palavras do rei, que ele me tinha dito; então disseram: Levantemo-nos, e edifiquemos. E esforçaram as suas mãos para o bem.
19 Ahpw ni Sanpalad, Dopaia, oh mehn Arepia men ede Kesem, arail rongada dahme se wiewiao, re kouruhrkin kiht oh kapailokei kiht. Re nda, “Dahme kumwail wiewia? Kumwail men uhwong nanmwarki lapalapo?”
19 O que ouvindo Sambalate, o horonita, e Tobias, o servo amonita, e Gesém, o árabe, zombaram de nós, e desprezaram-nos, e disseram: Que é isto que fazeis? Quereis rebelar-vos contra o rei?
20 Ngehi eri sapeng irail, patohwan, “Koht en Nanleng pahn ketin kupwurei kiht. Kiht me sapwellime ladu, oh se pahn tapihadahr doadoahk en onohnsapahlet. A kumwail, sohte amwail mehkot nan Serusalem. Sohte pwaisamwail wasaht, oh sohte mehkot kumwail kak kosehong kumwail.”
20 Então lhes respondi, e disse: O Deus dos céus é o que nos fará prosperar: e nós, seus servos, nos levantaremos e edificaremos; mas vós não tendes parte, nem justiça, nem memória em Jerusalém.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Neemias 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.