Neemias 2
Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs NVI
1 Rahn ehu, mwurin sounpwong pahieu, I ahpw patohwanlahng Nanmwarki Lapalap Ardaserksihs wain nindokon eh wie konokonot. Sang mahs kohdo, e sohte kin mahsanih mwomwen ei pahtou,
1 No mês de nisã do vigésimo ano do rei Artaxerxes, na hora de servir-lhe o vinho, levei-o ao rei. Nunca antes eu tinha estado triste na presença dele;
2 e ahpw ketin keinemwe rehi, mahsanih, “Dahme ke mwomwen pahtouki? Ke soumwahu de ke nsensuwedki mehkot?”
2 Por isso o rei me perguntou: "Por que o seu rosto parece tão triste, se você não está doente? Essa tristeza só, pode ser do coração! " Com muito medo,
3 I ahpw patohwan sapeng, “Wasa Lapalap en rosoroson kohkohlahte! Ia duwen ei sohte pahn mwomwen pahtouki kahnimwo, wasa me ei pahpa kahlap ako seridi ie, eh rengkpesengehr oh mwomwlahr, oh ewen kehl kan ohkilahr kisiniei?”
3 eu disse ao rei: "Que o rei viva para sempre! Como não estaria triste o meu rosto, se a cidade em que estão sepultados os meus pais está em ruínas, e as suas portas foram destruídas pelo fogo? "
4 Nanmwarkio ahpw uhd keinemwe, “Eri, dahme ke men wia?”
4 O rei me disse: "O que você gostaria de pedir? " Então orei ao Deus dos céus,
5 I ahpw patohwanohng nanmwarkio, “Ma komw kupwurperenkin ie oh kupwure ei pekipek, a komw ketin mweidala pwe I en patohlahng mahs nan wehin Suda, nan kahnimw me ei pahpa kahlap ako seridier ie, pwe I en kak onehda sapahl kahnimwo.”
5 e respondi ao rei: "Se for do agrado do rei e se o seu servo puder contar com a benevolência do rei, que ele me deixe ir à cidade de Judá onde meus pais estão enterrados, para que eu possa reconstruí-la".
6 Nanmwarki lapalapo, oh sapwellime likend me iang ket limwah, ahpw keinemwe rehi ia erein ei pahn seiloakla oh iahd me I pahn pwurodo. Ngehi eri patohwanohng ira erein ei pahn seiloak oh iahd I pahn pwurodo. Nanmwarkio eri ketin kupwurehla ei pekipeko.
6 Então o rei, com a rainha sentada ao seu lado, perguntou-me: "Quanto tempo levará a viagem? Quando você voltará? " Marquei um prazo com o rei, e ele concordou que eu fosse.
7 Ngehi eri patohwan peki rehn nanmwarkio en ketin kupwurehkin ie kisinlikou kei ong kepinahn Pwallap en Palikapi-en-Iupreitis pwe re en mweidohng ie I en saledek wia ei seiloaklahng wehin Suda.
7 E a seguir acrescentei: Se for do agrado do rei, que me dê cartas aos governadores do Trans-Eufrates para que me deixem passar até chegar a Judá.
8 I pil peki kisinlikoun kamanaman ong Asap, silepen nin limen nanmwarki pelien wel, pwe en kamangaiong ie tuhke, mehn wiahda wenihmwen Tehnpas Sarawio, kelen kahnimwo, oh ihmw me I pahn kousoan loale. Eri, nanmwarkio ahpw ketikihong ie mehkoaros me I patohwan peki, pwehki Koht eh ketin ieiang ie.
8 Que me dê também uma carta para Asafe, guarda da floresta do rei, para que ele me forneça madeira para as vigas das portas da cidadela que fica junto ao templo, do muro da cidade e da residência que irei ocupar. Visto que a bondosa mão de Deus estava sobre mim, o rei atendeu os meus pedidos.
9 Nanmwarkio eri ketin kadarala lapalap en sounpei kei, oh pwihnen dak oahs kei, pwe re en iang ie kohla ni Palikapi-en-Iupreitis. I ahpw patohwanohng kepinahn wasa ko kisinlikoun kamanaman sang rehn nanmwarkio.
9 Com isso fui aos governadores do Trans-Eufrates e lhes entreguei as cartas do rei. O rei fez-me acompanhar uma escolta de oficiais do exército e de cavaleiros.
10 Eri, Sanpalad, mehn kahnimw Ped Oron, oh Dopaia, lapalap en kisehn wehin Ammon men, ira ahpw rongada me aramas emen kodohn doadoahkohng ni kamwahupen mehn Israel kan. Ira eri nsensuwedkihla kowahlap.
10 Sambalate, o horonita, e Tobias, o oficial amonita, ficaram muito irritados quando que alguém estava interessado no bem dos israelitas.
11 Ngehi eri lel Serusalem oh mihmihki wasao erein rahn siluh,
11 Cheguei a Jerusalém e, depois de três dias de permanência ali,
12 sohte mweseiseikihong aramas emen dahme Koht ketin koasoanehdi nan kapehdi I en wia Serusalem. Nin lukepen pwong, ngehi eri pwourda oh mwesel, iangahki ekei iengei ko. Mahn tehmen me iang kiht, iei dakepei ahs emen.
12 saí de noite com alguns dos meus amigos. Eu não havia contado a ninguém o que o meu Deus havia posto em meu coração que eu fizesse por Jerusalém. Não levava nenhum outro animal além daquele em que eu estava montado.
13 Eri, nipwong me I mwesel kolahng ni ewen kehl me adaneki Ewen Kelen Wahu ni palikapi, oh I ahpw kohla palieir keid mwohn Pwarer en Drakon, kolahng ni ewen kehl me adaneki Ewen Kelen Kihd. Ni ei kohkohla I ahpw kin kilikilang kelen kahnimwo me rengkpesengehr oh wenihmwen kehl kan me ohkilahr kisiniei.
13 De noite saí pela porta do Vale na direção da fonte do Dragão e da porta do Esterco, examinando o muro de Jerusalém que havia sido derrubado, e suas portas, que haviam sido destruídas pelo fogo.
14 Mwuhr, I ahpw pirekekla paliepeng oh keidlahng ni ewen kehl me adaneki Ewen Kelen Pwarer oh ong ni leh me adaneki Lehn Nanmwarki. Dakepei ahso sohla kak diar ele nan koasoakoasoak en takai kan me rengkpeseng.
14 Fui até a porta da Fonte e do tanque do rei, mas ali não havia espaço para o meu animal passar;
15 Ihme I kohkihdihla nan Wahun Kidron oh tangatang kohla, kilikilang kehlo. Ngehi eri pwurodo wasa me I keid ie kohdo, oh pwurala nan kahnimwo keid nan Ewen Kelen Wahu.
15 por isso subi o vale, de noite, examinando o muro. Finalmente voltei e tornei a entrar pela porta do Vale.
16 Lapalap akan en wasao sohte ese ia wasa I kohla ie de dahme I wiewia. Lel met I saikinte ndaiong mehn Suhs emen mehkot—de samworo kan, kaun akan, lapalap akan, de mehmen me pahn iang doadoahko.
16 Os oficiais não sabiam aonde eu tinha ido ou o que eu estava fazendo, pois até então eu não tinha dito nada aos judeus, aos sacerdotes, aos nobres, aos oficiais e aos outros que iriam realizar a obra.
17 A met I ndaiong irail, “Kumwail kilang uwen apwal me kitail mihmi loale, pwehki Serusalem eh mwomwlahr oh ewen kehl kan eh ohlahr. Kitail onehda sapahl kelen kahnimw wet oh kaimwisekala atail paisuwed.”
17 Então eu lhes disse: Vocês estão vendo a situação terrível em que estamos: Jerusalém está em ruínas, e suas portas foram destruídas pelo fogo. Venham, vamos reconstruir o muro de Jerusalém, para que não fiquemos mais nesta situação humilhante.
18 I ahpw pil ndaiong irail duwen Koht eh ketin ieiang ie oh ketin seweseiehda, oh dahme nanmwarki lapalapo mahsanihong ie.
18 Também lhes contei como Deus tinha sido bondoso comigo e o que o rei me tinha dito. Eles responderam: "Sim, vamos começar a reconstrução". E se encorajaram para esse bom projeto.
19 Ahpw ni Sanpalad, Dopaia, oh mehn Arepia men ede Kesem, arail rongada dahme se wiewiao, re kouruhrkin kiht oh kapailokei kiht. Re nda, “Dahme kumwail wiewia? Kumwail men uhwong nanmwarki lapalapo?”
19 Quando, porém, Sambalate, o horonita, Tobias, o oficial amonita, e Gesém, o árabe, souberam disso, zombaram de nós, desprezaram-nos e perguntaram: "O que é isso que vocês estão fazendo? Estão se rebelando contra o rei? "
20 Ngehi eri sapeng irail, patohwan, “Koht en Nanleng pahn ketin kupwurei kiht. Kiht me sapwellime ladu, oh se pahn tapihadahr doadoahk en onohnsapahlet. A kumwail, sohte amwail mehkot nan Serusalem. Sohte pwaisamwail wasaht, oh sohte mehkot kumwail kak kosehong kumwail.”
20 Eu lhes respondi: O Deus dos céus fará que sejamos bem sucedidos. Nós, os seus servos, começaremos a reconstrução, mas, no que lhes diz respeito, vocês não têm parte nem direito legal sobre Jerusalém, e em sua história não há nada de memorável que favoreça vocês!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Neemias 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.