Marcos 10
Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs ARA
1 Sises eri ketisang wasao, ketidohng wehin Sudia, ketin kotehla Pillap Sordan. Aramas ngeder pil pwurehng pokonpene reh, e ahpw padahk ong irail duwen me e kin epwehnki wia.
1 Levantando-se Jesus, foi dali para o território da Judeia, além do Jordão. E outra vez as multidões se reuniram junto a ele, e, de novo, ele as ensinava, segundo o seu costume.
2 Parisi kei ahpw pwarodohng reh pwe re en song lidipih. Re kalelapak, patohwanohng, “Komw padahkihong kiht mahs ma atail Kosonnedo mweidohng ohl emen en mweisang eh pwoud de soh?”
2 E, aproximando-se alguns fariseus, o experimentaram, perguntando-lhe: É lícito ao marido repudiar sua mulher?
3 A e ketin sapeng uhd keinemwe rehrail, mahsanih, “Dahme Moses koasoanediong kumwail?”
3 Ele lhes respondeu: Que vos ordenou Moisés?
4 Re ahpw sapeng, patohwanohng, “Moses koasoanehdi kisinlikoun kamweid en wiawi, ohl emen ahpw pahn mweisang eh pwoud.”
4 Tornaram eles: Moisés permitiu lavrar carta de divórcio e repudiar.
5 Sises eri ketin mahsanihong irail, “Pwehki amwail nan kapehd keptakai me kosonned wet wiawihkihda;
5 Mas Jesus lhes disse: Por causa da dureza do vosso coração, ele vos deixou escrito esse mandamento;
6 pwe sang nin tepin kawao, ‘Koht ketin wiahda aramas ohl oh lih.
6 porém, desde o princípio da criação, Deus os fez homem e mulher.
7 Ihme kahrehda ohl pahn mweila sang seme oh ine, oh patehng eh pwoud,
7 Por isso, deixará o homem a seu pai e mãe [e unir-se-á a sua mulher],
8 ira ahpw pahn wiahla warteieu.’ Eri, ira solahr wia aramas riemen, pwe emente.
8 e, com sua mulher, serão os dois uma só carne. De modo que já não são dois, mas uma só carne.
9 Eri, mehkot me Koht ketin kapatapene, aramas dehpa kamweidpeseng.”
9 Portanto, o que Deus ajuntou não separe o homem.
10 Ni ar ketin pwurolong nan ihmwo, sapwellime tohnpadahk ko kalelapak reh duwen irair wet.
10 Em casa, voltaram os discípulos a interrogá-lo sobre este assunto.
11 Ih eri ketin mahsanihong irail, “Ma ohl emen pahn mweisang eh pwoud oh ale emen lih tohrohr, e kamwahl.
11 E ele lhes disse: Quem repudiar sua mulher e casar com outra comete adultério contra aquela.
12 Pil duwehte ma lih emen pahn mweisang eh pwoud oh ale emen ohl tohrohr, e pil kamwahl.
12 E, se ela repudiar seu marido e casar com outro, comete adultério.
13 Aramas ekei ahpw patohwandohng Sises kisin seri kei pwe en ketin doahke irail; tohnpadahk ko ahpw kidahwekihda aramas ako.
13 Então, lhe trouxeram algumas crianças para que as tocasse, mas os discípulos os repreendiam.
14 Ni Sises eh mwahngihada met, e ahpw kupwursuwedkihla oh mahsanihong tohnpadahk ko, “Kumwail pweisang kisin seri kan pwe re en kohdo rehi. Kumwail dehr ireiraildi; pwe irail kan me rasehng kisin seri pwukat, iei arail wehi, Wehin Koht.
14 Jesus, porém, vendo isto, indignou-se e disse-lhes: Deixai vir a mim os pequeninos, não os embaraceis, porque dos tais é o reino de Deus.
15 I men kumwail en ese pwe mehmen me sohte pahn ale Wehin Koht rasehng kisin seri men, e sohte pahn pedolong loale.”
15 Em verdade vos digo: Quem não receber o reino de Deus como uma criança de maneira nenhuma entrará nele.
16 Ih eri pwoalehdi seri ko oh ketikidahng lime ko pohn emenemen irail oh kupwuramwahwihirailla.
16 Então, tomando-as nos braços e impondo-lhes as mãos, as abençoava.
17 Sises ketin mwesemwesel pwe en ketin wia seiloak ehu, a iet mwahnakapw men pa tangatang kodohng reh, kelepwikihdi mwowe oh patohwanohng, “Maing, Sounpadahk mwahu, dahme I uhdahn pahn wia pwe I en kak alehdi mour soutuk?”
17 E, pondo-se Jesus a caminho, correu um homem ao seu encontro e, ajoelhando-se, perguntou-lhe: Bom Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
18 Sises ketin mahsanihong, “Dahme ke ekerkin ie sounpadahk mwahu? Sohte emen me uhdahn mwahu pwe Kohtohte.
18 Respondeu-lhe Jesus: Por que me chamas bom? Ninguém é bom senão um, que é Deus.
19 Ke ese kosonned akan: ‘Dehr kemehla aramas; dehr kamwahl; dehr pirap; dehr likamw; dehr pitih aramas; kahkahki semomw oh inomw.’”
19 Sabes os mandamentos: Não matarás, não adulterarás, não furtarás, não dirás falso testemunho, não defraudarás ninguém, honra a teu pai e tua mãe.
20 A mwahnakapwo sapeng, patohwan, “Maing, sang ni ei tikitik I kapwaiadahr mepwukat koaros.”
20 Então, ele respondeu: Mestre, tudo isso tenho observado desde a minha juventude.
21 Sises ahpw ketin kamoalehdi ni limpoak oh mahsanihong, “Mehteieu me luhwe, kohwei netikihla mehkoaros me ke ahneki, ke ahpw kihong pweine ko me paisuwedlahr akan; omw pai ahpw pahn laud mehlel nanleng; ke ahpw kohdo oh iangiehla.”
21 E Jesus, fitando-o, o amou e disse: Só uma coisa te falta: Vai, vende tudo o que tens, dá-o aos pobres e terás um tesouro no céu; então, vem e segue-me.
22 Ni mwahnakapwo eh rong mahsen pwoatet, e ahpw pohtoukihla; e ahpw nsensuwedla patopatohla. Pwe mwahnakapw kepwehpwe men ih.
22 Ele, porém, contrariado com esta palavra, retirou-se triste, porque era dono de muitas propriedades.
23 Sises eri ketin mahmahsenseli pohn tohnpadahk ko oh mahsanihong irail, “Ia uwen apwal en me kepwehpwe kan en pedolong nan Wehin Koht!”
23 Então, Jesus, olhando ao redor, disse aos seus discípulos: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
24 Tohnpadahk ko eri malamalawangkihla mahsen pwoatet. A Sises ketin usehlahte pil mahsanih, “Kumwail nei seri kei, kumwail en ese uwen apwal en towehda Wehin Koht!
24 Os discípulos estranharam estas palavras; mas Jesus insistiu em dizer-lhes: Filhos, quão difícil é [para os que confiam nas riquezas] entrar no reino de Deus!
25 Me apwal ong aramas kepwehpwe men en pedolong nan Wehin Koht sang soangen mahn me adaneki kamel en dil nan pwoaren dikek ehu.”
25 É mais fácil passar um camelo pelo fundo de uma agulha do que entrar um rico no reino de Deus.
26 Tohnpadahk ko ahpwte malamalawangkihla met, re ahpw patopatohwanpene nanpwungarail, “Eri a, ihs me kak mourla?”
26 Eles ficaram sobremodo maravilhados, dizendo entre si: Então, quem pode ser salvo?
27 Sises ahpw ketin koamoleiraildi oh mahsanih, “Met sohte kak pahn aramas, a pahn Koht e kak; pwe rehn Koht mehkoaros kak pweida.”
27 Jesus, porém, fitando neles o olhar, disse: Para os homens é impossível; contudo, não para Deus, porque para Deus tudo é possível.
28 Piter ahpw patohwanohng Sises, “Maing, iet kiht me patohwan mweidala mehkoaros pwe se en iangkomwihla.”
28 Então, Pedro começou a dizer-lhe: Eis que nós tudo deixamos e te seguimos.
29 Sises eri ketin sapeng, mahsanih, “Ei mehlel! Eri, I men kumwail en ese pwe mehmen me pahn mweidala imwe, de rie kan, de ine de seme de nah seri kan, de sapwe, pwehki ngehi oh pil rongamwahu,
29 Tornou Jesus: Em verdade vos digo que ninguém há que tenha deixado casa, ou irmãos, ou irmãs, ou mãe, ou pai, ou filhos, ou campos por amor de mim e por amor do evangelho,
30 e pahn ale me laudsang nan mouren dih wet. E pahn ale pahn pak epwiki ni imwe, ni rie kan, ni ine, ni nah kan, nin sapwe— pil ni kamakam akan. A nan mour me pahn kohdo, e pahn ale mour soutuk.
30 que não receba, já no presente, o cêntuplo de casas, irmãos, irmãs, mães, filhos e campos, com perseguições; e, no mundo por vir, a vida eterna.
31 Eri, me tohto me ahnsou wet re kin mwowe, re ahpw pahn mwurihla, a me tohto me kin mwuri, re pahn mwowehla.”
31 Porém muitos primeiros serão últimos; e os últimos, primeiros.
32 Sises oh sapwellime tohnpadahk ko ketiket kohla nanial en kohdalahng Serusalem, e ahpw ketin tiengla mwohn sapwellime tohnpadahk ko; a irail me ideidawehn sansaloh kohla oh diren masak. E ahpw pil pwurehng kalapwukala rehn me ehk riemeno oh mahsanihong irail dahme pahn wiawihong ih,
32 Estavam de caminho, subindo para Jerusalém, e Jesus ia adiante dos seus discípulos. Estes se admiravam e o seguiam tomados de apreensões. E Jesus, tornando a levar à parte os doze, passou a revelar-lhes as coisas que lhe deviam sobrevir, dizendo:
33 “Kumwail kilang, pwe kitail kohkohdalahng Serusalem, wasa me Nein-Aramas pahn pengipengla rehn samworo lapalap akan oh sounkawehwehn Kosonnedo kan. Re pahn kadeikada pwe en kamakamala, oh pangala rehn mehn liki kan.
33 Eis que subimos para Jerusalém, e o Filho do Homem será entregue aos principais sacerdotes e aos escribas; condená-lo-ão à morte e o entregarão aos gentios;
34 E ahpw pahn wiahla mehn kepit rehrail; re pahn kendipiong, wokih, oh kemehla. Ahpw mwurin rahn siluh, e pahn iasada.”
34 hão de escarnecê-lo, cuspir nele, açoitá-lo e matá-lo; mas, depois de três dias, ressuscitará.
35 Nein Sepedi pwutak riemen, Seims oh Sohn, ira ahpw patohdo rehn Sises oh patohwanohng, “Maing Sounpadahk, mie mehkot me se men komwi en kupwurehkin kiht.”
35 Então, se aproximaram dele Tiago e João, filhos de Zebedeu, dizendo-lhe: Mestre, queremos que nos concedas o que te vamos pedir.
36 Sises ketin keinemwe rehra, “Dahkot mwo? Dahme kumwa anahne?”
36 E ele lhes perguntou: Que quereis que vos faça?
37 A ira patohwanohng, “Se men komwi en kupwurei kiht nan lingaling en omwi wehi ni omwi pahn nanmwarkihla, oh mweidohng pwe se en kak mwohd mpomwi, emen ni palimaunomwi, a emen ni palimeing.”
37 Responderam-lhe: Permite-nos que, na tua glória, nos assentemos um à tua direita e o outro à tua esquerda.
38 A Sises mahsanihong ira, “Kumwa sehse dahme kumwa pekipekien. Kumwa kak nim delen lokolok me I pahn nim? Kumwa kak papidaiskihla papidais me I pahn papidaiski?”
38 Mas Jesus lhes disse: Não sabeis o que pedis. Podeis vós beber o cálice que eu bebo ou receber o batismo com que eu sou batizado?
39 Ira ahpw patohwanohng, “Ei, Maing, se kak.”
39 Disseram-lhe: Podemos. Tornou-lhes Jesus: Bebereis o cálice que eu bebo e recebereis o batismo com que eu sou batizado;
40 A mwohd ni palimauni oh palimeingi, e sohte mweimweiong ie I en pilada; pwe Koht me pahn ketikihong irail kan me e ketin onopadahngehr.”
40 quanto, porém, ao assentar-se à minha direita ou à minha esquerda, não me compete concedê-lo; porque é para aqueles a quem está preparado.
41 Ni tohnpadahk ehko ar rongada pekipek wet, re lingeringerkihda pahn Seims oh Sohn.
41 Ouvindo isto, indignaram-se os dez contra Tiago e João.
42 Sises eri malipeirailpene oh mahsanih, “Kumwail ese duwen me lapalap en me rotorot akan, duwen ar kin kolokol kehlail manaman en kaunda me rotorot akan, oh kaun akan kin ahneki manaman unsek.
42 Mas Jesus, chamando-os para junto de si, disse-lhes: Sabeis que os que são considerados governadores dos povos têm-nos sob seu domínio, e sobre eles os seus maiorais exercem autoridade.
43 Eri, kaidehkin ih pahn duwen met rehmwail. Mehmen rehmwail me men lapalapala, e uhdahn pahn wiahla papahmwail.
43 Mas entre vós não é assim; pelo contrário, quem quiser tornar-se grande entre vós, será esse o que vos sirva;
44 A mehmen me men soumas, e pahn wiahla ladun koaruhsie.
44 e quem quiser ser o primeiro entre vós será servo de todos.
45 Pwe pil Nein-Aramas ketido, kaidehkin pwe aramas en papah, a pwe en papah aramas koaros oh tounmeteikihla moure pwe en komourala aramas ngeder.”
45 Pois o próprio Filho do Homem não veio para ser servido, mas para servir e dar a sua vida em resgate por muitos.
46 Irail eri lel Seriko; a ni Sises oh sapwellime tohnpadahk ko oh pokon kalaimwun ehu eh ketiket kohieisang nan kahnimwo, iet ohl maskun semwehmwe men, ede Pardimeus, nein Dimeus, wie mwomwohd limwahnialo oh wie pekipek.
46 E foram para Jericó. Quando ele saía de Jericó, juntamente com os discípulos e numerosa multidão, Bartimeu, cego mendigo, filho de Timeu, estava assentado à beira do caminho
47 Ni eh rongada me Sises mehn Nasaret me ketiket kohla, e ahpw werda oh patohwan, “Maing Sises, kisehn kadaudok en Depit, komw ketin kupwure ie!”
47 e, ouvindo que era Jesus, o Nazareno, pôs-se a clamar: Jesus, Filho de Davi, tem compaixão de mim!
48 Me tohto ahpw kidawehda pwe en nennenla. A e ahpwte kalaudehla eh weriwer, patopatohwan, “Komwi me kisehn kadaudok en Depit, komw ketin kupwure ie!”
48 E muitos o repreendiam, para que se calasse; mas ele cada vez gritava mais: Filho de Davi, tem misericórdia de mim!
49 Sises eri uhdi oh mahsanih, “Kumwail kahredohng ie.”
49 Parou Jesus e disse: Chamai-o. Chamaram, então, o cego, dizendo-lhe: Tem bom ânimo; levanta-te, ele te chama.
50 E pitipitte kese eh sekido, uhda oh patohla rehn Sises.
50 Lançando de si a capa, levantou-se de um salto e foi ter com Jesus.
51 Sises ahpw keinemwe, mahsanih, “Dahme ke mwahuki I en wiahiong uhk?”
51 Perguntou-lhe Jesus: Que queres que eu te faça? Respondeu o cego: Mestre, que eu torne a ver.
52 Sises ketin mahsanihong, “Me mwahu, pehdpeseng; omw pwosonen kakehleiukadahr.”
52 Então, Jesus lhe disse: Vai, a tua fé te salvou. E imediatamente tornou a ver e seguia a Jesus estrada fora.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.