Lucas 4

Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Sises eri ketiketla sang Sordan, diren Ngehn Sarawi; Ngehnohte ahpw ketin kahluwalahng nan sapwtehn,
1 Jesus, cheio do Espírito Santo, voltou do Jordão e foi guiado pelo mesmo Espírito, no deserto,
2 wasa e ketiket ie rahn pahisek oh kin ketin songosong pahn Tepil. Erein rahn ako e ahpw sohte ketki mehkot, iei me ni imwilahn rahn pahiseko e pwungitikla.
2 durante quarenta dias, sendo tentado pelo diabo. Nada comeu naqueles dias, ao fim dos quais teve fome.
3 Tepilo eri patohwanohng, “Ma Sapwellimen Kohto komwi, a komw mahsanih pwe takai wet en pikla wiahla pilawa.”
3 Então o diabo disse a Jesus: — Se você é o Filho de Deus, mande que esta pedra se transforme em pão.
4 A Sises ketin sapeng, mahsanih, “E ntingdier nan Pwuhk Sarawi me ‘Kaidehk pilawahte me aramas kak mourki.’”
4 Mas Jesus lhe respondeu:
5 Tepilo ahpw kahrelahng wasa ileile ieu oh kasalehiong ni marepteieu wehin sampah koaruhsie,
5 Então o diabo o levou para um lugar mais alto e num instante lhe mostrou todos os reinos do mundo.
6 oh patohwanohng, “I pahn kihong komwi soangen manaman koaros oh lingan en wehi pwukat koaros. Pwe koaros kohiengieier oh I kak kihong mehmen me I men kihong.
6 E disse: — Eu lhe darei todo este poder e a glória destes reinos, porque isso me foi entregue, e posso dar a quem eu quiser.
7 Eri, koaruhsie pahn kohieng komwi, ma komw poaridi mwohi oh pwongih ie.”
7 Portanto, se você me adorar, tudo isso será seu.
8 Sises ketin sapeng, mahsanih, “E ntingdier nan Pwuhk Sarawi me ‘Kaun-ohte, omw Koht, me ke pahn pwongih, oh ihete me ke pahn papah.’”
8 Mas Jesus respondeu:
9 Tepilo ahpw pil kahrelahng Serusalem oh kidahng pohn kengkeng en Tehnpas Sarawio, e ahpw patohwanohng, “Ma Sapwellimen Kohto komwi, a komw lusdihwei sang met.
9 Então o diabo levou Jesus a Jerusalém, colocou-o sobre o pináculo do templo e disse: — Se você é o Filho de Deus, jogue-se daqui,
10 Pwe e ntingdier nan Pwuhk Sarawi me ‘Koht pahn mahsanihong sapwellime tohnleng kan, re en apwalih komwi mwahu,
10 porque está escrito: “Aos seus anjos ele dará ordens a seu respeito, para que o guardem.”
11 oh re pahn patohwankinkomwihda pehrail kan pwe aluweluwomwi kan dehr ohkihla takai.’”
11 E: “Eles o sustentarão nas suas mãos, para que você não tropece em alguma pedra.”
12 Sises ketin sapeng, mahsanih, “E ntingdier, ‘Ke dehr kasongosonge Kaun-o, omw Koht.’”
12 Jesus respondeu ao diabo:
13 Ni Tepilo eh kaimwisekala eh kasongosonge, e ahpw kamoadolonla ekis ahnsou.
13 Tendo concluído todas as tentações, o diabo afastou-se de Jesus, até momento oportuno.
14 Sises eri rosonkidahr Ngehn Sarawi oh sapahllahng Kalili. Ronge ahpw lohkseli wasa koaros wasao.
14 Então Jesus, no poder do Espírito, voltou para a Galileia, e a sua fama correu por toda aquela região.
15 E kin ketin padapadahk nan arail sinakoke kan, oh aramas koaros kin kapikapinga.
15 E ensinava nas sinagogas, sendo elogiado por todos.
16 Rahnen Sapad ehu Sises eri ketilahng Nasaret, wasa e ketin tikda ieo, oh ketilong nan sinakoke ehu duwen ahnepe. Ih eri ketida pwe en ketin wadek Pwuhk Sarawi.
16 Jesus foi para Nazaré, onde havia sido criado. Num sábado, entrou na sinagoga, segundo o seu costume, e levantou-se para ler.
17 Eri, pwuhken soukohp Aiseia me re patohwanohng. E ahpw ketin pahkpeseng pwuhko oh wadekada wasa me ketihtihki,
17 Então lhe deram o livro do profeta Isaías. E, abrindo o livro, achou o lugar onde está escrito:
18 “Ngenen Kaun-o ketier rehi,
18 “O Espírito do Senhor
19 oh lohkihda me ahnsowo leledohr,
19 e proclamar o ano aceitável
20 Sises eri ketin kapwurepene pwuhko oh ketikihong papah men. E ahpw ketidiong nan mwoale. Aramas koaros nan sinakokeo ahpw kangkakil.
20 Tendo fechado o livro, Jesus o devolveu ao assistente e sentou-se. Todos na sinagoga tinham os olhos fixos nele.
21 E ahpw tapihda mahsanih, “Maing ko, rahnwet mahsen en Pwuhk Sarawi, duwen amwail karongeier, pweidahr mehlel rehtail.”
21 Então Jesus começou a dizer:
22 Irail koaros inenen dahkihla oh pwuriamweikihla mahsen kaselel ko me pwilipwil sang nin silangi. Re ahpw kin ndinda, “Kaidehkin nein Sosep pwutako met?”
22 Todos davam testemunho dele e se maravilhavam das palavras cheias de graça que lhe saíam dos lábios. E perguntavam: — Não é este o filho de José?
23 A Sises ahpw ketin sapeng irail, mahsanih, “Ele kumwail pahn padokohng ie lepin mahsen en karasaraset: ‘Sounwini, pein kamwahwihiukala.’ Oh kumwail pil pahn nda, ‘Soahng kapwuriamwei koaros me se rongehr me komw ketin wiadahr nan Kapernaum, komw pil wiahda nan uhdakomwiet.’”
23 Então Jesus disse:
24 E ahpw pil ketin usehlahte, mahsanih, “Kumwail en ese pwe sohte soukohp emen kin keniken nan uhdahn eh wasa rehn kiseh kan.
24 E Jesus prosseguiu:
25 Mehlel me mie liohdi tohto nan Israel ni mwehin Elaisa, ahnsou me sohla keteu erein sounpar siluh elep oh lehk lapalap kipehdi sahpwo pwon.
25 Na verdade lhes digo que havia muitas viúvas em Israel no tempo de Elias, quando o céu se fechou por três anos e seis meses, reinando grande fome em toda a terra,
26 Ahpw sohte emen rehrail me Elaisa pekederlahng, pwe rehn liohdien Sarepad men nan sapwen Saidon.
26 e Elias não foi enviado a nenhuma delas, a não ser a uma viúva de Sarepta de Sidom.
27 Pil ni mwehin soukohp Elisa kiden tokutok mie nan Israel; ahpw sohte emen rehrail mwakelekella, pwe ihte Nahman mehn Siriao.”
27 Havia também muitos leprosos em Israel nos dias do profeta Eliseu, e nenhum deles foi purificado, a não ser Naamã, o sírio.
28 Aramas koaros nan sinakokeo lingeringerda kowahlap, ni ar rongada mahsen pwukat.
28 Todos na sinagoga, ouvindo estas coisas, se encheram de ira.
29 Irail eri uhdahte wurahdekieisang Sises nan kahnimwo oh walahng ni keilen dohl me ar kahnimwo kokouda ie, pwe re en sikendilahng pah.
29 E, levantando-se, expulsaram Jesus da cidade e o levaram até o alto do monte sobre o qual a cidade estava edificada, para que, de lá, pudessem atirá-lo abaixo.
30 A Sises ketin keidte nanpwungarail, ketiketla sang irail.
30 Jesus, porém, passando pelo meio deles, foi embora.
31 Sises eri ketiketlahng Kapernaum, kahnimw ehu nan Kalili; e ahpw ketin padahk ong aramas akan rahnen Sapad ehu.
31 E Jesus foi a Cafarnaum, cidade da Galileia, e os ensinava no sábado.
32 Aramas koaros ahpw pwuriamweikihla mwomwen sapwellime padahk, pwe e kin mahsenwei ni manaman.
32 E maravilhavam-se com a sua doutrina, porque a sua palavra era com autoridade.
33 Mie ohl emen me iang mihmi nan sinakokeo, me ngehn saut tiadahr powe. Ih eri werda, ndinda,
33 E apareceu na sinagoga um homem possuído de um espírito de demônio imundo, o qual gritou em alta voz:
34 “Ah! Sises mehn Nasaret, dahme komw men wiahiong kiht? Komw soh ketidohn kauweikitala! I patohwan ese ihs komwi; komwi me sapwellime Koht meninkeder sarawio!”
34 — Ah! O que você quer conosco, Jesus Nazareno? Você veio para nos destruir? Sei muito bem quem você é: o Santo de Deus!
35 Sises ahpw ketin kidahwehda ngehn sauto, mahsanih, “Eri, nennenla, kowe eri pweiekweisang rehn ohl menen!” Ngehn suwedo eri kesehdihte ohlo nanpwel mwohrail koaros, pwedieisang, sohla wiahiong ohlo mehkot suwed.
35 Mas Jesus o repreendeu, dizendo: O demônio, depois de o ter jogado no chão no meio de todos, saiu daquele homem sem lhe fazer mal.
36 Irail koaros eri pwuriamweikihla oh ndindapene nanpwungarail, “Dahme mi ni mahsen en ohl menet? Pwe e kin mahsen kehlail oh manaman ongete ngehn saut kan, a re kin peikiong!”
36 Todos ficaram admirados e comentavam entre si: — Que palavra é esta? Pois, com autoridade e poder, ele ordena aos espíritos imundos, e eles saem.
37 Rongen Sises eri lohkseli wasa koaros nan sahpwo.
37 E a fama de Jesus se espalhava por todos os lugares daquela região.
38 Sises eri ketieisang nan sinakokeo oh ketiketlahng ni imwen Saimon. Soulap en Saimono wonohnki nan ihmwo karakar laud. Re ahpw patohwanohng Sises en ketin sewese liho.
38 Deixando a sinagoga, Jesus foi para a casa de Simão. A sogra de Simão estava doente, com febre muito alta, e pediram a Jesus em favor dela.
39 Sises ahpw ketin keieng mpe oh mahseniong karakaro. Karakaro ahpw sarasang reh, e ahpw pwourda ni ahnsowohte oh papah tohn imwo.
39 E inclinando-se para ela, Jesus repreendeu a febre, e esta a deixou. E imediatamente ela se levantou e passou a servi-los.
40 Nin soutikpene, aramas koaros me mie kompoakeparail me soumwahu, me ahneki soangen soumwahu sohte lipilipil, re ahpw patohwanirailpenehng rehn Sises. Ih eri ketikidahng lime ko pohrail koaros wad emen oh ketin kakehlairailda.
40 Ao pôr do sol, todos os que tinham enfermos, com diferentes tipos de doença, os trouxeram a Jesus. E ele os curava, impondo as mãos sobre cada um deles.
41 Ngehn saut kan pil kin kohieisang rehn me tohto, kin weriwer ndinda, “Komwi me Sapwellimen Kohto!”
41 Também de muitos saíam demônios, gritando e dizendo: — Você é o Filho de Deus! Ele, porém, os repreendia para que não falassem, pois sabiam que ele era o Cristo.
42 Ni eh rahnpeseng Sises ahpw ketieisang nan kahnimwo oh ketila kalapwukala wasa kis. Aramas ako eri tapihda raparapahkiseli; ni ar diarada re ahpw ngidingidkihong en dehr ketilahsang rehrail.
42 Quando amanheceu, Jesus saiu e foi para um lugar deserto. As multidões o procuravam, foram até junto dele e não queriam deixar que ele fosse embora.
43 E ahpw mahsanihong irail, “I uhdahn pahn pil kapahrengki Rongamwahu en Wehin Koht ong kahnimw teikan, pwe ih me Koht ketin poaronekiniehdo.”
43 Jesus, porém, lhes disse:
44 Ih eri ketin kapahrek nan sinakoke kan en Sudia.
44 E pregava nas sinagogas da Judeia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.