Lucas 2

Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs BKJ

Sair da comparação
1 Ni ahnsowo Nanmwarki Sihsar Akustus ketin padokada kosonned ehu me ketihtihki tohn sapwellime wehi koaros en ntingdi.
1 E aconteceu que, naqueles dias saiu um decreto de César Augusto, para que todo o mundo fosse tributado.
2 Ih keieun ntingdien aramas met me wiawi ni mwehin Kirinius, kepinahn Siria.
2 (E esta tributação foi realizada pela primeira vez quando Quirino era governador da Síria).
3 Aramas koaros eri mwekidlahng nan uhdahn wasa me re ipwidi ie pwe re en iang ntingdi.
3 E todos passaram a ser tributados, cada um à sua própria cidade.
4 Sosep, pwehki eh kisehn kadaudok en Depit, e ahpw pil iang mwesel sang Kalili nan kisin kahnimw en Nasaret, kolahng Sudia nan kisin kahnimw en Depit, ede Pedleem,
4 E José também subiu da Galileia, da cidade de Nazaré, à Judeia, até a cidade de Davi, que é chamada Belém, (porque ele era da casa e da linhagem de Davi);
5 pwe en iang ntingdi ie, iangahki Mery me e kisinihniong oh me liseian ahnsowo.
5 para ser tributado com Maria, sua esposa, que estava grávida.
6 Ni ara ketiketier Pedleem, en Mery eh ahnsou ahpw lelehr pwe en neitik.
6 E aconteceu que, estando eles ali, cumpriram-se os dias para o parto.
7 Ih eri ketin kaipwihedi sapwellime mesenih kisin pwutak kis. E ahpw ketin kidimkipene likoun seri oh ketikihdiong nan dewen kamwenge mahn ehu—pwehki eh sohla wasa nan imwen keiru.
7 E deu à luz ao seu filho primogênito, e envolveu-o em faixas de pano, e deitou-o em uma manjedoura, porque não havia quarto para eles na estalagem.
8 Silepen sihpw kei wie sinsile nair pelin sihpw kan nipwongo nan sahpwo.
8 E havia naquela mesma região pastores que estavam no campo, vigiando durante a noite o seu rebanho.
9 A tohnleng en Kaun-o men pa pwarodohng irail, oh marain en Koht dakerirailda oh kapilirailpene. Irail eri salohkihda kowahlap.
9 E, eis que o anjo do Senhor veio sobre eles, e a glória do Senhor brilhou ao seu redor; e eles ficaram com medo.
10 A tohnlengo ahpw mahsanihong irail, “Kumwail dehr masak, pwe I wadohng kumwail rohng kaperen mehlel pwoat, me pahn kaparanda aramas koaros.
10 E o anjo lhes disse: Não temais; porque eis que vos trago boa nova de grande alegria, que será para todo o povo.
11 Pwe pwongpwong wet Sounkomouro ipwidiongkumwailehr nan kahnimw en Depit—iei Kaun Mesaia!
11 Porque vos nasceu neste dia, na cidade de Davi, um Salvador, que é Cristo, o Senhor.
12 Eri, iet kilelpe ong kumwail: kumwail pahn diar kisin seri pwelel kis me kidikidki likoun seri oh wonohn nan dewen kamwenge mahn.”
12 E isto vos será por sinal: Achareis o bebê envolto em faixas de pano, deitado em uma manjedoura.
13 Ni ahnsowohte karis ehu en tohnleng ngedehrie pa pwarada wasao iang tohnlengo kapikapinga Koht, kokoulki:
13 E, de repente, estava ali com o anjo uma multidão dos exércitos celestes, louvando a Deus, e dizendo:
14 “Kaping ong Koht nanleng wasa ileilehie,
14 Glória a Deus nas alturas, e paz na terra, boa vontade para com os homens.
15 Ni tohnleng ko ar ketiketla sang irail oh ketiketla nanleng, silepe ko ndapene nanpwungarail, “Nna, kitail kolahng mahs Pedleem pwe kitail en kadehde dahme wiawihier wasao, me Kaun-o ahpwtehn mahsanihong kitail.”
15 E aconteceu que, quando os anjos foram embora para o céu, disseram os pastores uns aos outros: Vamos agora até Belém, e vejamos estas coisas que aconteceram, e que o Senhor nos fez saber.
16 Irail eri mwadangalahng Pedleem oh diarada Mery oh Sosep oh pil seri pwelelo me wonohn nan dewen kamwenge mahn.
16 E eles foram apressadamente, e acharam Maria, e José, e o bebê deitado na manjedoura.
17 Ni silepe ko ar kilangada kisin serio, re ahpw padahkihong Sosep oh Mery dahme tohnlengo mahsanihong irail duwen serio.
17 E, vendo-o, divulgaram a palavra que lhes fora contada sobre esta criança.
18 Oh koaros me rongorong silepe ko ahpw inenen pwuriamweikihla audepen ar koasoi ko.
18 E todos os que ouviram se maravilharam das coisas que foram contadas pelos pastores.
19 Mery ahpw kin ketin tamataman mepwukat koaros oh kin ketin medemedewe nan kupwure.
19 Mas Maria guardava todas estas coisas, ponderando-as em seu coração.
20 Silepe ko eri pwuralahng nan arail wasa, sohte tokedi sang ar kapikapinga Koht pwehki mehkoaros me re rongehr oh kilangehr; pwe mehkoaros pweidahr duwen me tohnlengo mahsanihong irail.
20 E os pastores voltaram, glorificando e louvando a Deus por todas as coisas que eles tinham ouvido e visto, como lhes fora contado.
21 Mwurin wihk ehu, serio ahpw sirkumwsaisla; re ahpw kihong mware, Sises, duwen me tohnlengo ketikihongehr mwohn ine eh saikinte ahpada.
21 E, ao completarem-se os oito dias para circuncidar o menino, seu nome foi chamado de Jesus, que pelo anjo lhe fora nomeado antes de ser concebido no ventre.
22 Ahnsoun kamwakel me ntingdier nan Kosonned en Moses lao daulih, Sosep oh Mery ahpw ketikidalahng serio Serusalem pwe en kasarawihong Kaun-o,
22 E, cumprindo-se os dias da purificação dela, segundo a lei de Moisés, eles o levaram para Jerusalém, para apresentá-lo ao Senhor,
23 duwen me koasoandihsangehr rehn Kaun-o: “Seri wol koaros me mesenih pahn kin kasarawihong Kaun-o.”
23 (conforme está escrito na lei do Senhor: Todo homem que abrir o ventre será chamado de santo ao ­Senhor);
24 Ira pil ketiki kohdahla ara mehn meirong, duwen me pil koasoandihsangehr rehn Kaun-o: eri, mwuroi riemen de mwuroi pwulopwul riemen.
24 e para oferecerem um sacrifício de acordo com o que foi dito na lei do Senhor: Um par de rolinhas ou dois pombinhos.
25 Ni ahnsowo ohl emen kin mihmi Serusalem, mware Simion. Ohl menet inenen poadidi oh kin lemmwiki Koht; oh e kin iang kasikasik komourpen Israel, oh Ngehn Sarawi kin ketiket reh.
25 E, eis que havia em Jerusalém um homem cujo nome era Simeão; e este homem era justo e piedoso, esperando a consolação de Israel; e o Espírito Santo estava sobre ele.
26 Ngehn Sarawi ketin kamarainihekihda me e sohte pahn mehla mwohn eh pahn udiahl Mesaia me Kaun-o ketin inoukidahr.
26 E lhe fora revelado pelo Espírito Santo, que ele não morreria antes de ter visto o Cristo do Senhor.
27 Ngehnohte pil kahluwahki Simion en pwaralahng nan Tehnpas Sarawio. Ni semen serio oh ine ara ketikihlong Sises nan Tehnpas Sarawio pwe en kapwaiada mahsen en Kosonnedo,
27 E pelo Espírito ele foi ao templo, e quando os pais trouxeram o menino Jesus para fazerem com ele segundo o costume da lei,
28 Simion alehte serio, pwekada oh kapikapinga Koht, patopatohwan,
28 então tomou-o em seus braços, e bendisse a Deus, e disse:
29 “Maing ei Kaun, komw ketin mweidala sapwellimomwi ladu
29 Senhor, agora despedes o teu servo em paz, de acordo com a tua palavra;
30 Pwe pwoaren mesei kat kilangehr sapwellimomwi komour,
30 porque os meus olhos têm visto a tua salvação,
31 me komw ketin onopadahr mwohn mesen wehi koaros:
31 a qual tu preparaste perante a face de todos os povos;
32 Marain ehu mehn kamarainih me rotorot akan
32 Uma luz para iluminar os gentios, e a glória de teu povo Israel.
33 Semen serio oh ine ahpw pwuriamweikihla mehkan me Simion koasoakoasoia duwen neira serio.
33 E José, e sua mãe, se maravilharam das coisas que eram faladas sobre ele.
34 Simion kupwuramwahwih ira oh kohpadahng Mery, patohwan, “Kisin seri menet pilipildahr pwe en wiahla mehn meninkau oh mehn komour en me tohto rehn mehn Israel kan; e pahn wiahla kilel ehu me aramas tohto pahn pelianda,
34 E Simeão os abençoou, e disse a Maria, sua mãe: Eis que este menino é posto para a queda e o levantamento de muitos em Israel, e para um sinal que será contraditado
35 oh kasalehkihda lamalam rir en nan kapehdirail kan. Oh nsensuwed laud pahn kauwehla kupwuromwien, rasehng kedlahs keng pwoat.”
35 (sim, e uma espada traspassará também a tua própria alma), para que os pensamentos de muitos corações possam ser revelados.
36 Pil mie lih soukohp men, mware Ana, nein Panuel, kisehn kadaudok en Aser. E likeilapalahr oh sounparte isuh me eh pwoudo mihmihki reh,
36 E estava ali Ana, a profetisa, filha de Fanuel, da tribo de Aser; ela era de idade avançada, e tinha vivido com o marido sete anos, desde a sua virgindade;
37 pwe met e liohdilahr oh sounparehr 84. E sohte kin pedoisang nan Tehnpas Sarawio; pwe nipwong nin rahn e kin kaudokiong Koht, wie kapakap, oh kaisihsol.
37 e era viúva, de quase oitenta e quatro anos, e não se afastava do templo, servindo dia e noite a Deus, com jejuns e orações.
38 Ni ahnsowohte e lella mwo oh kapingakalahngan en Koht oh koasoia duwen kisin serio ong irail koaros me awiawihodo komourpen Serusalem.
38 E, vindo ela naquele momento, também deu graças ao Senhor, e falava dele a todos os que aguardavam a redenção em Jerusalém.
39 Ni arail kapwaiadahr mehkoaros me kileldier nan pelien kosonned en Kaun-o, re ahpw ketin sapahllahng Kalili, nan kisin kahnimw en Nasaret.
39 E, havendo concluído todas as coisas segundo a lei do Senhor, eles voltaram à Galileia, para a sua própria cidade, Nazaré.
40 Serio eri kekeirda oh rosorosonla; e ahpw pil kupwukupwurokongla mehlel oh kalahngan en Koht kin sansalda reh.
40 E o menino crescia, e se fortalecia no espírito, cheio de sabedoria; e a graça de Deus estava sobre ele.
41 Nan pahr koaros semen Sises oh ine kin ketidahla Serusalem pwe ira en iang Sarawien Pahsohpa. |alt="HK-23A Serusalem" src="" size="col" ref="LUK 2.41"
41 Ora, seus pais iam todos os anos para Jerusalém à festa da páscoa.
42 Ni Sises eh mahkier sounpar eisek riau, re ahpw ketidahla pwe re en iang sarawio nin duwen ahnepahr.
42 E quando ele tinha doze anos, eles subiram para Jerusalém segundo o costume da festa.
43 Ni Sarawien Pahsohpao eh imwisekla, irail ahpw sapahllahng nan uhdakarail; a Sises ketikette Serusalem. Seme oh ine ahpw sasairki me e sohte ketin iang ira.
43 E quando haviam cumprido os dias, enquanto eles retornavam, o menino Jesus ficou para trás em Jerusalém, e José e sua mãe não souberam.
44 Ira patohwan lemeleme me e iangehr pokono tiengla mwohra. Mwurin ara seiseiloangki rahn ehu pwon, ira ahpw tapihada rapahki neira serio rehn seura oh kisehra kan.
44 Mas, supondo que ele estivesse na companhia, andaram uma jornada de um dia, e procuravam-no entre os seus parentes e conhecidos.
45 Ni ara sohte diar, ira ahpw pwuralahng Serusalem raparapahkiseli ie.
45 E não tendo-o encontrado, eles retornaram para Jerusalém em busca dele.
46 Kedekedeo, mwurin rahn siluh ira ahpw diarada nan Tehnpas Sarawio, ni eh ketiket nanpwungen sounkawehwe ko, karokaronge irail oh kekeinemwe rehrail.
46 E aconteceu que, após três dias, eles o acharam no templo, assentado no meio dos doutores, ouvindo-os, e dirigindo-lhes perguntas.
47 A koaros me iang rongorong inenen pwuriamweikihla sapwellime kupwurokong me pwarada ni sapwellime pasapeng kan.
47 E todos os que o ouviam admiravam-se com o seu entendimento e com as suas respostas.
48 Ni seme oh ine ara diarada, ira inenen pwuriamweikihla. Ineo eri patohwanohng, “Lao, dahme komw wiahkihong kiht met? Ngehi oh semomwiet inenen tihwohkihla at raparapahkinkomwiseli.”
48 E quando eles o viram, ficaram perplexos; e disse-lhe sua mãe: Filho, por que tu fizeste assim para conosco? Eis que teu pai e eu te procuramos angustiados.
49 A e ketin sapeng, mahsanih, “Dahme kumwa raparapahkiniehki? Kumwa sohte ese me I uhdahn pahn kin mihmi nan tehnpas en Semei?”
49 E ele lhes disse: Por que procurastes por mim? Não sabeis que eu devo estar sobre os negócios de meu Pai?
50 Ira ahpw sohte patohwan wehwehki mahsen pwoatet.
50 E eles não entenderam as palavras que lhes dissera.
51 Sises eri ketin iang ira ketiketlahng Nasaret, wasa e kin ketin peikiong ira. Ineo ahpw kin tamataman mepwukat koaros oh medemedewe.
51 E desceu com eles, e foi para Nazaré, e era-lhes sujeito; mas sua mãe guardava todos esses dizeres no seu coração.
52 Sises eri ketin kekeirda oh kupwurokongla, oh ketin masamasala mwohn Koht oh aramas akan.
52 E Jesus crescia em sabedoria e estatura, e no favor para com Deus e os homens.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.