Juízes 9
Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs ARIB
1 Apimelek nein Kidion ahpw kohla Sekem, wasa rien eh nohno kan koaros kin koukousoan ie. Ih eri ndaiong irail
1 Abimeleque, filho de Jerubaal, foi a Siquém, aos irmãos de sua mãe, e falou-lhes, e a toda a parentela da casa de pai de sua mãe, dizendo:
2 re en idek rehn tohn Sekem kan, “Dahme kumwail lemeleme me pahn mwahu ong kumwail, ma pwutak 70 koaros nein Kidion en kaunkumwailda, de aramastehmen en kaun kumwail? Kumwail tamataman me ngehi iei kisehmwail oh pil ntahmwail.”
2 Falai, peço-vos, aos ouvidos de todos os cidadãos de Siquém: Que é melhor para vós? que setenta homens, todos os filhos de Jerubaal, dominem sobre vós, ou que um só domine sobre vós? Lembrai-vos também de que sou vosso osso e vossa carne.
3 Rien eh nohno ko eri tuhkihong tohn Sekem kan duwen irair wet. Irail koaros eri pwungkipene re en idawehn Apimelek pwehki eh kisehrail.
3 Então os irmãos de sua mãe falaram todas essas palavras a respeito dele aos ouvidos de todos os cidadãos de Siquém; e o coração deles se inclinou a seguir Abimeleque; pois disseram: E nosso irmão.
4 Irail pil kihong mwohni silper 70 sang ni mwohni en tehnpas en Paal-en-Inou. Apimelek eri ale mwohni pwukat oh kisekisehkihla aramas soh katepe kei pwe re en pil iangala ih.
4 E deram-lhe setenta siclos de prata, da casa de Baal-Berite, com os quais alugou Abimeleque alguns homens ociosos e levianas, que o seguiram;
5 Mwuhr, e ahpw kohla ni imwen eh pahpao nan Opra, oh kemehla nein Kidion pwutak 70 ko pohn takai ehu. Ahpw Sodam, nein Kidion pwutak keieu tikitiko, pitsang mehla, pwehki eh rukula.
5 e foi à casa de seu pai, a Ofra, e matou a seus irmãos, os filhos de Jerubaal, setenta homens, sobre uma só pedra. Mas Jotão, filho menor de Jerubaal, ficou, porquanto se tinha escondido.
6 Ohl en Sekem oh ohl en Pedmilo koaros, ahpw pokonpene oh kohla nin tuhke sarawien Sekem, wasa re kasapwilada Apimelek ie pwehn wiahla ar nanmwarki.
6 Então se ajuntaram todos os cidadãos de Siquém e toda a Bete-Milo, e foram, e constituíram rei a Abimeleque, junto ao carvalho da coluna que havia em Siquém.
7 Ni Sodam eh rongada duwen met, e ahpw kohla oh uh pohn Nahna Kerisim, oh werlahng irail nda, “Kumwail tohn Sekem koaros, kumwail rong ie, pwe Koht en ketin karongei kumwail!
7 Jotão, tendo sido avisado disso, foi e, pondo-se no cume do monte Gerizim, levantou a voz e clamou, dizendo: Ouvi-me a mim, cidadãos de Siquém, para que Deus: vos ouça a vos.
8 Dene ahnsou ehu tuhke kan pokonpene pwe re en pilada pein arail nanmwarki. Re ahpw ndaiong tuhke olip, ‘Komwi me pahn ketin wia at nanmwarki.’
8 Foram uma vez as árvores a ungir para si um rei; e disseram à oliveira: Reina tu sobre nós.
9 A tuhke olipo sapeng irail, nda, ‘Ia duwe, I pahn kesehkihla ei leh me kin doadoahk ni kawahupen koht akan, pwe I en kaunkumwailda?’
9 Mas a oliveira lhes respondeu: Deixaria eu a minha gordura, que Deus e os homens em mim prezam, para ir balouçar sobre as árvores?
10 Tuhke ko eri ndalahng tuhke piko, ‘Komwi me pahn ketin wia at nanmwarki.’
10 Então disseram as árvores à figueira: Vem tu, e reina sobre nós.
11 A tuhke piko sapeng irail, nda, ‘Ia duwe, I pahn kesehkihla ei wahntuhke iou oh kaselel, pwe I en kaunkumwailda?’
11 Mas a figueira lhes respondeu: Deixaria eu a minha doçura, o meu bom fruto, para ir balouçar sobre as árvores?
12 Tuhke ko eri ndalahng tuhkehn waino, ‘Komwi me pahn ketin wia at nanmwarki.’
12 Disseram então as árvores à videira: Vem tu, e reina sobre nós.
13 A tuhkehn waino sapeng irail, nda, ‘Ia duwe, I pahn kesehkihla ei wain, me kin kaparanda koht akan oh aramas akan, pwe I en kaunkumwailda?’
13 Mas a videira lhes respondeu: Deixaria eu o meu mosto, que alegra a Deus e aos homens, para ir balouçar sobre as árvores?
14 Tuhke ko eri ndalahng kisin tuhke tekateko, ‘Komwi me pahn ketin wia at nanmwarki.’
14 Então todas as árvores disseram ao espinheiro: Vem tu, e reina sobre nós.
15 Tuhke tekateko ahpw sapeng irail, nda, ‘Ma kumwail uhdahn mwahuki I en wia amwail nanmwarki, a kumwail kohdo oh rirla pahn mwetehi. Pwe ma soh, kisiniei pahn kohdahsang nin tuhke tekatek oh kamwasikahla tuhke sidar kan en Lepanon.’
15 O espinheiro, porém, respondeu às árvores: Se de boa fé me ungis por vosso rei, vinde refugiar-vos debaixo da minha sombra; mas, se não, saia fogo do espinheiro, e devore os cedros do Líbano.
16 Sodam pil nda, “Eri met, kumwail nan kapehd mwakelekel oh mehlel ni kesepwildahn Apimelek en nanmwarki? Kumwail wauneki Kidion oh eh peneinei duwen me konehng, oh kin kapingkalahngankihong mehkoaros me e wiahiong kumwail?
16 Agora, pois, se de boa fé e com retidão procedestes, constituindo rei a Abimeleque, e se bem fizestes para com Jerubaal e para com a sua casa, e se com ele usastes conforme o merecimento das suas mãos
17 Kumwail tamanda duwen ei pahpao eh mahwenkin kumwail, pwe en kapitasang kumwail pahn manaman en mehn Midian.
17 {porque meu pai pelejou por vós, desprezando a própria vida, e vos livrou da mão de Midiã;
18 Pwe rahnwet kumwail uhwongehr en ei pahpao eh peneinei. Kumwail kemelahr nah pwutak ko—oh kasapwiladahr Apimelek, me nein lih lidu men, pwe en wiahla nanmwarkien Sekem, pwehki eh kisehmwail.
18 porém vós hoje vos levantastes contra a casa de meu pai, e matastes a seus filhos, setenta homens, sobre uma só pedra; e a Abimeleque, filho da sua serva, fizestes reinar sobre os cidadãos de Siquém, porque é vosso irmão};
19 Eri, ma kumwail nan kapehd mwakelekel oh mehlel ni amwail wiahda mepwukat ong Kidion oh eh peneinei, a kumwail en perenkihda amwail nanmwarki Apimelek, oh ih en ketin iang kumwail pereperen.
19 se de boa fé e com retidão procedestes hoje para com Jerubaal e para com a sua casa, alegrai-vos em Abimeleque, e também ele se alegre em vós;
20 A ma soh, kisiniei en kohsang rehn Apimelek oh isikala tohn Sekem oh Pedmilo iangahki Apimelek.”
20 mas se não, saia fogo de Abimeleque, e devore os cidadãos de Siquém, e a Bete-Milo; e saia fogo dos cidadãos de Siquém e de Bete-Milo, e devore Abimeleque.
21 Sodam eri tangdoaui. E ahpw tangala oh kousoanla Peer, pwehki eh masak rie Apimelek.
21 E partindo Jotão, fugiu e foi para Beer, e ali habitou, por medo de Abimeleque, seu irmão.
22 Apimelek eri kaunda Israel erein sounpar siluh.
22 Havendo Abimeleque reinado três anos sobre Israel,
23 Koht eri ketin mweidohng nanpwung suwed en miehla nanpwungen Apimelek oh aramas en Sekem, aramas ako eri pelianda oh uhwong Apimelek.
23 Deus suscitou um espírito mau entre Abimeleque e os cidadãos de Siquém; e estes procederam aleivosamente para com Abimeleque;
24 Met wiawiher pwe Apimelek oh mehn Sekem ko me painohng en kemehla nein Kidion pwutak isiakano, en lokolongki ar sapwung laudo.
24 para que a violência praticada contra os setenta filhos de Jerubaal, como também o sangue deles, recaíssem sobre Abimeleque, seu irmão, que os matara, e sobre os cidadãos de Siquém, que fortaleceram as mãos dele para matar a seus irmãos.
25 Mehn Sekem ahpw kin rukuruk oh mwasamwasahn Apimelek pohn nahna kan, irail ahpw kin kulih aramas koaros me kin keid wasao; pakair ahpw wiawihong Apimelek.
25 E os cidadãos de Siquém puseram de emboscada contra ele, sobre os cumes dos montes, homens que roubavam a todo aquele que passava por eles no caminho. E contou-se isto a Abimeleque.
26 Kaal nein Eped eri kohdo Sekem iangahki rie ko; aramas en Sekem eri koapworopworkihla.
26 Também veio Gaal, filho de Ebede, com seus irmãos, e estabeleceu-se em Siquém; e confiaram nele os cidadãos de Siquém.
27 Irail koaros eri kohieila nan ar mwetin wain akan oh dolung wahn wain oh wiahkihda wain, re ahpw wiahda lapalahn kamadipw ehu. Irail eri kohla nan tehnpas en ar koht, wasa re tungoal oh niminim ie oh kepikepitki Apimelek.
27 Saindo ao campo, vindimaram as suas vinhas, pisaram as uvas e fizeram uma festa; e, entrando na casa de seu deus, comeram e beberam, e amaldiçoaram a Abimeleque.
28 Kaal eri nda, “Soangen aramas da kei kitail nan Sekem? Dahme kitail wie papahki Apimelek? Ihs ih? Nein Kidion pwutak! Oh Sepul kin kapwaiada dahme Apimelek kin koasoanehdi, eri, ia kahrepen atail pahn papah? Kumwail loalopwoatohng samamwailo, Amor, me tepin kauwada amwail peneinei!
28 E disse Gaal, filho de Ebede: Quem é Abimeleque, e quem é Siquém, para que sirvamos a Abimeleque? não é, porventura, filho de Jerubaal? e não é Zebul o seu mordomo? Servi antes aos homens de Hamor, pai de Siquém; pois, por que razão serviríamos nós a Abimeleque?
29 I ahpw men ngehi me kakaun aramas pwukat! Pwe I pahn kapweiekdi Apimelek! I pahn ndaiong, ‘Kakehlahda sapwellimomwi karis kan oh ketido, kita pahn mahwen!’”
29 Ah! se este povo estivesse sob a minha mão, eu transtornaria a Abimeleque. Eu lhe diria: Multiplica o teu exército, e vem.
30 Sepul, kaunen kahnimwo, ahpw engiengda ni eh karongehda pato pwukat.
30 Quando Zebul, o governador da cidade, ouviu as palavras de Gaal, filho de Ebede, acendeu-se em ira.
31 Ih eri kadarala meninkeder kei rehn Apimelek nan Aruma, me ketihtihki, “Kaal nein Eped oh rie kan leledohngehr Sekem oh re sohte pahn mweidohng komwi en ketilong nan kahnimwet.
31 E enviou secretamente mensageiros a Abimeleque, para lhe dizerem: Eis que Gaal, filho de Ebede, e seus irmãos vieram a Siquém, e estão sublevando a cidade contra ti.
32 Eri, komwi oh sapwellimomwi sounpei kan kumwail ketieila nipwong oh rukula nansapw.
32 Levanta-te, pois, de noite, tu e o povo que tiveres contigo, e põe-te de emboscada no campo.
33 Ninsohrahn en lakapw kumwail en mahweniong kahnimwet, oh ni ahnsou me Kaal oh ienge kan pahn peliankumwailda, kumwail uhwong oh mahweniong irail uwen amwail kak.”
33 E pela manhã, ao nascer do sol, levanta-te, e dá de golpe sobre a cidade; e, saindo contra ti Gaal e o povo que tiver com ele, faze-lhe como te permitirem as circunstâncias.
34 Eri, Apimelek oh nah sounpei koaros ahpw mwekidieila nipwongo oh rukula likin Sekem ni pwihn pahieu.
34 Levantou-se, pois, de noite Abimeleque, e todo o povo que com ele havia, e puseram emboscadas a Siquém, em quatro bandos.
35 Ahnsou me Apimelek oh ienge ko koaros kilangada Kaal eh kohkohiei oh uh ni wenihmwen kahnimwo, re uhdahsang nan arail wasahn rukula kan.
35 E Gaal, filho de Ebede, saiu e pôs-se à entrada da porta da cidade; e das emboscadas se levantou Abimeleque, e todo o povo que estava com ele.
36 Kaal kilangirailda oh ndalahng Sepul, “Kilang mahs kiden aramas eh kohkohdihsang pohn nahna kan!”
36 Quando Gaal viu aquele povo, disse a Zebul: Eis que desce gente dos cumes dos montes. Respondeu-lhe Zebul: Tu vês as sombras dos montes como se fossem homens.
37 Kaal ahpw pwurehng nda, “Kadehde mwahu! Aramas ekei kohkohdihsang pohn kumwen nahnao oh pil ehu pwihn kohkohdo nan ahl me kohsang ni tuhke ohk en aramas en kosetipw kan.”
37 Gaal, porém, tornou a falar, e disse: Eis que desce gente do meio da terra; também vem uma tropa do caminho do carvalho de Meonenim.
38 Sepul eri ndaiong, “Eri, ia omw lokaia laud oh aklapalap met, kowe me nda, “Ihs Apimelek pwe kitail en papah? Ih aramas pwukat me ke mwamwahliki. Eri, met kohla oh mahweniong irail.”
38 Então lhe disse Zebul: Onde está agora a tua boca, com a qual dizias: Quem é Abimeleque, para que o sirvamos? Não é esse, porventura, o povo que desprezaste. Sai agora e peleja contra ele!
39 Kaal ahpw kahluwalahng mehn Sekem ko pwe re en mahweniong Apimelek.
39 Assim saiu Gaal, à frente dos cidadãos de Siquém, e pelejou contra Abimeleque.
40 Apimelek eri pwakih Kaal, Kaal eri tangdoaui. Me tohto rehrail me ohla oh wonohnpene lellahng ni wenihmwen kehlo.
40 Mas Abimeleque o perseguiu, pois Gaal fugiu diante dele, e muitos caíram feridos até a entrada da porta.
41 Apimelek eri kousoanla Aruma, a Sepul ahpw pwakihasang Kaal oh rie ko Sekem, irail eri sohla kak kousoan wasao.
41 Abimeleque ficou em Arumá. E Zebul expulsou Gaal e seus irmãos, para que não habitassem em Siquém.
42 Mandahsang rahno Apimelek diarada me mehn Sekem koasoakoasoane re en kohieilahng nansapw.
42 No dia seguinte sucedeu que o povo saiu ao campo; disto foi avisado Abimeleque,
43 Ih eri ale nah sounpei ko oh wiahkihda pwihn siluh, irail eri rukula nansapw. Ni eh kilangada aramas ako ar kohkohieisang nan kahnimwo, e ahpw pwaradahsang wasa me e rukuruk ie oh kemeirailla.
43 o qual, tomando o seu povo, dividiu-o em três bandos, que pôs de emboscada no campo. Quando viu que o povo saía da cidade, levantou-se contra ele e o feriu.
44 Ni Apimelek oh nah pwihno ar mwadangalahng silehdi ewen kehlo, a pwihn riau teiko ahpw mahweniong aramas akan nansapwo oh kemeirailla koaros.
44 Abimeleque e os que estavam com ele correram e se puseram à porta da cidade; e os outros dois bandos deram de improviso sobre todos quantos estavam no campo, e os feriram.
45 Re mahmahwenpene rahno pwon. Apimelek eri kalowehdi kahnimwo, kemehla towe kan, kamwomwala oh kamwarakdiong soahl pohn pwehlo.
45 Abimeleque pelejou contra a cidade todo aquele dia, tomou-a e matou o povo que nela se achava; e, assolando-a, a semeou de sal.
46 Ni ahnsou me mehn Sekem ko me mihmi nan kehlo rongada met, re ahpw tangala rukula nan kelen mahwen en tehnpas en Paal-en-Inou.
46 Tendo ouvido isso todos os cidadãos de Migdol-Siquém, entraram na fortaleza, na casa de El-Berite.
47 Pakair eri kohieng Apimelek me re pokopokon wasao,
47 E contou-se a Abimeleque que todos os cidadãos de Migdol-Siquém se haviam congregado.
48 ih eri kohdahla pohn Nahna Salmon iangahki nah sounpei ko. E ahpw ale sile pwoat oh pelehdi rahn tuhke pwoat, ih eri kapaikada. E ahpw ndahng nah sounpei ko re en mwadang pil wiahda soahngohte.
48 Então Abimeleque subiu ao monte Zalmom, ele e todo o povo que com ele havia; e, tomando na mão um machado, cortou um ramo de árvore e, levantando-o, pô-lo ao seu ombro, e disse ao povo que estava com ele: O que me vistes fazer, apressai-vos a fazê-lo também.
49 Emenemen irail koaros ahpw pelehdi rahn tuhke, oh idawehnla Apimelek oh koasoakedahng lepin tuhke ko ni kelen mahweno. Re ahpw isikala iangahki aramas ako me mihmi loale, irail koaros eri mehla, ohl oh lih kid.
49 Tendo, pois, cada um cortado o seu ramo, seguiram a Abimeleque; e, pondo os ramos junto da fortaleza, queimaram-na a fogo com os que nela estavam; de modo que morreram também todos os de Migdol-Siquém, cerca de mil homens e mulheres.
50 Apimelek ahpw kohla Depes, kapilpene kahnimwo oh kalowehdi.
50 Então Abimeleque foi a Tebez, e a sitiou e tomou.
51 Mie imwen doulik ehu wasao, oh tohn kahnimwo koaros tangala loale iangahki kaun akan. Re ahpw loakehdi ihmwo oh doudahla powe.
51 Havia, porém, no meio da cidade uma torre forte, na qual se refugiaram todos os habitantes da cidade, homens e mulheres; e fechando após si as portas, subiram ao eirado da torre.
52 Ni ahnsou me Apimelek mahweniong imwen douliko, e kohla ni wenihmwo pwehn isikala ihmwo.
52 E Abimeleque, tendo chegado até a torre, atacou-a, e chegou-se à porta da torre, para lhe meter fogo.
53 Lih emen ahpw kesehdiong takai en wiahda pilawa amas pohn moangeo oh kamwutepene.
53 Nisso uma mulher lançou a pedra superior de um moinho sobre a cabeça de Abimeleque, e quebrou-lhe o crânio.
54 E ahpw mwadangete ekerodo mwahnakapw me kin weuwa nah dipwisoun mahwen ko oh ndahng, “Ale noumw kedlahsen oh kemeiehla. I sohte men aramas en nda me lih emen me kemeiehla.” Mwahnakapwo eri ale nah kedlahso oh kemehla.
54 Então ele chamou depressa o moço, seu escudeiro, e disse-lhe: Desembainha a tua espada e mata-me, para que não se diga de mim: uma mulher o matou. E o moço o traspassou e ele morreu.
55 Ahnsou me mehn Israel ko kilangada duwen Apimelek eh melahr, irail koaros ahpw kohkohla ni imwarail ko.
55 Vendo, pois, os homens de Israel que Abimeleque já era morto, foram-se cada um para o seu lugar.
56 Iei duwen KAUN-O eh ketin kapwung ong Apimelek sapwung me e wiahiong eh pahpa ni eh kemehla rie pwutak isiakano.
56 Assim Deus fez tornar sobre Abimeleque o mal que tinha feito a seu pai, matando seus setenta irmãos;
57 Koht pil ketin kalokehki mehn Sekem ko arail suwed, nin duwen me Sodam nein Kidion patohwanehr ni eh kerieirailla.
57 como também fez tornar sobre a cabeça dos homens de Siquém todo o mal que fizeram; e veio sobre eles a maldição de Jotão, filho de Jerubaal.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.