Juízes 6

Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Mehn Israel ko pil pwurehng sapwungala oh wiahda dihp mwohn silangin KAUN-O, kahrehda e ketin mweidohng pwe mehn Midian en kaunirailda erein sounpar isuh.
1 Os israelitas fizeram o que era mau aos olhos do S enhor . Por isso, o S enhor os entregou nas mãos dos midianitas durante sete anos.
2 Mehn Midian inenen kehlailasang mehn Israel, me kahrehda mehn Israel ko kin ruksang irail oh kin mihmi pahn paip akan oh pil wasa kan me kak doareirailla nin nahna kan.
2 Os midianitas eram tão cruéis que os israelitas fizeram para si esconderijos nas montanhas, nas cavernas e nas fortalezas.
3 Ahnsou koaros me mehn Israel kin padokedi ar wahnsahpw akan, mehn Midian oh mehn Amalek kan oh ekei keinek en nan sapwtehn kin pwarodo oh mahweniong irail.
3 Sempre que os israelitas faziam o plantio, saqueadores de Midiã, de Amaleque e de outros povos do leste atacavam Israel,
4 Irail kin kohdohte kauwada imwarail impwal akan nan sahpw poadakapw akan oh kauwehla wahnsahpw akan lellahng palieir limwahn Kasa. Sohte mehkot kin luhwehdi pwe mehn Israel ko en kin momourki, pil sohte sihpw de kou men de ahs men.
4 acampavam na terra e destruíam as plantações até Gaza. Levavam ovelhas, bois e jumentos, e não deixavam coisa alguma para Israel comer.
5 Re kin wa kohdo neirail pelinmen kan oh imwarail impwal kan, rasehng pelin loukust moaron. Sohte me kak wadekada wen tohtohn irail oh neirail kamel kan. Re ahpw kin kohdo kauwehla sahpw akan,
5 Esses bandos inimigos, que vinham com seus rebanhos e tendas, eram como uma praga de gafanhotos. Chegavam em camelos, tão numerosos que era impossível contá-los, e só partiam quando a terra estava devastada.
6 a mehn Israel sohte kin kak wiahiong irail mehkot.
6 Os midianitas reduziram Israel à mais absoluta pobreza, e o povo pediu socorro ao S enhor .
7 Ni mehn Israel ko ar sohpeiong KAUN-O oh peki sawas pwehki mehn Midian,
7 Quando os israelitas clamaram ao S enhor por causa de Midiã,
8 KAUN-O ketin kadarodohng irail soukohp emen me wa mahsen wet sang rehn KAUN-O, Koht en Israel: “I kahluwaikumwaildo sang nan mouren lidu nan Isip.
8 o S enhor lhes enviou um profeta, que disse: “Assim diz o S enhor , Deus de Israel: Eu os tirei da escravidão no Egito.
9 I kapitkumwailla sang mehn Isip kan, oh pil sang irail ko me mahweniong kumwail wasaht. I koakoahirailsang mwohmwail, oh kihong kumwail sapwarail pwe kumwail en sapwenikihla.
9 Eu os livrei dos egípcios e de todos que os oprimiam. Expulsei seus inimigos e dei a vocês a terra deles.
10 I ndaiong kumwail me ngehi, iei KAUN-O, amwail Koht, oh kumwail sohte pahn pwongih kohten mehn Amor kan, me sapweniki sahpw me kumwail koukousoan ie met. Kumwail ahpw sohte dukiong ie.”
10 Disse a vocês: ‘Eu sou o S enhor , seu Deus. Não adorem os deuses dos amorreus, em cujas terras agora vivem’. Mas vocês não me deram ouvidos”.
11 Tohnleng en KAUN-O eri pwarodo nan kisin kahnimw kis nan Opra oh ketidiong pahn tuhke kehlail pwoat, me en Sohas, kisehn peneinei lap en Apieser. Nah pwutak Kidion wie koakoahk wahn pilawa kei wasa rir, wasahn tiak wain, pwe en ruksang mehn Midian kan.
11 Então o anjo do S enhor veio e sentou-se debaixo do grande carvalho em Ofra que pertencia a Joás, do clã de Abiezer. Gideão, filho de Joás, estava debulhando trigo no fundo de uma prensa de uvas, a fim de não ser descoberto pelos midianitas.
12 Tohnleng en KAUN-O eri pwarohng oh mahsanih, “Kowe ohl kommwad emen, oh KAUN-O ketin ieiang uhk!”
12 O anjo do S enhor apareceu a Gideão e disse: “O S enhor está com você, guerreiro corajoso!”.
13 Kidion ahpw sapeng, patohwan, “Maing, ma e pahn mweimweiong ie, a I men idek ma iei KAUN-O ketin ieiang kiht, a dahme soahng pwukat koaros wiawihkihong kiht? Ia duwen soahng kapwuriamwei ko me samat ako padahkihong kiht duwen me KAUN-O ketin wiahiong irail—duwen eh ketin kahluwairailsang Isip? KAUN-O ketin keseikitalahr. E ketikihongkitehr pahn manaman en mehn Midian kan.”
13 Gideão respondeu: “Meu senhor, se o S enhor está conosco, por que nos aconteceu tudo isso? E onde estão os milagres de que nossos antepassados nos falaram? Acaso não disseram: ‘O S enhor nos tirou do Egito’? Agora, porém, o S enhor nos abandonou e nos entregou nas mãos dos midianitas!”.
14 KAUN-O eri mahsanihong, “Kohwei, oh sang ni omw kehl koaros kapitala Israel sang rehn mehn Midian akan. Ngehi me kadaruhkewei.”
14 Então o S enhor se voltou para ele e disse: “Vá com a força que você tem e liberte Israel dos midianitas. Sou eu quem o envia!”.
15 A Kidion sapeng patohwan, “A ia duwen, maing ei Kaun, ei pahn kak kapitala Israel? Pwe ei peneinei me keieu luwet nan kadaudok en Manase, oh ngehi me keieu sohte wadei rehn ei peneinei.”
15 “Mas, Senhor, como posso libertar Israel?”, perguntou Gideão. “Meu clã é o mais fraco de toda a tribo de Manassés, e eu sou o menos importante de minha família!”
16 A KAUN-O ahpw mahsanihong, “Ke kak wia met, pwehki I pahn seweseiuk. Omw pahn kalowehdi mehn Midian akan pahn mengeiong uhk, re pahn rasehng aramastehmen.”
16 “Certamente estarei com você”, disse o S enhor . “E você destruirá os midianitas como se estivesse lutando contra um só homem.”
17 Kidion eri sapeng patohwan, “Ma komw ketin kupwure ie, a komw ketin kasalehiong ie kilel ehu me I pahn patohwan esehki me uhdahn komwi me KAUN-O.
17 Gideão respondeu: “Se, de fato, posso contar com tua ajuda, dá-me um sinal de que é mesmo o S enhor quem fala comigo.
18 Kalahngan en komwi, komw dehpa ketiweisang met, I lao patohwan pwurodo wa kisin konot, ei mehn meirong ong komwi.”
18 Por favor, não vás embora até que eu te traga a minha oferta”. Ele respondeu: “Ficarei aqui até você voltar”.
19 Kidion eri patohla kaunopada kuht pwulopwul men, oh pilawa tohto me sohte doal ihs. E ahpw kihdiong uduk en kuhto nan kopwou ehu, a pileo nan einpwoat ehu, e ahpw walahng tohnleng en KAUN-O me ketiket pahn tuhkeo, oh patohwandahng.
19 Gideão foi depressa para casa. Cozinhou um cabrito e, com cerca de vinte litros de farinha, preparou pães sem fermento. Depois, colocou a carne num cesto e o caldo numa panela, os levou para fora e os ofereceu ao anjo que estava debaixo da grande árvore.
20 Tohnlengo ahpw mahsanihong, “Pwilikihdi uduken oh pilawa kan pohn paip wet, ke ahpw wudekihdiong powe pilen kuhten.” Kidion eri kapwaiada.
20 O anjo de Deus lhe disse: “Coloque a carne e os pães sem fermento sobre esta pedra e derrame neles o caldo”. Gideão obedeceu.
21 Tohnleng en KAUN-O ahpw sairki kuhto oh pilawa ko imwin sapwellime sokon me mihmi nin limeo. Ni ahnsowohte kisiniei ahpw okada sang nan paipo oh karoangehla uduko oh pil pilawa ko. Tohnlengo eri sohrasang wasao.
21 Então o anjo do S enhor tocou na carne e nos pães com a ponta da vara que estava em sua mão, e fogo subiu da pedra e consumiu tudo que Gideão havia trazido. E o anjo do S enhor desapareceu.
22 Kidion eri esehda me tohnleng en KAUN-O men me pwarohng ih. Ih eri masepwehkada kowahlap, ahpw patohwan, “Maing KAUN, Wasa Lapalap! I patohwanehr silangin sapwellimomwi tohnleng!”
22 Quando Gideão percebeu que era o anjo do S enhor , exclamou: “Ó Soberano S enhor , estou perdido! Vi o anjo do S enhor face a face!”.
23 A KAUN-O ketin sapeng, mahsanih, “Popohl! Ke dehr masak. Ke sohte pahn mehla.”
23 “Fique em paz”, respondeu o S enhor . “Não tenha medo; você não morrerá.”
24 Kidion eri kauwadahng KAUN-O pei sarawi ehu wasao, oh kihong eden pei sarawio, “KAUN-O, iei Popohl.” (Pei sarawio mihmihte lel rahnwet nan Opra, wasa me wia sapwen peneinei lap en Apieser.)
24 Então Gideão construiu um altar para o S enhor naquele local e o chamou de Javé-Shalom. Até hoje o altar está em Ofra, no território do clã de Abiezer.
25 Nipwongo KAUN-O ahpw mahsanihong Kidion, “Ale emen nein omw pahpa kouwol kan oh pil emen kouwol me sounpar isuh, kowe eri kauwehla en omw pahpao eh pei sarawi ong Paal, oh pelehdihsang tuhke sarawien koht lih Asera me mihmi limwah.
25 Naquela noite, o S enhor disse a Gideão: “Tome o segundo touro do rebanho de seu pai, aquele de sete anos. Derrube o altar que seu pai fez para Baal e corte o poste de Aserá que fica ao lado do altar.
26 Ke ahpw kauwada ehu pei sarawi ong KAUN-O, omw Koht, pohn koasoakoasoak wet. Mwuri, ke pahn ale keriemen en kouwolen oh meirongkihla ni meirong isihs oh wiahkihla omw tuwi tuhke sarawi ong Asera me ke ahpwtehn pelehdihsang.”
26 Depois, construa um altar para o S enhor , seu Deus, no alto desta colina, arrumando as pedras com cuidado. Sacrifique o touro sobre o altar como holocausto e use como lenha a madeira do poste de Aserá que você cortará”.
27 Kidion eri ale ohl ehk sang eh ladu ko oh wiahda dahme KAUN-O ketin mahsanih. E ahpw wiahda mehkoaros nipwong, pwehki eh masak eh peneinei oh tohnkahnimwo.
27 Gideão levou dez de seus servos e fez o que o S enhor mandou. Porém, fez tudo de noite, com medo de sua família e do povo da cidade.
28 Ni tohnkahnimwo ar pirida nimenseng en mandahn rahno, re diarada me pei sarawi ong Paal oh tuhke sarawi ong Asera wonohnehr nanpwel, oh keriemen en kouwolo meirongalahr pohn pei sarawi ehu me ahpwtehn kokouda.
28 Logo cedo no dia seguinte, quando os habitantes da cidade começaram a despertar, alguém descobriu que o altar de Baal havia sido derrubado e que o poste de Aserá ao lado dele tinha sido cortado. Em seu lugar, havia um novo altar, sobre o qual estavam os restos do touro sacrificado.
29 Re ahpw peipeidekpene nanpwungarail, ndinda, “Ihs me wiahda mehkotet?” Re ahpw rapahki oh diarada me Kidion nein Sohas pwutak me wiahda met.
29 Os habitantes perguntaram uns aos outros: “Quem fez isso?”. Depois de uma investigação cuidadosa, descobriram que tinha sido Gideão, filho de Joás.
30 Irail eri ndaiong Sohas, “Wahdo noumw pwutaken met, pwe en kamakamala! Pwehki eh kauwehla pei sarawi ong Paal oh pelehdihsang tuhke sarawi ong Asera me mi limwahn pei sarawio.”
30 “Traga seu filho para fora”, os homens da cidade exigiram de Joás. “Ele deve morrer, pois derrubou o altar de Baal e cortou o poste de Aserá!”
31 A Sohas ahpw idek rehn irail ko me kapikapil ih, “Kumwail uhki Paal? Kumwail men doarehla ih? Kumwail en ese pwe mehmen me men uhki Paal pahn kamakamala mwohn wasa eh pahn rahnpeseng. Ma Paal koht emen, a en doarehla pein ih. Pwe eh pei sarawio ohlahr.”
31 Joás, porém, gritou para a multidão que o confrontava: “Por que vocês defendem Baal? Acaso pretendem salvá-lo? Quem lutar pela causa dele será morto pela manhã! Se Baal é realmente um deus, que ele próprio se defenda e destrua quem derrubou seu altar!”.
32 Eri, sang rahno kohla, Kidion adanekihla Seruppaal, pwehki Sohas eh nda, “Paal en doarehla pein ih; pwehki eh pei sarawio ohlahr.”
32 Dali em diante, Gideão foi chamado de Jerubaal (isto é, “Que Baal lute com ele”), pois derrubou o altar de Baal.
33 Eri, mehn Midian kan koaros, mehn Amalek kan, oh keinek en nan sapwtehn kan, ahpw pokonpene, oh kotehla Pillap Sordan, oh kauwada imwarail impwal kan nan Wahun Sesreel.
33 Pouco tempo depois, os exércitos de Midiã, de Amaleque e de outros povos do leste se uniram. Eles atravessaram o Jordão e acamparam no vale de Jezreel.
34 Ngenen KAUN-O ahpw ti pohn Kidion. E ahpw peuk sowi ehu pwe en kapokonepene peneinei lap en Apieser, pwe re en idawehnla ih.
34 Então o Espírito do S enhor veio sobre Gideão, que tocou a trombeta de chifre de carneiro, convocando para a batalha, e os homens do clã de Abiezer o seguiram.
35 E ahpw pil kadarpeseng meninkeder kei nan wehi koaros rehn kadaudok en Manase, pwe re en pil idawehnla. Pil ekei meninkeder pekederlahng rehn kadaudok en Aser, Sepulon oh Napdali, irail eri pil iang idawehnla.
35 Também enviou mensageiros às tribos de Manassés, Aser, Zebulom e Naftali, convocando seus guerreiros, e todos atenderam ao chamado.
36 Kidion eri patohwanohng Koht, “Maing, komw mahsaniher me komw kupwurki doadoahngkin ie pwe komwi en kapitala Israel.
36 Então Gideão disse a Deus: “Se de fato vais me usar para salvar Israel, como prometeste,
37 Eri iet, I pahn patohwandiong nanpwel kisin kilin sihpw kiset, wasa se kin koakoa pilawa ie. Eri nimenseng ma pohn kisin kilin sihpw kisette me pwoik mi powe, a nanpwel madekeng, eri, I pahn patohwan esehki me iei kupwuromwien, I en kapitala Israel.”
37 dá-me uma prova da seguinte forma. Hoje à noite, deixarei um pouco de lã na eira, onde se peneiram os grãos. Se pela manhã a lã estiver molhada de orvalho, mas o chão estiver seco, saberei que vais me ajudar a salvar Israel, como prometeste”.
38 Eri, ahpw pweida. Pwe ni Kidion eh pirida nimenseng, e wengid kisin kilin sihpwo, e lao wengidasang pwoaik me itarohng audehda kep en pihl ehu.
38 E foi exatamente o que aconteceu. Na manhã seguinte, bem cedo, Gideão se levantou, espremeu a lã e recolheu uma tigela cheia de água.
39 Kidion eri patohwanohng Koht, “Maing, komw dehpa ketin engieng pahi; komw ketin mweidohng ie I en pwurehng pato. Komw kupwure, pwe I en pwurehng rapahki kilel en kupwuromwi ni kisin kilin sihpw kiset. Eri, komw kupwure pwe kisin kilin sihpw kiset en madekeng, oh pwoaik en mie nanpwel.”
39 Então Gideão disse a Deus: “Peço que não fiques irado comigo, mas que me permitas fazer mais um pedido. Deixa-me usar esta lã para mais uma prova. Desta vez, que a lã fique seca e o chão ao redor dela fique coberto de orvalho”.
40 Koht eri ketin kapwaiada pekipeko nipwongo. Pwe kisin kilin sihpwo inenen madekeng, a nanpwelohte me pwoaik mi ie.
40 Naquela noite, Deus fez o que Gideão havia pedido. Pela manhã, a lã estava seca, mas o chão estava coberto de orvalho.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.