Juízes 1
Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs NTLH
1 Mwurin mehlahn Sosua mehn Israel ahpw kalelapak rehn KAUN-O, patohwan, “Mehnia rehn kadaudokat kan me pahn tiengla oh mahweniong mehn Kenan kan?”
1 Depois que Josué morreu, o povo de Israel perguntou a Deus, o Senhor : — Qual das nossas
2 KAUN-O ketin sapeng, mahsanih, “Kadaudok en Suda me pahn tiengla. I pahn mweidohng irail re en kaunda sahpwo.”
2 O Senhor respondeu: — O povo de Judá vai primeiro porque eu lhe dei a terra.
3 Mehn Suda ko eri ndahng mehn Simion ko, ‘Kumwail iang kiht kohla nan sahpw me kileldiong kiht, oh kitail ehupene mahweniong mehn Kenan kan. Mwuhr se pahn uhd iang kumwail kohwei nan sahpw me kileldiong kumwail.” Eri, kadaudok en Simion oh
3 Então o povo de Judá disse ao povo de Simeão: — Vamos juntos à terra que nos foi dada e lutemos contra os cananeus. Depois iremos juntos à terra que for dada a vocês. Assim as tribos de Simeão
4 kadaudok en Suda ahpw ehupene kohla mahwen. KAUN-O eri ketikihong irail re en powehdi mehn Kenan kan oh mehn Peres kan; irail eri koledi ohlen Pesek nen.
4 e de Judá foram guerrear juntas. E o Senhor Deus lhes deu a vitória sobre os cananeus e os perizeus, e eles mataram dez mil homens em Bezeque.
5 Re ahpw diarada Adonipesek wasao, irail eri mahweniong.
5 Nesse lugar encontraram Adoni-Bezeque e lutaram contra ele. E eles derrotaram os cananeus e os perizeus.
6 E tangdoaui, re ahpw pwakihala oh koledi oh lupukasang sendinpehlap ko oh sendinnehlap ko.
6 Adoni-Bezeque fugiu, mas eles o perseguiram e prenderam. E cortaram os polegares das suas mãos e os dedões dos seus pés.
7 Adonipesek ahpw mahsanih, “Nanmwarki isiakan I lupukasang sendinpehlaparail ko oh sendinnehlaparail ko, irail eri kin tungutungoale mweremwer en mwenge pahn ei tehpel. Eri, Koht ketin wiahiongieier dahme I wiahiong irailo.” Ih eri wisikla Serusalem wasa e sipalla ie.
7 Então Adoni-Bezeque disse: — Eu mandei cortar os polegares das mãos e os dedões dos pés de setenta reis, e eles apanhavam migalhas debaixo da minha mesa. Agora Deus fez comigo o mesmo que eu fiz com eles. Então levaram Adoni-Bezeque para a cidade de Jerusalém, e ele morreu ali.
8 Kadaudok en Suda mahweniong Serusalem oh kalowehdi. Re ahpw kemehla towe kan oh isikala kahnimwo.
8 Os homens de Judá atacaram Jerusalém e a conquistaram. Mataram os seus moradores e puseram fogo na cidade.
9 Mwurin met re ahpw douluhlla oh mahweniong mehn Kenan kan me koukousoan wasa nahnahn kan, ni tepin dohl akan oh nan wasa madekeng en palieir.
9 Depois foram lutar contra os cananeus que moravam nas montanhas, no deserto do Sul e nas planícies de Judá.
10 Re ahpw uhd kolahng mahweniong tohn Kenan kan me kin kousoan nan kahnimw Epron, me mahs adaneki Kiriad Arpa. Re ahpw kalowehdi peneineien Sesai, Aiman, oh Talmai wasao.
10 Também atacaram os cananeus que moravam na cidade de Hebrom, que antes era chamada de Quiriate-Arba. E venceram Sesai, Aimã e Talmai, que eram filhos de Anaque.
11 Ohlen Suda ko ahpw mwekidsang wasao oh kolahng mahweniong tohn kahnimw Depir, me adaneki Kiriad Seper ni ahnsowo.
11 Dali marcharam contra os moradores de Debir, que também era chamada de Quiriate-Sefer.
12 Emen irail me adaneki Kalep ahpw patohwan, “I pahn kihong nei serepein Aksa en pwoudiki ohl emen me pahn kalowehdi Kiriad Seper.”
12 Então Calebe disse: — Eu darei a minha filha Acsa em casamento ao homem que conseguir tomar Quiriate-Sefer.
13 Odniel, nein rien Kalep me tikitik ede Kenas, eri kalowehdi kahnimwo, Kalep eri kihong en pwoudiki nah serepein Aksa.
13 Otoniel conquistou a cidade. Ele era filho de Quenaz, o irmão mais novo de Calebe. Então Calebe lhe deu a sua filha Acsa em casamento.
14 Ni rahnen kapwopwoudo, Odniel ahpw koangngoangehki serepeino en peki rehn eh pahpao en kihong ehu peliensapwen. Serepeino eri doudihsang pohn were ahso, a Kalep ahpw idek reh dahme e anahne.
14 Quando Acsa foi morar com Otoniel, ela insistiu com ele que pedisse ao pai dela algumas terras. Acsa foi para o lugar onde Calebe estava, e, quando ela desceu do jumento, o seu pai perguntou: — O que é que você quer?
15 E ahpw sapeng, patohwan, “I anahne ekei pwareren. Sahpw me komw ketikihongieo me madekeng.” Kalep eri kihong pwarer kei me mi palipah oh palipowe.
15 — Eu quero um presente! — respondeu ela. — Já que o senhor me deu uma terra seca, me dê também algumas fontes de água. Então Calebe lhe deu as fontes que ficavam nas terras altas e nas baixas.
16 Kadaudok en semen en Moses eh pwoud, mehn Ken, iangada tohn Suda sang Seriko, kolahng sapwtehn en palieir en Arad nan Suda. Re ahpw soandiong wasao rehn mehn Amalek kan.
16 Os descendentes do sogro de Moisés, que era queneu, saíram com o povo de Judá e foram de Jericó, a cidade das palmeiras, para o deserto de Judá, que fica ao sul de Arade. E ali viveram com os amalequitas.
17 Kadaudok en Suda iangahki kadaudok en Simion; irail ahpw kalowehdi mehn Kenan kan me kin kousoan nan kahnimw Sepad. Re ahpw keriahla kahnimwo, kamwomwala oh kahdanekihla Orma.
17 O povo de Judá e o de Simeão se juntaram e atacaram os cananeus da cidade de Zefate. Em nome de Deus, eles destruíram completamente a cidade e mudaram o seu nome para Horma .
18 — ausente —
18 Eles não tomaram Gaza, Asquelom e Ecrom e os seus territórios vizinhos.
19 — ausente —
19 O Senhor Deus ajudou o povo de Judá, e eles conquistaram a região das montanhas. Mas não puderam expulsar os moradores do litoral porque estes tinham carros de ferro.
20 Duwen Moses eh koasoanehdi, Epron kohieng Kalep, me kasarehsang nan kahnimwo keinek siluh me kadaudok en Anak.
20 Como Moisés havia mandado, a cidade de Hebrom foi dada a Calebe. E ele pôs para fora dali os três filhos de Anaque.
21 Ahpw kadaudok en Pensamin sohte kasarehla mehn Sepus kan me kousoan Serusalem. Mehn Sepus kan eri uselahte kousoan Serusalem rehn kadaudok en Pensamin sang ahnsowo kohdo.
21 Mas o povo da tribo de Benjamim não expulsou os jebuseus que moravam na cidade de Jerusalém. E os jebuseus dali vivem com o povo de Benjamim até hoje .
24 me tuhwong ohl emen me kohkohsang nan kahnimwo. Re ahpw ndahng, “Menlau padahkihong kiht ahlen kolahng nan kahnimwen, se ahpw sohte pahn wiahiong komwi mehkot suwed.”
24 estes viram um homem que ia saindo e lhe disseram: — Como podemos entrar na cidade? Diga, e não mataremos você.
25 Ih eri padahkihong irail. Kadaudok en Epraim oh Manase eri kemehla tohn kahnimwo koaros, ihte ohl menet oh eh peneinei me sohte kamakamala.
25 Então ele mostrou a entrada. Eles entraram e mataram todos os moradores da cidade, menos aquele homem e toda a sua família.
26 Ohlo eri kohla nan sapwen mehn Id kan oh kauwada kahnimw ehu wasao, oh kihong ede Lus me e adanekihte lel rahnwet.
26 Então ele foi para a terra dos heteus, construiu ali uma cidade e lhe deu o nome de Luz. E esse é o seu nome até hoje .
27 Kadaudok en Manase sohte kasarehsang nan kahnimw kan en Ped Sean, Taanak, Dor, Ipleam, Mekiddo oh kahnimw keren kan aramas ako me kin kousoan wasa pwuko; mehn Kenan ko uselahte koukousoan wasa ko.
27 A tribo de Manassés não expulsou o povo que morava nas cidades de Bete-Sã, Taanaque, Dor, Ibleão, Megido e nos seus povoados. Os cananeus continuaram a viver nelas.
28 Ahnsou me mehn Israel ko kehlaillahr, re itonehng mehn Kenan ko pwe re en doadoahk ong irail, ahpw re sohte kasarehla irail koaros.
28 Quando os israelitas ficaram mais fortes, obrigaram os cananeus a trabalhar para eles, mas não expulsaram todos.
29 Kadaudok en Epraim sohte kasarehla mehn Kenan me kin kousoan nan kahnimw Keser, kahrehda mehn Kenan ko uselahte koukousoan rehrail.
29 A tribo de Efraim não expulsou os cananeus que moravam na cidade de Gezer, e assim os cananeus ficaram vivendo ali com eles.
30 Kadaudok en Sepulon sohte kasarehla aramas ako me kin koukousoan nan kahnimw kan en Kitron oh Nahalal, ihme mehn Kenan ko usehlahte koukousoan rehrail wasao oh re itoit ong re en kin doadoahk ong irail.
30 A tribo de Zebulom não expulsou o povo que vivia nas cidades de Quitrom e Naalol. Os cananeus viveram com eles, mas eram obrigados a trabalhar para eles.
31 Kadaudok en Aser sohte kasarehla aramas ako me koukousoan nan kahnimw kan en Akko, Saidon, Ahlap, Aksip, Elpa, Apek oh Rehop.
31 A tribo de Aser não expulsou o povo que vivia nas cidades de Aco, Sidom, Alabe, Aczibe, Helba, Afeca e Reobe.
32 Mehn Aser ko kousoan rehn mehn Kenan ko, pwehki ar sohte pakasarala.
32 O povo de Aser viveu com os cananeus que moravam ali, pois eles não tinham sido expulsos.
33 Kadaudok en Napdali sohte kasarehla irail ko me koukousoan nan kahnimw kan en Ped Semes oh Pedanad. Mehn Napdali ko kousoan rehn mehn Kenan ko, re ahpw itonehng irail re en doadoahk ong irail.
33 A tribo de Naftali não expulsou o povo que morava nas cidades de Bete-Semes e Bete-Anate. Os cananeus viveram com o povo de Naftali, mas eram obrigados a trabalhar para eles.
34 Mehn Amor itonehng kadaudok en Dan re en kohkohla nan sahpw nahnahn oh sohte mweidohng irail en kohdihla nan sahpw patapato.
34 Os amorreus forçaram a tribo de Dã a se retirar para as montanhas e não os deixavam descer ao vale.
35 Mehn Amor uselahte koukousoan Aisalon, Salpim oh Nahna Eres, ahpw kadaudok en Epraim oh Manase kakaun irailte oh itonehng pwe re en kin doadoahk ong irail.
35 Os amorreus ficaram vivendo nas montanhas de Heres, em Aijalom e em Saalabim, mas o povo da tribo de José os dominou e os forçou a trabalhar para eles.
36 Paliepeng en Sela, irepen mehn Edom tang ni Wasahn Kot en Akrappim.
36 As terras dos amorreus começavam na subida do Escorpião e em Sela e iam na direção norte.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.