Juízes 11
Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs VC
1 Sepda, sounpei kommwad emen sang Kilead, eh nohno lihen netiki paliwere men. Eh pahpa Kilead
1 Jefté, o galaadita, era. um valente guerreiro, filho de Galaad e duma meretriz.
2 pil wiahda pwutak kei ong eh pwoud, oh ni pwutak ko ar laudla, re ahpw kausasang Sepda ni imwarailo. Re ndahng, “Ke sohte pahn sohsohki mehkot sang rehn atail pahpao, pwe kowe nein emen lih tohrohr.”
2 A mulher de Galaad deu-lhe filhos, e estes, tendo crescido, expulsaram Jefté, dizendo: Tu não herdarás nada na casa de nosso pai, porque és um bastardo.
3 Sepda eri tangasang rie ko oh mihla nansapwen Top. E ahpw kihpene wasao aramas soh katepe kei, re ahpw kin ieiang ih.
3 Jefté afastou-se de seus irmãos e fixou-se na terra de Tob. Alguns homens miseráveis reuniram-se a ele e tomaram parte em suas incursões.
4 Kedekedeo, mehn Ammon ahpw mahweniong mehn Israel.
4 Algum tempo depois, os amonitas entraram em luta contra Israel.
5 Ni ahnsowo, kaun akan en Kilead ahpw kohla kapwurehdo Sepda sang nan sapwen Top.
5 Os habitantes de Galaad, vendo-se assim atacados, foram em busca de Jefté na terra de Tob
6 Re ndahng, “Kohdo oh kaunkitada nan mahwen ong mehn Ammon kan.”
6 e disseram-lhe: Vem: serás o nosso chefe, e combateremos os amonitas.
7 Sepda ahpw sapeng irail, ketihtihki, “Kumwail me kailongkiniehla me kahrehda ei kohkohla sang ni imwen ei pahpao. Dahme kumwail kohkihdo met ni amwail milahr nan apwal laud?”
7 Jefté, porém, respondeu: Vós, que sois meus inimigos, tendo-me expulsado da casa de meu pai, por que vindes a mim agora que estais em aperto?
8 Re ahpw ndaiong Sepda, “Se uhdahn anahne komwi met, pwe komwi en iang kiht oh mahweniong mehn Ammon kan oh kaunda aramas koaros en Kilead.”
8 Os anciãos de Galaad disseram-lhe: Foi {precisamente} por isso que viemos agora ter contigo, para que venhas conosco e combatas contra os filhos de Amon, e sejas o nosso chefe, o chefe de todo o povo de Galaad.
9 Sepda eri sapeng irail, nda, “Ma kumwail pahn kapwureiehwei ni imweio pwe I en mahweniong mehn Ammon kan, KAUN-O ahpw kupwure ie pwe I en powehdi, I pahn wiahla amwail kaun.”
9 Jefté disse-lhes: Se vós me conduzirdes para lutar contra os amonitas, e o Senhor mos entregar nas mãos, serei o vosso chefe.
10 Re ahpw sapengki, “Se pwungki. KAUN-O me pahn wia at sounkadehde.”
10 Os anciãos responderam-lhe: O Senhor seja testemunha entre nós de que faremos tudo o que disseste!
11 Sepda eri iangada kaunen Kilead ko, aramas ako eri wiahkihla ar sounkaweid oh ar kaun. Sepda eri kasalehda kupwure nan Mispa mwohn silangin KAUN-O.
11 E Jefté partiu com os anciãos de Galaad. O povo proclamou-o seu chefe e general, e Jefté repetiu diante do Senhor, em Masfa, tudo o que acabara de dizer.
12 Sepda eri kadarala meninkeder kei rehn nanmwakien Ammon pwe en wiahiong peidek wet, “Dahme mie nanpwungata pwe komwi en ketido mahweniong ie?”
12 Jefté enviou mensageiros ao rei dos amonitas para lhe dizer: Que tens tu contra mim para que me venhas combater em minha terra?
13 Nanmwarkien Ammon ahpw sapeng, mahsanih, “Ahnsou me mehn Israel ko kohdahdo sang Isip, re adihasang ie sapwei sahpw sang Pillap Arnon lellahng Pillap Sappok oh Pillap Sordan. Eri, met komw pahn kapwurehdo sahpw pwukat ni meleilei.”
13 O rei respondeu-lhes: Israel, vindo do Egito, tomou a minha terra desde o Arnon até Jaboc e até o Jordão. Devolve-mo agora, pois, pacificamente.
14 Sepda pwurehng kadarala meninkeder kei rehn nanmwarkien Ammon
14 Jefté mandou nova embaixada ao rei dos amonitas,
15 pwe re en wahla pasapeng wet: “Likamw pwoat me Israel adihasang sapwen mehn Mohap oh mehn Ammon.
15 dizendo-lhe: Assim fala Jefté: Israel não se apoderou nem do território de Moab, nem da terra dos filhos de Amon.
16 Iet me mehlel en: Ni ahnsou me mehn Israel ko kohsang Isip, re kotehla sapwtehn kolahng Akapa oh lellahng Kades.
16 Quando saiu do Egito, Israel marchou pelo deserto até o mar Vermelho, e chegou a Cades.
17 Irail eri kadarala meninkeder kei rehn nanmwarkien Edom pwe re en peki mweimwei pwe re en kotehla nin lime sahpwo. Ahpw nanmwarkien Edom sohte ketin mweidohng. Re pil peki rehn nanmwarkien Mohap, pwe re en kotehla nin limeo, ahpw e pil sohte mweidohng. Mehn Israel ko eri mihmihte Kades.
17 Mandou então mensageiros ao rei de Edom, pedindo-lhe a permissão de passar pela sua terra; mas o rei de Edom não o consentiu. Fez o mesmo pedido ao rei de Moab, que tampouco lhe deu passagem. Israel deteve-se, pois, em Cades.
18 Mwuhr re ahpw douluhlla kotehla sapwtehno, pidipidahki sapwen Edom oh Mohap lao re lel palimesehn Mohap, palio Pillap Arnon. Re kauwada imwarail impwal ko ahpw re sohte kotehla Pillap Arnon pwehki eh wia irepen Mohap.
18 Retomou em seguida sua marcha pelo deserto, e contornou as terras de Edom e de Moab; chegando à parte oriental da terra de Moab, acampou na outra banda do Arnon, sem contudo penetrar na terra de Moab, cuja fronteira é o Arnon.
19 Mehn Israel ko eri kadarala meninkeder kei rehn Sihon, nanmwarkien Amor en Espon, oh peki mweimwei pwe re en kotehla nin limeo, kolahng uhdakarailo.
19 Dali, Israel mandou ainda mensageiros a Seon, rei dos amorreus, em Hesebon pedindo-lhe que os deixasse passar pela sua terra, para que chegassem à deles.
20 Ahpw Sihon sohte mweidohng mehn Israel ko en kotehla sapweo. E kapokonepene sapwellime karis ko, kauwada imwarail impwal ko nan Sahas oh mahweniong mehn Israel ko.
20 Seon, porém, não teve bastante confiança em Israel para deixá-lo atravessar o seu território; antes, ajuntando todas as suas tropas, acampou em Jasa, e atacou Israel.
21 Ahpw KAUN-O ketin kupwurehla mehn Israel ko oh ketikihong irail re en powehdi Sihon oh sapwellime karis. Mehn Israel ko eri sapwenikihla sapwen mehn Amor koaros me koukousoan nan sahpwo.
21 O Senhor, Deus de Israel, entregou-o com todo o seu povo nas mãos de Israel, que o derrotou, e conquistou todas as terras dos amorreus que habitavam naquela região;
22 Re alehdi sapwen mehn Amor koaros sang Arnon ni palieir lellahng Sappok ni paliepeng, oh sang nan sapwtehn en palimese lellahng palikapien Sordan.
22 tomou toda a terra dos amorreus, desde o Arnon até Jaboc, e desde o deserto até o Jordão.
23 Eri, KAUN-O, Koht en Israel, me ketin kasarehla mehn Amor ko pwehn ketikihong sahpwo sapwellime aramas en Israel kan.
23 Agora que o Senhor, Deus de Israel, expulsou os amorreus diante de seu povo de Israel, tu pretendes possuir a sua terra?
24 A met komw songosong en pwurehng alehdi? Komw kak kolokol dahme omwi koht Kemos kihong komwi, ahpw kiht mehn Israel kan pahn kolokolete sahpw koaros me KAUN-O at Koht ketin kalowehdiong kiht.
24 Porventura não tens a posse do que te deu a conquistar o teu deus Camos? E nós, por que não possuiríamos tudo aquilo que o Senhor, nosso Deus, expulsou diante de nós?
25 Dah, komw kupwukupwure me komwi mwahu sang Palak nein Sippor, nanmwarkien Mohap? E sohte mwahn uhwong mehn Israel ko. E sohte mwahn mahweniong kiht.
25 Serias tu melhor do que Balac, filho de Sefor, rei de Moab? Porventura disputou ele com os israelitas, ou combateu contra eles?
26 Erein pahr silipwiki Israel wie sapwasapw nan Espon oh Aroer, oh limwahn kahnimw kan me kapikapil wasa pwuko oh nan kahnimw koaros ni keilen Pillap Arnon. Dahme komw sohte alehki sahpw pwuko ni ahnsowo?
26 Eis já trezentos anos que Israel habita em Hesebon e em suas aldeias, em Aroer e em suas aldeias, e em todas as cidades banhadas pelo Arnon. Por que não lhe tiraste estas terras durante todo esse tempo?
27 Eri, I sohte wiahiong komwi mehkot sapwung. Komwi me sapwung ni omwi wie mahmahweniong ie. KAUN-O me pahn wia sounkopwung. Ih me pahn ketin koasoanehdi rahnwet nanpwungen mehn Israel oh mehn Ammon.”
27 Não sou eu, pois, que te faço dano, mas és tu mesmo que te prejudicas, declarando-me guerra. Que o Senhor, o Juiz, se pronuncie hoje entre os israelitas e os amonitas!
28 Ahpw nanmwarkien Ammon sohte men tehk koasoi pwukat sang Sepda.
28 Mas o rei dos amonitas não quis ouvir nada do que Jefté lhe mandara dizer.
29 Ngenen KAUN-O eri ti pohn Sepda. E ahpw kotehla Kilead oh Manase oh pwurodo Mispa nan Kilead oh douluhllahng Ammon.
29 O Espírito do Senhor desceu sobre Jefté, e ele, atravessando Galaad e Manassés, passou dali até Masfa de Galaad, de onde marchou contra os amonitas.
30 Sepda ahpw inoukihong KAUN-O, ketihtihki, “Ma komw pahn kupwureiehla pwe I en powehdi mehn Ammon,
30 Jetfé fez ao Senhor este voto:
31 I pahn isikala aramas emen me pahn tepin pedoisang nan imweio pwehn tuhwong ie, ni ei pahn powehdi oh pwurodohsang nan mahwen. I pahn wiahkihla aramaso mehn meirong ong komwi.”
31 Se me entregardes nas mãos os amonitas, aquele que sair das portas de minha casa ao meu encontro, quando eu voltar vitorioso dos filhos de Amon, será consagrado ao Senhor, e eu o oferecerei em holocausto.
32 Sepda eri kotehla pillapo pwehn mahweniong mehn Ammon, KAUN-O eri ketin kupwurehla pwe en powehdi.
32 Jefté marchou contra os amonitas, e o Senhor lhos entregou.
33 E mahweniong irail sang Aroer lel wasa me kapilpene Minnid, kahnimw rieisek, pil lellahng Apel Keramim. Aramas tohto me kamakamala, mehn Israel eri kalowehdi mehn Ammon.
33 Ele os derrotou desde Aroer até as proximidades de Menit, e até Abel-Queramim, tomando-lhes vinte aldeias. E os amonitas, com este terrível golpe, foram humilhados perante Israel.
34 Ni ahnsou me Sepda pwuralahng ni imweo nan Mispa, iet nah serepeino pa kahkahlek kodohng tuhwong ih, kesekesengki dampwurin ehu. Ihte nah serien mwo.
34 Ora, voltando Jefté para a sua casa em Masfa, eis que sua filha saiu-lhe ao encontro com tamborins e danças. Era a sua única filha, porque, afora ela, não tinha filho nem filha.
35 Ni ahnsou me e kilangada nah serepeino, e tehrpeseng eh likou ko oh nsensuwedla kowahlap. E ahpw nda, “Samwa! Ke kauwelahr mohngiongi! Dahme kowe me pahn kahrehkihong ie medek? I wiadahr inou ehu ong KAUN-O, eri I sohte kak pwurehng kasohrehla!”
35 Quando a viu, rasgou as suas vestes: Ah, minha filha, exclamou ele, tu me acabrunhas de dor, e estás no número daqueles que causam a minha infelicidade! Fiz ao Senhor um voto que não posso revogar.
36 Serepeino eri ndahng eh pahpao, “Ma ke wiadahr inou ehu ong KAUN-O, eri, kapwaiada audepen inou en, pwehki KAUN-O eh ketin mweidohng ke en ikihong omw imwintihti, mehn Ammon kan.”
36 Meu pai, disse ela, se fizeste um voto ao Senhor, trata-me segundo o que prometeste, agora que o Senhor te vingou de teus inimigos, os amonitas.
37 E ahpw pil peki rehn eh pahpao, nda, “Soahng ehute me ke pahn mweidohng ie. Mweidohng ie mahs I en iang kompoakepahi kan kohla pohn nahna kan erein sounpwong riau oh wie sengisengki ei pahn mehla meipwon.”
37 E ajuntou: Concede-me somente isto: Deixa-me que vá sobre as colinas durante dois meses, para chorar a minha virgindade com as minhas amigas.
38 E pahpao eri mweidohng en kohla erein sounpwong riau. Serepeino eri iang kompoakepah ko kohkohla pohn nahna kan oh mwahmwahieiki eh pahn mehla sohte pwopwoud oh sohte neitik.
38 Vai, disse-lhe ele. E deu-lhe dois meses de liberdade. Ela foi com as suas companheiras, e chorou a sua virgindade sobre as colinas.
39 Mwurin sounpwong riau e ahpw pwurodo rehn eh pahpao. Eh pahpao eri kapwaiada dahme e inoukihong KAUN-O. Serepeino eri mehla nan eh meipwon.
39 Passado o prazo, voltou para seu pai, e ele cumpriu o voto que tinha feito. Ela não tinha conhecido varão.
40 me lihen Israel kan pahn kin kohla ekis wasa erein rahn pahieu nan sounpar koaros pwe re en kin mwahieiki nein Sepda mehn Kilead nah serepeino.
40 Daqui veio este costume, em Israel, que todos os anos as jovens israelitas reúnem-se para chorar durante quatro dias a filha de Jefté, o galaadita.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.