Juízes 11
Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs NTLH
1 Sepda, sounpei kommwad emen sang Kilead, eh nohno lihen netiki paliwere men. Eh pahpa Kilead
1 Jefté, da região de Gileade, era um soldado valente. O seu pai se chamava Gileade, e a sua mãe era uma prostituta.
2 pil wiahda pwutak kei ong eh pwoud, oh ni pwutak ko ar laudla, re ahpw kausasang Sepda ni imwarailo. Re ndahng, “Ke sohte pahn sohsohki mehkot sang rehn atail pahpao, pwe kowe nein emen lih tohrohr.”
2 A esposa de Gileade também teve filhos. Quando cresceram, eles expulsaram Jefté, dizendo: — Você não vai herdar nada do nosso pai porque é filho de outra mulher.
3 Sepda eri tangasang rie ko oh mihla nansapwen Top. E ahpw kihpene wasao aramas soh katepe kei, re ahpw kin ieiang ih.
3 Jefté fugiu dos seus irmãos e foi morar na terra de Tobe. Lá alguns homens ordinários se juntaram a ele, e andavam juntos.
4 Kedekedeo, mehn Ammon ahpw mahweniong mehn Israel.
4 Algum tempo depois os amonitas foram guerrear contra o povo de Israel.
5 Ni ahnsowo, kaun akan en Kilead ahpw kohla kapwurehdo Sepda sang nan sapwen Top.
5 Quando isso aconteceu, os chefes de Gileade foram buscar Jefté na terra de Tobe
6 Re ndahng, “Kohdo oh kaunkitada nan mahwen ong mehn Ammon kan.”
6 e disseram: — Venha com a gente e seja o nosso chefe na guerra contra os amonitas.
7 Sepda ahpw sapeng irail, ketihtihki, “Kumwail me kailongkiniehla me kahrehda ei kohkohla sang ni imwen ei pahpao. Dahme kumwail kohkihdo met ni amwail milahr nan apwal laud?”
7 Jefté respondeu: — Eu sei que vocês me odeiam; e odeiam tanto, que me fizeram sair da casa do meu pai. Como é que vocês vêm me pedir ajuda, agora que estão em dificuldade?
8 Re ahpw ndaiong Sepda, “Se uhdahn anahne komwi met, pwe komwi en iang kiht oh mahweniong mehn Ammon kan oh kaunda aramas koaros en Kilead.”
8 — Nós viemos falar com você porque queremos que comande todo o povo de Gileade na luta contra os amonitas! — responderam eles.
9 Sepda eri sapeng irail, nda, “Ma kumwail pahn kapwureiehwei ni imweio pwe I en mahweniong mehn Ammon kan, KAUN-O ahpw kupwure ie pwe I en powehdi, I pahn wiahla amwail kaun.”
9 Jefté disse: — Se me levarem de volta para casa a fim de lutar contra os amonitas, e se o
10 Re ahpw sapengki, “Se pwungki. KAUN-O me pahn wia at sounkadehde.”
10 Eles responderam: — Sim. Nós faremos como você diz. O
11 Sepda eri iangada kaunen Kilead ko, aramas ako eri wiahkihla ar sounkaweid oh ar kaun. Sepda eri kasalehda kupwure nan Mispa mwohn silangin KAUN-O.
11 Aí Jefté foi com os chefes de Gileade, e o povo o colocou como governador e chefe. E em Mispa, na presença do Senhor , Jefté fez o povo jurar que faria tudo o que havia sido dito.
12 Sepda eri kadarala meninkeder kei rehn nanmwakien Ammon pwe en wiahiong peidek wet, “Dahme mie nanpwungata pwe komwi en ketido mahweniong ie?”
12 Então Jefté enviou mensageiros ao rei dos amonitas. Os mensageiros disseram: — O que é que vocês têm contra mim? Por que invadiram o meu país?
13 Nanmwarkien Ammon ahpw sapeng, mahsanih, “Ahnsou me mehn Israel ko kohdahdo sang Isip, re adihasang ie sapwei sahpw sang Pillap Arnon lellahng Pillap Sappok oh Pillap Sordan. Eri, met komw pahn kapwurehdo sahpw pwukat ni meleilei.”
13 O rei dos amonitas respondeu: — Quando os israelitas saíram do Egito, tomaram a minha terra, desde o rio Arnom até os rios Jaboque e Jordão. Agora, sem luta, vocês devem devolver a minha terra.
14 Sepda pwurehng kadarala meninkeder kei rehn nanmwarkien Ammon
14 Jefté mandou outros mensageiros ao rei dos amonitas
15 pwe re en wahla pasapeng wet: “Likamw pwoat me Israel adihasang sapwen mehn Mohap oh mehn Ammon.
15 com a seguinte resposta: — O povo de Israel não tomou a terra de Moabe nem a terra de Amom.
16 Iet me mehlel en: Ni ahnsou me mehn Israel ko kohsang Isip, re kotehla sapwtehn kolahng Akapa oh lellahng Kades.
16 Quando os israelitas saíram do Egito, foram pelo deserto até o golfo de Ácaba e daí até Cades.
17 Irail eri kadarala meninkeder kei rehn nanmwarkien Edom pwe re en peki mweimwei pwe re en kotehla nin lime sahpwo. Ahpw nanmwarkien Edom sohte ketin mweidohng. Re pil peki rehn nanmwarkien Mohap, pwe re en kotehla nin limeo, ahpw e pil sohte mweidohng. Mehn Israel ko eri mihmihte Kades.
17 Eles mandaram mensageiros ao rei dos edomitas, pedindo licença para passar pelas suas terras, mas ele não deixou. Então os israelitas pediram a mesma coisa ao rei de Moabe, porém ele também não deixou. Por isso os israelitas ficaram em Cades.
18 Mwuhr re ahpw douluhlla kotehla sapwtehno, pidipidahki sapwen Edom oh Mohap lao re lel palimesehn Mohap, palio Pillap Arnon. Re kauwada imwarail impwal ko ahpw re sohte kotehla Pillap Arnon pwehki eh wia irepen Mohap.
18 — Eles foram pelo deserto. Rodearam a terra dos edomitas e dos moabitas e chegaram até a parte leste de Moabe, no outro lado do rio Arnom. Acamparam ali, mas não atravessaram o rio porque estava na fronteira de Moabe.
19 Mehn Israel ko eri kadarala meninkeder kei rehn Sihon, nanmwarkien Amor en Espon, oh peki mweimwei pwe re en kotehla nin limeo, kolahng uhdakarailo.
19 Aí os israelitas mandaram mensageiros a Seom, o rei amorreu de Hesbom, e pediram licença para atravessar aquele país a fim de poderem chegar à sua terra.
20 Ahpw Sihon sohte mweidohng mehn Israel ko en kotehla sapweo. E kapokonepene sapwellime karis ko, kauwada imwarail impwal ko nan Sahas oh mahweniong mehn Israel ko.
20 Mas Seom não deixou. Levou todo o seu exército, acampou em Jasa e atacou o povo de Israel.
21 Ahpw KAUN-O ketin kupwurehla mehn Israel ko oh ketikihong irail re en powehdi Sihon oh sapwellime karis. Mehn Israel ko eri sapwenikihla sapwen mehn Amor koaros me koukousoan nan sahpwo.
21 Mas o Senhor , o Deus de Israel, fez com que os israelitas derrotassem Seom e todos os seus homens. E assim os israelitas conquistaram toda a terra que era dos amorreus.
22 Re alehdi sapwen mehn Amor koaros sang Arnon ni palieir lellahng Sappok ni paliepeng, oh sang nan sapwtehn en palimese lellahng palikapien Sordan.
22 Tomaram toda a terra dos amorreus: desde o rio Arnom, ao Sul, até o rio Jaboque, ao Norte; e, desde o deserto, a Leste, até o rio Jordão, a Oeste.
23 Eri, KAUN-O, Koht en Israel, me ketin kasarehla mehn Amor ko pwehn ketikihong sahpwo sapwellime aramas en Israel kan.
23 Assim, foi o Senhor , o Deus de Israel, quem expulsou os amorreus para o seu povo, os israelitas.
24 A met komw songosong en pwurehng alehdi? Komw kak kolokol dahme omwi koht Kemos kihong komwi, ahpw kiht mehn Israel kan pahn kolokolete sahpw koaros me KAUN-O at Koht ketin kalowehdiong kiht.
24 E agora vocês querem tentar tomar a terra de volta? Podem ficar com tudo o que Quemos, o deus de vocês, lhes deu. — Mas nós vamos ficar com tudo o que o
25 Dah, komw kupwukupwure me komwi mwahu sang Palak nein Sippor, nanmwarkien Mohap? E sohte mwahn uhwong mehn Israel ko. E sohte mwahn mahweniong kiht.
25 Você pensa que é melhor do que Balaque, filho de Zipor, que era rei de Moabe? Será que alguma vez ele desafiou Israel? Quando foi que ele guerreou contra nós?
26 Erein pahr silipwiki Israel wie sapwasapw nan Espon oh Aroer, oh limwahn kahnimw kan me kapikapil wasa pwuko oh nan kahnimw koaros ni keilen Pillap Arnon. Dahme komw sohte alehki sahpw pwuko ni ahnsowo?
26 Durante trezentos anos o povo de Israel morou em Hesbom e Aroer. Morou também nas cidades vizinhas e em todas as outras cidades das margens do rio Arnom. Por que foi que vocês não tomaram essas cidades de volta durante todo esse tempo?
27 Eri, I sohte wiahiong komwi mehkot sapwung. Komwi me sapwung ni omwi wie mahmahweniong ie. KAUN-O me pahn wia sounkopwung. Ih me pahn ketin koasoanehdi rahnwet nanpwungen mehn Israel oh mehn Ammon.”
27 Não! Eu não fiz nada de errado contra vocês. Vocês é que fazem mal, querendo lutar contra mim. O Senhor é o juiz. Ele decidirá hoje entre os israelitas e os amonitas.
28 Ahpw nanmwarkien Ammon sohte men tehk koasoi pwukat sang Sepda.
28 Mas o rei dos amonitas não quis ouvir a mensagem que Jefté havia mandado.
29 Ngenen KAUN-O eri ti pohn Sepda. E ahpw kotehla Kilead oh Manase oh pwurodo Mispa nan Kilead oh douluhllahng Ammon.
29 Então o Espírito do Senhor dominou Jefté, e ele atravessou Gileade e Manassés e voltou para Mispa, em Gileade. Dali foi para Amom
30 Sepda ahpw inoukihong KAUN-O, ketihtihki, “Ma komw pahn kupwureiehla pwe I en powehdi mehn Ammon,
30 e prometeu ao Senhor o seguinte: — Se fizeres com que eu vença os amonitas,
31 I pahn isikala aramas emen me pahn tepin pedoisang nan imweio pwehn tuhwong ie, ni ei pahn powehdi oh pwurodohsang nan mahwen. I pahn wiahkihla aramaso mehn meirong ong komwi.”
31 eu queimarei em sacrifício aquele que sair primeiro da minha casa para me encontrar quando eu voltar da guerra. Eu o oferecerei em sacrifício a ti.
32 Sepda eri kotehla pillapo pwehn mahweniong mehn Ammon, KAUN-O eri ketin kupwurehla pwe en powehdi.
32 Então Jefté atravessou o rio para lutar contra os amonitas, e o Senhor lhe deu a vitória.
33 E mahweniong irail sang Aroer lel wasa me kapilpene Minnid, kahnimw rieisek, pil lellahng Apel Keramim. Aramas tohto me kamakamala, mehn Israel eri kalowehdi mehn Ammon.
33 Ele derrotou os amonitas desde Aroer até perto de Minite — vinte cidades ao todo — e continuou até Abel-Queramim. Houve uma grande matança, e os israelitas derrotaram os amonitas.
34 Ni ahnsou me Sepda pwuralahng ni imweo nan Mispa, iet nah serepeino pa kahkahlek kodohng tuhwong ih, kesekesengki dampwurin ehu. Ihte nah serien mwo.
34 Quando Jefté voltou para a sua casa, em Mispa, a sua filha saiu ao seu encontro, dançando e tocando pandeiro. Era filha única; ele não tinha mais nenhuma filha ou filho.
35 Ni ahnsou me e kilangada nah serepeino, e tehrpeseng eh likou ko oh nsensuwedla kowahlap. E ahpw nda, “Samwa! Ke kauwelahr mohngiongi! Dahme kowe me pahn kahrehkihong ie medek? I wiadahr inou ehu ong KAUN-O, eri I sohte kak pwurehng kasohrehla!”
35 Quando Jefté a viu, ficou desesperado, rasgou as suas roupas e disse: — Ah! Minha filha! Você está partindo o meu coração! Por que tem de ser você quem me vai fazer sofrer? Eu fiz uma promessa a Deus, o
36 Serepeino eri ndahng eh pahpao, “Ma ke wiadahr inou ehu ong KAUN-O, eri, kapwaiada audepen inou en, pwehki KAUN-O eh ketin mweidohng ke en ikihong omw imwintihti, mehn Ammon kan.”
36 Ela respondeu: — Se o senhor fez uma promessa ao
37 E ahpw pil peki rehn eh pahpao, nda, “Soahng ehute me ke pahn mweidohng ie. Mweidohng ie mahs I en iang kompoakepahi kan kohla pohn nahna kan erein sounpwong riau oh wie sengisengki ei pahn mehla meipwon.”
37 E continuou: — Só peço uma coisa: deixe que eu vá com as minhas amigas pelos montes e chore durante dois meses porque nunca chegarei a ser mãe.
38 E pahpao eri mweidohng en kohla erein sounpwong riau. Serepeino eri iang kompoakepah ko kohkohla pohn nahna kan oh mwahmwahieiki eh pahn mehla sohte pwopwoud oh sohte neitik.
38 E o pai deixou que ela fosse por dois meses. Então ela e as suas amigas saíram pelas montanhas, chorando porque ela nunca chegaria a ser mãe.
39 Mwurin sounpwong riau e ahpw pwurodo rehn eh pahpao. Eh pahpao eri kapwaiada dahme e inoukihong KAUN-O. Serepeino eri mehla nan eh meipwon.
39 Depois dos dois meses, ela voltou para o pai. E ele fez o que havia prometido a Deus. Assim ela morreu virgem. Daí veio o costume de as mulheres israelitas
40 me lihen Israel kan pahn kin kohla ekis wasa erein rahn pahieu nan sounpar koaros pwe re en kin mwahieiki nein Sepda mehn Kilead nah serepeino.
40 saírem durante quatro dias, todos os anos, para chorar pela filha de Jefté, o gileadita.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.