Josué 2
Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs ARA
1 Sosua ahpw kadarala lipoahrok riemen sang arail kahnimpwal nan Akasia pwe ira en kohla dawih ni rir wehin Kenan oh kahnimw en Seriko. Ira eri kohla nan kahnimwo oh keiruhdi rehn lihen netiki paliwere men me adaneki Reap.
1 De Sitim enviou Josué, filho de Num, dois homens, secretamente, como espias, dizendo: Andai e observai a terra e Jericó. Foram, pois, e entraram na casa de uma mulher prostituta, cujo nome era Raabe, e pousaram ali.
2 Nanmwarkien Seriko ahpw karongehda me dene mehn Israel kei kodohngehr nan kahnimwo nipwong, pwe re en lipoahroke mwomwen wehio.
2 Então, se deu notícia ao rei de Jericó, dizendo: Eis que, esta noite, vieram aqui uns homens dos filhos de Israel para espiar a terra.
3 Ih eri ketin poaronlahng Reap, mahsanih, “Ohl akan me mihmi nan imwomwen, ira kodohn lipoahroke wehiet! Kahreirahdo!”
3 Mandou, pois, o rei de Jericó dizer a Raabe: Faze sair os homens que vieram a ti e entraram na tua casa, porque vieram espiar toda a terra.
4 — ausente —
4 A mulher, porém, havia tomado e escondido os dois homens; e disse: É verdade que os dois homens vieram a mim, porém eu não sabia donde eram.
5 — ausente —
5 Havendo-se de fechar a porta, sendo já escuro, eles saíram; não sei para onde foram; ide após eles depressa, porque os alcançareis.
6 — ausente —
6 Ela, porém, os fizera subir ao eirado e os escondera entre as canas do linho que havia disposto em ordem no eirado.
7 Eri, sapwellimen nanmwarki sounkair ako ahpw pedoisang nan kahnimwo, oh wehnimwen kehlo ahpw ritidi. Irail ahpw kohla oh raparapahkiseli lipoahrok ko lao lel ahl me kotehla Pillap Sordan.
7 Foram-se aqueles homens após os espias pelo caminho que dá aos vaus do Jordão; e, havendo saído os que iam após eles, fechou-se a porta.
8 Mwohn lipoahrok ko ara pahn kommoaldi, Reap ahpw kohdalahng pohn imweo
8 Antes que os espias se deitassem, foi ela ter com eles ao eirado
9 oh ndaiong ira, “I ese me KAUN-O ketikihongkumwailehr sahpw wet. Aramas koaros nan wehiet re uhdahn masak kumwail.
9 e lhes disse: Bem sei que o Senhor vos deu esta terra, e que o pavor que infundis caiu sobre nós, e que todos os moradores da terra estão desmaiados.
10 Se pil rong duwen en KAUN-O eh ketin kammadahda Sehd Weitahta mwohmwail ni ahnsou me kumwail pedoisang nan Isip. Se pil rong duwen amwail kemehla Sihon oh Ok, nanmwarkien Amor riemen, ni palimesehn Sordan.
10 Porque temos ouvido que o Senhor secou as águas do mar Vermelho diante de vós, quando saíeis do Egito; e também o que fizestes aos dois reis dos amorreus, Seom e Ogue, que estavam além do Jordão, os quais destruístes.
11 Se ahpw masepwehkada ni at rongada mepwukat. Eri, kiht koaruhsie pil lamalam tikitikla pwehki kumwail. Amwail Koht iei KAUN-O, ih me Koht en nanleng oh sampah.
11 Ouvindo isto, desmaiou-nos o coração, e em ninguém mais há ânimo algum, por causa da vossa presença; porque o Senhor , vosso Deus, é Deus em cima nos céus e embaixo na terra.
12 Eri, kumwa kahula ni mware me kumwa pahn kadekohng ei peneinei duwehte ei kadekohng kumwa, oh kumwa pil kihong ie mehkot kilel en ei pahn kak likih kumwa.
12 Agora, pois, jurai-me, vos peço, pelo Senhor que, assim como usei de misericórdia para convosco, também dela usareis para com a casa de meu pai; e que me dareis um sinal certo
13 Kumwa inoukihong ie me kumwa pahn doarehla ei pahpa oh nohno, oh riei kan, oh pil arail peneinei koaros. Dehr mweidohng se en kamakamala!’
13 de que conservareis a vida a meu pai e a minha mãe, como também a meus irmãos e a minhas irmãs, com tudo o que têm, e de que livrareis a nossa vida da morte.
14 Ohl ako ahpw ndaiong liho, “Koht en ketin kemeikitala ma se sohte pahn kapwaiada at lokaia pwukat. Ma ke sohte pahn kasalehiong mehmen dahme se wia, eri se pahn inoukihong uhk me se pahn kadekohng kumwail ni ahnsou me KAUN-O pahn ketikihong kiht sahpwet.”
14 Então, lhe disseram os homens: A nossa vida responderá pela vossa se não denunciardes esta nossa missão; e será, pois, que, dando-nos o Senhor esta terra, usaremos contigo de misericórdia e de fidelidade.
15 Reap kin koukousoan nan ihmw ehu me mi pohn kelen kahnimwo. Liho eri ale sahl pwoat oh kadaredi ohl ako sang ni wenihmwtoko.
15 Ela, então, os fez descer por uma corda pela janela, porque a casa em que residia estava sobre o muro da cidade.
16 Ih eri padahkihong ira, “Kumwa alu kohwei nanpwungen uluhl akan, pwe sapwellimen nanmwarki aramas akan de diarkumwahda. Kumwa rukurungki rahn siluh, re lao pwurodo. A mwuri, kumwa ahpw pahn kak kohkohwei.”
16 E disse-lhes: Ide-vos ao monte, para que, porventura, vos não encontrem os perseguidores; escondei-vos lá três dias, até que eles voltem; e, depois, tomareis o vosso caminho.
17 Ohl oko ahpw ndaiong liho, “Se pahn kolokol at inou me ke men se en wiahiong uhk.
17 Disseram-lhe os homens: Desobrigados seremos deste teu juramento que nos fizeste jurar,
18 Eri, iet me ke pahn wia ni ahnsou me se pahn pedolong pwe se en kauwehla sahpw wet, ke pahn pirehiong sahl weitahta pwoat ni wenihmwtok me ke kadarkitedi sang ieo. Oh ke pahn kapokonepene omw pahpa, nohno, riomw kan, oh peneineien omw pahpa koaros, nan imwomwet.
18 se, vindo nós à terra, não atares este cordão de fio de escarlata à janela por onde nos fizeste descer; e se não recolheres em casa contigo teu pai, e tua mãe, e teus irmãos, e a toda a família de teu pai.
19 Ma mehmen pahn pedoisang nan ihmwet oh kolahng nan ahl oh mehla, pein ih pahn pwukoahki. Ahpw ma mie me mihmi nan ihmwet ahpw ohla, eri, iei kiht me pahn pwukoahki.
19 Qualquer que sair para fora da porta da tua casa, o seu sangue lhe cairá sobre a cabeça, e nós seremos inocentes; mas o sangue de qualquer que estiver contigo em casa caia sobre a nossa cabeça, se alguém nele puser mão.
20 A ma ke kasalehda dahme se wia, eri se sohte pahn kolokol at inou me ke men se en wiahiong uhk.”
20 Também, se tu denunciares esta nossa missão, seremos desobrigados do juramento que nos fizeste jurar.
21 Liho ahpw pwungki oh kadarirahla. Mwurin ara kohkohla, liho ahpw pirehiong sahl weitahta ni wenihmwtoko.
21 E ela disse: Segundo as vossas palavras, assim seja. Então, os despediu; e eles se foram; e ela atou o cordão de escarlata à janela.
22 Lipoahrok ko eri kohla nanpwungen uluhl kan oh rukurukseli wasao lao lel ahnsou me sapwellimen nanmwarki sounkair ko kaimwsekala arail raparapahkin ira; met erein rahn siluh. Irail sohte diarada mehmen, re ahpw pwuralahng Seriko.
22 Foram-se, pois, e chegaram ao monte, e ali ficaram três dias, até que voltaram os perseguidores; porque os perseguidores os procuraram por todo o caminho, porém não os acharam.
23 Lipoahrok riemeno ahpw pwuredi sang nanpwungen uluhl akan oh kotehla pillapo. Ira ahpw pwuralahng rehn Sosua oh kasalehiong soahng koaros me wiawiher wasao.
23 Assim, os dois homens voltaram, e desceram do monte, e passaram, e vieram a Josué, filho de Num, e lhe contaram tudo quanto lhes acontecera;
24 Ira ahpw ndaiong Sosua, “Se uhdahn kamehlele me KAUN-O ketikihong kitail wehio pwon, pwe aramas koaros wasao kin masamasak kitail.”
24 e disseram a Josué: Certamente, o Senhor nos deu toda esta terra nas nossas mãos, e todos os seus moradores estão desmaiados diante de nós.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Josué 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.