João 19
Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs ARIB
1 Pailet eri ale Sises oh wokih.
1 Nisso, pois, Pilatos tomou a Jesus, e mandou açoitá-lo.
2 Sounpei ko eri pidahda mware elen tek oh kidahng pohn kadokenmai, oh kapwatahkihda likou pohntahnmwel.
2 E os soldados, tecendo uma coroa de espinhos, puseram-lha sobre a cabeça, e lhe vestiram um manto de púrpura;
3 Re ahpw keiong mpe oh ndinda, “Ihong! Nanmwarkien mehn Suhs akan!” Re ahpw kin pohr.
3 e chegando-se a ele, diziam: Salve, rei dos judeus! e davam-lhe bofetadas.
4 Pailet ahpw pil pedoi oh mahsanihong pokono, “Eri, I pahn kahredohng kumwail ohlo, pwe kumwail en ese me I sohte diar dihp reh.”
4 Então Pilatos saiu outra vez, e disse-lhes: Eis aqui vo-lo trago fora, para que saibais que não acho nele crime algum.
5 Sises eri ketieila, kapwatkidahr elen tek oh ket nan likou puhp pohntahnmwel. Pailet eri mahsanihong irail, “Kumwail kilang! Iet ohlo!”
5 Saiu, pois, Jesus, trazendo a coroa de espinhos e o manto de púrpura. E disse-lhes Pilatos: Eis o homem!
6 Ni samworo lapalap ako oh silepen Tehnpas Sarawio ko ar kilangada, re ahpw werda, ndinda, “Kalohpwuwehla! Kalohpwuwehla!”
6 Quando o viram os principais sacerdotes e os guardas, clamaram, dizendo: Crucifica-o! Crucifica-o! Disse-lhes Pilatos: Tomai-o vós, e crucificai-o; porque nenhum crime acho nele.
7 Mehn Suhs ako ahpw sapeng, patohwan, “At kosonned mie, a duwen at kosonnedo, ohlen uhdahn pahn kamala, pwehki eh wiahki Sapwellimen Koht pein ih.”
7 Responderam-lhe os judeus: Nós temos uma lei, e segundo esta lei ele deve morrer, porque se fez Filho de Deus.
8 Ni Pailet eh rongada lokaia pwukat, e ahpwte masepwehkada.
8 Ora, Pilatos, quando ouviu esta palavra, mais atemorizado ficou;
9 E ahpw pil pedolong nan tehnpese oh patohwan idek rehn Sises, “Mehnia men komwi?”
9 e entrando outra vez no pretório, perguntou a Jesus: Donde és tu? Mas Jesus não lhe deu resposta.
10 Pailet eri patohwanohng, “Komw sohte men mahseniong ie? Ia duwe, komw sohte mwahngih me mie ei manaman, manaman en kapitkomwihla, oh pil manaman en kalohpwuweikomwihla?”
10 Disse-lhe, então, Pilatos: Não me respondes? não sabes que tenho autoridade para te soltar, e autoridade para te crucificar?
11 Sises ahpw ketin sapeng, mahsanih, “Sohte mwahn omwi manaman pohi, ma e sohte mweiong komwi sang powe. Ihme kahrehda dipen ih me pangiedohng komwi me laudsang dipomwi.”
11 Respondeu-lhe Jesus: Nenhuma autoridade terias sobre mim, se de cima não te fora dado; por isso aquele que me entregou a ti, maior pecado tem.
12 Mwurin mepwukat, Pailet ahpw song en kapitala; a mehn Suhs ko weriwer, ndinda, “Ma komw pahn kapitala ohlen, a kaidehn komwi kompoakepahn Sihsar! Mehmen me kin wiahki pein ih nanmwarki kin pelian Sihsar!”
12 Daí em diante Pilatos procurava soltá-lo; mas os judeus clamaram: Se soltares a este, não és amigo de César; todo aquele que se faz rei é contra César.
13 Ni Pailet eh rongada lokaia pwukat, e ahpw kapedoi Sises sang nan tehnpese, oh ketidi pohn mwoalen kadeik ni wasa me adaneki “Tat Takai.” (A ni mahsen en Ipru, “Kappada.”)
13 Pilatos, pois, quando ouviu isto, trouxe Jesus para fora e sentou-se no tribunal, no lugar chamado Pavimento, e em hebraico Gabatá.
14 Eri, rahno iei rahnen kaunop ong Sarawien Pahsohpa; oh mepwukat wiawiher kereniong nin souwas. Pailet eri mahsanihong mehn Suhs ko, “Iet ih amwail nanmwarki!”
14 Ora, era a preparação da páscoa, e cerca da hora sexta. E disse aos judeus: Eis o vosso rei.
15 Re ahpw weriwerki, “En kamala! En kamala! Komw kalohpwuwehla!”
15 Mas eles clamaram: Tira-o! tira-o! crucifica-o! Disse-lhes Pilatos: Hei de crucificar o vosso rei? responderam, os principais sacerdotes: Não temos rei, senão César.
16 Pailet eri pangala Sises rehrail, pwe re en kalohpwuwehla.
16 Então lho entregou para ser crucificado.
17 Ih eri ketieila, oh pein ih ketiki sapwellime lohpwu, ahpw ketilahng wasa me adaneki “Wasahn Tihn Moang.” (Wasao adaneki ni mahsen en Ipru, “Kolkoda.”)
17 Tomaram, pois, a Jesus; e ele, carregando a sua própria cruz, saiu para o lugar chamado Caveira, que em hebraico se chama Gólgota,
18 Iei wasao me irail kalohpwuwehla ie, iangahki me riemen, emen palimaun, oh pil emen palimeing; a Sises nanpwungara.
18 onde o crucificaram, e com ele outros dois, um de cada lado, e Jesus no meio.
19 Pailet ahpw pil ntingihedi oaralap ehu, oh kakonehiong pohn lohpwuwo. Iet me ntingdiero: “Sises mehn Nasaret, Nanmwarkien mehn Suhs akan.”
19 E Pilatos escreveu também um título, e o colocou sobre a cruz; e nele estava escrito: JESUS O NAZARENO, O REI DOS JUDEUS.
20 Eri, mehn Suhs tohto me wadek oaralap wet, pwehki wasa me re kalohpwuwehla ie Sises eh karanih kahnimwo; oh oaralap wet ntingdier ni mahsen en Ipru, oh ni mahsen en Latin, oh pil ni mahsen en Krihs.
20 Muitos dos judeus, pois, leram este título; porque o lugar onde Jesus foi crucificado era próximo da cidade; e estava escrito em hebraico, latim e grego.
21 Samworo lapalap ako eri patohwanohng Pailet, “Komw dehr ntingihedi, ‘Nanmwarkien mehn Suhs akan,’ a komw ntingihedi, ‘Ohl menet pein ndaier, ngehi Nanmwarkien mehn Suhs akan.’”
21 Diziam então a Pilatos os principais sacerdotes dos judeus: Não escrevas: O rei dos judeus; mas que ele disse: Sou rei dos judeus.
22 Pailet ahpw sapeng, mahsanih, “Me I ntingihedier, ihte!”
22 Respondeu Pilatos: O que escrevi, escrevi.
23 Ni sounpei ko ar kalohpwuwelahr Sises, re ahpw ale sapwellime likou ko oh wiahkihda pwais pahieu, ehuehu pwais ong emenemen sounpei ko. Re pil ale sapwellime likou reirei me sohte deideipene.
23 Tendo, pois, os soldados crucificado a Jesus, tomaram as suas vestes, e fizeram delas quatro partes, para cada soldado uma parte. Tomaram também a túnica; ora a túnica não tinha costura, sendo toda tecida de alto a baixo.
24 Irail eri ndapene nanpwungarail, “Kitail dehr tehrpeseng likou wet, a kitail usuhski ihs me pahn ahneki.” Met wiawiher pwe mahsen en Pwuhk Sarawi en pweida:
24 Pelo que disseram uns aos outros: Não a rasguemos, mas lancemos sortes sobre ela, para ver de quem será {para que se cumprisse a escritura que diz: Repartiram entre si as minhas vestes, e lançaram sortes}. E, de fato, os soldados assim fizeram.
25 Eri, inen Sises, oh rien ine, Mery, en Klopas eh pwoud, oh Mery mehn Makdala, irail uh mpen sapwellimen Sises lohpwuwo.
25 Estavam em pé, junto à cruz de Jesus, sua mãe, e a irmã de sua mãe, e Maria, mulher de Clôpas, e Maria Madalena.
26 Ni Sises eh mahsanihada me ine uh mpe, oh pil tohnpadahko me e kin loalloale, e ahpw mahsanihong, “Lih, kilang noumw pwutaken!”
26 Ora, Jesus, vendo ali sua mãe, e ao lado dela o discípulo a quem ele amava, disse a sua mãe: Mulher, eis aí o teu filho.
27 Oh e pil mahsanihong tohnpadahko, “Kilang inomwen!” Eri, sang ni ahnsowohte kohla tohnpadahko ahpw kahrelahng liho ni imwe pwe en kousoan reh.
27 Então disse ao discípulo: Eis aí tua mãe. E desde aquela hora o discípulo a recebeu em sua casa.
28 Mwurin mepwukat, Sises lao mwahngiher me mehkan koaros pweidahr, e ahpw mahsanih, “I men nimpildahr!” Pwe mahsen en Pwuhk Sarawi en pweida.
28 Depois, sabendo Jesus que todas as coisas já estavam consumadas, para que se cumprisse a Escritura, disse: Tenho sede.
29 Dahl ehu me diren wain pweitikitik mie wasao. Irail eri ale lihmw ehu kaduh nan waino, pirehiong ni ahlek pwoat, oh kidalahng nin silangi.
29 Estava ali um vaso cheio de vinagre. Puseram, pois, numa cana de hissopo uma esponja ensopada de vinagre, e lha chegaram à boca.
30 Ni Sises eh ketikier waino, e ahpw mahsanih, “E imwiseklahr!”
30 Então Jesus, depois de ter tomado o vinagre, disse: está consumado. E, inclinando a cabeça, entregou o espírito.
31 Eri, rahno Nialem ehu; ihme kahrehda kaunen mehn Suhs ko peki rehn Pailet pwe nehn me kahlopwuwalahro ko en katipwitimwpeseng oh re en wisiksang nin lohpwu ko, pwe kahleparail en dehr langalang ni rahnen Sapad, pwe rahnen Sapado, iei rahn sarawi lapalap ehu.
31 Ora, os judeus, como era a preparação, e para que no sábado não ficassem os corpos na cruz, pois era grande aquele dia de sábado, rogaram a Pilatos que se lhes quebrassem as pernas, e fossem tirados dali.
32 Sounpei ko eri kohla oh katimpeseng nehn emen mahs, oh mwuhr pil nehn emen me iang lohpwuwalahr.
32 Foram então os soldados e, na verdade, quebraram as pernas ao primeiro e ao outro que com ele fora crucificado;
33 Ni ar keiong mpen Sises, oh kilangada me e pwoulahr, re ahpw sohte katimpeseng aluweluwe kan.
33 mas vindo a Jesus, e vendo que já estava morto, não lhe quebraram as pernas;
34 Sounpei men ahpw doakoahki ketieu pwoat pengepenge; eri, nta oh pihl ahpw mwadangete kusieisang.
34 contudo um dos soldados lhe furou o lado com uma lança, e logo saiu sangue e água.
35 (Ohlo me kilangehr mepwukat, e ahpw kadehdedahr, oh eh kadehde me mehlel; e ese me eh koasoi me mehlel, pwe kumwail en pil pwoson.)
35 E é quem viu isso que dá testemunho, e o seu testemunho é verdadeiro; e sabe que diz a verdade, para que também vós creiais.
36 Eri, met wiawiher pwe mahsen en Pwuhk Sarawi en pweida: “Sohte tih pwoat reh pahn katipwitimwpeseng.”
36 Porque isto aconteceu para que se cumprisse a escritura: Nenhum dos seus ossos será quebrado.
37 Oh pil ehu ire tikitik en Pwuhk Sarawi me mahsanih, “Irail pahn kangkakil me re doakoadiero.”
37 Também há outra escritura que diz: Olharão para aquele que traspassaram.
38 Sosep, mehn Arimadea, iei ih pil tohnpadahk en Sises men, ahpw ni rir, pwehki eh masak kaunen mehn Suhs ko. Eri, mwurin met, e pekihda rehn Pailet pwe en wahlahsang kahlepen Sises. Ni Pailet eh mweidohngehr, e ahpw kohla wahsang kahlepeo.
38 Depois disto, José de Arimatéia, que era discípulo de Jesus, embora oculto por medo dos judeus, rogou a Pilatos que lhe permitisse tirar o corpo de Jesus; e Pilatos lho permitiu. Então foi e o tirou.
39 Nikodihmus, ohl me kohla rehn Sises ehu pwohngo, e pil iang Sosep kohla, e wa leh pwohmwahu me doalkipene mir oh alos, me ele paun epwiki.
39 E Nicodemos, aquele que anteriormente viera ter com Jesus de noite, foi também, levando cerca de cem libras duma mistura de mirra e aloés.
40 Ira eri ale kahlepen Sises oh kidimkipene likou linen kei, iangahki leh pwohmwahu ko, duwen tiahk en mehn Suhs ako, ni arail kin sarepedi me melahr akan.
40 Tomaram, pois, o corpo de Jesus, e o envolveram em panos de linho com as especiarias, como os judeus costumavam fazer na preparação para a sepultura.
41 Mwetuwel ehu mie wasao me irail kalohpwuwehla ie Sises, oh sousou kapw ehu mie nan mwetuwelo, me saikinte emen seridi ie.
41 No lugar onde Jesus foi crucificado havia um jardim, e nesse jardim um sepulcro novo, em que ninguém ainda havia sido posto.
42 Iei wasao me re nekidedi ie Sises, pwehki eh keren, oh pwehki rahno, iei rahn mwohn en mehn Suhs ako arail rahnen Sapad.
42 Ali, pois, por ser a véspera do sábado dos judeus, e por estar perto aquele sepulcro, puseram a Jesus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.