Hebreus 3
Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs NTLH
1 Riei souleng ko, kumwail kan me Koht pil ketin malipeier, kumwail tehk mwahu duwen Sises, me Koht ketin poaronedohng kitail pwe en wiahla atail Samworo Lapalap ni pwoson me kitail kin kadehdehda.
1 Meus irmãos na fé, vocês que também foram chamados por Deus, olhem para Jesus, que Deus enviou para ser o Grande Sacerdote da fé que professamos.
2 Pwe e inenen loalopwoat ong Koht, me ketin pilada pwe en ketin wia doadoahk wet, duwehte Moses me loalopwoat ong eh doadoahk ong sapwellimen Koht kadaudok pilipilo.
2 Pois ele foi fiel a Deus, que o escolheu para esse serviço, assim como Moisés foi fiel no seu trabalho em toda a casa de Deus .
3 Aramas me kin kou ihmw kin ale wahu laudsang ihmwo. Pil duwehte, Sises me inenen warohng ale lingan laudsang Moses.
3 Assim como a pessoa que constrói uma casa é mais importante do que a casa, assim, também, Jesus é mais importante do que Moisés.
4 Aramas akan me kin kauwada ihmw—ahpw Koht, iei ih me ketin wiahda mehkoaros.
4 Uma casa tem de ser construída por alguém, mas Deus é o construtor de tudo o que existe.
5 Eri, Moses me loalopwoat ni sapwellimen Koht kadaudok pilipilo. Ladun Koht men ih, me kin lohkihda duwen soahng kan me Koht pahn ketin mahsanih mwuhr.
5 E Moisés foi um servo fiel no seu trabalho na casa de Deus e falou das coisas que Deus ia dizer no futuro.
6 Ahpw Krais me loalopwoat nin duwen sapwellimen Koht Iehros me kin pwukoahki sapwellimen Koht kadaudok pilipilo. Eri, kitail me sapwellimen Koht kadaudok pilipilo, ma kitail tengeteng ni kapehd kehlail oh koapworopworki en alehdi mour soutuk.
6 Mas Cristo é fiel como Filho, que dirige a casa de Deus. E nós seremos a sua casa se conservarmos a nossa coragem e a nossa confiança naquilo que esperamos.
7 Eri, duwen Ngehn Sarawi eh mahsanih,
7 Por isso, como diz o Espírito Santo: “Se hoje vocês ouvirem a voz de Deus,
8 kumwail dehr keptakaila, duwehte rahno me samamwail kahlap ako pelianda Koht nan sapwtehno oh kasongosonge.
8 não sejam teimosos como foram os seus antepassados quando se revoltaram contra ele, no dia em que eles o puseram à prova no deserto.
9 Pwe Koht ketin mahsanih, mehnda ma samamwail mehn mahs ako kilikilang dahme I wiewia wasao erein sounpar pahisek,
9 Ali os antepassados de vocês me desafiaram e me puseram à prova, embora eles tivessem visto o que eu fiz durante quarenta anos.
10 Ihme kahrehda I engiengda pahn aramas ako, oh mahsanih,
10 Por isso fiquei irritado com aquela gente e disse: ‘Eles são gente de coração perverso e não querem obedecer aos meus mandamentos.’
11 I engiengda oh wiahda inou teng ehu me:
11 Eu fiquei irado e fiz este juramento: ‘Eles nunca entrarão na onde eu lhes teria dado descanso!’ ”
12 Riei souleng ko, kumwail mwasahn pwe emen kumwail dehr nan kapehd suwedla oh seupwosonla, oh kahrehda eh pahn sohpeisang Koht ieias.
12 Meus irmãos, cuidado para que nenhum de vocês tenha um coração tão mau e descrente, que o leve a se afastar do Deus vivo.
13 Eri, ahnsou wet, me wehwehki “Rahnwet” me Pwuhk Sarawi kadokehkin kitail, kumwail en sawaspene rahn koaros, pwe dihp dehr widingeikumwaildi oh kakeptakaikumwailla.
13 Pelo contrário, enquanto esse “hoje” de que falam as Escrituras Sagradas se aplicar a nós, animem uns aos outros, a fim de que nenhum de vocês se deixe enganar pelo pecado, nem endureça o seu coração.
14 Pwe kitail koaros wialahr iengen Krais, ma kitail kin tengetengte lel ni imwi nan koapworopwor me kitail ahneki sang nin tapio.
14 Pois seremos companheiros de Cristo se continuarmos firmes até o fim na confiança que temos tido desde o princípio.
15 Iet me Pwuhk Sarawi mahsanih:
15 É isso o que as Escrituras Sagradas dizem: “Se hoje vocês ouvirem a voz de Deus, não sejam teimosos como foram os seus antepassados quando se revoltaram contra ele.”
16 Eri, ihs me rongehr kapitien Koht ahpw pelianda? Iei aramas ako koaros me Moses kahluwahieisang Isip.
16 Quem foi que ouviu a voz de Deus e se revoltou contra ele? Foram todos os que Moisés tirou do Egito.
17 Ihs me Koht engiengda pah erein sounpar pahisek? E ketin engiengda pahn aramas ako me wiadahr dihp, irail ko me melahr nan sapwtehn.
17 Com quem foi que Deus se irritou durante quarenta anos? Foi com os que pecaram e caíram mortos no deserto.
18 Ahnsou me Koht ketin wiadahr sapwellime inou teng me, “Re sohte mwahn pahn pedolong nan sahpwo me I pahn kakommoaleiraildi loale.”—ihs me e mahmahsaniheki met? E mahmahseniheki irail ko me pelianda Koht.
18 E de quem é que Deus estava falando quando fez este juramento: “Eles nunca entrarão na Terra Prometida, onde eu lhes teria dado descanso”? Ele estava falando das pessoas que se revoltaram.
19 Eri, kitail kilangehr duwen ar sohte kak pedolong nan sahpwo pwehki ar seupwoson.
19 Portanto, vemos que elas não puderam entrar na Terra Prometida porque não tiveram fé.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.