Hebreus 11
Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs VC
1 Pwoson, iei kamehlele mehkan me kitail kin koapworopworki de kasikasik, kamehlele mehkan me kitail sohte kak kilangki masatail.
1 A fé é o fundamento da esperança, é uma certeza a respeito do que não se vê.
2 Iei pwoson me kahredahr samatail mehn kawa ko ar kenikenla pahn Koht.
2 Foi ela que fez a glória dos nossos, antepassados.
3 Pwoson me kitail esehki me lahng oh sampah pokon, iei wiepen mahsen en Koht; eri, mehkan me kitail kilangki masatail kan wiawidahr sang ni mehkan me sohte sansal.
3 Pela fé reconhecemos que o mundo foi formado pela palavra de Deus e que as coisas visíveis se originaram do invisível.
4 Pwoson me kahrehiong Eipel en meirongkihong Koht meirong ehu me mwahusang en Kain eh meirong. Pwehki eh pwoson, e kenikenla pahn Koht nin duwen aramas pwung men, pwe pein Koht ketin kupwurehla eh meirongo. Pwehki eh pwoson, likamwete e pil kin lokolokaia, mehnda ma e melahr.
4 Pela fé Abel ofereceu a Deus um sacrifício bem superior ao de Caim, e mereceu ser chamado justo, porque Deus aceitou as suas ofertas. Graças a ela é que, apesar de sua morte, ele ainda fala.
5 Pwoson me kapitasang Enok mehla. E pwekipwekdahla rehn Koht oh sohte emen kak diar, pwehki Koht eh ketikidahla. Pwuhk Sarawi mahsanih me mwohn eh pwekipwekdahla, Enok inenen keniken pahn kupwur en Koht.
5 Pela fé Henoc foi arrebatado, sem ter conhecido a morte: e não foi achado, porquanto Deus o arrebatou; mas a Escritura diz que, antes de ser arrebatado, ele tinha agradado a Deus {Gn 5,24}.
6 Eri, sohte me kak kenikenla pahn kupwur en Koht ma sohte eh pwoson. Pwe mehmen me men kowohng rehn Koht uhdahn pahn kamehlele me Koht ketin mie, oh me Koht kin ketin katingih irail kan me kin raparapahki.
6 Ora, sem fé é impossível agradar a Deus, pois para se achegar a ele é necessário que se creia primeiro que ele existe e que recompensa os que o procuram.
7 Pwoson me kahrehiong Noha eh rong oh peikiong sapwellimen Koht mahsen duwen mehkan me pahn kohdo, me e sohte kak kilangki mese. E peikiong Koht oh wiahda warihmw ehu me kapitala ih oh eh peneinei. Ih met me sampah pakadeingkihda, oh Noha alehsang rehn Koht pwung me kin pwilisang ni pwoson.
7 Pela fé na palavra de Deus, Noé foi avisado a respeito de acontecimentos imprevisíveis; cheio de santo temor, construiu a arca para salvar a sua família. Pela fé ele condenou o mundo e se tornou o herdeiro da justificação mediante a fé.
8 Pwoson me kahrehiong en Eipraam eh peik, ni Koht eh ketin malipe pwe en kolahng nan sahpw ehu me Koht ketin inoukidahr me e pahn ketikihong. E ahpw mweselsang nan uhdahn sapweo, soh mwahn ese wasa e kohkolahng ie.
8 Foi pela fé que Abraão, obedecendo ao apelo divino, partiu para uma terra que devia receber em herança. E partiu não sabendo para onde ia.
9 Pwoson me e koukousoanki nan sahpw me Koht ketin inoukihong, nin duwen aramas en liki men. E kin mihmi nan impwal likou kei, duwehte Aisek oh Seikop, me pil iang ale soangen inowohte sang rehn Koht.
9 Foi pela fé que ele habitou na terra prometida, como em terra estrangeira, habitando aí em tendas com Isaac e Jacó, co-herdeiros da mesma promessa.
10 Pwe Eipraam awiawih kahnimw ehu me Koht ketin kupwurehla oh kauwada, kahnimw me poahsoan poatopoat.
10 Porque tinha a esperança fixa na cidade assentada sobre os fundamentos {eternos}, cujo arquiteto e construtor é Deus.
11 Pwoson me kahrehiong Eipraam en kak wiahla sahm men nan eh likeilapalahr oh eh pwoud Sara lih depwen. E kamehlele me Koht pahn ketin kapwaiada sapwellime inou.
11 Foi pela fé que a própria Sara cobrou o vigor de conceber, apesar de sua idade avançada, porque acreditou na fidelidade daquele que lhe havia prometido.
12 Eri, mehnda ma e kereniongehr mehla, ahpw kadaudoke kan me tepisang aramastehmenet me tohtohie, rasehng usuhn pahnlahng kan oh pihken ni oaroahr kan me soh kak wadawad.
12 Assim, de um só homem quase morto nasceu uma posteridade tão numerosa como as estrelas do céu e inumerável como os grãos de areia da praia do mar.
13 Aramas pwukat koaruhsie pwoson, ahpw re melahr. Re sohte ale mehkan me Koht ketin inoukidahr; ahpw, sang wasa doh me re kilang oh perenkihda, re pil kadehdehda ni sansal duwen ar mehn liki oh mehn keiru kei nin sampah.
13 Foi na fé que todos {nossos pais} morreram. Embora sem atingir o que lhes tinha sido prometido, viram-no e o saudaram de longe, confessando que eram só estrangeiros e peregrinos sobre a terra {Gn 23,4}.
14 Eri, soangen aramas me kin koasoia soahng pwukat, kasalehda duwen ar raparapahki wasa me uhdahn sapwarail.
14 Dizendo isto, declaravam que buscavam uma pátria.
15 Re sohte kin tamataman sahpw me re mweselsang ie; pwe ma re wia met, e uhdahn pahn mie ahnsoun sapahllahng wasao.
15 E se se referissem àquela donde saíram, ocasião teriam de tornar a ela...
16 Eri soh, re raparapahki sahpw ehu me kaselel sang wasao, iei nanleng. Ihme Koht sohte ketin peikasalki ar kin wiahki ih ar Koht, pwe e ketin kaunopohngirailehr kahnimw ehu.
16 Mas não. Eles aspiravam a uma pátria melhor, isto é, à celestial. Por isso, Deus não se dedigna de ser chamado o seu Deus; de fato, ele lhes preparou uma cidade.
17 — ausente —
17 Foi pela sua fé que Abraão, submetido à prova, ofereceu Isaac, seu único filho,
18 — ausente —
18 depois de ter recebido a promessa e ouvido as palavras: Uma posteridade com o teu nome te será dada em Isaac {Gn 21,12}.
19 Pwe Eipraam lemelemehte me Koht kak ketin komourada Aisek sang mehla—eri, kitail kak nda me Eipraam pwurehng ale Aisek sang mehla.
19 Estava ciente de que Deus é poderoso até para ressuscitar alguém dentre os mortos. Assim, ele conseguiu que seu filho lhe fosse devolvido. E isso é um ensinamento para nós!
20 Pwoson me Aisek inoukihong Seikop oh Esau kapai kan me pahn kohdo.
20 Foi inspirado pela fé que Isaac deu a Jacó e a Esaú uma bênção em vista de acontecimentos futuros.
21 Pwoson me Seikop kapaiahkihda emenemen nein Sosep pwutak ko mwohn eh pahn mehla, ni eh dairukedi pohn eh sokon oh pwongih Koht.
21 Foi pela fé que Jacó, estando para morrer, abençoou cada um dos filhos de José e venerou a extremidade do seu bastão.
22 Pwoson me Sosep, ni eh pahn melahr, e kohpada duwen mehn Israel kan ar pahn lipasang Isip, oh koasoanehdi dahme pahn wiawihong paliwere mwurin eh pahn mehla.
22 Foi pela fé que José, quando estava para morrer, fez menção da partida dos filhos de Israel e dispôs a respeito dos seus despojos.
23 Pwoson me kahrehiong semen Moses oh ine ira en ekihla Moses erein sounpwong siluh mwurin eh ipwidi. Ira kilangada duwen kaselel en serio, oh sohte masangki sapwellimen nanmwarkio kosonned.
23 Foi pela fé que os pais de Moisés, vendo nele uma criança encantadora, o esconderam durante três meses e não temeram o edito real.
24 Pwoson me kahrehiong Moses, ni eh laudlahro, eh sohte men inanki sapwellimen Parao serepeino.
24 Foi pela fé que Moisés, uma vez crescido, renunciou a ser tido como filho da filha do faraó,
25 E pilada iang sapwellimen Koht aramas akan lokolok sang perenki dihp ahnsou mwotomwot.
25 preferindo participar da sorte infeliz do povo de Deus, a fruir dos prazeres culpáveis e passageiros.
26 E pilada en namenekla pwehki Mesaia sang ahneki kepwe kesempwal koaros en Isip, pwe e kilikilengwohngete keting me pahn kohdo.
26 Com os olhos fixos na recompensa, considerava os ultrajes por amor de Cristo como um bem mais precioso que todos os tesouros dos egípcios.
27 Pwoson me Moses lipikihsang Isip, sohte mwahn masak engieng en nanmwarkio. E wonlahte mwowe nan eh seiloak, likamwete e kilang Koht me soh sansal.
27 Foi pela fé que deixou o Egito, não temendo a cólera do rei, com tanta segurança como estivesse vendo o invisível.
28 Pwoson me e koasoanehkihdi tiahk en Pahsohpa oh nta en kilelehdi wenihmw kan, pwe Tohnleng en Kamakamo en dehr kemehla nein mehn Israel mesenih kan.
28 Foi pela fé que mandou celebrar a Páscoa e aspergir {os portais} com sangue, para que o anjo exterminador dos primogênitos poupasse os dos filhos de Israel.
29 Pwoson me kamengeiong mehn Israel ko re en kotehla Sehd Weitahtao duwehte nan sahpw madekeng, me mehn Isip ko song wia, re ahpw kihrla nansedo.
29 Foi pela fé que os fez atravessar o mar Vermelho, como por terreno seco, ao passo que os egípcios que se atreveram a persegui-los foram afogados.
30 Pwoson me karangkpeseng kelen kahnimw Seriko, mwurin mehn Israel ko ar pidipidahki rahn isuh.
30 Foi pela fé que desabaram as muralhas de Jericó, depois de rodeadas por sete dias.
31 Pwoson me kapitala lih suwed Reap pwehki eh kasamwo lipoahrok ko, e ahpw sohte iang me sapeik ko kamakamala.
31 Foi pela fé que Raab, a meretriz, não pereceu com aqueles que resistiram, por ter dado asilo aos espias.
32 Dahme I en pil ndawohng kumwail? Sohte ei ahnsoun koasoiahda duwen Kidion, Parak, Samson, Sepda, Depit, Samuel, oh soukohp ako.
32 Que mais direi? Faltar-me-á o tempo, se falar de Gedeão, Barac, Sansão, Jefté, Davi, Samuel e dos profetas.
33 Re mahweniong wehi kan oh kalowehkinraildi pwoson. Re kapwaiada dahme pwung oh aleier dahme Koht ketin inoukidahr. Re kakuhpene ewen laion kan,
33 Graças à sua fé conquistaram reinos, praticaram a justiça, viram se realizar as promessas. Taparam bocas de leões,
34 kakunla engin kisiniei kan, re pitsang ewen kedlahs kan. Re me luwet, ahpw re kehlailla; re kommwad nan mahwen oh kamwomwala karis en sounpei kan en mehn liki kan.
34 extinguiram a violência do fogo, escaparam ao fio de espada, triunfaram de enfermidades, foram corajosos na guerra e puseram em debandada exércitos estrangeiros.
35 Lih ekei mie me aleier nair seri kei me pwurehng mourda sang mehla pwehki pwoson.
35 Devolveram vivos às suas mães os filhos mortos. Alguns foram torturados, por recusarem ser libertados, movidos pela esperança de uma ressurreição mais gloriosa.
36 Ekei aleier lokolok kaweikek oh wowoki, oh ekei selidiong nan imweteng.
36 Outros sofreram escárnio e açoites, cadeias e prisões.
37 Ekei kostakaidi, ekei rasaraspeseng, oh ekei mehkihla kedlahs. Ekei sansaruwaruseli, likawih likou kilin sihpw de kuht; re semwehmwe, paisuwed, oh sekeniken.
37 Foram apedrejados, massacrados, serrados ao meio, mortos a fio de espada. Andaram errantes, vestidos de pele de ovelha e de cabra, necessitados de tudo, perseguidos e maltratados,
38 Re sohte perenki sampah wet! Re kin kokohseli nan sapwtehn, pohn nahna kan, pahn paip akan, oh nan pwoahr akan.
38 homens de que o mundo não era digno! Refugiaram-se nas solidões das montanhas, nas cavernas e em antros subterrâneos.
39 Eri, aramas pwukat koaros, mehnda ma re kenikenla pahn Koht pwehki ar pwoson! Ahpw re sohte ale dahme Koht ketin inoukidahr,
39 E, no entanto, todos estes mártires da fé não conheceram a realização das promessas!
40 pwe Koht ketin kupwukupwurehiong kitail kupwur ehu me mwahusang mehlel met. Eri, iet sapwellime kupwuren: ihte ni ar pahn iang kitail me re pahn kak unsengkihla.
40 Porque Deus, que tinha para nós uma sorte melhor, não quis que eles chegassem sem nós à perfeição {da felicidade}.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.