Hebreus 11
Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs NVT
1 Pwoson, iei kamehlele mehkan me kitail kin koapworopworki de kasikasik, kamehlele mehkan me kitail sohte kak kilangki masatail.
1 A fé mostra a realidade daquilo que esperamos; ela nos dá convicção de coisas que não vemos.
2 Iei pwoson me kahredahr samatail mehn kawa ko ar kenikenla pahn Koht.
2 Pela fé, pessoas em tempos passados obtiveram aprovação.
3 Pwoson me kitail esehki me lahng oh sampah pokon, iei wiepen mahsen en Koht; eri, mehkan me kitail kilangki masatail kan wiawidahr sang ni mehkan me sohte sansal.
3 Pela fé, entendemos que todo o universo foi formado pela palavra de Deus; assim, o que se vê originou-se daquilo que não se vê.
4 Pwoson me kahrehiong Eipel en meirongkihong Koht meirong ehu me mwahusang en Kain eh meirong. Pwehki eh pwoson, e kenikenla pahn Koht nin duwen aramas pwung men, pwe pein Koht ketin kupwurehla eh meirongo. Pwehki eh pwoson, likamwete e pil kin lokolokaia, mehnda ma e melahr.
4 Pela fé, Abel apresentou a Deus um sacrifício superior ao de Caim. Com isso, mostrou que era um homem justo, e Deus aprovou suas ofertas. Embora há muito esteja morto, ainda fala por meio de seu exemplo.
5 Pwoson me kapitasang Enok mehla. E pwekipwekdahla rehn Koht oh sohte emen kak diar, pwehki Koht eh ketikidahla. Pwuhk Sarawi mahsanih me mwohn eh pwekipwekdahla, Enok inenen keniken pahn kupwur en Koht.
5 Pela fé, Enoque foi levado para o céu sem ver a morte; “ele desapareceu porque Deus o levou para junto de si”. Porque, antes de ser levado, ele era conhecido por agradar a Deus.
6 Eri, sohte me kak kenikenla pahn kupwur en Koht ma sohte eh pwoson. Pwe mehmen me men kowohng rehn Koht uhdahn pahn kamehlele me Koht ketin mie, oh me Koht kin ketin katingih irail kan me kin raparapahki.
6 Sem fé é impossível agradar a Deus. Quem deseja se aproximar de Deus deve crer que ele existe e que recompensa aqueles que o buscam.
7 Pwoson me kahrehiong Noha eh rong oh peikiong sapwellimen Koht mahsen duwen mehkan me pahn kohdo, me e sohte kak kilangki mese. E peikiong Koht oh wiahda warihmw ehu me kapitala ih oh eh peneinei. Ih met me sampah pakadeingkihda, oh Noha alehsang rehn Koht pwung me kin pwilisang ni pwoson.
7 Pela fé, Noé construiu uma grande embarcação para salvar sua família do dilúvio. Ele obedeceu a Deus, que o advertiu a respeito de coisas que nunca haviam acontecido. Pela fé, condenou o resto do mundo e recebeu a justiça que vem por meio da fé.
8 Pwoson me kahrehiong en Eipraam eh peik, ni Koht eh ketin malipe pwe en kolahng nan sahpw ehu me Koht ketin inoukidahr me e pahn ketikihong. E ahpw mweselsang nan uhdahn sapweo, soh mwahn ese wasa e kohkolahng ie.
8 Pela fé, Abraão obedeceu quando foi chamado para ir à outra terra que ele receberia como herança. Ele partiu sem saber para onde ia.
9 Pwoson me e koukousoanki nan sahpw me Koht ketin inoukihong, nin duwen aramas en liki men. E kin mihmi nan impwal likou kei, duwehte Aisek oh Seikop, me pil iang ale soangen inowohte sang rehn Koht.
9 E, mesmo quando chegou à terra que lhe havia sido prometida, viveu ali pela fé, pois era como estrangeiro, morando em tendas. Assim também fizeram Isaque e Jacó, que herdaram a mesma promessa.
10 Pwe Eipraam awiawih kahnimw ehu me Koht ketin kupwurehla oh kauwada, kahnimw me poahsoan poatopoat.
10 Abraão esperava confiantemente pela cidade de alicerces eternos, planejada e construída por Deus.
11 Pwoson me kahrehiong Eipraam en kak wiahla sahm men nan eh likeilapalahr oh eh pwoud Sara lih depwen. E kamehlele me Koht pahn ketin kapwaiada sapwellime inou.
11 Pela fé, até mesmo Sara, embora estéril e idosa, pôde ter um filho. Ela creu que Deus era fiel para cumprir sua promessa.
12 Eri, mehnda ma e kereniongehr mehla, ahpw kadaudoke kan me tepisang aramastehmenet me tohtohie, rasehng usuhn pahnlahng kan oh pihken ni oaroahr kan me soh kak wadawad.
12 E, assim, uma nação inteira veio desse homem velho e sem vigor, uma nação numerosa como as estrelas do céu e incontável como a areia da praia.
13 Aramas pwukat koaruhsie pwoson, ahpw re melahr. Re sohte ale mehkan me Koht ketin inoukidahr; ahpw, sang wasa doh me re kilang oh perenkihda, re pil kadehdehda ni sansal duwen ar mehn liki oh mehn keiru kei nin sampah.
13 Todos eles morreram na fé e, embora não tenham recebido todas as coisas que lhes foram prometidas, as avistaram de longe e de bom grado as aceitaram. Reconheceram que eram estrangeiros e peregrinos neste mundo.
14 Eri, soangen aramas me kin koasoia soahng pwukat, kasalehda duwen ar raparapahki wasa me uhdahn sapwarail.
14 Evidentemente, quem fala desse modo espera ter sua própria pátria.
15 Re sohte kin tamataman sahpw me re mweselsang ie; pwe ma re wia met, e uhdahn pahn mie ahnsoun sapahllahng wasao.
15 Se quisessem, poderiam ter voltado à terra de onde saíram,
16 Eri soh, re raparapahki sahpw ehu me kaselel sang wasao, iei nanleng. Ihme Koht sohte ketin peikasalki ar kin wiahki ih ar Koht, pwe e ketin kaunopohngirailehr kahnimw ehu.
16 mas buscavam uma pátria superior, um lar celestial. Por isso Deus não se envergonha de ser chamado o Deus deles, pois lhes preparou uma cidade.
17 — ausente —
17 Pela fé, Abraão, ao ser posto à prova, ofereceu Isaque como sacrifício. Abraão, que havia recebido as promessas, estava disposto a sacrificar seu único filho,
18 — ausente —
18 embora Deus lhe tivesse dito: “Isaque é o filho de quem depende sua descendência”.
19 Pwe Eipraam lemelemehte me Koht kak ketin komourada Aisek sang mehla—eri, kitail kak nda me Eipraam pwurehng ale Aisek sang mehla.
19 Concluiu que, se Isaque morresse, Deus tinha poder para trazê-lo de volta à vida. E, em certo sentido, recebeu seu filho de volta dos mortos.
20 Pwoson me Aisek inoukihong Seikop oh Esau kapai kan me pahn kohdo.
20 Pela fé, Isaque prometeu bênçãos para o futuro de seus filhos, Jacó e Esaú.
21 Pwoson me Seikop kapaiahkihda emenemen nein Sosep pwutak ko mwohn eh pahn mehla, ni eh dairukedi pohn eh sokon oh pwongih Koht.
21 Pela fé, Jacó, prestes a morrer, abençoou cada um dos filhos de José e se curvou para adorar, apoiado em seu cajado.
22 Pwoson me Sosep, ni eh pahn melahr, e kohpada duwen mehn Israel kan ar pahn lipasang Isip, oh koasoanehdi dahme pahn wiawihong paliwere mwurin eh pahn mehla.
22 Pela fé, José, no fim da vida, declarou com toda a confiança que os israelitas deixariam o Egito e deu ordens para que cuidassem de seus ossos.
23 Pwoson me kahrehiong semen Moses oh ine ira en ekihla Moses erein sounpwong siluh mwurin eh ipwidi. Ira kilangada duwen kaselel en serio, oh sohte masangki sapwellimen nanmwarkio kosonned.
23 Pela fé, os pais de Moisés o esconderam por três meses tão logo ele nasceu, pois viram que a criança era linda e não tiveram medo de desobedecer ao decreto do rei.
24 Pwoson me kahrehiong Moses, ni eh laudlahro, eh sohte men inanki sapwellimen Parao serepeino.
24 Pela fé, Moisés, já adulto, recusou ser chamado filho da filha do faraó,
25 E pilada iang sapwellimen Koht aramas akan lokolok sang perenki dihp ahnsou mwotomwot.
25 preferindo ser maltratado junto com o povo de Deus a aproveitar os prazeres transitórios do pecado.
26 E pilada en namenekla pwehki Mesaia sang ahneki kepwe kesempwal koaros en Isip, pwe e kilikilengwohngete keting me pahn kohdo.
26 Considerou melhor sofrer por causa do Cristo do que possuir os tesouros do Egito, pois tinha em vista sua grande recompensa.
27 Pwoson me Moses lipikihsang Isip, sohte mwahn masak engieng en nanmwarkio. E wonlahte mwowe nan eh seiloak, likamwete e kilang Koht me soh sansal.
27 Pela fé, saiu do Egito sem medo da ira do rei e prosseguiu sem vacilar, como quem vê aquele que é invisível.
28 Pwoson me e koasoanehkihdi tiahk en Pahsohpa oh nta en kilelehdi wenihmw kan, pwe Tohnleng en Kamakamo en dehr kemehla nein mehn Israel mesenih kan.
28 Pela fé, ordenou que o povo de Israel celebrasse a Páscoa e aspergisse com sangue os batentes das portas, para que o anjo da morte não matasse seus filhos mais velhos.
29 Pwoson me kamengeiong mehn Israel ko re en kotehla Sehd Weitahtao duwehte nan sahpw madekeng, me mehn Isip ko song wia, re ahpw kihrla nansedo.
29 Pela fé, o povo de Israel atravessou o mar Vermelho, como se estivesse em terra seca. Quando os egípcios tentaram segui-los, morreram todos afogados.
30 Pwoson me karangkpeseng kelen kahnimw Seriko, mwurin mehn Israel ko ar pidipidahki rahn isuh.
30 Pela fé, o povo marchou ao redor de Jericó durante sete dias, e suas muralhas caíram.
31 Pwoson me kapitala lih suwed Reap pwehki eh kasamwo lipoahrok ko, e ahpw sohte iang me sapeik ko kamakamala.
31 Pela fé, a prostituta Raabe não foi morta com os habitantes de sua cidade que se recusaram a obedecer, pois ela acolheu em paz os espiões.
32 Dahme I en pil ndawohng kumwail? Sohte ei ahnsoun koasoiahda duwen Kidion, Parak, Samson, Sepda, Depit, Samuel, oh soukohp ako.
32 Quanto mais preciso dizer? Levaria muito tempo para falar sobre a fé que Gideão, Baraque, Sansão, Jefté, Davi, Samuel e os profetas tiveram.
33 Re mahweniong wehi kan oh kalowehkinraildi pwoson. Re kapwaiada dahme pwung oh aleier dahme Koht ketin inoukidahr. Re kakuhpene ewen laion kan,
33 Pela fé, eles conquistaram reinos, governaram com justiça e receberam promessas. Fecharam a boca de leões,
34 kakunla engin kisiniei kan, re pitsang ewen kedlahs kan. Re me luwet, ahpw re kehlailla; re kommwad nan mahwen oh kamwomwala karis en sounpei kan en mehn liki kan.
34 apagaram chamas de fogo e escaparam de morrer pela espada. Sua fraqueza foi transformada em força. Tornaram-se poderosos na batalha e fizeram fugir exércitos inteiros.
35 Lih ekei mie me aleier nair seri kei me pwurehng mourda sang mehla pwehki pwoson.
35 Mulheres receberam de volta seus queridos que haviam morrido. Outros, porém, foram torturados, recusando-se a ser libertos, e depositaram sua esperança na ressurreição para uma vida melhor.
36 Ekei aleier lokolok kaweikek oh wowoki, oh ekei selidiong nan imweteng.
36 Alguns foram alvo de zombaria e açoites, e outros, acorrentados em prisões.
37 Ekei kostakaidi, ekei rasaraspeseng, oh ekei mehkihla kedlahs. Ekei sansaruwaruseli, likawih likou kilin sihpw de kuht; re semwehmwe, paisuwed, oh sekeniken.
37 Alguns morreram apedrejados, outros foram serrados ao meio, e outros ainda, mortos à espada. Alguns andavam vestidos com peles de ovelhas e cabras, necessitados, afligidos e maltratados.
38 Re sohte perenki sampah wet! Re kin kokohseli nan sapwtehn, pohn nahna kan, pahn paip akan, oh nan pwoahr akan.
38 Este mundo não era digno deles. Vagaram por desertos e montes, escondendo-se em cavernas e buracos na terra.
39 Eri, aramas pwukat koaros, mehnda ma re kenikenla pahn Koht pwehki ar pwoson! Ahpw re sohte ale dahme Koht ketin inoukidahr,
39 Todos eles obtiveram aprovação por causa de sua fé; no entanto, nenhum deles recebeu tudo que havia sido prometido.
40 pwe Koht ketin kupwukupwurehiong kitail kupwur ehu me mwahusang mehlel met. Eri, iet sapwellime kupwuren: ihte ni ar pahn iang kitail me re pahn kak unsengkihla.
40 Pois Deus tinha algo melhor preparado para nós, de modo que, sem nós, eles não chegassem à perfeição.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.