Hebreus 11
Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs NTLH
1 Pwoson, iei kamehlele mehkan me kitail kin koapworopworki de kasikasik, kamehlele mehkan me kitail sohte kak kilangki masatail.
1 A fé é a certeza de que vamos receber as coisas que esperamos e a prova de que existem coisas que não podemos ver.
2 Iei pwoson me kahredahr samatail mehn kawa ko ar kenikenla pahn Koht.
2 Foi pela fé que as pessoas do passado conseguiram a aprovação de Deus.
3 Pwoson me kitail esehki me lahng oh sampah pokon, iei wiepen mahsen en Koht; eri, mehkan me kitail kilangki masatail kan wiawidahr sang ni mehkan me sohte sansal.
3 É pela fé que entendemos que o Universo foi criado pela palavra de Deus e que aquilo que pode ser visto foi feito daquilo que não se vê.
4 Pwoson me kahrehiong Eipel en meirongkihong Koht meirong ehu me mwahusang en Kain eh meirong. Pwehki eh pwoson, e kenikenla pahn Koht nin duwen aramas pwung men, pwe pein Koht ketin kupwurehla eh meirongo. Pwehki eh pwoson, likamwete e pil kin lokolokaia, mehnda ma e melahr.
4 Foi pela fé que Abel ofereceu a Deus um sacrifício melhor do que o de Caim. Pela fé ele conseguiu a aprovação de Deus como homem correto, tendo o próprio Deus aprovado as suas ofertas. Por meio da sua fé, Abel, mesmo depois de morto, ainda fala.
5 Pwoson me kapitasang Enok mehla. E pwekipwekdahla rehn Koht oh sohte emen kak diar, pwehki Koht eh ketikidahla. Pwuhk Sarawi mahsanih me mwohn eh pwekipwekdahla, Enok inenen keniken pahn kupwur en Koht.
5 Foi pela fé que Enoque escapou da morte. Ele foi levado para Deus, e ninguém o encontrou porque Deus mesmo o havia levado. As Escrituras Sagradas dizem que antes disso ele já havia agradado a Deus.
6 Eri, sohte me kak kenikenla pahn kupwur en Koht ma sohte eh pwoson. Pwe mehmen me men kowohng rehn Koht uhdahn pahn kamehlele me Koht ketin mie, oh me Koht kin ketin katingih irail kan me kin raparapahki.
6 Sem fé ninguém pode agradar a Deus, porque quem vai a ele precisa crer que ele existe e que recompensa os que procuram conhecê-lo melhor.
7 Pwoson me kahrehiong Noha eh rong oh peikiong sapwellimen Koht mahsen duwen mehkan me pahn kohdo, me e sohte kak kilangki mese. E peikiong Koht oh wiahda warihmw ehu me kapitala ih oh eh peneinei. Ih met me sampah pakadeingkihda, oh Noha alehsang rehn Koht pwung me kin pwilisang ni pwoson.
7 Foi pela fé que Noé ouviu os avisos de Deus sobre as coisas que iam acontecer e que não podiam ser vistas. Noé obedeceu a Deus e construiu uma barca em que ele e a sua família foram salvos. Assim Noé condenou o mundo e recebeu de Deus a aprovação que vem por meio da fé.
8 Pwoson me kahrehiong en Eipraam eh peik, ni Koht eh ketin malipe pwe en kolahng nan sahpw ehu me Koht ketin inoukidahr me e pahn ketikihong. E ahpw mweselsang nan uhdahn sapweo, soh mwahn ese wasa e kohkolahng ie.
8 Foi pela fé que Abraão, ao ser chamado por Deus, obedeceu e saiu para uma terra que Deus lhe prometeu dar. Ele deixou o seu próprio país, sem saber para onde ia.
9 Pwoson me e koukousoanki nan sahpw me Koht ketin inoukihong, nin duwen aramas en liki men. E kin mihmi nan impwal likou kei, duwehte Aisek oh Seikop, me pil iang ale soangen inowohte sang rehn Koht.
9 Pela fé ele morou como estrangeiro na terra que Deus lhe havia prometido. Viveu em barracas com Isaque e Jacó, que também receberam a mesma promessa de Deus.
10 Pwe Eipraam awiawih kahnimw ehu me Koht ketin kupwurehla oh kauwada, kahnimw me poahsoan poatopoat.
10 Porque Abraão esperava a cidade que Deus planejou e construiu, a cidade que tem alicerces que não podem ser destruídos.
11 Pwoson me kahrehiong Eipraam en kak wiahla sahm men nan eh likeilapalahr oh eh pwoud Sara lih depwen. E kamehlele me Koht pahn ketin kapwaiada sapwellime inou.
11 Foi pela fé que Abraão se tornou pai, embora fosse velho demais e a própria Sara não pudesse ter filhos. Ele creu que Deus ia cumprir a sua promessa.
12 Eri, mehnda ma e kereniongehr mehla, ahpw kadaudoke kan me tepisang aramastehmenet me tohtohie, rasehng usuhn pahnlahng kan oh pihken ni oaroahr kan me soh kak wadawad.
12 Assim, de um só homem, que estava praticamente morto, nasceram tantos descendentes como as estrelas do céu, tão numerosos como os grãos de areia da praia do mar.
13 Aramas pwukat koaruhsie pwoson, ahpw re melahr. Re sohte ale mehkan me Koht ketin inoukidahr; ahpw, sang wasa doh me re kilang oh perenkihda, re pil kadehdehda ni sansal duwen ar mehn liki oh mehn keiru kei nin sampah.
13 Todos esses morreram cheios de fé. Não receberam as coisas que Deus tinha prometido, mas as viram de longe e ficaram contentes por causa delas. E declararam que eram estrangeiros e refugiados, de passagem por este mundo.
14 Eri, soangen aramas me kin koasoia soahng pwukat, kasalehda duwen ar raparapahki wasa me uhdahn sapwarail.
14 E aqueles que dizem isso mostram bem claro que estão procurando uma pátria para si mesmos.
15 Re sohte kin tamataman sahpw me re mweselsang ie; pwe ma re wia met, e uhdahn pahn mie ahnsoun sapahllahng wasao.
15 Não ficaram pensando em voltar para a terra de onde tinham saído. Se quisessem, teriam a oportunidade de voltar.
16 Eri soh, re raparapahki sahpw ehu me kaselel sang wasao, iei nanleng. Ihme Koht sohte ketin peikasalki ar kin wiahki ih ar Koht, pwe e ketin kaunopohngirailehr kahnimw ehu.
16 Mas, pelo contrário, estavam procurando uma pátria melhor, a pátria celestial. E Deus não se envergonha de ser chamado de o Deus deles, porque ele mesmo preparou uma cidade para eles.
17 — ausente —
17 Foi pela fé que Abraão, quando Deus o quis pôr à prova, ofereceu o seu filho Isaque em sacrifício . Deus tinha prometido muitos descendentes a Abraão, mas mesmo assim ele estava pronto para oferecer o seu único filho em sacrifício.
18 — ausente —
18 Deus lhe tinha dito: “Por meio de Isaque é que você terá descendentes.”
19 Pwe Eipraam lemelemehte me Koht kak ketin komourada Aisek sang mehla—eri, kitail kak nda me Eipraam pwurehng ale Aisek sang mehla.
19 Abraão reconhecia que Deus era capaz de ressuscitar Isaque, e, por assim dizer, Abraão tornou a receber da morte o seu filho Isaque.
20 Pwoson me Aisek inoukihong Seikop oh Esau kapai kan me pahn kohdo.
20 Foi pela fé que Isaque prometeu bênçãos para o futuro a Jacó e a Esaú.
21 Pwoson me Seikop kapaiahkihda emenemen nein Sosep pwutak ko mwohn eh pahn mehla, ni eh dairukedi pohn eh sokon oh pwongih Koht.
21 Foi pela fé que Jacó, pouco antes de morrer, abençoou os filhos de José. Ele se apoiou na sua bengala e adorou a Deus.
22 Pwoson me Sosep, ni eh pahn melahr, e kohpada duwen mehn Israel kan ar pahn lipasang Isip, oh koasoanehdi dahme pahn wiawihong paliwere mwurin eh pahn mehla.
22 Foi pela fé que José, quando estava para morrer, falou da saída dos israelitas do Egito e deu ordens sobre o que deveria ser feito com o seu corpo.
23 Pwoson me kahrehiong semen Moses oh ine ira en ekihla Moses erein sounpwong siluh mwurin eh ipwidi. Ira kilangada duwen kaselel en serio, oh sohte masangki sapwellimen nanmwarkio kosonned.
23 Foi pela fé que os pais de Moisés, quando ele nasceu, o esconderam durante três meses. Eles viram que o menino era bonito e não tiveram medo de desobedecer à ordem do rei.
24 Pwoson me kahrehiong Moses, ni eh laudlahro, eh sohte men inanki sapwellimen Parao serepeino.
24 Foi pela fé que Moisés, quando já era adulto, não quis ser chamado de filho da filha de Faraó.
25 E pilada iang sapwellimen Koht aramas akan lokolok sang perenki dihp ahnsou mwotomwot.
25 Ele preferiu sofrer com o povo de Deus em vez de gozar, por pouco tempo, os prazeres do pecado.
26 E pilada en namenekla pwehki Mesaia sang ahneki kepwe kesempwal koaros en Isip, pwe e kilikilengwohngete keting me pahn kohdo.
26 Ele achou que era muito melhor sofrer o desprezo por causa do Messias do que possuir todos os tesouros do Egito. É que ele tinha os olhos fixos na recompensa futura.
27 Pwoson me Moses lipikihsang Isip, sohte mwahn masak engieng en nanmwarkio. E wonlahte mwowe nan eh seiloak, likamwete e kilang Koht me soh sansal.
27 Foi pela fé que Moisés saiu do Egito, sem ter medo da raiva do rei, e continuou firme, como se estivesse vendo o Deus invisível.
28 Pwoson me e koasoanehkihdi tiahk en Pahsohpa oh nta en kilelehdi wenihmw kan, pwe Tohnleng en Kamakamo en dehr kemehla nein mehn Israel mesenih kan.
28 Pela fé Moisés começou o costume de celebrar a Páscoa e mandou marcar com sangue as portas das casas dos israelitas para que o Anjo da Morte não matasse os filhos mais velhos deles.
29 Pwoson me kamengeiong mehn Israel ko re en kotehla Sehd Weitahtao duwehte nan sahpw madekeng, me mehn Isip ko song wia, re ahpw kihrla nansedo.
29 Foi pela fé que os israelitas atravessaram o mar Vermelho como se fosse terra seca. E, quando os egípcios tentaram atravessar, o mar os engoliu.
30 Pwoson me karangkpeseng kelen kahnimw Seriko, mwurin mehn Israel ko ar pidipidahki rahn isuh.
30 Foi pela fé que caíram as muralhas de Jericó, depois que os israelitas marcharam em volta delas durante sete dias.
31 Pwoson me kapitala lih suwed Reap pwehki eh kasamwo lipoahrok ko, e ahpw sohte iang me sapeik ko kamakamala.
31 Foi pela fé que Raabe, a prostituta, não morreu com os que tinham desobedecido a Deus, pois ela havia recebido bem os espiões israelitas.
32 Dahme I en pil ndawohng kumwail? Sohte ei ahnsoun koasoiahda duwen Kidion, Parak, Samson, Sepda, Depit, Samuel, oh soukohp ako.
32 O que mais posso dizer? O tempo é pouco para falar de Gideão, de Baraque, de Sansão, de Jefté, de Davi, de Samuel e dos profetas .
33 Re mahweniong wehi kan oh kalowehkinraildi pwoson. Re kapwaiada dahme pwung oh aleier dahme Koht ketin inoukidahr. Re kakuhpene ewen laion kan,
33 Pela fé eles lutaram contra nações inteiras e venceram. Fizeram o que era correto e receberam o que Deus lhes havia prometido. Fecharam a boca de leões,
34 kakunla engin kisiniei kan, re pitsang ewen kedlahs kan. Re me luwet, ahpw re kehlailla; re kommwad nan mahwen oh kamwomwala karis en sounpei kan en mehn liki kan.
34 apagaram incêndios terríveis e escaparam de serem mortos à espada. Eram fracos, mas se tornaram fortes. Foram poderosos na guerra e venceram exércitos estrangeiros.
35 Lih ekei mie me aleier nair seri kei me pwurehng mourda sang mehla pwehki pwoson.
35 Pela fé mulheres receberam de volta os seus mortos, que ressuscitaram. Outros foram torturados até a morte; eles recusaram ser postos em liberdade a fim de ressuscitar para uma vida melhor.
36 Ekei aleier lokolok kaweikek oh wowoki, oh ekei selidiong nan imweteng.
36 Alguns foram insultados e surrados; e outros, acorrentados e jogados na cadeia.
37 Ekei kostakaidi, ekei rasaraspeseng, oh ekei mehkihla kedlahs. Ekei sansaruwaruseli, likawih likou kilin sihpw de kuht; re semwehmwe, paisuwed, oh sekeniken.
37 Outros foram mortos a pedradas; outros, serrados pelo meio; e outros, mortos à espada. Andaram de um lado para outro vestidos de peles de ovelhas e de cabras; eram pobres, perseguidos e maltratados.
38 Re sohte perenki sampah wet! Re kin kokohseli nan sapwtehn, pohn nahna kan, pahn paip akan, oh nan pwoahr akan.
38 Andaram como refugiados pelos desertos e montes, vivendo em cavernas e em buracos na terra. O mundo não era digno deles!
39 Eri, aramas pwukat koaros, mehnda ma re kenikenla pahn Koht pwehki ar pwoson! Ahpw re sohte ale dahme Koht ketin inoukidahr,
39 Porque creram, todas essas pessoas foram aprovadas por Deus, mas não receberam o que ele havia prometido.
40 pwe Koht ketin kupwukupwurehiong kitail kupwur ehu me mwahusang mehlel met. Eri, iet sapwellime kupwuren: ihte ni ar pahn iang kitail me re pahn kak unsengkihla.
40 Pois Deus tinha preparado um plano ainda melhor para nós, a fim de que, somente conosco, elas fossem aperfeiçoadas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.