Gênesis 48
Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs NVT
1 Kedekedeo, pakair ehu ahpw wiawihong Sosep me dene semeo me ekis luwet. Ih eri ketikihda sapwellime pwutak riemeno, Epraim oh Manase, oh ketila rehn Seikop.
1 Certo dia, não muito tempo depois, avisaram José: “Seu pai está bastante doente”. José foi visitá-lo e levou consigo seus dois filhos, Manassés e Efraim.
2 Ni Seikop eh rongada me nah pwutak, Sosep, ketiket kodohng reh, e tihnainda oh mwohdada nan dewe peht.
2 Quando José chegou, anunciaram a Jacó: “Seu filho José está aqui para vê-lo”. Com as forças que lhe restavam, Jacó se sentou na cama.
3 Seikop eri nadiong Sosep, “Koht, Wasa Lapalap, ketin pwarohng ie nan Lus nan Kenan, oh ketin kupwuramwahwih ie.
3 Jacó disse a José: “O Deus Todo-poderoso me apareceu em Luz, na terra de Canaã, e me abençoou.
4 E mahsanihong ie, ‘I pahn kangederehla noumw seri kan, oh kadaudokomw kan pahn wiahla wehi ngeder. I pahn kihong irail sahpw wet pwe re en sapwenikihla kohkohlahte.’”
4 Ele me disse: ‘Eu o tornarei fértil e multiplicarei seus descendentes. Farei de você muitas nações e darei esta terra de Canaã a seus descendentes como propriedade permanente’.
5 Seikop pil mahsanih, “Eri, I pahn nainekihla noumw pwutak riemen me ipwidier nan Isip mwohn ei pwarodo met. Epraim oh Manase pahn wiahla nei pwutak, duwehte Reupen oh Simion.
5 “Agora, tomo para mim, como meus próprios filhos, seus dois rapazes, Efraim e Manassés, nascidos aqui na terra do Egito antes de minha chegada. Eles serão meus filhos, como são Rúben e Simeão.
6 A seri kan me pahn ipwidi mwurira, kowe me pahn naineki; oh re pahn iang ale sohsohn riarail Epraim oh Manase.
6 Os filhos que você tiver depois deles, porém, serão seus e herdarão propriedades dentro do território dos irmãos deles, Efraim e Manassés.
7 I wia met pwe ni ei pwurodo sang Mesopodamia, omw nohno Resel kahrehiong ie lapalahn nsensuwed ni eh mehla nan Kenan, ekis dohsang Eprat. Ngehi eri sarepidi liho wasao, limwahn ahl me kodohng Eprat.” (Eprat iei Pedleem.)
7 “Muito tempo atrás, quando eu voltava de Padã-Arã, Raquel morreu na terra de Canaã. Ainda estávamos viajando, a certa distância de Efrata (ou seja, Belém). Com grande tristeza, sepultei-a ali mesmo, junto ao caminho para Efrata”.
8 Ni Seikop eh kilangada nein Sosep pwutak ko, e ahpw idek, “Ihs pwutak kan?”
8 Em seguida, Jacó olhou para os dois rapazes e perguntou: “Quem são estes?”.
9 Sosep eri sapeng, “Ih nei pwutak kan met, me Koht ketikihong ie nan Isip.”
9 José respondeu: “Estes são os filhos que Deus me deu aqui no Egito”. Jacó disse: “Traga-os mais perto, para que eu os abençoe”.
10 Mesen Seikop ko ediedlahr pwehki eh ohl laudlahr, oh e sohte kilang mwahu wasa. Sosep eri karehdohng reh nah pwutak ko, a Seikop pwoaloirahdi oh metik ira.
10 Os olhos de Jacó estavam enfraquecidos por causa da idade, e ele quase não conseguia enxergar. José levou os rapazes para perto dele, e Jacó os beijou e abraçou.
11 Seikop eri ndaiong Sosep, “Sohla ei koapworopwor en pwurehng tuhwong uhk, ahpw iet Koht ketin kupwure pwe I en pil tuhwong noumw pwutak kat.”
11 Então Jacó disse a José: “Nunca imaginei que voltaria a ver seu rosto, mas agora Deus me permitiu ver também seus filhos!”.
12 Sosep eri kihsang pwutak ko pohn nehn Seikop ko oh poaridi lel nanpwel.
12 José tirou os rapazes de junto dos joelhos do avô e se curvou com o rosto no chão.
13 Sosep eri kihla Epraim palimeing en Seikop a Manase palimaun.
13 Em seguida, colocou os rapazes na frente de Jacó. Com a mão direita, colocou Efraim diante da mão esquerda de Jacó e, com a mão esquerda, colocou Manassés sob a mão direita de Jacó.
14 Seikop ahpw kapisereihdi peh ko oh kihdi peh palimaun pohn moangen Epraim me tikitiko, a peh palimeing pohn moangen Manase me laudo.
14 Mas, ao estender as mãos para colocá-las sobre a cabeça dos rapazes, Jacó cruzou os braços. Pôs a mão direita sobre a cabeça de Efraim, embora fosse o mais novo, e a mão esquerda sobre a cabeça de Manassés, embora fosse o mais velho.
15 Ih eri kapaiahda Sosep patohwan,
15 Em seguida, abençoou José, dizendo: “Que o Deus diante do qual andaram meu avô, Abraão, e meu pai, Isaque, o Deus que tem sido meu pastor toda a minha vida, até o dia de hoje,
16 Tohnlengo me ketin kapitiesang nan me suwed koaros, en pil ketin kupwuramwahwih ira!
16 o Anjo que me resgatou de todo o mal, abençoe estes rapazes. Que eles preservem meu nome e o nome de Abraão e Isaque, e seus descendentes se multipliquem grandemente na terra”.
17 Ni Sosep eh kilang duwen semeo eh kihdiong pohn moangen Epraim peh palimaun, e ahpw nsensuwedkihla. Ih eri kihsang pehn semeo pohn moangen Epraim pwe en kidahng pohn moangen Manase.
17 José, porém, não se agradou quando viu o pai colocar a mão direita sobre a cabeça de Efraim. Por isso, levantou-a para passá-la da cabeça de Efraim para a cabeça de Manassés.
18 E ahpw ndaiong semeo, “Ipa, kaidehkin ih pahn duwe men. Pwe iet me laudo; eri, kihdiong powe pehmw palimaunen.”
18 “Não, meu pai”, disse ele. “Este é o mais velho; coloque a mão direita sobre a cabeça dele.”
19 Semeo ahpw sapeng, nda, “I ese, samwa, I ese. Kadaudok en Manase kan pahn pil wiahla wehi lapalap ehu. Ahpw rie me tikitiket pahn lapalapasang, oh kadaudoke kan pahn wiahla wehi ngedehrie.”
19 Mas seu pai se recusou e disse: “Eu sei, meu filho; eu sei. Manassés também se tornará um grande povo, mas seu irmão mais novo será ainda maior. E seus descendentes se tornarão muitas nações”.
20 Ih eri kapaiairahda rahno, ketihtihki, “Mehn Israel kan pahn kin kapaiahda aramas akan ni edomwa. Re pahn nda, ‘Koht en ketin kupwurei kumwail pwe kumwail en duwehte Epraim oh Manase.’ ” Ih duwen met Seikop eh mwohnekihla Epraim sang Manase.
20 Assim, Jacó abençoou os rapazes naquele dia com a seguinte bênção: “O povo de Israel usará seus nomes quando pronunciarem uma bênção. Dirão: ‘Deus os faça prosperar como Efraim e Manassés!’”. Desse modo, Jacó pôs Efraim adiante de Manassés.
21 Seikop eri ndahng Sosep, “Kilang, pwe I nektehn mehla, a Koht pahn ketin ieiang uhk, oh e pahn ketin kahreiukalahng nan sapwen omw pahpa kahlap ako.
21 Então Jacó disse a José: “Morrerei em breve, mas Deus estará com vocês e os levará de volta a Canaã, a terra de seus antepassados.
22 Kowe me I pahn kihong Sekem, a kaidehk riomw ko. Sekem wasa kaselelo me I kalowehkihdi nei kedlahs oh kesik ketieu sang mehn Amor.”
22 Em razão de sua autoridade sobre seus irmãos, eu lhe dou uma porção a mais da terra, que tomei dos amorreus com a minha espada e o meu arco”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 48, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.