Gênesis 45

Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Sosep solahr kak irehdi mwekid kompoake kan en nan kupwure mwohn eh ladu ko, ih eri mahsanihong irail en pedoisang wasao. Sohte emen me pato reh ni ahnsou me e ketin kasalehiong rie ko pein ih.
1 Então José, não conseguindo se conter diante de todos os que estavam com ele, gritou: — Saiam todos da minha presença! E ninguém ficou com ele, quando José se deu a conhecer a seus irmãos.
2 Ih eri tapihada tentenihr laud, me kahrehda mehn Isip kan ar rongada, oh rohng wet ahpw lellahng nan tehnpas en Parao.
2 E levantou a voz em choro, de maneira que os egípcios o ouviam e também a casa de Faraó.
3 Sosep eri mahsanihong rie ko, “Ngehi Sosep. Ei pahpao momourte?” Rie ko ahpw nennenlahte sohte sapeng, re inenen masepwehkada oh pwuriamweikihla.
3 E disse a seus irmãos: — Eu sou José. Meu pai ainda está vivo? E seus irmãos não lhe puderam responder, de tão assustados que ficaram diante dele.
4 Sosep eri mahsanihong irail, “Kumwail keido.” Ni ar keipenehng mpe, e ahpw mahsanih, “Ngehi riamwail Sosepo, me kumwail netikihla pwe en wisikdohng Isip.
4 E José disse aos seus irmãos: — Agora cheguem perto de mim. E eles chegaram. Então ele disse: — Eu sou José, o irmão de vocês, que vocês venderam para o Egito.
5 Eri met kumwail dehr nsensuwed de kapwukoahkin kumwail pwehki amwail netikiniehdo wasaht. Pwe mehlel me Koht me ketin kadarodohng ie wasaht mwohmwail pwe I en komourala aramas akan.
5 Agora, pois, não fiquem tristes nem irritados contra vocês mesmos por terem me vendido para cá, porque foi para a preservação da vida que Deus me enviou adiante de vocês.
6 Erein sounpar riau met me lehk lapalap wiewiawi nan sahpwet; oh erein sounpar limau luhwe me sohte koadoahkpen wahnsahpw de dolung wahn sahpw pahn wiawi.
6 Porque já houve dois anos de fome na terra, e ainda restam cinco anos em que não haverá lavoura nem colheita.
7 Koht ketin kadariehdo mwohmwail, pwe I en kapitkumwailla ni soangen irair kapwuriamwei wet pwe kumwail en momourte iangahki kadaudokamwail kan.
7 Deus me enviou adiante de vocês, para que fosse conservado para vocês um remanescente na terra e para que a vida de vocês fosse salva por meio de um grande livramento.
8 Eri kaidehn kumwail me kadariedohng wasaht, ahpw Koht. E ketin wiahkiniehla sapwellimen Parao aramas lapalap. Nghei me pwukoahki wehiet pwon; ngehi me kaunda Isip pwon.
8 Assim, não foram vocês que me enviaram para cá, e sim Deus, que fez de mim como que um pai de Faraó, e senhor de toda a sua casa, e como governador em toda a terra do Egito.
9 “Eri kumwail mwadang pwurowei rehn ei pahpao oh ndaiong me iet dahme nah pwutak Sosep patohwan: ‘Koht ketin kupwuredahr pwe I en wiahla kaunen Isip pwon; komw mwadangodo rehi, komw dehr pwahnd.
9 Voltem depressa para junto de meu pai e digam a ele: “Assim manda dizer o seu filho José: Deus me pôs por senhor em toda a terra do Egito. Venha para junto de mim; não demore.
10 Komw pahn kousoanla nan Kosen, wasa me komw kak karanih ie—komwi, noumwi seri kan, nein noumwi seri kan, noumwi sihpw, kuht, kou, oh pil soahng koaros me komwi ahneki.
10 O senhor habitará na terra de Gósen e estará perto de mim — o senhor, os seus filhos, os filhos de seus filhos, os seus rebanhos, o seu gado e tudo o que lhe pertence.
11 Ma komw pahn kousoan nan Kosen, I pahn kak en apwalih komwi. Pwehki sounpar limau en lehk lapalap me luhwe; oh I sohte men komwi oh omwi peneinei oh noumwi mahn akan en duhpekla.’”
11 Ali eu o sustentarei, porque ainda haverá cinco anos de fome. Do contrário, acabará empobrecendo — o senhor, a sua casa e tudo o que lhe pertence.”
12 Sosep ahpw uselahte mahsanih, “Eri kumwail koaros, oh pil kowe Pensamin, kak kilang me ngehi uhdahn Sosep.
12 José continuou: — Eis que vocês mesmos estão vendo, e meu irmão Benjamim vê também, que sou eu mesmo quem está falando com vocês.
13 Kumwail padahkihong ei pahpao duwen manaman me I ahneki nan Isip oh padahkihong soahng koaros me kumwail kilangehr. Eri kumwail mwadangowei oh kahrehdo ei pahpao wasaht.”
13 Anunciem a meu pai toda a minha glória no Egito e tudo o que vocês puderam ver. Vão depressa e tragam o meu pai para cá.
14 E ahpw pwoalehdi rie Pensamin oh tapihada tentenihr; Pensamin eri pil sengiseng nindokon ara wie pwoaloapwoal.
14 E, lançando-se ao pescoço de seu irmão Benjamim, chorou. E, abraçado com ele, Benjamim também chorou.
15 Nindokon e wie tentenihr, e ahpw pwoalehdi oh metik emenemen rie ko. Mwuri, rie ko ahpw tapihada koasoieng.
15 José beijou todos os seus irmãos e chorou, abraçado com eles. Depois, os seus irmãos falaram com ele.
16 Ahnsou me rohng lel nan tehnpaso me rien Sosep kan leledohr, Parao oh sapwellime kan inenen perenkihda.
16 Fez-se ouvir na casa de Faraó esta notícia: “Chegaram os irmãos de José.” E Faraó e seus oficiais ficaram contentes com a notícia.
17 E ahpw mahsanihong Sosep, “Komw patohwanohng riomwi kan re en audehda neirail mahn akan oh pwuralahng nan Kenan.
17 Então Faraó disse a José: — Diga aos seus irmãos que façam o seguinte: carreguem os animais e voltem para a terra de Canaã;
18 Irail en ale arail pahpao oh arail peneieni kan oh pwurodo wasaht. I pahn kihong irail sahpw me keieu mwahu nan Isip, oh re pahn ahneki me pahn depasang irail en mourki.
18 peguem o pai e as famílias de vocês e venham para junto de mim. Eu lhes darei o melhor da terra do Egito e vocês comerão a fartura da terra.
19 Komw pil patohwanohng irail en wahla werennansapw akan sang Isip pwe arail pwoud kan oh neirail seri kan oh ar pahpao en kak dake kodohng Isip.
19 — Ordene que façam também isto: levem da terra do Egito carretas para trazer os filhinhos e as mulheres de vocês; tragam o pai de vocês e venham.
20 Re en dehr pwunodki arail dipwisou kan nan imwarail kan; pwe re pahn iang ahneki dipwisou kaselel kan en Isip.”
20 Não se preocupem com as suas coisas, porque o melhor de toda a terra do Egito será de vocês.
21 Nein Seikop pwutak ko ahpw kapwaiada mehkoaros. Sosep kihong irail werennansapw kei, nin duwen me Parao mahsanih, e ketikihong irail katihnaparail ong ar seiloako.
21 E os filhos de Israel fizeram assim. José lhes deu carretas, conforme a ordem de Faraó; também lhes deu mantimento para a viagem.
22 E pil wilianda en emenemen eh likou kan, e ahpw kihong Pensamin mwohni silper silipwiki oh likou limau.
22 A cada um deles deu roupas novas, mas a Benjamim deu trezentas moedas de prata e cinco roupas novas.
23 E ahpw kadaralahng e pahpao ahs ehk diren kepwe kaselel sang Isip oh ahs ehk diren wahn kohn, pilawa oh pil soangen mehn ketihnain teikan.
23 Também enviou a seu pai dez jumentos carregados do melhor do Egito, e dez jumentas carregadas de cereais e pão, e mantimento para a viagem do pai.
24 Ni eh ketin kamwurirailla e ahpw mahsanihong irail, “Kaleke kumwail akakamai kohwei nanialo.”
24 E despediu os seus irmãos. Ao partirem, disse-lhes: — Não briguem pelo caminho.
25 Irail eri mweselsang Isip kohkolahng rehn arail pahpa Seikop nan Kenan.
25 Então partiram do Egito e vieram à terra de Canaã, a Jacó, seu pai,
26 Irail ahpw padahkihong arail pahpao, “Sosep momourte, ih me kaunda Isip pwon!” Seikop pwuriamweila oh sohte kak kamehlele irail.
26 e lhe disseram: — José ainda vive e é governador de toda a terra do Egito. Com isto, o coração lhe ficou como sem bater, porque não podia acreditar no que diziam.
27 Ahpw ni arail koasoiaiong soahng koaros me Sosep mahsanihong irail, oh ni e kilangada werennansapw ako me Sosep kadaralahng pwehn dake kohdihla, ngenen Seikop pa tihnainda.
27 Mas, quando eles lhe contaram tudo o que José havia falado e quando ele viu as carretas que José havia mandado para levá-lo ao Egito, o espírito de Jacó, o pai deles, reviveu.
28 E ahpw nda, “Nei pwutak Sosep momourte, ihte met me I peki! I en kohla kilang mwohn ei pahn mehla.”
28 E Israel disse: — Basta! O meu filho José ainda vive. Irei e o verei antes que eu morra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 45, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.