Gênesis 44

Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Sosep eri ketikihong kaunen papah ko koasoandi pwukat: “Audekihda en aramas pwukat ar ehd kan kisin mwenge lao dir, uwen me re kak wahda, oh kapwurehiong nan ewen en emenemen eh ehd nah mwohni ko.
1 E deu ordem ao que estava sobre a sua casa, dizendo: Enche de mantimento os sacos destes varões, quanto puderem levar, e põe o dinheiro de cada varão na boca do seu saco.
2 Pil kihong nei kep silpero nan en me keieu tikitiko eh ehdo, iangahki nah mwohni ko.” Kaunen papah ko eri kapwaiada sapwellimen Sosep koasoandi pwukat.
2 E o meu copo, o copo de prata, porás na boca do saco do mais novo, com o dinheiro do seu trigo. E fez conforme a palavra de José, que tinha dito.
3 Ni mandahn rahno nimenseng, pirieno oh nair ahs ako ahpw mwesel.
3 Vinda a luz da manhã, despediram-se estes varões, eles com os seus jumentos.
4 Re saikinte dohlahsang kahnimwo, a Sosep mahsanihong papaho, “Mwadang pwakihowei mahs pwihno. Ni omw pahn koanoairaildi, ke pahn idek rehrail, “Dahme kumwail dupuksuwedkihong ie ni ei apwalih kumwail? Dahme kumwail pirapakihsang sapwellimen ei kauno kep silpero?
4 Saindo eles da cidade e não se havendo ainda distanciado, disse José ao que estava sobre a sua casa: Levanta-te e persegue aqueles varões; e, alcançando-os, lhes dirás: Por que pagastes mal por bem?
5 Iei kepo me e kin sak pilki, oh kin wiewiahki mehn kosetipw. Kumwail wiadahr sapwung laud ehu!”
5 Não é este o copo por que bebe meu senhor? E em que ele bem adivinha? Fizestes mal no que fizestes.
6 Ni papaho eh koanoiraildi, e ahpw ndaiong irail dahme Sosep mahsaniher.
6 E alcançou-os e falou-lhes as mesmas palavras.
7 A irail ahpw sapeng, nda, “Maing, ia duwen omwi kak mahsanih soahng pwukat? Se kahukihla me se sohte wiahda soangen tiahken.
7 E eles disseram-lhe: Por que diz meu senhor tais palavras? Longe estejam teus servos de fazerem semelhante coisa.
8 Komwi pil mwahngih me se pil patohwandohr mwohni ko me se diarada ni ewen at tungoal ehd ko. Eri ia duwen at pahn kak pirapa silper oh kohl sang ni tehnpas en omwi kaun?
8 Eis que o dinheiro que temos achado na boca dos nossos sacos te tornamos a trazer desde a terra de Canaã; como, pois, furtaríamos da casa do teu senhor prata ou ouro?
9 Mehmen reht me kep silpero pahn dierekda nan eh ehd, a en kamakamala, oh kiht koaros se pahn wiahla sapwellimomwi lidu.”
9 Aquele dos teus servos, com quem for achado, morra; e ainda nós seremos escravos do meu senhor.
10 A e sapeng, “Me mwahu; en wiawi dahme kumwail ndindahn. Ahpw so pwe mehmeno me kep silper wet dierekda reh, ihte me pahn wiahla lidu, a meteikan pahn saledekla.”
10 E ele disse: Ora, seja também assim conforme as vossas palavras; aquele com quem se achar será meu escravo, porém vós sereis desculpados.
11 Irail eri mwadangete kihdi sang pohn ahs ako arail ehd ko, kihdiong nanpwel oh sapwadada.
11 E eles apressaram-se, e cada um pôs em terra o seu saco, e cada um abriu o seu saco.
12 En Sosep laduwo ahpw tepihada rapahki, tepida sang rehn me laudo oh imwisekla rehn me tikitiko. Kepo ahpw dierekda nan en Pensamin ehdo.
12 E buscou, começando no maior e acabando no mais novo; e achou-se o copo no saco de Benjamim.
13 Irail ahpw tehrpeseng ar likou ko pwehki arail nsensuwed, re ahpw kapwuredahng ar ehd ko pohn ahs ako oh pwuralahng nan kahnimwo.
13 Então, rasgaram as suas vestes, e carregou cada um o seu jumento, e tornaram à cidade.
14 Ni ahnsou me Suda oh rie ko lellahng ni tehnpas en Sosep, e wie ketikette mwo. Re ahpw poaridi mwowe.
14 E veio Judá com os seus irmãos à casa de José, porque ele ainda estava ali; e prostraram-se diante dele em terra.
15 Sosep ahpw mahsanih, “Dahme kumwail wiadahr? Kumwail sehse me soangen aramas ngehiet kakete diarada duwen kumwail sang nan ei kosetipw?”
15 E disse-lhes José: Que é isto que fizestes? Não sabeis vós que tal homem como eu bem adivinha?
16 Suda ahpw sapeng, “Dahme se pahn sapengkin komwi, maing? Dahme se pahn patohwan akupwungkihong komwi? Ia duwen at pahn doareikitala patohwan me se uhdahn mwakelekel? Koht ketin kasaledahr at sapwung. Eri kiht koaros wialahr met sapwellimomwi lidu, kaidehn ihete me sapwellimomwi kepo dierekda reh.”
16 Então, disse Judá: Que diremos a meu senhor? Que falaremos? E como nos justificaremos? Achou Deus a iniquidade de teus servos; eis que somos escravos de meu senhor, tanto nós como aquele em cuja mão foi achado o copo.
17 Sosep ahpw mahsanih, “Soh! Kaidehn men me pahn wiawi! Ihete me nei kepo dierekda reh me pahn wiahla ei lidu. Kumwail teikan koaros kak pwurowei ni meleilei rehn amwail pahpao.”
17 Mas ele disse: Longe de mim que eu tal faça; o varão em cuja mão o copo foi achado, aquele será meu servo; porém vós subi em paz para vosso pai.
18 Suda ahpw keiong mpen Sosep oh patohwan, “Maing, komw kupwure ie mahs oh karonge ei pato kat. Komw dehr engieng pahi; pwe komwi pil rasehng Parao.
18 Então, Judá se chegou a ele e disse: Ai! Senhor meu, deixa, peço-te, o teu servo dizer uma palavra aos ouvidos de meu senhor, e não se acenda a tua ira contra o teu servo; porque tu és como Faraó.
19 Maing, komw ketin idekehr reht, ‘Mie amwail pahpa de emen riamwail?’
19 Meu senhor perguntou a seus servos, dizendo: Tendes vós pai ou irmão?
20 Kiht eri sapengkin komwi, ‘Mie at tungoal pahpa me ohl laudlahr oh riat emen me tikitik, me ipwidi ni ahnsou me at pahpao ohl laudlahr. Uhdahn rien me tikitik menet melahr, oh ih kelehpwte me luhwe rehra, me inara tehmen; eri, e me inenen soisoi pahn at pahpao.’
20 E dissemos a meu senhor: Temos um velho pai e um moço da sua velhice, o mais novo, cujo irmão é morto; e só ele ficou de sua mãe, e seu pai o ama.
21 Maing, komwi ahpw mahsanihong kiht se en kahrehdihdo pwutako rehmwi, pwe komw kupwurki mahsanih,
21 Então, tu disseste a teus servos: Trazei-mo a mim, e porei os meus olhos sobre ele.
22 se ahpw patohwanohng komwi me pwutak menet sohte kak patohsang rehn eh pahpao; pwe eh pahpao uhdahn pahn kapilsalehdkihla.
22 E nós dissemos a meu senhor: Aquele moço não poderá deixar a seu pai; se deixar a seu pai, este morrerá.
23 Komwi ahpw mahsanih, ‘Ma riamwail me tikitiko sohte pahn iang kumwail pwurodo, eri kumwail sohte pahn kak tuhwong ie.’
23 Então, tu disseste a teus servos: Se vosso irmão mais novo não descer convosco, nunca mais vereis a minha face.
24 Ni at patohwan pwuradahla rehn at tungoal pahpao, se patohwanohng mehkoaros me komw mahsanihong kiht.
24 E aconteceu que, subindo nós a teu servo, meu pai, e contando-lhe as palavras de meu senhor,
25 Eri, at tungoal pahpao pil patohwanohng kiht se en pwuredihdo oh pwainda at tungoal mwenge.
25 disse nosso pai: Tornai, comprai-nos um pouco de mantimento.
26 Se ahpw sapengki, ‘Se sohte kak pwurala; se sohte pahn kak tuhwong ohlo ma riat me tikitiko sohte iang kiht. Se pahn kohla ma riat me tikitiko pahn iang kiht.’
26 E nós dissemos: Não poderemos descer; mas, se nosso irmão menor for conosco, desceremos; pois não poderemos ver a face do varão, se este nosso irmão menor não estiver conosco.
27 At tungoal pahpao eri patohwanohng kiht, ‘Kumwail ese me ei pwoud Resel wiahiong ie nei pwutak riemente.
27 Então, disse-nos teu servo, meu pai: Vós sabeis que minha mulher me deu dois filhos;
28 Eri, emen ira solahr mie. Oh mweinele mahn lawalo men me kangalahr, pwe lel rahnwet e saikinte pwarada.
28 um ausentou-se de mim, e eu disse: Certamente foi despedaçado, e não o tenho visto até agora;
29 Ma kumwail pahn pil wahsang mehmenet rehi, oh paisuwed ehu ahpw lelohng, kumwail pahn kahrehiong ei pahn mehkihla nsensuwed, pwe I ohl laudlahr.’”
29 se agora também tirardes a este da minha face, e lhe acontecer algum desastre, fareis descer as minhas cãs com dor à sepultura.
30 — ausente —
30 Agora, pois, indo eu a teu servo, meu pai, e o moço não indo conosco, como a sua alma está atada com a alma dele,
31 — ausente —
31 acontecerá que, vendo ele que o moço ali não está, morrerá; e teus servos farão descer as cãs de teu servo, nosso pai, com tristeza à sepultura.
32 Oh I pil pangalahr ei mour ong ei pahpao pwehki pwutaket. I patohwanohng ma I sohte pahn kapwurelahng pwutaket, eri, ngehi me pahn pwukoahki erein ei mour.
32 Porque teu servo se deu por fiador por este moço para com meu pai, dizendo: Se não to tornar, eu serei culpado a meu pai todos os dias.
33 Eri maing, I pahn wiliandi pwutaket oh wiahla sapwellimomwi lidu; komw mweidohng en iang rie kan patopatohla.
33 Agora, pois, fique teu servo em lugar deste moço por escravo de meu senhor, e que suba o moço com os seus irmãos.
34 Ia duwen ei pahn kak pwurala rehn ei tungoal pahpao ma pwutaket sohte iang ie? I sohte pahn itarohng kilang nsensuwed laud me pahn lelohng ei pahpao.”
34 Porque como subirei eu a meu pai, se o moço não for comigo? Para que não veja eu o mal que sobrevirá a meu pai.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 44, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.