Gênesis 44

Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Sosep eri ketikihong kaunen papah ko koasoandi pwukat: “Audekihda en aramas pwukat ar ehd kan kisin mwenge lao dir, uwen me re kak wahda, oh kapwurehiong nan ewen en emenemen eh ehd nah mwohni ko.
1 Depois José deu ordem ao despenseiro de sua casa, dizendo: Enche de mantimento os sacos dos homens, quanto puderem levar, e põe o dinheiro de cada um na boca do seu saco.
2 Pil kihong nei kep silpero nan en me keieu tikitiko eh ehdo, iangahki nah mwohni ko.” Kaunen papah ko eri kapwaiada sapwellimen Sosep koasoandi pwukat.
2 E a minha taça de prata porás na boca do saco do mais novo, com o dinheiro do seu trigo. Assim fez ele conforme a palavra que José havia dito.
3 Ni mandahn rahno nimenseng, pirieno oh nair ahs ako ahpw mwesel.
3 Logo que veio a luz da manhã, foram despedidos os homens, eles com os seus jumentos.
4 Re saikinte dohlahsang kahnimwo, a Sosep mahsanihong papaho, “Mwadang pwakihowei mahs pwihno. Ni omw pahn koanoairaildi, ke pahn idek rehrail, “Dahme kumwail dupuksuwedkihong ie ni ei apwalih kumwail? Dahme kumwail pirapakihsang sapwellimen ei kauno kep silpero?
4 Havendo eles saído da cidade, mas não se tendo distanciado muito, disse José ao seu despenseiro: Levanta-te e segue os homens; e, alcançando-os, dize-lhes: Por que tornastes o mal pelo bem?
5 Iei kepo me e kin sak pilki, oh kin wiewiahki mehn kosetipw. Kumwail wiadahr sapwung laud ehu!”
5 Não é esta a taça por que bebe meu senhor, e de que se serve para adivinhar? Fizestes mal no que fizestes.
6 Ni papaho eh koanoiraildi, e ahpw ndaiong irail dahme Sosep mahsaniher.
6 Então ele, tendo-os alcançado, lhes falou essas mesmas palavras.
7 A irail ahpw sapeng, nda, “Maing, ia duwen omwi kak mahsanih soahng pwukat? Se kahukihla me se sohte wiahda soangen tiahken.
7 Responderam-lhe eles: Por que falo meu senhor tais palavras? Longe estejam teus servos de fazerem semelhante coisa.
8 Komwi pil mwahngih me se pil patohwandohr mwohni ko me se diarada ni ewen at tungoal ehd ko. Eri ia duwen at pahn kak pirapa silper oh kohl sang ni tehnpas en omwi kaun?
8 Eis que o dinheiro, que achamos nas bocas dos nossos sacos, to tornamos a trazer desde a terra de Canaã; como, pois, furtaríamos da casa do teu senhor prata ou ouro?
9 Mehmen reht me kep silpero pahn dierekda nan eh ehd, a en kamakamala, oh kiht koaros se pahn wiahla sapwellimomwi lidu.”
9 Aquele dos teus servos com quem a taça for encontrada, morra; e ainda nós seremos escravos do meu senhor.
10 A e sapeng, “Me mwahu; en wiawi dahme kumwail ndindahn. Ahpw so pwe mehmeno me kep silper wet dierekda reh, ihte me pahn wiahla lidu, a meteikan pahn saledekla.”
10 Ao que disse ele: Seja conforme as vossas palavras; aquele com quem a taça for encontrada será meu escravo; mas vós sereis inocentes.
11 Irail eri mwadangete kihdi sang pohn ahs ako arail ehd ko, kihdiong nanpwel oh sapwadada.
11 Então eles se apressaram cada um a pôr em terra o seu saco, e cada um a abri-lo.
12 En Sosep laduwo ahpw tepihada rapahki, tepida sang rehn me laudo oh imwisekla rehn me tikitiko. Kepo ahpw dierekda nan en Pensamin ehdo.
12 E o despenseiro buscou, começando pelo maior, e acabando pelo mais novo; e achou-se a taça no saco de Benjamim.
13 Irail ahpw tehrpeseng ar likou ko pwehki arail nsensuwed, re ahpw kapwuredahng ar ehd ko pohn ahs ako oh pwuralahng nan kahnimwo.
13 Então rasgaram os seus vestidos e, tendo cada um carregado o seu jumento, voltaram à cidade.
14 Ni ahnsou me Suda oh rie ko lellahng ni tehnpas en Sosep, e wie ketikette mwo. Re ahpw poaridi mwowe.
14 E veio Judá com seus irmãos à casa de José, pois ele ainda estava ali; e prostraram-se em terra diante dele.
15 Sosep ahpw mahsanih, “Dahme kumwail wiadahr? Kumwail sehse me soangen aramas ngehiet kakete diarada duwen kumwail sang nan ei kosetipw?”
15 Logo lhes perguntou José: Que ação é esta que praticastes? não sabeis vós que um homem como eu pode, muito bem, adivinhar?
16 Suda ahpw sapeng, “Dahme se pahn sapengkin komwi, maing? Dahme se pahn patohwan akupwungkihong komwi? Ia duwen at pahn doareikitala patohwan me se uhdahn mwakelekel? Koht ketin kasaledahr at sapwung. Eri kiht koaros wialahr met sapwellimomwi lidu, kaidehn ihete me sapwellimomwi kepo dierekda reh.”
16 Respondeu Judá: Que diremos a meu senhor? que falaremos? e como nos justificaremos? Descobriu Deus a iniqüidade de teus servos; eis que somos escravos de meu senhor, tanto nós como aquele em cuja mão foi achada a taça.
17 Sosep ahpw mahsanih, “Soh! Kaidehn men me pahn wiawi! Ihete me nei kepo dierekda reh me pahn wiahla ei lidu. Kumwail teikan koaros kak pwurowei ni meleilei rehn amwail pahpao.”
17 Disse José: Longe esteja eu de fazer isto; o homem em cuja mão a taça foi achada, aquele será meu servo; porém, quanto a vós, subi em paz para vosso pai.
18 Suda ahpw keiong mpen Sosep oh patohwan, “Maing, komw kupwure ie mahs oh karonge ei pato kat. Komw dehr engieng pahi; pwe komwi pil rasehng Parao.
18 Então Judá se chegou a ele, e disse: Ai! senhor meu, deixa, peço-te, o teu servo dizer uma palavra aos ouvidos de meu senhor; e não se acenda a tua ira contra o teu servo; porque tu és como Faraó.
19 Maing, komw ketin idekehr reht, ‘Mie amwail pahpa de emen riamwail?’
19 Meu senhor perguntou a seus servos, dizendo: Tendes vós pai, ou irmão?
20 Kiht eri sapengkin komwi, ‘Mie at tungoal pahpa me ohl laudlahr oh riat emen me tikitik, me ipwidi ni ahnsou me at pahpao ohl laudlahr. Uhdahn rien me tikitik menet melahr, oh ih kelehpwte me luhwe rehra, me inara tehmen; eri, e me inenen soisoi pahn at pahpao.’
20 E respondemos a meu senhor: Temos pai, já velho, e há um filho da sua velhice, um menino pequeno; o irmão deste é morto, e ele ficou o único de sua mãe; e seu pai o ama.
21 Maing, komwi ahpw mahsanihong kiht se en kahrehdihdo pwutako rehmwi, pwe komw kupwurki mahsanih,
21 Então tu disseste a teus servos: Trazei-mo, para que eu ponha os olhos sobre ele.
22 se ahpw patohwanohng komwi me pwutak menet sohte kak patohsang rehn eh pahpao; pwe eh pahpao uhdahn pahn kapilsalehdkihla.
22 E quando respondemos a meu senhor: O menino não pode deixar o seu pai; pois se ele deixasse o seu pai, este morreria;
23 Komwi ahpw mahsanih, ‘Ma riamwail me tikitiko sohte pahn iang kumwail pwurodo, eri kumwail sohte pahn kak tuhwong ie.’
23 replicaste a teus servos: A menos que desça convosco vosso irmão mais novo, nunca mais vereis a minha face.
24 Ni at patohwan pwuradahla rehn at tungoal pahpao, se patohwanohng mehkoaros me komw mahsanihong kiht.
24 Então subimos a teu servo, meu pai, e lhe contamos as palavras de meu senhor.
25 Eri, at tungoal pahpao pil patohwanohng kiht se en pwuredihdo oh pwainda at tungoal mwenge.
25 Depois disse nosso pai: Tornai, comprai-nos um pouco de mantimento;
26 Se ahpw sapengki, ‘Se sohte kak pwurala; se sohte pahn kak tuhwong ohlo ma riat me tikitiko sohte iang kiht. Se pahn kohla ma riat me tikitiko pahn iang kiht.’
26 e lhe respondemos: Não podemos descer; mas, se nosso irmão menor for conosco, desceremos; pois não podemos ver a face do homem, se nosso irmão menor não estiver conosco.
27 At tungoal pahpao eri patohwanohng kiht, ‘Kumwail ese me ei pwoud Resel wiahiong ie nei pwutak riemente.
27 Então nos disse teu servo, meu pai: Vós sabeis que minha mulher me deu dois filhos;
28 Eri, emen ira solahr mie. Oh mweinele mahn lawalo men me kangalahr, pwe lel rahnwet e saikinte pwarada.
28 um saiu de minha casa e eu disse: certamente foi despedaçado, e não o tenho visto mais;
29 Ma kumwail pahn pil wahsang mehmenet rehi, oh paisuwed ehu ahpw lelohng, kumwail pahn kahrehiong ei pahn mehkihla nsensuwed, pwe I ohl laudlahr.’”
29 se também me tirardes a este, e lhe acontecer algum desastre, fareis descer as minhas cãs com tristeza ao Seol.
30 — ausente —
30 Agora, pois, se eu for ter com o teu servo, meu pai, e o menino não estiver conosco, como a sua alma está ligada com a alma dele,
31 — ausente —
31 acontecerá que, vendo ele que o menino ali não está, morrerá; e teus servos farão descer as cãs de teu servo, nosso pai com tristeza ao Seol.
32 Oh I pil pangalahr ei mour ong ei pahpao pwehki pwutaket. I patohwanohng ma I sohte pahn kapwurelahng pwutaket, eri, ngehi me pahn pwukoahki erein ei mour.
32 Porque teu servo se deu como fiador pelo menino para com meu pai, dizendo: Se eu to não trouxer de volta, serei culpado, para com meu pai para sempre.
33 Eri maing, I pahn wiliandi pwutaket oh wiahla sapwellimomwi lidu; komw mweidohng en iang rie kan patopatohla.
33 Agora, pois, fique teu servo em lugar do menino como escravo de meu senhor, e que suba o menino com seus irmãos.
34 Ia duwen ei pahn kak pwurala rehn ei tungoal pahpao ma pwutaket sohte iang ie? I sohte pahn itarohng kilang nsensuwed laud me pahn lelohng ei pahpao.”
34 Porque, como subirei eu a meu pai, se o menino não for comigo? para que não veja eu o mal que sobrevirá a meu pai.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 44, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.