Gênesis 29

Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Seikop eri usehla eh seiloaklahng sapwen mehn palimese.
1 Jacó seguiu viagem e, por fim, chegou à terra do leste.
2 Ni eh kohkohla nanialo e ahpw kilangada pwarer ehu nan mohs ehu, oh pelin sihpw siluh me mihmi limwah. Pwe pelin sihpw ko kin nimpilsang ni pwarer wet, oh lapalahn takai ehu kin pwaindi pwarero.
2 Viu um poço ao longe e, junto ao poço, no campo, três rebanhos de ovelhas, à espera de que lhes dessem água. Uma pedra pesada cobria a boca do poço.
3 Ni pelin sihpw ko koaros ar kin pokonpene wasao, silepe kan kin katapwurehsang takaio pohn pwarero, oh kin kanimpile sihpw kan. Eri mwuhr, re kin kapwurehiong powe.
3 Era costume naquele lugar esperar que todos os rebanhos chegassem para, então, remover a pedra e dar água aos animais. Depois, a pedra era recolocada na boca do poço.
4 Seikop eri idek rehrail, “Riei ko, mehnia kei kumwail?”
4 Jacó se aproximou dos pastores e perguntou: “De onde vocês são, amigos?”. “Somos de Harã”, disseram eles.
5 A e idek, “Kumwail ese Lapan nein Nahor?”
5 “Conhecem um homem chamado Labão, neto de Naor?”, perguntou Jacó. “Sim, conhecemos”, responderam eles.
6 A e pil pwurehng idek, “E me kehlail, de soh?”
6 “Ele vai bem?”, perguntou Jacó. “Sim, vai bem”, disseram. “Olhe, ali vem Raquel, filha dele, com o rebanho.”
7 Seikop eri nda, “Pwehki wasa eh sousouwasete oh eh saikinte ahnsoun kapokonepene sihpw kan nan kehl, dahme kumwail so kanimpileirail oh kapwureiraillahng nan mohs pwe re en mwengemwenge mahs?”
7 Jacó disse: “Ainda é dia claro, cedo demais para recolher os animais. Por que vocês não dão de beber às ovelhas, para que elas possam voltar a pastar?”.
8 Irail eri sapeng, nda, “Se sohte kak wia men; pelin sihpw koaros lao pokonpene, se ahpw pahn katapwurehsang takaien pohn pwareren oh kanimpile sihpw akan.”
8 “Não podemos dar de beber aos animais enquanto não chegarem todos os rebanhos”, responderam. “Só então os pastores removem a pedra da boca do poço e damos de beber a todas as ovelhas.”
9 Nindokon Seikop eh lokolokaiaiong irail, Resel pa lel wasao, kahre nein eh pahpao pelin sihpw; pwe ih me kin apwahpwalih irail.
9 Jacó ainda conversava com eles quando Raquel chegou com o rebanho de seu pai, pois era pastora.
10 Ahnsou me Seikop kilangada Resel, nein Lapan rien eh nohno, ni eh kahkahre sihpw ko, e kohla ni pwarero oh katapwurehsang takaio powe, e ahpw kanimpile nein Lapan sihpw ko.
10 Uma vez que Raquel era sua prima, filha de Labão, irmão de sua mãe, e as ovelhas pertenciam a seu tio Labão, Jacó foi até o poço, removeu a pedra que o cobria e deu de beber ao rebanho de seu tio.
11 Ih eri metik Resel oh sengisengki eh peren.
11 Então Jacó beijou Raquel e chorou em alta voz.
12 E ahpw ndaiong, “Ngehi nein Repeka, oh kisehn omw papaho.”
12 Explicou para Raquel que era seu primo por parte do pai dela e filho de Rebeca, tia dela. Raquel foi correndo contar a seu pai, Labão.
13 Lapan rongadahte duwen Seikop, nein rie serepein Repeka, e mwadangalahte kasamwo, pwoalehdi oh metik; e ahpw kahrehdo ni imweo. Seikop eri koasoiaiong Lapan mehkoaros me wiawiher.
13 Assim que Labão soube que seu sobrinho Jacó havia chegado, correu ao seu encontro. Ele o abraçou, o beijou e o levou para casa. Depois que Jacó lhe contou sua história,
14 Lapan ahpw ndaiong, “Ei, mehlelete, pwe kowe kisehn udukei oh kisehn ntai.” Seikop eri mihmihki reh sounpwong ehu.
14 Labão exclamou: “Você é, de fato, sangue do meu sangue!”. Quando Jacó estava na casa de Labão havia cerca de um mês,
15 Lapan eri ndahng Seikop, “Mehnda ma kita peneinei ehu, a e sohte konehng ke en doadoahkohng ie ni sohte pweipwei. Ia uwen pweipwei me ke anahne?”
15 Labão lhe disse: “Você não deve trabalhar de graça para mim só porque somos parentes. Diga-me qual deve ser o seu salário”.
16 Mie nein Lapan nah serepein riemen: me laudo ede Lia, a me tikitiko Resel.
16 Labão tinha duas filhas. A mais velha se chamava Lia, e a mais nova, Raquel.
17 Ahpw Lia me ekis kersuwed, a Resel me inenen masamwahu oh paliwaramwahu.
17 Os olhos de Lia eram sem brilho, mas Raquel tinha bela aparência e rosto atraente.
18 Seikop mwahuki mehlel Resel, iei me e ndakihong Lapan, “I pahn doadoahkohng komwi erein sounpar isuh pwe I en pwoudiki Resel.”
18 Visto que Jacó estava apaixonado por Raquel, disse a Labão: “Trabalharei para o senhor por sete anos se me der Raquel, sua filha mais nova, para ser minha esposa”.
19 A Lapan sapeng, ndaiong, “Ei, I mwahuki kihong uhk sang emen tohrohr. Eri, ke pahn mihmihte rehi.”
19 “Melhor entregá-la a você do que a qualquer outro”, respondeu Labão. “Fique aqui e trabalhe comigo.”
20 Seikop eri doadoahngki erein sounpar isuh pwehki Resel, a sounpar isuho likamwete rahnte depe pwehki eh nohn poakepoake Resel.
20 Então Jacó trabalhou sete anos por Raquel. Ele a amava tanto que lhe pareceram apenas alguns dias.
21 Seikop eri ndaiong Lapan, “Eri, komw mweidohngiehla Resel pwe I en pwoudikihda, pwe ahnsou leledohr.”
21 Chegada a hora, Jacó disse a Labão. “Cumpri minha parte do acordo. Agora, dê-me minha esposa, para que eu me deite com ela.”
22 Lapan eri wiahda kamadipw en kapwopwoud ehu oh lukehiong aramas koaros en wasao.
22 Labão convidou toda a vizinhança e preparou uma grande festa de casamento.
23 A nipwongo, e kawaila Lia wiliandi Resel rehn Seikop; Seikop eri wiahda reh nsenen pwopwoud.
23 À noite, porém, quando estava escuro, Labão tomou Lia e a entregou a Jacó, e Jacó se deitou com ela.
24 (Lapan ahpw kihong Lia emen nah serepein lidu ko, ede Silpa, pwe en papah.)
24 (Labão deu sua serva Zilpa a Lia para servi-la.)
25 Eri, nimensengo Seikop ahpw diarada me Lia me e wiahda reh nsenen pwopwoud. Ih eri ndahng Lapan, “Dahme ke wiahkihong ie met? I doadoahkohng komwi pwe I en ale Resel. Dahme komw pitihkiniehdi?”
25 Na manhã seguinte, quando Jacó acordou, viu que era Lia. Então Jacó perguntou a Labão: “O que o senhor fez comigo? Trabalhei sete anos por Raquel! Por que o senhor me enganou?”.
26 Lapan ahpw sapeng, nda, “Iet duwen tiahk en sahpwet, se sohte kin kapwopwoudihala nait serepein tikitik kan mwohn me laud kan.
26 Labão respondeu: “Aqui não é costume casar a filha mais nova antes da mais velha.
27 Awih lao wihk ehu dou pohn kasarawihpen kapwopwoud wet, I ahpw pahn kihong uhk Resel, ma ke pahn doadoahkohng ie pil erein sounpar isuh.”
27 Espere, contudo, até terminar a semana de núpcias, e eu também lhe entregarei Raquel, desde que você prometa trabalhar mais sete anos para mim”.
28 Seikop eri pwungkihda, oh mwurin wihk ehu, Lapan ahpw kihong Resel pwe en pwoudikihda.
28 Jacó concordou em trabalhar mais sete anos. Uma semana depois de Jacó ter se casado com Lia, Labão lhe entregou Raquel.
29 (Lapan ahpw kihong Resel emen nah serepein lidu ko, ede Pila, pwe en kin papah.)
29 (Labão deu sua serva Bila a Raquel para servi-la.)
30 Seikop eri pil wiahda nsenen pwopwoud rehn Resel oh e poakepoake laudsang e poakepoake Lia. Ih eri doadoahkohng Lapan pil erein sounpar isuh.
30 Jacó se deitou também com Raquel, a quem ele amava muito mais que a Lia. Então permaneceu ali e trabalhou mais sete anos para Labão.
31 KAUN-O lao ketin mwahngihada me Seikop sohte nohn poakepoake Lia, e ahpw ketin kupwurehla pwe en neitik; a Resel sohte neitik.
31 Quando o S enhor viu que Lia não era amada, permitiu que ela tivesse filhos; Raquel, porém, era estéril.
32 Lia eri liseianda oh naitikihada pwutak emen. Ih eri patohwan, “KAUN-O ketin kupwurehla ei apwal oh met ei pwoudo pahn poakepoakeiehla.” Ih eri kihong eden pwutako Reupen.
32 Lia engravidou e deu à luz um filho. Chamou-o de Rúben, pois disse: “O S enhor viu minha infelicidade, e agora meu marido me amará”.
33 E pil pwurehng liseianda oh naitikihada pil emen pwutak. Ih eri patohwan, “KAUN-O pil ketikihong ie pwutak menet, pwehki eh karongehda duwen Seikop eh sohte nohn poakepoake ie.” Ih eri kihong ede Simion.
33 Pouco tempo depois, Lia engravidou novamente e deu à luz outro filho. Chamou-o de Simeão, pois disse: “O S enhor ouviu que eu não era amada e me deu outro filho”.
34 E ahpw pil pwurehng liseianda oh naitikihada pil emen kisin pwutak. Ih eri patohwan, “Eri, met ei pwoudo pahn patehng ie oh poakohng ie, pwehki ei naitikiadahr pwutak silimen.” Ih eri kihong ede Lipai.
34 Lia engravidou pela terceira vez e deu à luz outro filho. Chamou-o de Levi, pois disse: “Certamente, desta vez meu marido terá afeição por mim, pois lhe dei três filhos!”.
35 E ahpw pil pwurehng liseianda oh naitikihada pil emen pwutak. Ih eri patohwan, “Met, I pahn kapinga KAUN-O.” Ih eri kihong ede Suda. Eri mwuri, e ahpw sohla neitik.
35 Lia engravidou mais uma vez e deu à luz outro filho. Chamou-o de Judá, pois disse: “Agora louvarei ao S enhor !”. Então, parou de ter filhos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 29, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.