Gênesis 29

Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Seikop eri usehla eh seiloaklahng sapwen mehn palimese.
1 Então pôs-se Jacó a caminho e chegou à terra dos filhos do Oriente.
2 Ni eh kohkohla nanialo e ahpw kilangada pwarer ehu nan mohs ehu, oh pelin sihpw siluh me mihmi limwah. Pwe pelin sihpw ko kin nimpilsang ni pwarer wet, oh lapalahn takai ehu kin pwaindi pwarero.
2 E olhando, viu ali um poço no campo, e três rebanhos de ovelhas deitadas junto dele; pois desse poço se dava de beber aos rebanhos; e havia uma grande pedra sobre a boca do poço.
3 Ni pelin sihpw ko koaros ar kin pokonpene wasao, silepe kan kin katapwurehsang takaio pohn pwarero, oh kin kanimpile sihpw kan. Eri mwuhr, re kin kapwurehiong powe.
3 Ajuntavam-se ali todos os rebanhos; os pastores removiam a pedra da boca do poço, davam de beber às ovelhas e tornavam a pôr a pedra no seu lugar sobre a boca do poço.
4 Seikop eri idek rehrail, “Riei ko, mehnia kei kumwail?”
4 Perguntou-lhes Jacó: Meus irmãos, donde sois? Responderam eles: Somos de Harã.
5 A e idek, “Kumwail ese Lapan nein Nahor?”
5 Perguntou-lhes mais: Conheceis a Labão, filho de Naor; Responderam: Conhecemos.
6 A e pil pwurehng idek, “E me kehlail, de soh?”
6 Perguntou-lhes ainda: vai ele bem? Responderam: Vai bem; e eis ali Raquel, sua filha, que vem chegando com as ovelhas.
7 Seikop eri nda, “Pwehki wasa eh sousouwasete oh eh saikinte ahnsoun kapokonepene sihpw kan nan kehl, dahme kumwail so kanimpileirail oh kapwureiraillahng nan mohs pwe re en mwengemwenge mahs?”
7 Disse ele: Eis que ainda vai alto o dia; não é hora de se ajuntar o gado; dai de beber às ovelhas, e ide apascentá-las.
8 Irail eri sapeng, nda, “Se sohte kak wia men; pelin sihpw koaros lao pokonpene, se ahpw pahn katapwurehsang takaien pohn pwareren oh kanimpile sihpw akan.”
8 Responderam: Não podemos, até que todos os rebanhos se ajuntem, e seja removida a pedra da boca do poço; assim é que damos de beber às ovelhas.
9 Nindokon Seikop eh lokolokaiaiong irail, Resel pa lel wasao, kahre nein eh pahpao pelin sihpw; pwe ih me kin apwahpwalih irail.
9 Enquanto Jacó ainda lhes falava, chegou Raquel com as ovelhas de seu pai; porquanto era ela quem as apascentava.
10 Ahnsou me Seikop kilangada Resel, nein Lapan rien eh nohno, ni eh kahkahre sihpw ko, e kohla ni pwarero oh katapwurehsang takaio powe, e ahpw kanimpile nein Lapan sihpw ko.
10 Quando Jacó viu a Raquel, filha de Labão, irmão de sua mãe, e as ovelhas de Labão, irmão de sua mãe, chegou-se, revolveu a pedra da boca do poço e deu de beber às ovelhas de Labão, irmão de sua mãe.
11 Ih eri metik Resel oh sengisengki eh peren.
11 Então Jacó beijou a Raquel e, levantando a voz, chorou.
12 E ahpw ndaiong, “Ngehi nein Repeka, oh kisehn omw papaho.”
12 E Jacó anunciou a Raquel que ele era irmão de seu pai, e que era filho de Rebeca. Raquel, pois foi correndo para anunciá-lo a, seu pai.
13 Lapan rongadahte duwen Seikop, nein rie serepein Repeka, e mwadangalahte kasamwo, pwoalehdi oh metik; e ahpw kahrehdo ni imweo. Seikop eri koasoiaiong Lapan mehkoaros me wiawiher.
13 Quando Labão ouviu essas novas de Jacó, filho de sua irmã, correu-lhe ao encontro, abraçou-o, beijou-o e o levou à sua casa. E Jacó relatou a Labão todas essas, coisas.
14 Lapan ahpw ndaiong, “Ei, mehlelete, pwe kowe kisehn udukei oh kisehn ntai.” Seikop eri mihmihki reh sounpwong ehu.
14 Disse-lhe Labão: Verdadeiramente tu és meu osso e minha carne. E Jacó ficou com ele um mês inteiro.
15 Lapan eri ndahng Seikop, “Mehnda ma kita peneinei ehu, a e sohte konehng ke en doadoahkohng ie ni sohte pweipwei. Ia uwen pweipwei me ke anahne?”
15 Depois perguntou Labão a Jacó: Por seres meu irmão hás de servir-me de graça? Declara-me, qual será o teu salário?
16 Mie nein Lapan nah serepein riemen: me laudo ede Lia, a me tikitiko Resel.
16 Ora, Labão tinha duas filhas; o nome da mais velha era Léia, e o da mais moça Raquel.
17 Ahpw Lia me ekis kersuwed, a Resel me inenen masamwahu oh paliwaramwahu.
17 Léia tinha os olhos enfermos, enquanto que Raquel era formosa de porte e de semblante.
18 Seikop mwahuki mehlel Resel, iei me e ndakihong Lapan, “I pahn doadoahkohng komwi erein sounpar isuh pwe I en pwoudiki Resel.”
18 Jacó, porquanto amava a Raquel, disse: Sete anos te servirei para ter a Raquel, tua filha mais moça.
19 A Lapan sapeng, ndaiong, “Ei, I mwahuki kihong uhk sang emen tohrohr. Eri, ke pahn mihmihte rehi.”
19 Respondeu Labão: Melhor é que eu a dê a ti do que a outro; fica comigo.
20 Seikop eri doadoahngki erein sounpar isuh pwehki Resel, a sounpar isuho likamwete rahnte depe pwehki eh nohn poakepoake Resel.
20 Assim serviu Jacó sete anos por causa de Raquel; e estes lhe pareciam como poucos dias, pelo muito que a amava.
21 Seikop eri ndaiong Lapan, “Eri, komw mweidohngiehla Resel pwe I en pwoudikihda, pwe ahnsou leledohr.”
21 Então Jacó disse a Labão: Dá-me minha mulher, porque o tempo já está cumprido; para que eu a tome por mulher.
22 Lapan eri wiahda kamadipw en kapwopwoud ehu oh lukehiong aramas koaros en wasao.
22 Reuniu, pois, Labão todos os homens do lugar, e fez um banquete.
23 A nipwongo, e kawaila Lia wiliandi Resel rehn Seikop; Seikop eri wiahda reh nsenen pwopwoud.
23 À tarde tomou a Léia, sua filha e a trouxe a Jacó, que esteve com ela.
24 (Lapan ahpw kihong Lia emen nah serepein lidu ko, ede Silpa, pwe en papah.)
24 E Labão deu sua serva Zilpa por serva a Léia, sua filha.
25 Eri, nimensengo Seikop ahpw diarada me Lia me e wiahda reh nsenen pwopwoud. Ih eri ndahng Lapan, “Dahme ke wiahkihong ie met? I doadoahkohng komwi pwe I en ale Resel. Dahme komw pitihkiniehdi?”
25 Quando amanheceu, eis que era Léia; pelo que perguntou Jacó a Labão: Que é isto que me fizeste? Porventura não te servi em troca de Raquel? Por que, então, me enganaste?
26 Lapan ahpw sapeng, nda, “Iet duwen tiahk en sahpwet, se sohte kin kapwopwoudihala nait serepein tikitik kan mwohn me laud kan.
26 Respondeu Labão: Não se faz assim em nossa terra; não se dá a menor antes da primogênita.
27 Awih lao wihk ehu dou pohn kasarawihpen kapwopwoud wet, I ahpw pahn kihong uhk Resel, ma ke pahn doadoahkohng ie pil erein sounpar isuh.”
27 Cumpre a semana desta; então te daremos também a outra, pelo trabalho de outros sete anos que ainda me servirás.
28 Seikop eri pwungkihda, oh mwurin wihk ehu, Lapan ahpw kihong Resel pwe en pwoudikihda.
28 Assim fez Jacó, e cumpriu a semana de Léia; depois Labão lhe deu por mulher sua filha Raquel.
29 (Lapan ahpw kihong Resel emen nah serepein lidu ko, ede Pila, pwe en kin papah.)
29 E Labão deu sua serva Bila por serva a Raquel, sua filha.
30 Seikop eri pil wiahda nsenen pwopwoud rehn Resel oh e poakepoake laudsang e poakepoake Lia. Ih eri doadoahkohng Lapan pil erein sounpar isuh.
30 Então Jacó esteve também com Raquel; e amou a Raquel muito mais do que a Léia; e serviu com Labão ainda outros sete anos.
31 KAUN-O lao ketin mwahngihada me Seikop sohte nohn poakepoake Lia, e ahpw ketin kupwurehla pwe en neitik; a Resel sohte neitik.
31 Viu, pois, o Senhor que Léia era desprezada e tornou-lhe fecunda a madre; Raquel, porém, era estéril.
32 Lia eri liseianda oh naitikihada pwutak emen. Ih eri patohwan, “KAUN-O ketin kupwurehla ei apwal oh met ei pwoudo pahn poakepoakeiehla.” Ih eri kihong eden pwutako Reupen.
32 E Léia concebeu e deu à luz um filho, a quem chamou Rúben; pois disse: Porque o Senhor atendeu à minha aflição; agora me amará meu marido.
33 E pil pwurehng liseianda oh naitikihada pil emen pwutak. Ih eri patohwan, “KAUN-O pil ketikihong ie pwutak menet, pwehki eh karongehda duwen Seikop eh sohte nohn poakepoake ie.” Ih eri kihong ede Simion.
33 Concebeu outra vez, e deu à luz um filho; e disse: Porquanto o Senhor ouviu que eu era desprezada, deu-me também este. E lhe chamou Simeão.
34 E ahpw pil pwurehng liseianda oh naitikihada pil emen kisin pwutak. Ih eri patohwan, “Eri, met ei pwoudo pahn patehng ie oh poakohng ie, pwehki ei naitikiadahr pwutak silimen.” Ih eri kihong ede Lipai.
34 Concebeu ainda outra vez e deu à luz um filho e disse: Agora esta vez se unirá meu marido a mim, porque três filhos lhe tenho dado. Portanto lhe chamou Levi.
35 E ahpw pil pwurehng liseianda oh naitikihada pil emen pwutak. Ih eri patohwan, “Met, I pahn kapinga KAUN-O.” Ih eri kihong ede Suda. Eri mwuri, e ahpw sohla neitik.
35 De novo concebeu e deu à luz um filho; e disse: Esta vez louvarei ao Senhor. Por isso lhe chamou Judá. E cessou de ter filhos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 29, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.