Gênesis 29
Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs NAA
1 Seikop eri usehla eh seiloaklahng sapwen mehn palimese.
1 Jacó se pôs a caminho e foi à terra do povo do Oriente.
2 Ni eh kohkohla nanialo e ahpw kilangada pwarer ehu nan mohs ehu, oh pelin sihpw siluh me mihmi limwah. Pwe pelin sihpw ko kin nimpilsang ni pwarer wet, oh lapalahn takai ehu kin pwaindi pwarero.
2 Olhou, e eis um poço no campo e três rebanhos de ovelhas deitados junto dele, porque daquele poço davam de beber aos rebanhos. E havia uma grande pedra que tapava a boca do poço.
3 Ni pelin sihpw ko koaros ar kin pokonpene wasao, silepe kan kin katapwurehsang takaio pohn pwarero, oh kin kanimpile sihpw kan. Eri mwuhr, re kin kapwurehiong powe.
3 Ajuntavam-se ali todos os rebanhos, os pastores removiam a pedra da boca do poço, davam de beber às ovelhas e tornavam a colocá-la no seu devido lugar.
4 Seikop eri idek rehrail, “Riei ko, mehnia kei kumwail?”
4 Jacó perguntou aos pastores: — De onde são vocês, meus irmãos? Responderam: — Somos de Harã.
5 A e idek, “Kumwail ese Lapan nein Nahor?”
5 Perguntou-lhes: — Vocês conhecem Labão, filho de Naor? Responderam: — Conhecemos.
6 A e pil pwurehng idek, “E me kehlail, de soh?”
6 Jacó perguntou ainda: — Ele vai bem? Eles responderam: — Sim, vai bem. Olhe! Raquel, a filha dele, vem vindo aí com as ovelhas.
7 Seikop eri nda, “Pwehki wasa eh sousouwasete oh eh saikinte ahnsoun kapokonepene sihpw kan nan kehl, dahme kumwail so kanimpileirail oh kapwureiraillahng nan mohs pwe re en mwengemwenge mahs?”
7 Então Jacó disse: — É ainda pleno dia, não é tempo de recolher os rebanhos. Deem de beber às ovelhas e vão apascentá-las.
8 Irail eri sapeng, nda, “Se sohte kak wia men; pelin sihpw koaros lao pokonpene, se ahpw pahn katapwurehsang takaien pohn pwareren oh kanimpile sihpw akan.”
8 Mas eles responderam: — Não podemos, enquanto não se ajuntarem todos os rebanhos, seja removida a pedra da boca do poço e demos de beber às ovelhas.
9 Nindokon Seikop eh lokolokaiaiong irail, Resel pa lel wasao, kahre nein eh pahpao pelin sihpw; pwe ih me kin apwahpwalih irail.
9 Enquanto Jacó ainda falava, chegou Raquel com as ovelhas de seu pai, porque era pastora.
10 Ahnsou me Seikop kilangada Resel, nein Lapan rien eh nohno, ni eh kahkahre sihpw ko, e kohla ni pwarero oh katapwurehsang takaio powe, e ahpw kanimpile nein Lapan sihpw ko.
10 Quando Jacó viu Raquel, filha de Labão, irmão de sua mãe, e as ovelhas de Labão, aproximou-se, removeu a pedra da boca do poço e deu de beber ao rebanho de Labão, irmão de sua mãe.
11 Ih eri metik Resel oh sengisengki eh peren.
11 Feito isso, Jacó beijou Raquel e, erguendo a voz, chorou.
12 E ahpw ndaiong, “Ngehi nein Repeka, oh kisehn omw papaho.”
12 Então Jacó contou a Raquel que ele era parente de seu pai, pois era filho de Rebeca. Ela correu e o comunicou a seu pai.
13 Lapan rongadahte duwen Seikop, nein rie serepein Repeka, e mwadangalahte kasamwo, pwoalehdi oh metik; e ahpw kahrehdo ni imweo. Seikop eri koasoiaiong Lapan mehkoaros me wiawiher.
13 Quando Labão ouviu as novas de Jacó, filho de sua irmã, correu ao encontro dele, abraçou-o, beijou-o e o levou para casa. E Jacó contou a Labão tudo o que havia acontecido.
14 Lapan ahpw ndaiong, “Ei, mehlelete, pwe kowe kisehn udukei oh kisehn ntai.” Seikop eri mihmihki reh sounpwong ehu.
14 Então Labão disse: — De fato, você é meu osso e minha carne. Jacó ficou na casa de Labão durante um mês.
15 Lapan eri ndahng Seikop, “Mehnda ma kita peneinei ehu, a e sohte konehng ke en doadoahkohng ie ni sohte pweipwei. Ia uwen pweipwei me ke anahne?”
15 Depois, Labão disse a Jacó: — Será que você vai trabalhar de graça, só por ser meu parente? Diga-me qual deve ser o seu salário.
16 Mie nein Lapan nah serepein riemen: me laudo ede Lia, a me tikitiko Resel.
16 Ora, Labão tinha duas filhas: Lia, a mais velha, e Raquel, a mais nova.
17 Ahpw Lia me ekis kersuwed, a Resel me inenen masamwahu oh paliwaramwahu.
17 Lia tinha uns olhos sem brilho, porém Raquel era bonita e formosa.
18 Seikop mwahuki mehlel Resel, iei me e ndakihong Lapan, “I pahn doadoahkohng komwi erein sounpar isuh pwe I en pwoudiki Resel.”
18 Como Jacó amava Raquel, disse a Labão: — Trabalharei para o senhor durante sete anos para poder casar com Raquel, sua filha mais nova.
19 A Lapan sapeng, ndaiong, “Ei, I mwahuki kihong uhk sang emen tohrohr. Eri, ke pahn mihmihte rehi.”
19 Labão respondeu: — É melhor dá-la a você do que a outro homem. Fique aqui comigo.
20 Seikop eri doadoahngki erein sounpar isuh pwehki Resel, a sounpar isuho likamwete rahnte depe pwehki eh nohn poakepoake Resel.
20 Assim, por amor a Raquel, Jacó trabalhou durante sete anos. E esses anos lhe pareceram como poucos dias, pelo muito que a amava.
21 Seikop eri ndaiong Lapan, “Eri, komw mweidohngiehla Resel pwe I en pwoudikihda, pwe ahnsou leledohr.”
21 Então ele disse a Labão: — Dê-me a minha mulher, pois já venceu o prazo, para que eu me case com ela.
22 Lapan eri wiahda kamadipw en kapwopwoud ehu oh lukehiong aramas koaros en wasao.
22 Assim, Labão reuniu todos os homens do lugar e deu um banquete.
23 A nipwongo, e kawaila Lia wiliandi Resel rehn Seikop; Seikop eri wiahda reh nsenen pwopwoud.
23 À noite, ele trouxe Lia, sua filha, e a entregou a Jacó. E eles tiveram relações.
24 (Lapan ahpw kihong Lia emen nah serepein lidu ko, ede Silpa, pwe en papah.)
24 (Labão tinha dado sua serva Zilpa para que fosse serva de Lia, sua filha.)
25 Eri, nimensengo Seikop ahpw diarada me Lia me e wiahda reh nsenen pwopwoud. Ih eri ndahng Lapan, “Dahme ke wiahkihong ie met? I doadoahkohng komwi pwe I en ale Resel. Dahme komw pitihkiniehdi?”
25 Ao amanhecer, Jacó viu que era Lia. Por isso, disse a Labão: — O que é isso que o senhor fez comigo? Não é verdade que eu trabalhei por amor a Raquel? Por que, então, o senhor me enganou?
26 Lapan ahpw sapeng, nda, “Iet duwen tiahk en sahpwet, se sohte kin kapwopwoudihala nait serepein tikitik kan mwohn me laud kan.
26 Labão respondeu: — Em nossa terra não se costuma dar em casamento a mais nova antes da primogênita.
27 Awih lao wihk ehu dou pohn kasarawihpen kapwopwoud wet, I ahpw pahn kihong uhk Resel, ma ke pahn doadoahkohng ie pil erein sounpar isuh.”
27 Complete a semana de festa de casamento da primogênita. Depois, daremos a você também a outra, pelo trabalho de mais sete anos que você ainda me servirá.
28 Seikop eri pwungkihda, oh mwurin wihk ehu, Lapan ahpw kihong Resel pwe en pwoudikihda.
28 Jacó fez o que Labão pediu e completou a semana de festa da primogênita. Depois, Labão lhe deu por mulher a sua filha Raquel.
29 (Lapan ahpw kihong Resel emen nah serepein lidu ko, ede Pila, pwe en kin papah.)
29 (Labão tinha dado sua serva Bila para que fosse serva de Raquel, sua filha.)
30 Seikop eri pil wiahda nsenen pwopwoud rehn Resel oh e poakepoake laudsang e poakepoake Lia. Ih eri doadoahkohng Lapan pil erein sounpar isuh.
30 E Jacó teve relações também com Raquel. Ele amava Raquel mais do que amava Lia. E continuou trabalhando para Labão durante mais sete anos.
31 KAUN-O lao ketin mwahngihada me Seikop sohte nohn poakepoake Lia, e ahpw ketin kupwurehla pwe en neitik; a Resel sohte neitik.
31 Quando o Senhor viu que Lia era desprezada, fez com que ela fosse fecunda, ao passo que Raquel era estéril.
32 Lia eri liseianda oh naitikihada pwutak emen. Ih eri patohwan, “KAUN-O ketin kupwurehla ei apwal oh met ei pwoudo pahn poakepoakeiehla.” Ih eri kihong eden pwutako Reupen.
32 Assim, Lia ficou grávida e deu à luz um filho, a quem deu o nome de Rúben, pois disse: — O
33 E pil pwurehng liseianda oh naitikihada pil emen pwutak. Ih eri patohwan, “KAUN-O pil ketikihong ie pwutak menet, pwehki eh karongehda duwen Seikop eh sohte nohn poakepoake ie.” Ih eri kihong ede Simion.
33 Ela ficou grávida outra vez e deu à luz um filho. E disse: — O E deu-lhe o nome de Simeão.
34 E ahpw pil pwurehng liseianda oh naitikihada pil emen kisin pwutak. Ih eri patohwan, “Eri, met ei pwoudo pahn patehng ie oh poakohng ie, pwehki ei naitikiadahr pwutak silimen.” Ih eri kihong ede Lipai.
34 Lia ficou grávida ainda outra vez e deu à luz um filho. E disse: — Agora, desta vez, o meu marido se unirá mais a mim, porque lhe dei à luz três filhos. Por isso lhe deu o nome de Levi.
35 E ahpw pil pwurehng liseianda oh naitikihada pil emen pwutak. Ih eri patohwan, “Met, I pahn kapinga KAUN-O.” Ih eri kihong ede Suda. Eri mwuri, e ahpw sohla neitik.
35 Mais uma vez ela ficou grávida e deu à luz um filho. Então disse: — Desta vez louvarei o E por isso lhe deu o nome de Judá. E depois disso não teve mais filhos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 29, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.