Gênesis 24
Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs NTLH
1 Eri, Eipraam inenen likeilapalahr, oh KAUN-O ahpw ketin kupwuramwahwiher ni mehkoaros.
1 Abraão já estava bem velho, e o Senhor Deus o havia abençoado em tudo.
2 Eipraam eri ndaiong nah laduwo me keieu maho, me pil sounkohwahn mehkoaros me e ahneki, “Kihdiong pehmwen nan dengeie oh wiahda inou.
2 Um dia ele chamou o seu empregado mais antigo, que tomava conta de tudo o que ele tinha, e disse: — Ponha a mão por baixo da minha coxa e faça um juramento.
3 I anahne ke en inoukihong ie oh kahukihla mwohn KAUN-O, Koht en nanleng oh sampah, me ke sohte pahn pilada en nei pwutaket eh pwoud emen sang wasaht nan Kenan.
3 Jure pelo Senhor , o Deus do céu e da terra, que você não deixará que o meu filho Isaque case com nenhuma mulher deste país de Canaã, onde estou morando.
4 Ke pahn pwurowei nan uhdakeio oh rapahkihda en nei pwutak Aisek, eh pwoud sang rehn kisehi ko.”
4 Vá até a minha terra e escolha no meio dos meus parentes uma esposa para Isaque.
5 Laduwo ahpw idek, “A ma serepeino sohte pahn men iang ie kohdo met, dahme I pahn wia? I pahn kadarala sapwellimomwi pwutaket nan sahpw me komw ketido sang ie?”
5 O empregado perguntou: — E o que é que eu faço se a moça não quiser vir comigo? Devo levar o seu filho de volta para a terra de onde o senhor veio?
6 Eipraam ahpw sapengki, “Kalekehte ke kadarala nei pwutaken wasao!
6 Abraão respondeu: — Não! Não faça o meu filho voltar para lá, de jeito nenhum!
7 KAUN-O, Koht en nanleng, ketikiniesang rehn ei pahpao oh nan sapwen kisehi ko, ketikidohng ie wasaht, oh ketin kahukihla oh inoukihong ie me e pahn ketikihong sahpw wet kadaudokei kan. E pahn ketin kadar sapwellime tohnleng mwohmw pwe ke en kak alehsang wasao en nei pwutako eh pwoud.
7 O Senhor , o Deus do céu, me tirou da casa do meu pai e da terra dos meus parentes e jurou que daria esta terra aos meus descendentes. Ele vai enviar o seu Anjo para guiá-lo, e assim você conseguirá arranjar uma mulher para o meu filho.
8 A ma serepeino sohte men iang uhk kohdo met, ke pahn saledeksang inou me ke wiahiong ie. Ahpw ke sohte mwahn pahn kapwurehla wasao nei pwutako.”
8 Se a moça não quiser vir, você ficará livre deste juramento. Porém não leve o meu filho de volta para lá, de jeito nenhum.
9 Laduwo eri kihdi peho nanpwungen dengen Eipraam, eh soumaso, oh wiahda inou me e pahn kapwaiada mehkoaros me e kehkehlingkihong.
9 Então o empregado pôs a mão por baixo da coxa de Abraão e jurou que faria o que ele havia ordenado.
10 Laduwo, me sounkohwahn en Eipraam dipwisou kan, eri ale nein eh soumaso kamel ehk, e ahpw mwesel kohkolahng nan kahnimw wasa me Nahor kin koukousoan ie paliepeng en Mesopodamia.
10 Em seguida o empregado pegou dez camelos de Abraão e uma porção de presentes e foi até a cidade onde Naor havia morado, na Mesopotâmia.
11 Ni eh lel wasao, e kommoalehdi kamel ko ni pwarer ehu likin kahnimwo. Eri, wasa soutikpenehr, oh ahnsowo lihen kahnimwo kan kin kodohng idipil.
11 Quando o empregado chegou, fez os camelos se ajoelharem perto do poço, fora da cidade. Era de tardinha, a hora em que as mulheres vinham buscar água.
12 E ahpw kapakap, patohwan, “Maing KAUN, Koht en ei soumas Eipraam, komw ketin kupwure ie rahnwet oh kapwaiada sapwellimomwi inou ong ei tungoal soumaso.
12 Aí ele orou assim: — Ó
13 Iet ngehi me patopato limwahn pwarer wet, wasa me serepein kan en kahnimw wet pahn patohdohng idipil ie.
13 Eu estou aqui perto do poço aonde as moças da cidade vêm para tirar água.
14 Eri, serepein pwulopwul men me I pahn ndahng, ‘Menlau kaidi omw sahen pwe I en nimpil mahs.’ Ma e pahn nda, ‘Nna, ale oh nim; oh I pil pahn kanimpile noumw kamel kan,’ iei ih me komw ketin piladahr ong sapwellimomwi ladu Aisek. Ma met pahn pweida, I pahn patohwan esehki me komw ketin kapwaiada sapwellimomwi inou ong ei soumaso.”
14 Vou dizer a uma delas: “Por favor, abaixe o seu pote para que eu beba um pouco de água.” Se ela disser assim: “Beba, e eu vou dar água também para os seus camelos”, que seja essa a moça que escolheste para o teu servo Isaque. Se isso acontecer, ficarei sabendo que foste bondoso para o meu patrão.
15 Mwohn eh kanekehla eh kapakapo, iet Repeka pa lel wasao, kapaik eh saho. Repeka nein Petuel, a Petuel nein Milka, en Nahor rien Eipraam eh pwoud.
15 Ele nem havia acabado a oração, quando Rebeca veio, carregando o seu pote no ombro. Ela era filha de Betuel, que era filho de Milca e de Naor, o irmão de Abraão.
16 Eri, Repeka serepein meipwon emen, me inenen kaselel. E kohdihla ni pwarero oh idipada nah saho oh pwurodohsang ie.
16 Rebeca era uma linda moça, ainda virgem; nenhum homem havia tocado nela. Ela desceu até o poço, encheu o seu pote e subiu.
17 Laduwo ahpw tangala reh oh ndaiong, “Menlau kihdo mahs nimei kis pihlen sang nan noumw sahen.”
17 Então o empregado de Abraão foi correndo se encontrar com ela e disse: — Por favor, deixe que eu beba um pouco da água do seu pote.
18 A serepeino ahpw sapeng, nda, “Nna, komw ale, maing.” Ih eri mwadangete kihdihsang pohn pwopwe saho, kanimpilehki laduwo.
18 — O senhor pode beber — respondeu ela. E rapidamente abaixou o pote e o segurou enquanto ele bebia.
19 Mwurin eh kanimpile laduwo, serepeino ahpw nda, “I pahn pil kanimpile noumw kamel kan, irail koaros lao medla.”
19 Depois de lhe dar de beber, a moça disse: — Vou tirar água também para os seus camelos e lhes darei de beber o quanto quiserem.
20 Ih eri mwadangete wudekihdi audepen nah saho nan deupen pihl ko, oh pwuredihla idipil nan pwarero e lao kanimpile kamel ko koaros.
20 Rapidamente ela despejou a água no bebedouro e correu várias vezes ao poço a fim de tirar água para todos os camelos.
21 Laduwo ahpw mwasamwasahn, ma Koht ketin kupwurehla eh seiloak de soh.
21 Enquanto isso o homem, sem dizer nada, ficou observando a moça para saber se o Senhor Deus havia ou não abençoado a sua viagem.
22 Ni eh nekier en serepeino eh kanimpile mahn ako, laduwo ahpw ale rihng kesempwal ehu oh kihong ni tumwe, oh luwou kohl riau ong ni peh kan.
22 Quando os camelos acabaram de beber, o homem pegou uma argola de ouro, que pesava seis gramas, e colocou no nariz dela. E também lhe deu duas pulseiras de ouro, que pesavam mais de cem gramas.
23 E ahpw idek reh, “Nein ihs kowe, ihs omw pahpa? Menlau ndadohng ie mahs. Mie wasa ni imwen omw pahpao me ngehi oh nei mahn akan kak pweidi ie pwohnget?”
23 Em seguida perguntou: — Por favor, diga quem é o seu pai. Será que na casa dele há lugar para os meus homens e eu passarmos a noite?
24 Serepeino ahpw sapeng, nda, “Ngehi nein Petuel, nein Nahor oh Milka.”
24 Ela respondeu: — Eu sou filha de Betuel, filho de Milca e de Naor.
25 Reh oh tahpwte reht, kenen mahn akan, oh mie wasa me kumwail kak pweidi ie.”
25 Na nossa casa há lugar para dormir e também bastante palha e capim para os camelos.
26 Ohlo eri kelehpwikihdi oh kaudokiong KAUN-O, ketihtihki,
26 Então o homem se ajoelhou e adorou a Deus, o Senhor .
27 “Kaping ong KAUN-O, Koht en ei soumas Eipraam, me ketin kapwaiadahr sapwellime inou ong ei soumas. KAUN-O me ketin kahluwaiedohng ni imwen kisehn ei soumaso.”
27 Ele disse: — Bendito seja o
28 Serepeino ahpw mwadangalahng ni imwen eh nohno oh padahkihong mehkoaros me wiawiher.
28 A moça foi correndo para a casa da sua mãe e contou o que havia acontecido. Rebeca tinha um irmão chamado Labão, o qual viu a argola no nariz da irmã e as pulseiras nos seus braços e a ouviu contar o que o homem tinha dito para ela. Labão saiu correndo e foi buscar o empregado de Abraão, que havia ficado de pé, ao lado dos camelos, ali perto do poço.
29 Mie rien Repeka ohl emen me adaneki Lapan, me tenge pwarero wasa me nein Eipraam laduwo mihmi ie.
29 — ausente —
30 E kilangada rihngo oh luwou ko ni pehn rie serepeino, oh rongada mehkoaros me ohlo ndaiong serepeino. Ih eri kohla rehn nein Eipraam laduwo, me kesikesihnen limwahn kamel ko nin pwarero.
30 — ausente —
31 E ahpw ndahng, “Komw ketido, KAUN-O ketin kupwuramwhwihiukadahr. Dahme komw ketiketki met, ni ei kaunopadahr deumwi ni imweio, oh dewen noumwi mahn akan?”
31 Labão disse: — Venha comigo, homem abençoado por Deus, o
32 Ohlo eri pedolong nan ihmwo, a Lapan akeredihsang pohn kamel ko kepwe ko oh kamwenge irail. Mwuhr, e ahpw kihong pihl laduwo oh ienge ko pwe re en widen nehrail ko.
32 Então o homem entrou na casa. Labão tirou a carga dos camelos e lhes deu palha e capim. Depois trouxe água para que o empregado de Abraão e os seus companheiros lavassem os pés.
33 Kisin sak pil kaunopadahr mwohrail; laduwo ahpw ketihtihki, “I sohte pahn tungoal mwohn ei pahn sakarkihda kahrepen ei pwarodo.”
33 Quando trouxeram a comida, o homem disse: — Eu não vou comer enquanto não disser o que tenho para dizer. — Fale — disse Labão.
34 Ih eri tapiada koasoi: “Sapwellimen Eipraam ladu ngehi.
34 Então ele disse o seguinte: — Eu sou empregado de Abraão.
35 KAUN-O ketin kupwuramwahwih mehlel ei soumaso, oh ketin kapaiahda ni mehkoaros. E ketikihong pelin sihpw ngeder, pelin kuht oh kou, silper, kohl, oh lidu kei, iangahki kamel oh ahs tohtohie.
35 O Senhor Deus abençoou muito o meu patrão, e ele ficou rico. O Senhor lhe deu rebanhos de ovelhas e cabras, gado, prata, ouro, escravos e escravas, camelos e jumentos.
36 Sara, en ei soumaso eh pwoud, naitikihada pwutak emen ni eh likeilapalahr. Ei soumaso ketikihongehr eh sohso, mehkoaros me e ahneki.
36 Sara, a sua mulher, mesmo depois de velha, deu um filho ao meu patrão, e o filho herdará tudo o que o pai tem.
37 E kehkehlingkihong ie I en inoukihda oh kapwaiada eh mahsen, ni eh mahsanih, ‘Kaleke ke pilada en nei pwutaket eh pwoud sang nan wehin Kenan.
37 O meu patrão me fez jurar que eu faria o que ele ordenasse e me disse: “Não deixe que o meu filho case com nenhuma mulher deste país de Canaã, onde estou morando.
38 Ke pahn kohwei rehn ei peneinei, rehn kisehi ko, oh pilasang rehrail en nei pwutaket eh pwoud.’
38 Vá até o lugar onde mora a família do meu pai e no meio dos meus parentes escolha uma mulher para ele.”
39 Ngehi ahpw patohwanohng ei soumaso, ‘A dahme pahn wiawi, ma serepeino sohte men iang patohdo?’
39 Então eu lhe perguntei: “E o que é que eu faço se a moça não quiser vir comigo?”
40 A e sapeng, mahsanih, ‘KAUN-O, me I kin peikiong ahnsou koaros, pahn ketin kadar sapwellime tohnleng pwe en ieiang uhk pwe omw seiloak en kak pweida. Ke pahn ale en nei pwutaket eh pwoud sang rehn ei peneinei, sang rehn en ei pahpao eh peneinei.
40 Ele me respondeu: “Eu tenho obedecido fielmente a Deus, o Senhor . Ele enviará o seu Anjo para estar com você, e tudo dará certo. No meio da minha gente, na família do meu pai, você escolherá uma mulher para o meu filho.
41 Eri, ma ke kapwaiada met, ke pahn saledeksang omw inowo; a ma ke kohla rehn ei peneinei, re ahpw kahng kihwei, ke pahn pil saledeksang omw inowo.’
41 Se você falar com os meus parentes, e eles não quiserem dar a moça, então você ficará livre do juramento que me fez.”
42 “Eri, ni ei leledo rahnwet ni pwarero, I wia ei kapakap nin duwe met, ‘Maing KAUN, Koht en ei soumas Eipraam, komw ketin kupwure ei doadoahk.
42 — E foi assim que hoje cheguei ao poço e disse a Deus o seguinte: “Ó Senhor , ó Deus de Abraão, o meu patrão, eu peço que aquilo que vou fazer dê certo.
43 Iet ngehi me patopato ni pwarer wet. Eri, ni serepein pwulopwul men eh pahn kohieidohng idipil, I pahn peki en kihdo mahs nimei kis pihl sang nan nah saho.
43 Eu estou aqui ao lado do poço. Quando uma moça vier tirar água, eu vou pedir que me dê de beber da água do seu pote.
44 Eri, ma e kihdo oh e pil pahn kanimpile nei kamel akan, iei ih me komw ketin pilada en nein ei soumaso pwutak eh pwoud.’
44 Se ela concordar e também se oferecer para tirar água para os meus camelos, que seja essa a que escolheste para ser mulher do filho do meu patrão.”
45 Eri, mwohn ei kanekehla ei kapakapo, Repeka pa lella kapaik eh saho, e ahpw kohdihla idipil ni pwarero, I ahpw ndahng, ‘Menlau kihdo mahs nimei kis pihlen.’
45 Eu nem havia acabado de fazer essa oração em silêncio, quando Rebeca veio com um pote no ombro, desceu até o poço e tirou água. Aí eu disse: “Dê-me um pouco de água, por favor.”
46 A e mwadangete kihdi eh saho oh nda, ‘Ale, nim oh I pil pahn kanimpile noumw kamel akan.’ Ngehi eri nimpil oh ih kanimpile kamel ako.
46 Ela abaixou depressa o seu pote e disse: “Pode beber, e vou dar de beber também aos seus camelos.” Então eu bebi, e ela deu água também aos camelos.
47 I ahpw idek reh, ‘Nein ihs kowe? Ihs omw pahpa?’ A e sapeng, nda, ‘Nein Petuel ngehi, nein Nahor oh Milka.’ Ngehi eri kihong kisin rihngo ni tumweo oh luwou ko ni peh ko.
47 Em seguida perguntei: “Quem é o seu pai?” Ela respondeu: “Eu sou filha de Betuel, filho de Milca e de Naor.” Então coloquei uma argola no nariz dela e duas pulseiras nos seus braços.
48 Ngehi eri kelehpwikihdi oh kaudokiong KAUN-O. I kapinga KAUN-O, Koht en ei soumas Eipraam, me ketin kahluwaiedohng rehn rien ei soumaso, wasa I diarehr ie en nein ei soumaso pwutak eh pwoud.
48 Eu me ajoelhei e adorei a Deus. E louvei o Senhor , o Deus de Abraão, o meu patrão, que me guiou diretamente aos seus parentes a fim de que eu levasse a filha do irmão do meu patrão para o seu filho.
49 Eri, ma komw men kapwaiada omwi pwukoa ong ei soumaso, a komw menlau padahkihdo; ma so, komw pil mahsanihodo, pwe I en koasoanehdi dahme I pahn wia.”
49 Agora, digam se vocês vão ser bondosos e sinceros com o meu patrão; se não, digam também, para que eu resolva o que fazer.
50 Lapan oh Petuel eri sapeng, “Pwehki irair wet eh sang ni kupwuren KAUN-O, kitail sohte kak wia mehkot pwe kapwaiadahte.
50 Labão e Betuel responderam: — Tudo isso vem de Deus, o
51 Eri, iet Repeka; komw ale oh ketikihda. En pwoudikihda nein omw soumaso, pwutak, nin duwen me KAUN-O ketin kupwurkiher.”
51 Aqui está Rebeca; leve-a com você. Que ela seja a mulher do filho do seu patrão, como o Senhor Deus já disse.
52 Ni nein Eipraam laduwo eh rongada arail pasapeng en pekipek wet, e ahpw poaridi lel nanpwel oh kaudokiong KAUN-O.
52 Quando o empregado de Abraão ouviu essas palavras, ajoelhou-se, encostou o rosto no chão e adorou a Deus, o Senhor .
53 E ahpw kapwarehda likou, silper, kohl oh dipwisou en kapwat ekei, oh kihong Repeka. E pil kihong ekei dipwisou pweilaud ko rehn rien Repeka ohlo oh eh nohno.
53 Em seguida pegou vários objetos de prata e de ouro e vestidos e os deu a Rebeca. E também deu presentes caros ao irmão e à mãe dela.
54 Eri, nein Eipraam laduwo oh ienge ko ahpw mwenge oh nim, oh pweidi wasao. Nimenseng en mandahn rahno, laduwo ahpw ndaiong irail, “Eri, kumwail mweidohng ie pwe I en pwuralahng rehn ei soumaso.”
54 Então ele e os seus companheiros comeram e beberam, e passaram a noite ali. No outro dia de manhã, quando se levantaram, o empregado disse: — Deixem que eu volte para a casa do meu patrão.
55 Lapan oh eh nohno ahpw sapeng, “Serepeinen en mihmihte mahs reht wihk ehu de rahn eisek; mwuhr, e kak kohkohwei.”
55 Mas o irmão e a mãe de Rebeca disseram: — É melhor que ela fique com a gente alguns dias, talvez uns dez, e depois poderá ir.
56 A e sapeng ira, nda, “Kumwail dehr kapweiekiehdi, pwe KAUN-O ketin kupwuramwahwihalahr ei seiloaket. Kumwail mweidohng ie I en pwurala rehn ei soumaso.”
56 Mas o empregado respondeu: — Não me façam ficar aqui. O
57 Irail eri sapeng, nda, “Kitail ekerodo serepeinen oh idek reh nsene.”
57 Então eles disseram: — Vamos chamar Rebeca para ver o que ela diz.
58 Irail eri ekerodo Repeka oh idek reh, “Ke men iangada ohl menet kohkohla?” A e sapeng, “Ei, I pahn iangada.”
58 Eles chamaram a moça e lhe perguntaram: — Você quer ir com este homem? — Quero — respondeu ela.
59 Eri, irail ahpw mweidala Repeka oh neirail sounpapaho en iangada nein Eipraam laduwo oh ienge ko.
59 Aí deixaram que Rebeca e a mulher que havia sido sua babá fossem com o empregado de Abraão e os seus companheiros.
60 Irail eri kapaiahda Repeka, nda:
60 E abençoaram Rebeca, dizendo: “Que você, nossa irmã, seja mãe de milhões! Que os seus descendentes conquistem as cidades dos seus inimigos!”
61 Mwuhr, Repeka oh nah pwihnen serepein kan ahpw karadahng pohn kamel ko oh iangada nein Eipraam laduwo, re ahpw mwesel kohkohla.
61 Então Rebeca e as suas empregadas se prepararam, montaram os camelos e seguiram o empregado de Abraão. E assim eles foram embora.
62 Aisek ahpw mwemweitlahng nan sapwtehn en “Pwarer en me Ieiaso Me ketin Mamahsanih Ie”; e ahpw kin koukousoan palieir en Kenan.
62 Isaque tinha vindo ao deserto onde ficava o “Poço Daquele que Vive e Me Vê”, pois morava no sul de Canaã.
63 Soutik ehu, e ahpw wie mwemweitseli nan mohs akan, e ahpw kilangada kamel kei me kohkohdo.
63 Ele havia saído à tardinha para dar um passeio pelo campo, quando viu que vinham vindo camelos.
64 Ni Repeka eh kilangada Aisek, e ahpw keredihsang pohn dakepeo,
64 Rebeca também olhou e, quando viu Isaque, desceu do camelo
65 oh idek rehn nein Eipraam laduwo, “Ihs ohl meno me kohkodohng kitail nan mohso?”
65 e perguntou ao empregado: — Quem é aquele homem que vem andando pelo campo na nossa direção? — É o meu patrão — respondeu ele. Aí ela pegou o véu e cobriu o rosto.
66 Laduwo eri ndaiong Aisek mehkoaros me e wiadahr.
66 O empregado contou a Isaque tudo o que havia feito.
67 Mwuhr, Aisek ahpw kahrehlong Repeka nan impwal en eh nohno, Sara, oh serepeino ahpw wiahla eh pwoud. Aisek poakepoakehla mehlel Repeka, iei me e sohla kin nsensuwedki mehlahn eh nohno.
67 Então Isaque levou Rebeca para a barraca onde Sara, a sua mãe, havia morado, e ela se tornou a sua mulher. Isaque amou Rebeca e assim foi consolado depois da morte da sua mãe.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.