Gênesis 24
Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs ARA
1 Eri, Eipraam inenen likeilapalahr, oh KAUN-O ahpw ketin kupwuramwahwiher ni mehkoaros.
1 Era Abraão já idoso, bem avançado em anos; e o Senhor em tudo o havia abençoado.
2 Eipraam eri ndaiong nah laduwo me keieu maho, me pil sounkohwahn mehkoaros me e ahneki, “Kihdiong pehmwen nan dengeie oh wiahda inou.
2 Disse Abraão ao seu mais antigo servo da casa, que governava tudo o que possuía: Põe a mão por baixo da minha coxa,
3 I anahne ke en inoukihong ie oh kahukihla mwohn KAUN-O, Koht en nanleng oh sampah, me ke sohte pahn pilada en nei pwutaket eh pwoud emen sang wasaht nan Kenan.
3 para que eu te faça jurar pelo Senhor , Deus do céu e da terra, que não tomarás esposa para meu filho das filhas dos cananeus, entre os quais habito;
4 Ke pahn pwurowei nan uhdakeio oh rapahkihda en nei pwutak Aisek, eh pwoud sang rehn kisehi ko.”
4 mas irás à minha parentela e daí tomarás esposa para Isaque, meu filho.
5 Laduwo ahpw idek, “A ma serepeino sohte pahn men iang ie kohdo met, dahme I pahn wia? I pahn kadarala sapwellimomwi pwutaket nan sahpw me komw ketido sang ie?”
5 Disse-lhe o servo: Talvez não queira a mulher seguir-me para esta terra; nesse caso, levarei teu filho à terra donde saíste?
6 Eipraam ahpw sapengki, “Kalekehte ke kadarala nei pwutaken wasao!
6 Respondeu-lhe Abraão: Cautela! Não faças voltar para lá meu filho.
7 KAUN-O, Koht en nanleng, ketikiniesang rehn ei pahpao oh nan sapwen kisehi ko, ketikidohng ie wasaht, oh ketin kahukihla oh inoukihong ie me e pahn ketikihong sahpw wet kadaudokei kan. E pahn ketin kadar sapwellime tohnleng mwohmw pwe ke en kak alehsang wasao en nei pwutako eh pwoud.
7 O Senhor , Deus do céu, que me tirou da casa de meu pai e de minha terra natal, e que me falou, e jurou, dizendo: À tua descendência darei esta terra, ele enviará o seu anjo, que te há de preceder, e tomarás de lá esposa para meu filho.
8 A ma serepeino sohte men iang uhk kohdo met, ke pahn saledeksang inou me ke wiahiong ie. Ahpw ke sohte mwahn pahn kapwurehla wasao nei pwutako.”
8 Caso a mulher não queira seguir-te, ficarás desobrigado do teu juramento; entretanto, não levarás para lá meu filho.
9 Laduwo eri kihdi peho nanpwungen dengen Eipraam, eh soumaso, oh wiahda inou me e pahn kapwaiada mehkoaros me e kehkehlingkihong.
9 Com isso, pôs o servo a mão por baixo da coxa de Abraão, seu senhor, e jurou fazer segundo o resolvido.
10 Laduwo, me sounkohwahn en Eipraam dipwisou kan, eri ale nein eh soumaso kamel ehk, e ahpw mwesel kohkolahng nan kahnimw wasa me Nahor kin koukousoan ie paliepeng en Mesopodamia.
10 Tomou o servo dez dos camelos do seu senhor e, levando consigo de todos os bens dele, levantou-se e partiu, rumo da Mesopotâmia, para a cidade de Naor.
11 Ni eh lel wasao, e kommoalehdi kamel ko ni pwarer ehu likin kahnimwo. Eri, wasa soutikpenehr, oh ahnsowo lihen kahnimwo kan kin kodohng idipil.
11 Fora da cidade, fez ajoelhar os camelos junto a um poço de água, à tarde, hora em que as moças saem a tirar água.
12 E ahpw kapakap, patohwan, “Maing KAUN, Koht en ei soumas Eipraam, komw ketin kupwure ie rahnwet oh kapwaiada sapwellimomwi inou ong ei tungoal soumaso.
12 E disse consigo: Ó Senhor , Deus de meu senhor Abraão, rogo-te que me acudas hoje e uses de bondade para com o meu senhor Abraão!
13 Iet ngehi me patopato limwahn pwarer wet, wasa me serepein kan en kahnimw wet pahn patohdohng idipil ie.
13 Eis que estou ao pé da fonte de água, e as filhas dos homens desta cidade saem para tirar água;
14 Eri, serepein pwulopwul men me I pahn ndahng, ‘Menlau kaidi omw sahen pwe I en nimpil mahs.’ Ma e pahn nda, ‘Nna, ale oh nim; oh I pil pahn kanimpile noumw kamel kan,’ iei ih me komw ketin piladahr ong sapwellimomwi ladu Aisek. Ma met pahn pweida, I pahn patohwan esehki me komw ketin kapwaiada sapwellimomwi inou ong ei soumaso.”
14 dá-me, pois, que a moça a quem eu disser: inclina o cântaro para que eu beba; e ela me responder: Bebe, e darei ainda de beber aos teus camelos, seja a que designaste para o teu servo Isaque; e nisso verei que usaste de bondade para com o meu senhor.
15 Mwohn eh kanekehla eh kapakapo, iet Repeka pa lel wasao, kapaik eh saho. Repeka nein Petuel, a Petuel nein Milka, en Nahor rien Eipraam eh pwoud.
15 Considerava ele ainda, quando saiu Rebeca, filha de Betuel, filho de Milca, mulher de Naor, irmão de Abraão, trazendo um cântaro ao ombro.
16 Eri, Repeka serepein meipwon emen, me inenen kaselel. E kohdihla ni pwarero oh idipada nah saho oh pwurodohsang ie.
16 A moça era mui formosa de aparência, virgem, a quem nenhum homem havia possuído; ela desceu à fonte, encheu o seu cântaro e subiu.
17 Laduwo ahpw tangala reh oh ndaiong, “Menlau kihdo mahs nimei kis pihlen sang nan noumw sahen.”
17 Então, o servo saiu-lhe ao encontro e disse: Dá-me de beber um pouco da água do teu cântaro.
18 A serepeino ahpw sapeng, nda, “Nna, komw ale, maing.” Ih eri mwadangete kihdihsang pohn pwopwe saho, kanimpilehki laduwo.
18 Ela respondeu: Bebe, meu senhor. E, prontamente, baixando o cântaro para a mão, lhe deu de beber.
19 Mwurin eh kanimpile laduwo, serepeino ahpw nda, “I pahn pil kanimpile noumw kamel kan, irail koaros lao medla.”
19 Acabando ela de dar a beber, disse: Tirarei água também para os teus camelos, até que todos bebam.
20 Ih eri mwadangete wudekihdi audepen nah saho nan deupen pihl ko, oh pwuredihla idipil nan pwarero e lao kanimpile kamel ko koaros.
20 E, apressando-se em despejar o cântaro no bebedouro, correu outra vez ao poço para tirar mais água; tirou-a e deu-a a todos os camelos.
21 Laduwo ahpw mwasamwasahn, ma Koht ketin kupwurehla eh seiloak de soh.
21 O homem a observava, em silêncio, atentamente, para saber se teria o Senhor levado a bom termo a sua jornada ou não.
22 Ni eh nekier en serepeino eh kanimpile mahn ako, laduwo ahpw ale rihng kesempwal ehu oh kihong ni tumwe, oh luwou kohl riau ong ni peh kan.
22 Tendo os camelos acabado de beber, tomou o homem um pendente de ouro de meio siclo de peso e duas pulseiras para as mãos dela, do peso de dez siclos de ouro;
23 E ahpw idek reh, “Nein ihs kowe, ihs omw pahpa? Menlau ndadohng ie mahs. Mie wasa ni imwen omw pahpao me ngehi oh nei mahn akan kak pweidi ie pwohnget?”
23 e lhe perguntou: De quem és filha? Peço-te que me digas. Haverá em casa de teu pai lugar em que eu fique, e a comitiva?
24 Serepeino ahpw sapeng, nda, “Ngehi nein Petuel, nein Nahor oh Milka.”
24 Ela respondeu: Sou filha de Betuel, filho de Milca, o qual ela deu à luz a Naor.
25 Reh oh tahpwte reht, kenen mahn akan, oh mie wasa me kumwail kak pweidi ie.”
25 E acrescentou: Temos palha, e muito pasto, e lugar para passar a noite.
26 Ohlo eri kelehpwikihdi oh kaudokiong KAUN-O, ketihtihki,
26 Então, se inclinou o homem e adorou ao Senhor .
27 “Kaping ong KAUN-O, Koht en ei soumas Eipraam, me ketin kapwaiadahr sapwellime inou ong ei soumas. KAUN-O me ketin kahluwaiedohng ni imwen kisehn ei soumaso.”
27 E disse: Bendito seja o Senhor , Deus de meu senhor Abraão, que não retirou a sua benignidade e a sua verdade de meu senhor; quanto a mim, estando no caminho, o Senhor me guiou à casa dos parentes de meu senhor.
28 Serepeino ahpw mwadangalahng ni imwen eh nohno oh padahkihong mehkoaros me wiawiher.
28 E a moça correu e contou aos da casa de sua mãe todas essas coisas.
29 Mie rien Repeka ohl emen me adaneki Lapan, me tenge pwarero wasa me nein Eipraam laduwo mihmi ie.
29 Ora, Rebeca tinha um irmão, chamado Labão; este correu ao encontro do homem junto à fonte.
30 E kilangada rihngo oh luwou ko ni pehn rie serepeino, oh rongada mehkoaros me ohlo ndaiong serepeino. Ih eri kohla rehn nein Eipraam laduwo, me kesikesihnen limwahn kamel ko nin pwarero.
30 Pois, quando viu o pendente e as pulseiras nas mãos de sua irmã, tendo ouvido as palavras de Rebeca, sua irmã, que dizia: Assim me falou o homem, foi Labão ter com ele, o qual estava em pé junto aos camelos, junto à fonte.
31 E ahpw ndahng, “Komw ketido, KAUN-O ketin kupwuramwhwihiukadahr. Dahme komw ketiketki met, ni ei kaunopadahr deumwi ni imweio, oh dewen noumwi mahn akan?”
31 E lhe disse: Entra, bendito do Senhor , por que estás aí fora? Pois já preparei a casa e o lugar para os camelos.
32 Ohlo eri pedolong nan ihmwo, a Lapan akeredihsang pohn kamel ko kepwe ko oh kamwenge irail. Mwuhr, e ahpw kihong pihl laduwo oh ienge ko pwe re en widen nehrail ko.
32 Então, fez entrar o homem; descarregaram-lhe os camelos e lhes deram forragem e pasto; deu-se-lhe água para lavar os pés e também aos homens que estavam com ele.
33 Kisin sak pil kaunopadahr mwohrail; laduwo ahpw ketihtihki, “I sohte pahn tungoal mwohn ei pahn sakarkihda kahrepen ei pwarodo.”
33 Diante dele puseram comida; porém ele disse: Não comerei enquanto não expuser o propósito a que venho. Labão respondeu-lhe: Dize.
34 Ih eri tapiada koasoi: “Sapwellimen Eipraam ladu ngehi.
34 Então, disse: Sou servo de Abraão.
35 KAUN-O ketin kupwuramwahwih mehlel ei soumaso, oh ketin kapaiahda ni mehkoaros. E ketikihong pelin sihpw ngeder, pelin kuht oh kou, silper, kohl, oh lidu kei, iangahki kamel oh ahs tohtohie.
35 O Senhor tem abençoado muito ao meu senhor, e ele se tornou grande; deu-lhe ovelhas e bois, e prata e ouro, e servos e servas, e camelos e jumentos.
36 Sara, en ei soumaso eh pwoud, naitikihada pwutak emen ni eh likeilapalahr. Ei soumaso ketikihongehr eh sohso, mehkoaros me e ahneki.
36 Sara, mulher do meu senhor, era já idosa quando lhe deu à luz um filho; a este deu ele tudo quanto tem.
37 E kehkehlingkihong ie I en inoukihda oh kapwaiada eh mahsen, ni eh mahsanih, ‘Kaleke ke pilada en nei pwutaket eh pwoud sang nan wehin Kenan.
37 E meu senhor me fez jurar, dizendo: Não tomarás esposa para meu filho das mulheres dos cananeus, em cuja terra habito;
38 Ke pahn kohwei rehn ei peneinei, rehn kisehi ko, oh pilasang rehrail en nei pwutaket eh pwoud.’
38 porém irás à casa de meu pai e à minha família e tomarás esposa para meu filho.
39 Ngehi ahpw patohwanohng ei soumaso, ‘A dahme pahn wiawi, ma serepeino sohte men iang patohdo?’
39 Respondi ao meu senhor: Talvez não queira a mulher seguir-me.
40 A e sapeng, mahsanih, ‘KAUN-O, me I kin peikiong ahnsou koaros, pahn ketin kadar sapwellime tohnleng pwe en ieiang uhk pwe omw seiloak en kak pweida. Ke pahn ale en nei pwutaket eh pwoud sang rehn ei peneinei, sang rehn en ei pahpao eh peneinei.
40 Ele me disse: O Senhor , em cuja presença eu ando, enviará contigo o seu Anjo e levará a bom termo a tua jornada, para que, da minha família e da casa de meu pai, tomes esposa para meu filho.
41 Eri, ma ke kapwaiada met, ke pahn saledeksang omw inowo; a ma ke kohla rehn ei peneinei, re ahpw kahng kihwei, ke pahn pil saledeksang omw inowo.’
41 Então, serás desobrigado do meu juramento, quando fores à minha família; se não ta derem, desobrigado estarás do meu juramento.
42 “Eri, ni ei leledo rahnwet ni pwarero, I wia ei kapakap nin duwe met, ‘Maing KAUN, Koht en ei soumas Eipraam, komw ketin kupwure ei doadoahk.
42 Hoje, pois, cheguei à fonte e disse comigo: ó Senhor , Deus de meu senhor Abraão, se me levas a bom termo a jornada em que sigo,
43 Iet ngehi me patopato ni pwarer wet. Eri, ni serepein pwulopwul men eh pahn kohieidohng idipil, I pahn peki en kihdo mahs nimei kis pihl sang nan nah saho.
43 eis-me agora junto à fonte de água; a moça que sair para tirar água, a quem eu disser: dá-me um pouco de água do teu cântaro,
44 Eri, ma e kihdo oh e pil pahn kanimpile nei kamel akan, iei ih me komw ketin pilada en nein ei soumaso pwutak eh pwoud.’
44 e ela me responder: Bebe, e também tirarei água para os teus camelos, seja essa a mulher que o Senhor designou para o filho de meu senhor.
45 Eri, mwohn ei kanekehla ei kapakapo, Repeka pa lella kapaik eh saho, e ahpw kohdihla idipil ni pwarero, I ahpw ndahng, ‘Menlau kihdo mahs nimei kis pihlen.’
45 Considerava ainda eu assim, no meu íntimo, quando saiu Rebeca trazendo o seu cântaro ao ombro, desceu à fonte e tirou água. E eu lhe disse: peço-te que me dês de beber.
46 A e mwadangete kihdi eh saho oh nda, ‘Ale, nim oh I pil pahn kanimpile noumw kamel akan.’ Ngehi eri nimpil oh ih kanimpile kamel ako.
46 Ela se apressou e, baixando o cântaro do ombro, disse: Bebe, e também darei de beber aos teus camelos. Bebi, e ela deu de beber aos camelos.
47 I ahpw idek reh, ‘Nein ihs kowe? Ihs omw pahpa?’ A e sapeng, nda, ‘Nein Petuel ngehi, nein Nahor oh Milka.’ Ngehi eri kihong kisin rihngo ni tumweo oh luwou ko ni peh ko.
47 Daí lhe perguntei: de quem és filha? Ela respondeu: Filha de Betuel, filho de Naor e Milca. Então, lhe pus o pendente no nariz e as pulseiras nas mãos.
48 Ngehi eri kelehpwikihdi oh kaudokiong KAUN-O. I kapinga KAUN-O, Koht en ei soumas Eipraam, me ketin kahluwaiedohng rehn rien ei soumaso, wasa I diarehr ie en nein ei soumaso pwutak eh pwoud.
48 E, prostrando-me, adorei ao Senhor e bendisse ao Senhor , Deus do meu senhor Abraão, que me havia conduzido por um caminho direito, a fim de tomar para o filho do meu senhor uma filha do seu parente.
49 Eri, ma komw men kapwaiada omwi pwukoa ong ei soumaso, a komw menlau padahkihdo; ma so, komw pil mahsanihodo, pwe I en koasoanehdi dahme I pahn wia.”
49 Agora, pois, se haveis de usar de benevolência e de verdade para com o meu senhor, fazei-mo saber; se não, declarai-mo, para que eu vá, ou para a direita ou para a esquerda.
50 Lapan oh Petuel eri sapeng, “Pwehki irair wet eh sang ni kupwuren KAUN-O, kitail sohte kak wia mehkot pwe kapwaiadahte.
50 Então, responderam Labão e Betuel: Isto procede do Senhor , nada temos a dizer fora da sua verdade.
51 Eri, iet Repeka; komw ale oh ketikihda. En pwoudikihda nein omw soumaso, pwutak, nin duwen me KAUN-O ketin kupwurkiher.”
51 Eis Rebeca na tua presença; toma-a e vai-te; seja ela a mulher do filho do teu senhor, segundo a palavra do Senhor .
52 Ni nein Eipraam laduwo eh rongada arail pasapeng en pekipek wet, e ahpw poaridi lel nanpwel oh kaudokiong KAUN-O.
52 Tendo ouvido o servo de Abraão tais palavras, prostrou-se em terra diante do Senhor ;
53 E ahpw kapwarehda likou, silper, kohl oh dipwisou en kapwat ekei, oh kihong Repeka. E pil kihong ekei dipwisou pweilaud ko rehn rien Repeka ohlo oh eh nohno.
53 e tirou joias de ouro e de prata e vestidos e os deu a Rebeca; também deu ricos presentes a seu irmão e a sua mãe.
54 Eri, nein Eipraam laduwo oh ienge ko ahpw mwenge oh nim, oh pweidi wasao. Nimenseng en mandahn rahno, laduwo ahpw ndaiong irail, “Eri, kumwail mweidohng ie pwe I en pwuralahng rehn ei soumaso.”
54 Depois, comeram, e beberam, ele e os homens que estavam com ele, e passaram a noite. De madrugada, quando se levantaram, disse o servo: Permiti que eu volte ao meu senhor.
55 Lapan oh eh nohno ahpw sapeng, “Serepeinen en mihmihte mahs reht wihk ehu de rahn eisek; mwuhr, e kak kohkohwei.”
55 Mas o irmão e a mãe da moça disseram: Fique ela ainda conosco alguns dias, pelo menos dez; e depois irá.
56 A e sapeng ira, nda, “Kumwail dehr kapweiekiehdi, pwe KAUN-O ketin kupwuramwahwihalahr ei seiloaket. Kumwail mweidohng ie I en pwurala rehn ei soumaso.”
56 Ele, porém, lhes disse: Não me detenhais, pois o Senhor me tem levado a bom termo na jornada; permiti que eu volte ao meu senhor.
57 Irail eri sapeng, nda, “Kitail ekerodo serepeinen oh idek reh nsene.”
57 Disseram: Chamemos a moça e ouçamo-la pessoalmente.
58 Irail eri ekerodo Repeka oh idek reh, “Ke men iangada ohl menet kohkohla?” A e sapeng, “Ei, I pahn iangada.”
58 Chamaram, pois, a Rebeca e lhe perguntaram: Queres ir com este homem? Ela respondeu: Irei.
59 Eri, irail ahpw mweidala Repeka oh neirail sounpapaho en iangada nein Eipraam laduwo oh ienge ko.
59 Então, despediram a Rebeca, sua irmã, e a sua ama, e ao servo de Abraão, e a seus homens.
60 Irail eri kapaiahda Repeka, nda:
60 Abençoaram a Rebeca e lhe disseram: És nossa irmã; sê tu a mãe de milhares de milhares, e que a tua descendência possua a porta dos seus inimigos.
61 Mwuhr, Repeka oh nah pwihnen serepein kan ahpw karadahng pohn kamel ko oh iangada nein Eipraam laduwo, re ahpw mwesel kohkohla.
61 Então, se levantou Rebeca com suas moças e, montando os camelos, seguiram o homem. O servo tomou a Rebeca e partiu.
62 Aisek ahpw mwemweitlahng nan sapwtehn en “Pwarer en me Ieiaso Me ketin Mamahsanih Ie”; e ahpw kin koukousoan palieir en Kenan.
62 Ora, Isaque vinha de caminho de Beer-Laai-Roi, porque habitava na terra do Neguebe.
63 Soutik ehu, e ahpw wie mwemweitseli nan mohs akan, e ahpw kilangada kamel kei me kohkohdo.
63 Saíra Isaque a meditar no campo, ao cair da tarde; erguendo os olhos, viu, e eis que vinham camelos.
64 Ni Repeka eh kilangada Aisek, e ahpw keredihsang pohn dakepeo,
64 Também Rebeca levantou os olhos, e, vendo a Isaque, apeou do camelo,
65 oh idek rehn nein Eipraam laduwo, “Ihs ohl meno me kohkodohng kitail nan mohso?”
65 e perguntou ao servo: Quem é aquele homem que vem pelo campo ao nosso encontro? É o meu senhor, respondeu. Então, tomou ela o véu e se cobriu.
66 Laduwo eri ndaiong Aisek mehkoaros me e wiadahr.
66 O servo contou a Isaque todas as coisas que havia feito.
67 Mwuhr, Aisek ahpw kahrehlong Repeka nan impwal en eh nohno, Sara, oh serepeino ahpw wiahla eh pwoud. Aisek poakepoakehla mehlel Repeka, iei me e sohla kin nsensuwedki mehlahn eh nohno.
67 Isaque conduziu-a até à tenda de Sara, mãe dele, e tomou a Rebeca, e esta lhe foi por mulher. Ele a amou; assim, foi Isaque consolado depois da morte de sua mãe.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.