Gênesis 21
Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs NVI
1 KAUN-O ahpw ketin kupwuramwahwihala Sara, duwen me e ketin inoukidahr,
1 O Senhor foi bondoso com Sara, como lhe dissera, e fez por ela o que prometera.
2 e ahpw liseianda oh wiahiong Eipraam pwutak emen, ni Eipraam eh likeilapalahr. Kisin pwutako ipwidi ahnsou me Koht mahsanih me e pahn ipwidi.
2 Sara engravidou e deu um filho a Abraão em sua velhice, na época fixada por Deus em sua promessa.
3 Eipraam eri kihong ede Aisek.
3 Abraão deu o nome de Isaque ao filho que Sara lhe dera.
4 Ni eh mahkiher rahn 8, Eipraam ahpw sirkumsaisihala nin duwen me Koht ketin mahsanih.
4 Quando seu filho Isaque tinha oito dias de vida, Abraão o circuncidou, conforme Deus lhe havia ordenado.
5 Eipraam sounpar 100, ahnsou me Aisek ipwidi.
5 Estava ele com cem anos de idade quando lhe nasceu Isaque, seu filho.
6 Sara eri patohwan, “Koht ketikihong ie peren oh kouruhr. Koaros me rong met pahn iang ie perenda.”
6 E Sara disse: "Deus me encheu de riso, e todos os que souberem disso rirão comigo".
7 E ahpw pil ketihtihki, “Ihs me kak ndahng Eipraam me Sara pahn kadihdi nah seri kan? Ahpw met I naitikiadahr seri men ong ih ni eh likeilapalahr.”
7 E acrescentou: "Quem diria a Abraão que Sara amamentaria filhos? Contudo eu lhe dei um filho em sua velhice! "
8 Serio eri keirda, oh nin rahn me e mweisang dihdi, Eipraam wiahda lapalahn kamadipw ehu.
8 O menino cresceu e foi desmamado. No dia em que Isaque foi desmamado, Abraão deu uma grande festa.
9 Rahn ehu, Ismael, nein Akar mehn Isipo ong Eipraam, oh Aisek, nein Sara kisin pwutako, ira wie mwadomwadong.
9 Sara, porém, viu que o filho que Hagar, a egípcia, dera a Abraão estava rindo de Isaque,
10 Sara eri kilangirahda oh ndaiong Eipraam, “Kilang, kasarehla lih liduwen oh nah pwutaken. Nein liduwen pwutaken sohte pahn kak iang ahneki mehkot sang omw kepwe kan, pwe nei pwutak, Aisek, me pahn sohsohki.”
10 e disse a Abraão: "Livre-se daquela escrava e do seu filho, porque ele jamais será herdeiro com o meu filho Isaque".
11 Met kapwunodehda kowahlap Eipraam, pwe Ismael pil uhdahn nah seri.
11 Isso perturbou demais Abraão, pois envolvia um filho seu.
12 Koht eri ketin mahsanihong, “Ke dehr pwunodki pwutaken oh omw lidu Akar. Kapwaiada mehkoaros me Sara pahn ndawei, pwe kadaudokomw kan me I inoukihonguhkehr pahn tepisang Aisek.
12 Mas Deus lhe disse: "Não se perturbe por causa do menino e da escrava. Atenda a tudo o que Sara lhe pedir, porque será por meio de Isaque que a sua descendência há de ser considerada.
13 I pahn pil kangederehla kadaudok en nein liduwen nah pwutaken, pwe re en wiahla wehi laud ehu. Pwe pil noumw pwutaken.”
13 Mas também do filho da escrava farei um povo; afinal ele é seu descendente".
14 Nin sohrahn en mandahn rahno, Eipraam ahpw kihong Akar eh tungoal kepinwar oh ehden pihl ehu. E ahpw koasoanehdi serio pohn tihnsewen liho oh kadarala. Liho eri mwesel oh kohla sansaruaruseli nan sapwtehn Peersepa.
14 Na manhã seguinte, Abraão pegou alguns pães e uma vasilha de couro cheia d’água, entregou-os a Hagar e, tendo-os colocado nos ombros dela, despediu-a com o menino. Ela se pôs a caminho e ficou vagando pelo deserto de Berseba.
15 Ni nimara pihlo eh rosalahr, e ahpw kihdiong nah serio pahn tuhke pwoat.
15 Quando acabou a água da vasilha, ela deixou o menino debaixo de um arbusto
16 Liho ahpw kohla mwohndi iaht 100 dohlahsang wasa serio mihmi ie. Ih eri mengimengloalki, “I sohte kakohng kilang nei seriet eh pahn mehla.” Eri, ni eh mwomwohd wasao, serio tapihada sengiseng.
16 e foi sentar-se perto dali, à distância de um tiro de flecha, porque pensou: "Não posso ver o menino morrer". Sentada ali perto, começou a chorar.
17 Koht ketin karongehda ngilen serio, oh tohnleng en Kohto men sang nanleng ahpw mahsanihong Akar, “Akar, dahme ke pwunodkidahr? Ke dehr masak. Koht ketin karongeier ngilen noumw serien me wie sengiseng.
17 Deus ouviu o choro do menino, e o anjo de Deus, do céu, chamou Hagar e lhe disse: "O que a aflige, Hagar? Não tenha medo; Deus ouviu o menino chorar, lá onde você o deixou.
18 Uhda oh kohwei, ale oh kansenamwahwihala. I pahn wiahiong kadaudoke kan wehi lapalap ehu.”
18 Levante o menino e tome-o pela mão, porque dele farei um grande povo".
19 Koht eri ketin kapehdpeseng pwoaren mese ko, liho eri kilangada pwarer ehu. E ahpw kohla oh idipada ehden pihlo, oh kanimpile nah serio.
19 Então Deus lhe abriu os olhos, e ela viu uma fonte. Foi até lá, encheu de água a vasilha e deu de beber ao menino.
20 Koht eri ketin kupwukupwurehte serio nindokon eh kekeirda. E ahpw kin koukousoan nan sapwtehn en Paran oh wiahla soupal en kesik mahn emen.
20 Deus estava com o menino. Ele cresceu, viveu no deserto e tornou-se flecheiro.
21 Eh nohno eri kapwopwoudikihda lihen Isip men.
21 Vivia no deserto de Parã, e sua mãe conseguiu-lhe uma mulher da terra do Egito.
22 Ni ahnsowo Apimelek oh Pikol, kaunen sapwellime sounpei kan, ira ketila rehn Eipraam oh mahsanihong, “Koht ketin ieiang komwi ni mehkoaros me komw kin wia.
22 Naquela ocasião, Abimeleque, acompanhado de Ficol, comandante do seu exército, disse a Abraão: "Deus está contigo em tudo o que fazes.
23 Eri, komw kahukihla mwohn silangin Koht me komw sohte pahn pitihedi, oh pitihdi nei seri kan de kadaudokei kan. Komw inoukihda me komw pahn loalopwoatohng ie oh pil ong sahpwet me komw koukousoan ie, duwen ei loalopwoatohng komwi.”
23 Agora, jura-me, diante de Deus, que não vais enganar-me, nem a mim nem a meus filhos e descendentes. Trata a nação que te acolheu como estrangeiro com a mesma bondade com que te tratei".
24 Eipraam ahpw sapengki, “I inoukihda.”
24 Respondeu Abraão: "Eu juro! "
25 Eipraam ahpw kaulimkihong Apimelek duwen pwarer ehu me sapwellimen Apimelek tohndoadoahk ko adihasangehr.
25 Todavia Abraão reclamou com Abimeleque a respeito de um poço que os servos de Abimeleque lhe tinham tomado à força.
26 Apimelek ahpw mahsanihong, “I sohte ese ihs me wia met. Komw sohte padahkihong ie oh I ahpwtehn rongada duwen irair wet.”
26 Mas Abimeleque lhe respondeu: "Não sei quem fez isso. Nunca me disseste nada, e só fiquei sabendo disso hoje".
27 Eipraam ahpw patohwanohng Apimelek sihpw kei oh kou kei, ira eri wiahda inou ehu.
27 Então Abraão trouxe ovelhas e bois, deu-os a Abimeleque, e os dois firmaram um acordo.
28 Eipraam katohrehsang sihmpwul isimen sang nan nah pelin sihpwo.
28 Abraão separou sete ovelhas do rebanho,
29 Apimelek ahpw keinemwe reh, “Ia wehwehn met?”
29 pelo que Abimeleque lhe perguntou: "Que significam estas sete ovelhas que separaste das demais? "
30 Eipraam ahpw sapengki, “Komw pahn ketiki sihmpwul isimen pwukat. Eri, met wehwehki me komw ketin pwungki me ngehi me weirada pwarer wet.”
30 Ele respondeu: "Aceita estas sete ovelhas de minhas mãos como testemunho de que eu cavei este poço".
31 Ih kahrepe wet me wasao adanekihki, Peersepa, pwehki ih wasa me ohl riemenet wiahda inou ehu ie.
31 Por isso aquele lugar foi chamado Berseba, porque ali os dois fizeram um juramento.
32 Mwurin ara wiadahr inou wet nan Peersepa, Apimelek oh Pikol ahpw sapahllahng nan Pilisdia.
32 Firmado esse acordo em Berseba, Abimeleque e Ficol, comandante das suas tropas, voltaram para a terra dos filisteus.
33 Eipraam eri padokedi tuhke damarisk pwoat nan Peersepa oh kaudokiong KAUN-O, Koht Soutuk.
33 Abraão, por sua vez, plantou uma tamargueira em Berseba e ali invocou o nome do Senhor, o Deus Eterno.
34 Eipraam eri koukousoan nan Pilisdia ahnsou reirei.
34 E morou Abraão na terra dos filisteus por longo tempo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.